فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیه آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.
مثلا برای پیدا کردن شعری که مصرع «خواهی قلمم بنام در کش یکبار» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیه آنها «ر» است.
حرف آخر قافیه
شماره ۱: ای جان و سر حبیب و ایمان حبیب
شماره ۲: آن یک گوید که چرس و تریاک خوش است
شماره ۳: آن یک گوید که چرس با بنگ خوش است
شماره ۴: زاین خم که همیشه بی می ووارون است
شماره ۵: سیگار که لب بر لب تو دوخته است
شماره ۶: آن زلف سیه که خوشه خرمن تو است
شماره ۷: یکعمر رهم بدیر خمار افتاد
شماره ۸: بنگر بنگارم که عجب میگذرد
شماره ۹: عمری است که عمر به تعب میگذرد
شماره ۱۰: دیشب صنمی وعده بازارم کرد
شماره ۱۱: لب جز لب سیگار بدان لب نرسد
شماره ۱۲: تا جامه گلگون ببرش دوخته شد
شماره ۱۳: درمیکده جامی ار بصد جان بخشند
شماره ۱۴: شاید، که ترا فتنه عالم نامند
شماره ۱۵: می نور دل و دیده انگور بود
شماره ۱۶: هر کس سخنی گوید از آغاز وجود
شماره ۱۷: می خور که چو نامرد خورد مرد شود
شماره ۱۸: هر شب که دو سنبل تو آشفته شود
شماره ۱۹: هر شب که تو در بری بود آن شب عید
شماره ۲۰: خواهی قلمم بنام در کش یکبار
شماره ۲۱: آن آتش طور و شعله نور بیار
شماره ۲۲: آن چهره چون شیر شود همچون قیر
شماره ۲۳: شد باد سحر مشک فشان عنبر بیز
شماره ۲۴: ما را بجهان گوشه ابروی تو بس
شماره ۲۵: بر گوشه طره تو آن دانه خال
شماره ۲۶: گر چرخ دهد بال و پرت هیچ مبال
شماره ۲۷: یکچند بکوی میفروشان بودم
شماره ۲۸: من باده اگر خورم حکیمانه خوردم
شماره ۲۹: زلفت فتد ار بکف پریشش سازم
شماره ۳۰: میخواست دلت که بیدل و دین باشم
شماره ۳۱: سر در سر سودای جهان میباشم
شماره ۳۲: قربان تو و طبع ملول تو شوم
شماره ۳۳: از تابش آفتاب بیتاب شدیم
شماره ۳۴: یک چند پی شیخ مناجات شدیم
شماره ۳۵: چندی پی کارهای بیهوده شدیم
شماره ۳۶: ما سر همه در خوردن و خفتن داریم
شماره ۳۷: ما با تو یکی جان بدرون دو تنیم
شماره ۳۸: رسوای سر کوچه و بازارم کن
شماره ۳۹: ایجان جهان حبیب را قهر مکن
شماره ۴۰: آن سنبل و گل بهم در آمیخته بین
شماره ۴۱: ای سنبل تو همیشه تاب آلوده
شماره ۴۲: از اهل خراسان سخن خیر مگو
شماره ۴۳: عید است و ببر کرده همه جامه نو
شماره ۴۴: جامی و حریفی دو و بزم طربی
شماره ۴۵: تا چند بتا تو سرکشی خو داری
شماره ۴۶: آن به که شراب را حکیمانه خوری
شماره ۴۷: تا چند بیاد گل و سنبل باشی
شماره ۴۸: در کعبه و در دیر مرایار توئی