|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بیت، دو فرد دربارهی خوشیهای خود صحبت میکنند؛ یک نفر چرس و بنگ را خوشایند میداند و دیگری شراب گلرنگ را. اما در نهایت اشاره میشود که دود سیاه (دود ناشی از چرس) باعث زشتی میشود و آب خراب (شراب) هم نمیتواند دل را شفاف کند، و بنابراین دل برای همیشه باید بیرنگ و پاک باشد تا خوشی واقعی را تجربه کند.
هوش مصنوعی: یکی میگوید که استفاده از چرس و بنگ لذتبخش است و دیگری معتقد است که نوشیدن شراب خوش رنگ جالبتر است.
هوش مصنوعی: دود باعث سیاهی و کثیفی میشود، اما آب میتواند به شفافیت و پاکیزگی آینه دل کمک کند. بنابراین، دل همیشه در حال شفاف و زیبا بودن است و نیازی به نگرانی از آلودگی و تاریکی نیست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.