بهزاد مهردادی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۴ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴:

بسیار زیبا

زهرا شیرازی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۰:

سپاسگزارم از توجه و لطف دوستان گرامی.

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ وطواط » رباعیات » شمارهٔ ۳۳ - در شکوه:

گنجور عزیز در بیشتر شعرها حرف اضافه "به" به کلمه بعد از خود (متمّم) چسبیده و این درست نیست.

فقط زمانی که "به" صفت‌ساز یا قیدساز باشد، باید به کلمه بچسبد مانند: بخرد (خردمند)، بهوش (هوشیار)، بنام (مشهور)

لطفا بازبینی بفرمایید. سپاسگزارم.

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۴ دربارهٔ وطواط » رباعیات » شمارهٔ ۳۰ - در تغزل:

بهتر است "به" جدا نوشته شود: به دعا، به راه

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۱ دربارهٔ وطواط » رباعیات » شمارهٔ ۱ - در مدح ملک اتسز:

حسب به معنی فقط. تنها. منحصرا

بهتر است "به" جدا نوشته شود: به میراث، به کسب

میثم ملکی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۰ در پاسخ به Adam دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۱۷ - گریختن عیسی علیه السلام فراز کوه از احمقان:

در اینجا کلمه "دین" درسته و "وین" غلطه. در انتهای شعر بخشی تحت عنوان "تصاویر مرتبط در گنجینه گنجور" وجود دارد که با انتخاب تصویر و سپس مراجعه به تصویر "بعدی" میتونید متن صحیح را ملاحظه کنید. لطفا بدون ذکر منبع چیزی را به غلط منتشر نکنید. در غیر اینصورت عمل شما مصداق بارز همین بیت خواهد بود و چقدر جالب که شما دقیقا کلمه دین رو دزدید.

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۰ دربارهٔ وطواط » غزلیات » شمارهٔ ۵:

بهتر است "به" جدا نوشته شود در این عبارات:

به غایت. به نهایت. به حکایت. به حُسن. به درگاه. به لطف

MissSari در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۴ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱:

گفتم غم تو دارم، گفتا آخی... حالا هماهنگ می‌کنیم😒

رضا رستمی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۳:

سلام دوستان

برای من جای سوال دوستانی که مداوم در حال اثبات این موضوع هستند که خیام منظورش از می همان اصطلاح عامیانه ی مشروبات الکلی بوده به این موضع پی نمیبرند که کدامیک از دانشمندان بزرگ با مستی و یا خوردن بیش از حد مشروبات الکلی دانشمند شده است؟!آیا خوده شما اگر مداوم در حال نوشیدنِ می باشید میتوانید یک مسئله ی ساده ریاضی یا یک معادله ساده را حل کنید؟!پس قطعاً نمیتوان به یقین گفت که منظور  حکیم  از می ، مشروبات الکلی بوده است...

Ahmad hamedhamedi۱۵۹@gmail.com در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۲ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۱۱۳ - جان دادن شیرین در دخمه خسرو:

سیاهی از حبش کافور می برد تا انتهای بیت بعدی رو کسی می تونه معنی کنه

حنّان در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۰۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۶۵ - ایثار کردن صاحب موصل آن کنیزک را بدین خلیفه تا خون‌ریز مسلمانان بیشتر نشود:

این عشقی که مولانا در تمام ذرات عالم می‌بیند که آنها را به حرکت، تکاپو و جنبش وامی‌دارد تا خود را به تکامل برسانند، بسیار شبیه مفهومی است که فیلسوف قرن نوزده و بیستم برگسون، آنرا «شور حیاتی» مینامد. 

حافظ نیز عقیده دارد که این عشق است که جهان را به جنبش انداخته که در فلسفه سهروردی هم بیان شده است: 

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد، عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد...

اگر کمی از تحلیل‌های عالمانه درباره منشأ جهان و سپس حیات در زمین فراتر برویم که آنرا محصول تکامل اتفاقی و تصادفی مواد بی جان میداند، سخن بزرگانی چون مولانا می‌تواند بسیار آگاهی بخش باشد. از نظر عرفا گویی جهان در آغاز خلقت چیزی را دید که تا پایان عالم در جستجوی آن است و این عامل پیدایش عشقی است که به مبدأ وجود خود دارد. گویی عالم هستی با توانی فوق تصور و با تمام وجود و با هر ترفندی در پی بازگشت به آن مبدأ است 

سوزان مهدوی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۳۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۱ - سرآغاز:

این پادکست بسیار جالب هست.  داستان خسرو و شیرین را اینجا گوش بدید:

پیوند به وبگاه بیرونی

نبی احمدی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۵۳ دربارهٔ رودکی » مثنوی‌ها » ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه » بخش ۴:

بیت دوم چنین است:

کپّیان آتش همی پنداشتند

پشتەی هیزم بر او بگذاشتند

 

 

محمد طاها کوشان mkushantaha@yahoo.com در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۱۲ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲:

مصرع دوم بیت ۴۲: (گرفت رنگ بحنای افتخار انگشت) = مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن

(گرفته رنگ حنارا به افتخار انگشت)= مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

اگر خواستید تصحیح نمایید

نبی احمدی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قطعات » شمارهٔ ۱۶۸:

بیت آخر از سعدی مصلح بعید است؛ صدور مجوز آزار سگ. یک نقض در فکر سعدی بزرگ. درست مغایر با بیتی مشهور چون:

بنی آدم اعضای یکدیگرند .... و الخ.

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۴۷ دربارهٔ امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۳۲۰:

در مصرع دوم "به خم" باید به شکل "بخم" نوشته شود.

بِخَم: خمیده

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۲۵ دربارهٔ امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۳۲۰:

سُعدا - سَلما - لیلا: نام سه معشوقه در داستان‌های عرب

احمد نیکو در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۰۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۱:

در رابطه با واژه (دیر) در اشعار نظامی هم از کلمه کهن استفاده شده است.

اگر شادیم اگر غمگین در این دیر

نه ایم ایمن ز دور این کهن سیر

که می داند که این دیر کهن سال

چه مدت دارد و چون بودش احوال

(دیر کهنسال کنایه از دنیا)

غمناک ابددوست در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۰۵ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:

"مرو" کعبه خرابات است امروز

 

به نظر میرسه استاد شجریان اینگونه میخواند

سهیل ال حسن در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۵۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۳:

چشن تر من