بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷۵:

گر تویی تو نفسی کم شدی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷۶:

1: در مصراع
نیست ز دم هست ز سر آشتی اگر فاصله ای میان "ز"و "دم" باشد خوانش سهل تر خواهد بود یعنی آشتی همواره از سر و بالا و علو و اعلاست نه از دم و اسفل ( بیان تمثیلی ارزشمندی آشتی در تقابل پلشتی قهر و جدایی )
2: ای فلک لطف مسیح توام

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷۷:

بسته دمی زانکه نه ای آن دمی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷۸:

1: پرده تویی در پس پرده تویی
2: پرده چنان زن که به هر زخمه ای
3: خیره که تو آتش، یا روغنی
4: بی من و تو، هر دو تویی، هر دو من
5: شاد بدانم که توام می تنی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷۹:

بر دو جهان خروج کن هرچه کنی مؤیدی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷۹:

آن همه حسن و نیکویی نیست مناسب بدی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸۰:

برآن خاکم بخسبانید کان سرمه ست و بینایی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸۱:

با نغمه ی داوودی مرغان خوش الحانی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸۲:

رو دلبر نو جوی چه در بند قدیدی ؟! چه در معنای چرا
چرا در بند دلبر کهنه هستی ؟!

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸۴:

تو را گر دید رویش رزق باشد
اگر رزق و روزی تو دیدن روی او باشد
خوانش مصراع قرار جان شمس الدین تبریز با وزن غزل سازگاری نداشته قرائت آن متعذر و ثقیل می نماید
منظور نظر حضرت مولانا معرفی معشوقی است که در ابیات قبل صفات وی را بیان فرموده است لذا معنای این مصراع باید آرام و قرار و محل آرامش جان من شمس تبریزی منظور نظر است اما ترکیب قرار جان باید با سکته و ایستی طولانی خوانش شود تا مفید معنای فوق باشد

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸۶:

تو او را توبه ای ده از رسولی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸۶:

که تا عبرت بگیرد هر فضولی

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸۷:

مران از گوش صوت ارغنون را

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸۹:

ای نقش خیال شهریاری

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۹۱:

یا نه اینی و نه آنی صورت عشقی و بس

بی نشان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۹۲:

شمس تبریز نه شمعی است که غایب گردد

ف در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ شیخ بهایی » کشکول » دفتر سوم » بخش پنجم - قسمت اول:

این مصراع باید به سطر بعد برود تا خواندن شعر درست شود:
«چارده ساله بتی بر لب بام»
در این مصراع هم نیم‌فاصله لازم است:
«من کمین بنده ی او، او شاهم»
که باید بشود:
«من کمین‌بنده‌ی او...»

سید محمد هاشمی سورشجانی در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۱۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۲:

اتفاقا به نظر من بیت زیر در مصرع اول منظور چیز دیگریست:
عادت بخت من نبود آن که تو یادم آوری
نقد چنین کم اوفتد خاصه به دست مفلسی
در مصرع اول عاشق فهمیده که معشوق به یادش بوده و میگوید که این موضوع چیز عادی نیست و خیلی کم پیش می آید که اینچنین موهبتی نصیب عاشقی شود!

ناصر در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۱:

آقارضاساقی دوست گرامی اززحمتی که بابت تفسیراشعارمی کشیدبی نهایت سپاسگزارم شادوپاینده باشید

Kamal Tayebi در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۵۵ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۶۷:

«ته که نازنده بالا دلربایی
ته که بی سرمه چشمان سرمه‌سایی
ته که مشکین دو گیسو در قفایی
به مو واجی که سرگردان چرایی»
— «خاری سرگشته در بیابان؛ دیوان باباطاهر، تصحیح و مقدمه از عمران صلاحی، نشر ناهید 1397. دو بیتیِ شماره‌ی 216، صفحه‌ی 95.