نوروز فولادی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۵ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۴۵ در پاسخ به یکی (ودیگر هیچ) دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۱ - آغاز کتاب:
خداوند - جان و خرد
در این رابطه باید گفته به نام صاحب - جان و خرد. صاحب جان و خرد کیست؟ انسان. چون که جان نیاز به جسم دارد و خداوند جسم ندارد. فردوسی کتاب را با نام انسان که دارای جان است و خرد آغاز می کند و نه بنام پروردگار.
مریم حقانی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:
چه نویسنده و از کجا تهیه بشه معتبر تر هست ؟
مریم حقانی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:
سلام و عرض ادب لطفا برای خرید غزلیات شمس راهنمایی بفرمایید
محمد صفاییان در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۲۸ دربارهٔ عارف قزوینی » دیوان اشعار » غزلها » شمارهٔ ۳۵ - گدای عشق:
این غزل را با صدای بانو هایده بشنوید
دستگاه شور
در لینک زیر
حسن در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۳۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی بهرام گور » بخش ۲۷:
باسلام.لطفا معنی ابیات ۴۲ دگر آنکه دارد جهاندار خوار...تا ۴۷ بفرمایید
مجید سروش در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۱۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی کیکاووس و رفتن او به مازندران » بخش ۱۱:
بزرگواران آیا به دید شما بعد از بیت شماره ۳۷ یک گسستگی در شعر وجود ندارد؟ من حس میکنم بخشی از شعر حذف شده و آهنگ آن تغییر میکند. چه اگر ساخت کلاهخود از سر دیو سپید در شعر میبوده، جایگاه آن در این قسمت است.
محسن جهان در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۰۹ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۲۵۰:
عارف عالیقدر قرن چهارم در این رباعی خطاب به انسان بیان میکند: چنانچه خواهان محبت و احسان از طرف خدا هستی و نیز خواستار رضایت ملائک مقرب الهی از رفتار و عمل خود میباشی،
میتوانی از دو مسیر به این طلب خود برسی. یا در هرآنچه رضایت او در آنست مطیع رب خود باش و انجام بده ، و یا در هر سرنوشتی که برایت رقم خورده تسلیم شو.
سید محمود حسینی پناه در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۰۴ دربارهٔ کسایی » ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت » شمارهٔ ۱۴:
خوید: بوتۀ جو، گندم، و مانند آن که هنوز خوشه نبسته باشد. گیاه نورسته
لاله با دیدن خوید نورسته و حسادت به رشد آن (گیاهان نورستهی دشت)، بالا می آید و از خوید بلندتر میشود.
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۱۷ در پاسخ به کتایون فرهادی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶ - متابعت نصاری وزیر را:
آقا فرهاد و سایت گنجور (حمیدرضا محمدی)
سپاس و آفرین فراوان.
بخاطر ایجاد چنین بستری, حقا که خروجی این مجموعه از سازمانهای پرهزینه ای نظیر فرهنگستان زبان فارسی به مراتب بیشتر است
بابک بامداد مهر در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۱:
رو سینه را چون سینه ها هفت آب شو ازکینه ها
معنی را می رساند اما ضعف تالیف و اشتباه درحالت بیخودی راهم به تفسیرها اضافه کنیم.چراکه معمولا نمی گویند برو سینه را مثل سینه ها هفت بار طاهروپاک کن.یعنی مشابه ومشابه الیه یکی شده.که شاید برای هم آوا شدن با سینه ها با کینه ها درحالت سماع وآوازبوده.به هرحال اشکال وضعف است حتی اگرازمولوی بزرگ باشد
بهمن در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۲۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۴۵ - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان:
همان گونه که در نسخه تاریخی «کلیات سعدی مصور و مذهب نسخهبرداری شده در ۹۳۴ هجری قمری شیراز» که تصویر آن در همین تارنما نیز وجود دارد آمده، این بیت به جای «پادشاه زمان» باید با «مفخر ایران» پایان مییابد. لطفاً اصلاح فرمایید.
مایهی تاسف است تلاشی که عدهای برای زدودن نام پرافتخار ایران از اشعار استاد سخن پارسی و دیگر مفاخر ادبی وطن دارند.
میلاد گایکانی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۴ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۲:
حافظ در جایی دیگر نیز «عشق» را به راه تشبیه کرده:
عجب راهیست راه عشق کانجا
کسی سر برکُنَد کش سر نباشد
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۳ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۴۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هشتم در شکر بر عافیت » بخش ۱۵ - حکایت سفر هندوستان و ضلالت بت پرستان:
متاسفانه اینکه سعدی دینِ باستانِ ایرانیان را تعمدا با بت پرستی یکی دانسته و این چنین توهین می کند, به هیچ وجه قابلِ دفاع نیست.
متاسفانه سعدی, نظامی و مولانا بخاطر اعتقادات مذهبیشان و درگیر بودن با احکام شرعی به دفعات به ادیانِ غیراسلامی توهین کرده اند.
شما در اشعار حافظ و فردوسی و رباعیات خیام با این مسئله به هیچ وجه مواجه نمی شوید
امیر محمودی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۳ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۵۳ در پاسخ به فیض کاشانی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ترجیع بند:
ممنون از دوستمون فیض کاشانی که پس از حدود 13 سال پاسخ دوست دیگرمون رو دادند :)
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۳ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۳۹ در پاسخ به کتایون فرهادی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۵ - قبول کردن نصاری مکر وزیر را:
فوق العاده بود, فرهاد عزیز
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۳ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۵۹ در پاسخ به کتایون فرهادی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۴ - تلبیس وزیر با نصاری:
سپاس و درود و آفرین فراوان
هیچگاه خسته نباشید
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۳ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۵۰ در پاسخ به کتایون فرهادی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۳ - آموختن وزیر مکر پادشاه را:
فرهاد دَمِت همیشه گرم
دست مریزاد
رضا س در ۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۳ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۹:
به نظر من این حرف که این غزل در مدح یکی از شاهزادههای آل مظفر گفته شده دور از واقعیت نیست. خیلی از غزلیات حافظ در مدح و وصف شاهان یا بزرگان کشوری هستند ولی حافظ در بند شاعری مدیحهسرا نمونده و با زیرکی و دوپهلوگویی علاوه بر مدح، رنگ عاشقانه هم به غزلیاتش زده تا تاریخ مصرف نداشته باشه و همیشه و برای همه قابل استفاده باشه. به بیت هفتم همین غزل دقت کنید:
یار دلدار من ار قلب بدین سان شکند/ ببرد زود به جانداری خود پادشهش
علاوه بر معنای ظاهری شکستن قلب و سنگدلی داره میگه اگه یار من اینچنین دلیری کنه شاه به زودی برای محافظت از خودش استخدامش خواهد کرد. ولی اگه دقت کنیم شاید به این مفهوم هم برسیم که اگه به همین نحو شجاعت داشته باشه و زنده بمونه به زودی مقام پادشاهی را خواهد برد و یا به دست خواهد آورد. جانداری به معنی محافظت معنی شده ولی معنی ظاهری جاندار بودن و زنده بودن هم داره. کلمه قلب در مصرع اول و جاندار در مصرع دوم هم به هم مربوط هستند و مراعاتالنظیر دارند و برداشت مفهوم زنده بودن از کلمهی جانداری دور از ذهن نیست.
محسن جهان در ۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۳ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۱۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۰:
تفسیر ابیات ۱ و ۲ فوق:
جناب عطار در این دوبیتی در وصف صفات الهی و خطاب به حضرت باریتعالی میفرماید:
ذات و خوی عشق تو را نمیتوان در حیطه جهان فانی و باقی تعریف کرد. و هر آنچه در توصیف آن گویند اشتباه بوده و خارج از درک عقل ذهنی بشر است.
دلدادگی و شیفتگی عشق به تو والاتر از آنست که به بیان آمده و یا عقل و خرد انسان آنرا متصور کند. و بطور کلی خارج از اندیشه و افکار جان مادی است.
تنها با تسلیم و زنده شدن به جوهر و فطرت اولیه، و از جنس عدم شدن این معانی قابل دریافت است.
سفید در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۵ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۵: