گنجور

غزل ۴۱۴

 
سعدی شیرازی
سعدی » دیوان اشعار » غزلیات
 

اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم

قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم

چنانت دوست می‌دارم که گر روزی فراق افتد

تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

دلم صد بار می‌گوید که چشم از فتنه بر هم نه

دگر ره دیده می‌افتد بر آن بالای فتانم

تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی

و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم

رفیقانم سفر کردند هر یاری به اقصایی

خلاف من که بگرفته است دامن در مغیلانم

به دریایی درافتادم که پایانش نمی‌بینم

کسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم

فراقم سخت می‌آید ولیکن صبر می‌باید

که گر بگریزم از سختی رفیق سست پیمانم

مپرسم دوش چون بودی به تاریکی و تنهایی

شب هجرم چه می‌پرسی که روز وصل حیرانم

شبان آهسته می‌نالم مگر دردم نهان ماند

به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم

دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرت

من آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم

من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت

هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | طیبات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

ایرج بسطامی » افشاری مرکب » سنتور و آواز(درآمد،جامه دران)

علیرضا قربانی » دخت پری وار » دریای بی پایان

گلهای تازه » شمارهٔ ۱۷۱ » (چهار گاه) (۰۶:۲۰ - ۰۷:۱۳) نوازندگان: ارکستر گل‌هاخواننده آواز: شجریان، محمدرضا آهنگساز: فخرالدینی، فرهاد تنظیم آهنگ: فخرالدینی، فرهاد سراینده شعر آواز: سعدی شیرازی (غزل) مطلع شعر آواز: اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستنم

یونس دردشتی » آوازهای یونس دردشتی ۲ » درآمد ماهور

یونس دردشتی » آوازهای یونس دردشتی ۲ » خاوران و فرود

محمدرضا شجریان » اجراهای خصوصی » مرغ سخندان – اجرای خصوصی محمدرضا شجریان و حبیب‌الله بدیعی به تاریخ ۸ شهریور ۶۵

محمدرضا شجریان » اجراهای خصوصی » حریم یار – اجرای خصوصی شجریان، بهاری، کسایی و فرهنگفر

🎜 معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

کلیات سعدی مصور و مذهب نسخه‌برداری شده در ۹۳۴ هجری قمری شیراز » تصویر 544 کلیات سعدی به تصحیح محمدعلی فروغی، چاپخانهٔ بروخیم، ۱۳۲۰، تهران » تصویر 840

حاشیه‌ها

تا به حال ۴۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

س. ص. در ‫۱۳ سال و ۴ ماه قبل، پنج شنبه ۹ اسفند ۱۳۸۶، ساعت ۲۱:۲۲ نوشته:

بیت چهارم ، مصرع اول : کلمه "ننشینی" بجای "بنشینی" در بعضی نسخ آمده است. لیک نکته بسیار جالب (بنظر بنده) اینست که معنای اصلی (به سرو ماندن بالای مخاطب) در هر دو حال دقیقاً یکیست.
با تشکر.

 

سجاد گلی در ‫۹ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۲۰ آبان ۱۳۹۰، ساعت ۱۵:۳۴ نوشته:

بنده هم به نظرم میاد که در جاهای متعددی کلمه ننشینی را دیده ام. ظاهرا این گونه معنی بیت نیز غنی تر می گردد

 

سایه در ‫۹ سال و ۴ ماه قبل، سه شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۰، ساعت ۱۸:۱۲ نوشته:

چه تلخه این غزل..
خدا رحمتت کنه سعدی

 

بابک در ‫۹ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۰، ساعت ۱۵:۱۱ نوشته:

همان بنشینی در نسخ بیشتر امده است و می توان اینگونه برداشت کرد که وقتی تو در کنار سرو باشی قد وقامت تو باعث اعتبار قامت سرو می گردد

 

محمود در ‫۹ سال و ۱ ماه قبل، پنج شنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۵۵ نوشته:

نمی دانم چرا محسن نامجو که این غزل را خوانده، در مصرع دوم بیت اول، دو کلمه را چیز دیگری خوانده است. مثلا شبی را دستی خوانده است.

 

امید.م در ‫۸ سال و ۱۰ ماه قبل، چهار شنبه ۱ شهریور ۱۳۹۱، ساعت ۱۶:۳۸ نوشته:

بنظر من هم کلمۀ " ننشینی " گزینه ی بهتری هست در مصرع چهارم. چون در ادامه میگه که" وگرنه" یعنی در غیر این صورت و یعنی اگر بنشینی باغبان چنین سخنی رو بیان میکنه. و اگه "بنشینی" قرار باشه توی مصرع اول باشه پس لازمه کلمه ی "باید" توی مصرع اول "نباید" بشه، که این شکل هم وزن شعر به هم میخوره.

 

مسعود در ‫۸ سال و ۹ ماه قبل، پنج شنبه ۹ شهریور ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۲۳ نوشته:

اقایون شعرو یکی دیگه سروده بنشینی هم درسته لطفا تو این یک مورد دخل و تصرف نکنیدبنشینی صحیح تره...چون اعتبار سرو رو به قامت یار داده....و باغبان که در این بیت منظورش خدا باشه عیار معشوقه رو میدونه به اعتبار این اگر کنار سرو ننشینه دیگه سرو ی وجود نخواهد داشت چون دیگه سرو ارزشی پیدا نمیکنه بودن یا نبودنش

 

علیپور در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، پنج شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۳۳ نوشته:

در مقام قیاس وداوری لازم است موضوع در کنار هم باشد تا قیاس محقق شود و در اینجا اگر ننشینی باشد که جایی برای مقایسه نمیماند پس به نظر بنده هم بنشینی صحیح است

 

Hossein Mansouripour در ‫۸ سال و ۶ ماه قبل، چهار شنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۱۵ نوشته:

.
با سلام.دربیت اول،ازغزل 414(اگردستم دهد روزی) به بیان افصح المتکلمین نزدیکتراست تا (اگردستم رسد).هرچند که در معنای آن تفاوت بسیار دیده نمیشود.این
معنا دربیت دیگرازغزل 374 دقیقا تایید میگردد."دستم نداد قوت رفتن به پیش یار + چندی بپای رفتم و چندی بسر شدم".
در بیت چهارم،همان فعل منفی"ننشینی"درست است.یعنی زیبائی و آراستگی که دراندام و قامت برازنده ی تو هست،قامت واندام سرو را درنظروسلیقه ی باغبان نازیبا جلوه میدهد.بیت ششم اصولابرقامت بسیارزیبای غزلیات استاد سخن،برازنده نیست.در مصراع اول آن بجای کلمه ی پایان کلمه ی پایاب،درست است.(پایاب=مسیر وارد شدن به دریا، یا خارج شدن از آب) و تمام آن بیت در دیوان سعدی - تا آنجا که من دیده ام - چنین بوده است."به دریائی درافتادم که پایابش نمی یابم + به دردی مبتلا گشتم که درمانش نمیدانم"
اما دربیت آخراین غزل، نام سعدی - خلاف انتظار همگان - حذف شده است."هنوز آواز می آید بمعنی از گلستانم"بیت آخرهرغزل را بیت تخلص مینامند و ضرورتا باید تخلص شاعر ذکر گردد.یادم هست در تابلوئی که از تصویرسعدی درمحل کار من نصب بود،برای معرفی صاحب تصویر، نوشته بودند."من آن مرغ سخنگویم که در خاکم رود صورت + هنوز آواز می آید که سعدی در گلستانم" >>>من آن گوینده ی خوش بیانم که با گلستان خودهمیشه زنده خواهم ماند .

 

کامران در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، دو شنبه ۱۸ دی ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۴۷ نوشته:

من 58 سال پیش سعادت دیدن ارامگاه سعدی را پیدا کردم. و از ان زمان بیت اخر چنین بیاد دارم
من ان مرغ سخنگویم که در خاکم رود صورت
هنوز اواز میاید که سعدی در گلستانم

 

علی زمانی در ‫۸ سال و ۴ ماه قبل، دو شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۴۵ نوشته:

این غزل در دستگاه چهارگاه توسط استاد شجریان به شیوه ای بسیار زیبا اجرا شده است. حتماً گوش کنید.

 

شیرازی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، دو شنبه ۶ آبان ۱۳۹۲، ساعت ۰۲:۱۷ نوشته:

اجرای استاد شجریان خصوصی نبوده.برنامه گلهای تازه شماره 171 به رهبری فرهاد فخرالدینی.

 

آیدین قربانی در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، چهار شنبه ۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۴۳ نوشته:

استاد شجریان یک بار در دستگاه چهارگاه و یک بار در دستگاه ماهور این غزل را اجرا کرده اند. که هر دو آواز می باشد.
با مهر.

 

بهروز بالایی لنگرودی در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، پنج شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۵۴ نوشته:

در بعضی نسخ، در بیت چهارم «پایاب» آماده است.

 

بهروز بالایی لنگرودی در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، پنج شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۵۵ نوشته:

با عرض پوزش، بیت ششم

 

مسعود کربلایی در ‫۷ سال قبل، چهار شنبه ۷ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۴۱ نوشته:

استاد شجریان همراه با تار استاد شریف این شعر را در مخالف سه گاه هم اجرا کرده اند که بسیار شنیدنی و زیباست.

 

hamid در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۶ نوشته:

این شعر و استاد یونس دردشتی اجرا کرده ÷یشنهاد می کنم حتما گوش کنید...

 

محمد در ‫۶ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۰۵ نوشته:

شعر با مضامین بالای عرفانی و بسیار سنگین
بعضیا تو چنتا کلمش موندن
بلاتشبیه مثل قرانی که اعراب میخونن و کفار اجرا میکنن.ما هم چسبیدیم به چنتا حرف و کلمه ی درست یا اشتباه.
اجرای زیبای استاد مرحوم ایرج بسطامی بسیار تاثیر گذار و دلنشین گوش کنید حتما .به نظر من از شجریان هم زیباتر اجرا شده

 

احسان در ‫۶ سال و ۸ ماه قبل، سه شنبه ۱ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۱۰ نوشته:

این شعر وقتب باهاش آشنا شدم که استاد شجریان با نوای قشنگش میخوند
الان چند جمله نوشتم و دیدم بیان احساسم با خواندن این غزل را نمیتوان نوشت
نهایت بندگی و عجز در بیت بیت این غزل حصول میشود.دلم صد بار میگوید.......برآن بالای فتانم
یک به یک وقایع فتنه ایست که شستشو دهنده دنیای ذهن است و تطهیر قبر و بیان برزخ در انتخابهای هر لحظه و آن
ابیات توحیدی این غزل مبهوت کننده دل مشتاق الله واحد قهار است
............ من آزادی نمیخواهم که با یوسف بزندانم
از همه زیباتر برای من تسکینی است که گاهی بواسطه ی قطرات اشک از ابیاتی چون
بدریایی در افتادم گه پا یابش نمیبینم
کس را پنجه افکندم که درمانش نمدانم
خدا رحمتت کنه سغدی
رحمت بیشتر برای استادت سعدی که الحق یلی را درعرفان آفریده

 

طاهر خورشیدی در ‫۶ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۳ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۵۵ نوشته:

یکی از دلایلی که «بنشینی» درست تر به نظر میرسه اشاره ایه که سعدی داره به همون استعاره معروف «سرو روان» . یعنی تو سرو هستی ولی سروی که حرکت هم میکنه. بشین و کمتر اینو به رخ سرو واقعی بکش تا باغبان کمتر این تفاوت رو حس کنه.
جلوه کنان می روی و باز میایی -- سرو ندیدم به این صفت متمایل
یا
شرم دارد چمن از قامت زیبای بلندت -- که همه عمر نبودست چنین سرو روانش
یا
چو سرو بوستانستی وجود مجلس آرایت -- اگر در بوستان سروی سخنگوی و روانستی

 

پیام گمان رهنمون در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، سه شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۰۰ نوشته:

این شعر توسط خواننده ی جوان طاهره فلاحتی خوانده شده که بسیار شنیدنی است . پیشنهاد می کنم حتما گوش کنید .

 

محمد در ‫۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۹ تیر ۱۳۹۴، ساعت ۱۷:۵۲ نوشته:

دوستان عزیز. من فکر میکنم که تعبیر کردن شعر کاری بسیار اشتباه هست. زند یاد إستاد گرامی یونس دردشتی این شعر را إز هر کسی زیبا تَر خوانده است. لطفان گوشکنید

 

۷ در ‫۵ سال و ۱۰ ماه قبل، یک شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۰۴ نوشته:

به دریایی درافتادم که پایانش نمی‌بینم
کسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم
شبان آهسته می‌نالم مگر دردم نهان ماند
به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم
دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرت
من آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم
من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت
هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم
گر صبر بسیار نماید پدر پیر فلک
هرگزش مادر گیتی چو تو فرزند نزاید

 

جلال پور م در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، چهار شنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۵۱ نوشته:

درمصرع دوم بیت پنجم اگه به جای خلاف من که بگرفته است دامن در مغیلانم با حالت سوالی می فرمود سراغ ما که بگرفته است؟ دامن در مغیلام بهتر نبود . شک ندارم اگه شیخ اجل زنده بود جواب دندان شکنی می داد.

 

مرتضی در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یک شنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۴۶ نوشته:

موقع خوندن کامنت ها تقریبا داشتم به این نتیجه می رسیدم که در بیت چهارم قرائت «نشینی» درست تر از «بنشینی» ئه، اما بالاخره جناب طاهر خورشیدی معما رو حل کردند. دستتون درد نکنه. به نظرم درستترین روایت همونی ئه که جناب خورشیدی گفتند: اشاره ی سعدی به روان بودن سروبالای یار است، که ارزش سرو نشانده را در چشم باغبان می کاهد. در ضمن با این روایت، می شه گفت سعدی خیلی خوب و رندانه با فعل «نشاندن» باری کرده و آن رو همزمان هم در مقابل «روان بودن» قرار داده و هم معنای «کاشتن» را ازش مراد کرده.

 

محمد در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنج شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۵۶ نوشته:

هزار رحمت بر روان پاک مرحوم ایرج بسطامی
بسیار زیبا این شعر رو در افشاری مرکب اجرا کرده .
علاقه مندان پیشنهاد میشه گوش کنید...و لذت ببرید.

 

العبد در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، چهار شنبه ۱۶ دی ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۵۱ نوشته:

به نام حضرت دوست که هرچه داریم از اوست
سلام خدمت تمام دوستان
با خوندن این شعر خاجه، صدای گرم و روح افزای زنده یاد استاد ایرج بستامی تو گوشم طنین اندازشد.
فکر نمیکنم که نقش صدای استادهیچ گاه ار اذهان عموم پاک بشه
روحت شاد استاد

 

مختار در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۵۱ نوشته:

به باور من همان ننشینی درست است،
تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم
اگر بگوییم باغبان همان آفریننده بوستان و انسان است، پس میخواهد بگوید این سرنوشت نیک است که که باید با سرو بوستان به وصال برسی و کنار او بنشینی، اگر نه باغبان خواهد گفت که وجود این سرو تنها در بوستان بیهوده است،
من نمی فهم که اگر پیش سرو بنشیند، چرا باید باغبان خشمگین و ناخرسند باشد و بخواهد با سرو دشمنی بورزد، آیا جای رشک در اینجا رای باغبان هست؟
پس نمی تواند سفارش کند که آری، پیش سرو ننشینی اگر نه باغبان (آفریدگار) این هم نشینی را خوش نمی دارد،
پس باید سفارش کند، پیش سرو بنشین تا باغبان از کار خویش خشنود باشد و سرو را ارزشمند و نتیجه بخش رسیدن به یک عشق بداند و خرسند شود

 

مختار در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۵۶ نوشته:

درود
به باور من هم بنشینی درست است
هیچ معنا ندارد که باغبان (آفریدگار بوستان) از این وصال ناخرسند باشد، که می توان وارونه ی آن را دریافت، اینکه باغبان از این وصال (هم نشینی با سرو) خشنود خواهد شد و کار خود را با ارزش و نتیجه بخش خواهد دانست، ولی اگر ننشینی، مانند این هست که کفران نعمت کرده باشی و باغبان هم کار خود را در کاشتن سرو (آفرینش آدمی و عشق) بیهوده خواهد دانست.
من نمی فهم که چرا باید چنین نباشد و ننشینی درست باشد! گویا باغبان فرومایه است و از این وصال ناخشنود و رشک خواهد ورزید و دشمنی خواهد کرد، که چنین برداشتی شایسته و سزاوار ستایش نخواهد بود.

 

محسن معصومی در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دو شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۴۹ نوشته:

در بیت نهم برخی ان متصل به کلمه شبان را نوعی بیان گاه و زمان در نظر گرفته اند اما به عقیده این حقیر مقصود بیان یک زمان مستمر و ادامه دار است و مشخصا در این کلمه علامت جمع است

 

مسعود در ‫۵ سال و ۱ ماه قبل، یک شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۵۱ نوشته:

اولین بار با اجرای محسن نامجو با این غزل آشنا شدم برایم خیلی دلنشین است و باهاش حظی میبرم. و حال می بینم که اجرای دیگرانی چون استاد شجریان و مرحوم بسطامی و استاد دردشتی هم دارد که باید بسیار شنیدنی باشد.

 

مسعود شیش گران در ‫۵ سال و ۱ ماه قبل، یک شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۵۵ نوشته:

.

 

برزو در ‫۵ سال قبل، پنج شنبه ۲۰ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۳۳ نوشته:

محسن نامجو: http://goo.gl/A69yUX
استاد شجریان: http://goo.gl/4yAZrE
اجرای خصوصی به همراه ویولن استاد بدیعی

 

سعید جافر در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، چهار شنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۰۲:۱۶ نوشته:

خدا رحمتت کنه که هر بیتت یه کتاب معنی داره

 

احسان در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنج شنبه ۴ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۸:۵۶ نوشته:

بنشینی در بیت چهارم در مقابل بایستی بکار رفته یعنی در کنار سرو نایست وگرنه قدش پست و حقیر میشود و از چشم باغبان میافتد. بنشین تا قد او هم بچشم بیاید!

 

احسان در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنج شنبه ۴ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۰۷ نوشته:

احسان دیگری هم در بالا حاشیه بر این غزل نوشته. منهم امروز بعد سالها این غزل را رمرمره میکردم و بعد با صدای گرم و متن پر غلط نامجو گوش و اخر سر هوس خواندن از رو بسرم زد و بغضی ..و ...

 

میرزاده در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یک شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۰۵ نوشته:

مصراع اول بیت ششم تضمین از عطار است
http://ganjoor.net/attar/divana/ghazal-attar/sh580/

 

۷ در ‫۳ سال و ۷ ماه قبل، چهار شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۱۸ نوشته:

اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
شکل درست این مصرع:
اگر دستم دهد روزی که انصاف از تو بستانم
اگر دستم دهد روزی:اگر بخت یاری کند روزی"
که البته بخت یار نیست که اگر بود شبان نمی نالیدم و اینچنین نالان نبودم به تاریکی و تنهایی
ولی "اگر دستم رسد روزی" باشد به هیچ روی آن معنی درست را نمیرساند و دغدغه و چه کنم چه نکنم های عاشق را نمیرساند.
دستم دهد روزی میرسانذ که چنین و چنان،زمین و زمان با هم همداستان شوند که بتوانم نزدیک تو شوم و شدنی نیست.

 

۷ در ‫۳ سال و ۷ ماه قبل، چهار شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۴۳ نوشته:

چونان دوستت میدارم - محسن نامجو
https://www.youtube.com/watch?v=Pvfit-F9Kyw
زنده نام ایرج بسطامی:
https://www.youtube.com/watch?v=C4btIkc3HSI
http://dl.tapmusic.ir/94/Alireza_Ghorbani_Daryaye_Bi_Payan.mp3
علیرضا قربانی

 

محمود در ‫۲ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۵ نوشته:

بدون شک همان بنشینی درست است که در بیشتر نسخه ها هم هست. بنشینی در اینجا یعنی "نایستی". یعنی تو باید در کنار سرو، نشسته باشی و نه ایستاده تا قامت سرو در کنار تو حقیر نشود. موقع خواندن تاکید را بجای واژه سرو روی واژه بنشینی ادا کنید تا معنا خود بخود واضح شود.
یکی دیگر از زیبایی های این غزل معنای دو گانه گلستان در بیت آخر است. و دیگر اینکه تخلص سعدی در این غزل نیامده است. شاید این گونه می توان گفت که ذکر واژه گلستان در بیت آخر، خودش نوعی امضای سعدی است و نیازی به تخلص نیست. بگذریم که واژه بوستان هم در این غزل به کار رفته است.
از همه این ها که بگذریم فکر می کنید از زمان سعدی تاکنون چندصدهزار یا چند میلیون نفر با خواندن این غزل به یاد عشق و هجران خویش نم قطره اشکی را بر گونه خویش احساس کرده اند؟ به راستی زنده تر از سعدی کسی هست؟

 

حسین در ‫۲ سال و ۶ ماه قبل، چهار شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۴۸ نوشته:

می‌خواستم، نهیبی به همه بزنم که مدعیند و معنای واضح یک مصرع سعدی را نمی‌گیرند و حتی در پی تغییرش هستند که دیدم در آخرین کامنت آقای قربانی این معنای روشن را گرفته‌اند.

 

سینا در ‫۲ سال و ۴ ماه قبل، چهار شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۴۲ نوشته:

دوستان
کلمه بنشینی درسته
چون میگه در بوستان باید پیش سرو بنشینی که برای سرو هم اعتباری بماند و اگر بایستی دیگر سرو اعتباری ندارد و باغبان هم دیگر سرو نمی نشاند. :)

 

سعید در ‫۲ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۱۷ نوشته:

با درود؛
معنی بسیاری از ابیات این شعر را نمی‌توانم درک کنم، تقاضا دارم دوستان در درک نیم‌بیت‌ها و ابیات زیر به من کمک کنند.
قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم = یعنی چی؟
دگر ره دیده می‌افتد بر آن بالای فتانم = یعنی چی؟
من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم = یعنی چی؟

 

محسن ، ۲ در ‫۲ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۳۳ نوشته:

سعید جان
قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم:
شادی ها خواهم کرد اگر شبی عهد گذشته تکرار شود.
دگر ره دیده می‌افتد بر آن بالای فتانم:
بار دیگر قد و بالای آن فتنه گر در نظرم جلوه می کند.
من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت
هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم:
من مثل مرغ سخنوری هستم که اگر بمیرم و درخاک باشم باز هم بوی روح افزای گلستان را می شنوم

 

عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۲ سال و ۲ ماه قبل، سه شنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۰۱ نوشته:

سلام به همه اهل ادب
تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم
اقرار می کنم با وجودی که روزانه چند ساعت را با غزلیات خداوند سخن به سر می برم هنوز زود است که زیرکی و بزرگی سعدی را در به کار گیری واژه ها درک کنم.
برای این که خواندن صحیح این کلمه «بنشینی» درست در بیاید باید یک مکث قبل از آن باشد و استرس و فشار هم روی کلمه «بنشینی» باشد تا مفهوم درستش مشخص شود یعنی متضاد ایستادن باشد
تو باید در بوستان در پیش سرو نایستی (روان نباشی، حرکت نکنی) چون این قدر بلند بالا هستی که اگر باغبان بالای تو را ببیند دیگر سراغ کاشتن سرو نمی رود.
ایام عزت مستدام

 

۷ در ‫۲ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۱۵ نوشته:

تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم
وقتی در بوستان هستی باید پیش سرو آرام بگیری و گر نه باغبان با دیدن تو ای سرو روان دیگر سرو ننشاند.
نشستی جم نخوری یک وقت که باغبانت ببیند و بیلچه و چنگک را به کناری نهد و سرو و باغ به امان خدا رها شود.
ننشینی هم درست است ولی روان بودن سرو را میگیرد و قد و بالای او را چون این سرو آدم دو پا است نه سرو ایستای بوستان.
سرو سیمینا به صحرا می‌روی
نیک بدعهدی که بی ما می‌روی
گر چه آرام از دل ما می‌رود
همچنین می‌رو که زیبا می‌روی

 

فرزاد در ‫۱ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۹ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۲۶ نوشته:

دراجرای این غزل با آواز استاد شجریان و آهنگسازی استادفخرالدینی برای اولین بار در تاریخ موسیقی ابران جواب آواز با کل سازهای ارکستر داده می شود . این موضوع را خود استاد شجریان در یکی از نطق های خود گفته اند. البته رنگ امیزی های فوق العاده با ساز های سنتور و نی به زیبایی این اثر افزوده است

 

شفقی در ‫۱ سال قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۴۶ نوشته:

درود بر شما. با عرض ادب و احترام بنده عرض مختصری خدمت تعدادی از بزرگوارنی که کامنت گذاشتند داشتم و آنهم اینکه برخی از دوستان حتی املای درست واژگانی رو که می‌نویسند یا بلد نبوده و به اشتباه نوشته اند و یا اینکه بلد بوده و با بی‌تفاوتی از کنارش رد شده و آنرا اصلاح نکرده‌اند و تعدادی حتی نتوانستند یک جمله با رعایت موارد دستوری درست بنویسند آنوقت قصد نقد شعر حضرت سعدی را دارند که بعید می‌دانم کار درستی باشد و در پایان اینکه اگر دوستان عزیز قید بفرمایند که "بنظرشان" بهتر است تا فلان بیت یا مصرع چنین و چنان باشد به عقیده‌ی بنده پسندیده‌تر است تا اینکه خیلی مطمئن درباره‌ی ابیات و یا مصارع شعر صحبت کنند . سپاسگزارم

 

سجاد در ‫۱۱ ماه قبل، یک شنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۱۵ نوشته:

طبق متن عکس ضمیمه نسخه 934 هجری قمری، موارد زیر اومده
قضای "عمر" ماضی.
که پیش سرو "ننشینی".
(اگر به "وگرنه" مصرع بعد دقت شود،ننشینی صحیح می باشد چون وجود وگرنه معنی را می رساند که اگر بنشینی باغبان دیگر سرو نمی نشاند)
با توجه به مصرع دوم(گریختن از سختی)
فراقت صبر می باید اگرچه سخت می آید. درستتر است.
به جای؛ فراقم سخت می آید ولیکن صبر می باید.

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.