دگر بار ای مسلمانان ستمگر گشت جانانم
گهی رنجی نهد بر دل گهی بی جان کند جانم
به درد دل شدم خرسند که جز او نیست دلبندم
به رنج تن شدم راضی که جز او نیست جانانم
به بازی گفتمش روزی که دل بر کن کنون از من
نبردست ای عجب هرگز جزین یکبار فرمانم
شفیع آرم که را دیگر که را گویم که را خوانم
کزین بازی ناخوش من پشیمانم پشیمانم
کنون نزدیک وی پویم وفا و مهر او جویم
مگر بر من ببخشاید چو بیند چشم گریانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به درد و رنجی که از جدایی و فراق محبوبش میکشد، اشاره میکند. او به شرایطی اشاره دارد که گاهی دلش را با رنج نجات میدهد و گاهی از شدت غم بیجان میشود. در این میان، اعتراف میکند که هیچکس غیر از محبوبش برای او معنایی ندارد و از خود میپرسد چه کسی را میتواند به عنوان شفیع و میانجی به درگاه محبوب بخواند. در نهایت، او از حسی عمیق از پشیمانی صحبت میکند و به دنبال راهی برای جلب محبت و بخشش محبوب است، در حالی که اشکهایش نشاندهندهی استیصال اوست.
هوش مصنوعی: ای مسلمانان، جانان من بار دیگر ستم کرده است؛ گاهی بر دل من رنجی میآورد و گاهی هم روح من را بیخبر از خود میسوزاند.
هوش مصنوعی: از اینکه به درد دل خود میپردازم خوشحالم، چون جز او کسی را ندارم که به او دل ببندم. همچنین به رنج و زجر جسمی خود راضیام، زیرا هیچ کس جز او برای من عزیز نیست.
هوش مصنوعی: در روزی به او گفتم که اگر دل مرا از خود ببری، اکنون دیگر از من دل نمیبرد. چه شگفتانگیز است که هیچگاه جز این یک بار، به من دستوری نداده است.
هوش مصنوعی: من درخواست میکنم از شفاعتکنندهای که آیا بتوانم کسی را دیگر بگویم یا بخوانم، چون از این بازی ناخوشایند و تلخ پشیمان هستم.
هوش مصنوعی: اکنون نزدیک او میروم و وفا و محبت او را میخواهم، شاید مرا ببخشد اگر اشکهای گریانم را ببیند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ترا من دوست میدارم ندانم چیست درمانم
نه روی هجر میبینم نه راه وصل میدانم
نپرسی هرگز احوالم نسازی چارهٔ کارم
نه بگذاری که با هرکس بگویم راز پنهانم
دلم بردی و آنگاهی به پندم صبر فرمایی
[...]
درخت و آتشی دیدم ندا آمد که جانانم
مرا می خواند آن آتش مگر موسی عمرانم
دخلت التیه بالبلوی و ذقت المن و السلوی
چهل سال است چون موسی به گرد این بیابانم
مپرس از کشتی و دریا بیا بنگر عجایبها
[...]
اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
قضای عهدِ ماضی را شبی دستی برافشانم
چنانت دوست میدارم که گر روزی فراق افتد
تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم
دلم صد بار میگوید که چشم از فتنه بر هم نِه
[...]
مرا دیوانه می خوانند و با دیوانه می مانم
ز خود بیگانه می دانند و هم من نیز می دانم
اگر با بت منم اینم وگر در کعبه بنشینم
نه مرد مذهب و دینم نه اهل کفر و ایمانم
چو در بت خانه افتادم ز دیگر خانه آزادم
[...]
نگارا، عزم آن دارم که جان در پایت افشانم
به بوسه از لب شیرین تو انصاف بستانم
مرا تا داده ای رخصت که گه گه می گذر در ره
چنانم کشتی از شادی که ره رفتن نمی دانم
میسر نیست کز زلف تو سوی خود کشم مویی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.