گنجور

حاشیه‌ها

 

ای شعر را خوانندگان زیادی خوانده‌اند. تعجب می‌کنم که فقط نام یک نفر را نوشته‌اید.

بهروز در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۹:۱۸ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۶۳۲


در این شعر عطار می فرماید که
هفت عضو را هست ذکری ای پسر. ولی در شعر تنها شش عضو را بیان میکند. آیا کسی نسخه دارد که هر هفت عضو را گفته باشد؟

فریدون در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۹:۰۵ دربارهٔ در صفت ذکر الله تعالی


با سلام و خسته نباشید
دو بیت آخر با خوانش آن هماهنگ نیست.
با تشکر

آرمین شکری اصیل در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۸:۴۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۹


یک بوسه زه تو خواستم وشش دادی

ادریس در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۶:۳۲ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۹۹۲


بیت ۸
گنج سیمست آن سرین دزددل، دل دزد او
بیت ۱۷:
دی به من گفتا کسی وصف سرین کردن بد است
بیت ۲۱:
عشق چبود شور حق حق ‌کیست رب‌العالمین
بیت ۲۵:
تشنگی باید که خیزد تشنه در تحصیل آب
بیت ۲۹:
گه ز چنگ عندلیب و گه ز چنگ رامتین

محسن در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱:۴۳ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰۳ - د‌ر مطایبه‌ گوید


ببخشید درستش اینه: سگ طالع شَوَمَش ….

سید احمد مجاب در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۰:۵۸ دربارهٔ غزل ۵۰


(سگ طالع شومش کیست که همصحبت تست) بی معنا و بدون وزن است

سید احمد مجاب در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۰:۴۹ دربارهٔ غزل ۵۰


سلا به همه دوستداران حافظ. پروفسور فضل‌الله رضا در کتاب «نقدها را بود ایا که عیاری گیرند»، به فراخور بحث، دو بیت از این غزل را چنین آورده‌اند:
۱- ترسم کزین چمن نبری آستین گل/ کز گلبنش تحمل خاری نمی‌کنی
۲- در آستین زلف تو صد نافه مدرج است/ و آن را فدای طره یاری نمی‌کنی
در بیت اول، گلبن و در بیت دوم، زلف نوشته‌اند. من در نسخه‌هایی که از حافظ دارم، این دو را نمی‌بینم. آقای خرمشاهی هم اشاره‌ای به آنها ندارند. آیا نسخه‌ای هست که این روایت پروفسور رضا را آورده باشند؟

حمید در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۲۲:۲۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۸۲


بیگانه عزیز
انتقاد خوب است ، ولی خوب بود بدون اعتراض باشد.
ما به همین تلاش عزیزان هم راضی هستیم و سپاسگزاریم.

محسن در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۲۰:۵۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۲۶


نقابی‌ در میان‌ است‌ از غبار پیش‌ و پس‌ اینجا‌

مولایی در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۲۰:۱۷ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۳


موندم واسه چی به این آدم …. میگن حکیم؟!!

من در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۲۰:۱۲ دربارهٔ شمارهٔ ۵۹


در بیت سوم ویرگول بین خانمان و خراب زاید است خانمان خراب یک واژه و نفرینیست در حق کسی که قصد ماندن در این دنیا را دارد .

محسن حیدرزاده در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۷:۰۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۵۷۷


داستان نی زن مثنوی را می فرمایید؟؟
که فرمود :
” گر تو بهتر می زنی بستان بزن ” ؟!

۸ در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۴:۱۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۲۶


بیگانه ی گرامی؛ گر تو بهتر میزنی بستان بزن

روفیا در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۲۶


بیت امضاء حافظ از قلم افتاده است
نظر بر قرعه توفیق و یمن دولت شاه است
بده کام دل حافظ که فال بختیاران زد

رضا در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۳:۲۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۵۳


متاسفانه برخی به تصور اینکه تمثیل تبدیل شدن بیسواد به مدرس معطوف به پیامبر است این غزل را از اساس اشتباه فهمیده اند. این غزل هیچ ارتباطی به پیامبر ندارد. غمزه به معنای عشوه و لوندی است. داستان خیلی ساده است. معشوقه حافظ به مکتب نمیرود ولی به غایت زیباست و با ناز و عشوه همه را شیفته میکند.
مشابه این تمثیل حتی در اشعار امروزی نیز یافت میشود و صد البته ربطی به پیامبر ندارد.

امیر در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۳:۲۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۶۷


کاش کسی هم در مورد زیبایی شعر سخن میگفت

محسن بهدادنیا در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۱ - یکشب با قمر


آقای شجاع زاده، در کامنت اول گفته‌اید این پاسخ خیام به کسانی که او را بی‌دین می‌دانند است. لطفاً می‌توانید بگویید این کدام پاسخ است؟ کجا خیام در این رباعی شهادتین گفته که ما نمی‌بینیم؟

حسین در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۲:۵۴ دربارهٔ رباعی ۷۴


از دکارت نشنیده‌اید؟ من شک می‌کنم پس هستم. این در گزاره‌هایی فلسفی هستند که شک کردن را دلیل بودن اعلام می‌کنند. چند صد سال پیش او خیام بزرگ مستی را دلیل بودن خویش اعلام می‌کند. هر خوانش دیگری از این مصرع نادرست است. من مستم پس هستم.

حسین در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۲:۴۸ دربارهٔ رباعی ۷۴


معانی ابیات فقط آقا رضا
مستدام باشه

مسعود در تاریخ ۱ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۹:۰۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۵۲


[۱] [۲] [۳] … [صفحهٔ آخر]