بخش ۲۴ - سخن دقیقی: تهمت گرزَم، بستن اسفندیار به زنجیر و زندان گنبدان
چو آگاه شد شاه کامد پسر
کلاه کیان بر نهاده بسر
مهان و کهانرا همه خواند پیش
همه زند و استا به نزدیک خویش
همه موبدان را به کرسی نشاند
پس آن خسرو تیغ‌زن را بخواند
بیامد گو و دست کرده بکش
به پیش پدر شد پرستار فش
شه خسروان گفت با موبدان
بدان رادمردان و اسپهبدان
چه گویید گفتا که آزاده‌اید
به سختی همه پرورش داده‌اید
به گیتی کسی را که باشد پسر
بدو شاد باشد دل تاجور
به هنگام شیرین به دایه دهد
یکی تاج زرینش بر سر نهد
همی داردش تا شود چیره دست
بیاموزدش خوردن و بر نشست
بسی رنج بیند گرانمایه مرد
سورای کندش آزموده نبرد
چو آزاده را ره به مردی رسد
چنان زر که از کان به زردی رسد
مراورا بجوید چو جویندگان
ورا بیش گویند گویندگان
سواری شود نیک و پیروز رزم
سرانجمنها به رزم و به بزم
چو نیرو کند با سرو یال و شاخ
پدر پیر گشته نشسته به کاخ
جهان را کند یکسره زو تهی
نباشد سزاوار تخت مهی
ندارد پدر جز یکی نام تخت
نشسته در ایوان نگهبان رخت
پسر را جهان و درفش و سپاه
پدر را یکی تاج و زرین کلاه
نباشد بران پور همداستان
پسندند گردان چنین داستان
ز بهر یکی تاج و افسر پسر
تن باب را دور خواهد ز سر
کند با سپاهش پس آهنگ اوی
نهاده دلش نیز بر جنگ اوی
چه گویید پیران که با این پسر
چه نیکو بود کار کردن پدر
گزینانش گفتند کای شهریار
نیاید خود این هرگز اندر شمار
پدر زنده و پور جویای گاه
ازین خام‌تر نیز کاری مخواه
جهاندار گفتا که اینک پسر
که آهنگ دارد به جای پدر
ولیکن من او را به چوبی زنم
که گیرند عبرت همه برزنم
ببندم چنانش سزاوار پس
ببندی که کس را نبستست کس
پسر گفت کای شاه آزاده‌خوی
مرا مرگ تو کی کند آرزوی
ندانم گناهی من ای شهریار
که کردستم اندر همه روزگار
به جان تو ای شاه گر بد به دل
گمان برده‌ام پس سرم بر گسل
ولیکن تو شاهی و فرمان تراست
تراام من و بند و زندان تراست
کنون بند فرما و گر خواه کش
مرا دل درستست و آهسته هش
سر خسروان گفت بند آورید
مر او را ببندید و زین مگذرید
به پیش آوریدند آهنگران
غل و بند و زنجیرهای گران
دران انجمن کس به خواهش زبان
نجنبید بر شهریار جهان
ببستند او را سر و دست و پای
به پیش جهاندار گیهان خدای
چنانش ببستند پای استوار
که هرکش همی دید بگریست زار
چو کردند زنجیر در گردنش
بفرمود بسته به در بردنش
بیارید گفتا یکی پیل نر
دونده پرنده چو مرغی به پر
فراز آوریدند پیلی چو نیل
مر او را ببستند بر پشت پیل
چو بردندش از پیش فرخ پدر
دو دیده پر از آب و رخساره‌تر
فرستاده سوی دژ گنبدان
گرفته پس و پیش اسپهبدان
پر از درد بردند بر کوهسار
ستون آوریدند ز آهن چهار
به کرده ستونها بزرگ آهنین
سر اندر هوا و بن اندر زمین
مر او را برانجا ببستند سخت
ز تختش بیفگند و برگشت بخت
نگهبان او کرد پس‌اند مرد
گو پهلوان زاده با داغ و درد
بدان تنگی اندر همی زیستی
زمان تا زمان زار بگریستی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گشتاسپ، پادشاه، از زندانی کردن پسرش اسفندیار آگاه می‌شود و تصمیم می‌گیرد او را به زنجیر ببندد. او فرمان می‌دهد تا بزرگان و موبدان را جمع آورند و اسفندیار را به خاطر شجاعت و قابلیت‌هایش تحسین کنند، اما در عین حال، به آنها یادآوری می‌کند که جوانی نباید به خاطر آرزوی تاج و تخت به پدرش بی‌احترامی کند. اسفندیار که از این امر ناراحت است، اعتراف می‌کند که هیچ گناهی نسبت به پدر ندارد و به او می‌گوید که هر حکمی از طرف او قابل احترام است. در نهایت، گشتاسپ او را به زنجیر می‌کشد و به دژی در گنبدان می‌فرستد و بدین ترتیب، سرنوشت اسفندیار در معرض خطر قرار می‌گیرد. اسفندیار در آن دژ با غم و اندوه به زندگی ادامه می‌دهد.
هوش مصنوعی: چون شاه متوجه شد، پسرش که تاج کیانی بر سر دارد، به نزد او می‌آید.
هوش مصنوعی: گشتاسپ، پس از آگاهی از وضعیت، همه بزرگان و افراد کهن‌سال را به حضور خود فراخواند تا در جمع همه‌ی آنها و در نزد خود، تصمیمی بگیرد.
هوش مصنوعی: همه موبدان (روحانیان و مشاوران) را بر روی کرسی نشاند و سپس خسرو (پادشاه) که تیر و تیغ می‌زند را فراخواند.
هوش مصنوعی: پس از اینکه گشتاسپ به موبدان دستور داد تا به او توجه کنند، کسی به نزد او آمد و دستش را به نشانهٔ درخواست کمک به سوی پدرش دراز کرد و به او گفت که باید از او حمایت کند.
هوش مصنوعی: شاه خسرو به موبدان و رادمردان و سرداران گفت.
هوش مصنوعی: ببخشید که می‌گویید شما آزادید، اما در واقع با سختی و دشواری بزرگ شده‌اید.
هوش مصنوعی: در جهان، هر کس پسری داشته باشد، دلش شاد و سرشناس خواهد بود.
هوش مصنوعی: در زمان شیرین، او(گشتاسپ) تاج زری را به دایه می‌دهد تا بر سرش بگذارد.
هوش مصنوعی: او (شیرین) او را (اسفندیار) تربیت می‌کند تا قوی و توانا شود و فنون مختلف را به او آموزش می‌دهد؛ خوردن و نشستن را نیز به او یاد می‌دهد.
هوش مصنوعی: مرد با ارزش و بزرگ، در میدان نبرد بسیار زحمت و رنج می‌کشد و سختی‌ها را متحمل می‌شود تا در آزمون‌ها و جنگ‌ها آزمایش شود.
هوش مصنوعی: وقتی راه به مردانگی برای انسان آزاد فراهم شود، مانند طلا به زردی ریخته شده از معدن می‌درخشد.
هوش مصنوعی: مرا مانند جویندگان بگردید و درباره‌ام بیشتر از آنچه هست بگویید.
هوش مصنوعی: سواران شجاع و پیروز در میدان جنگ و جشن‌ها، برتری خود را در نبرد و در میهمانی‌ها نشان می‌دهند.
هوش مصنوعی: وقتی نیروی جوانی به سروهای زیبا و شاخ‌هایشان می‌رسد، پدر کهن‌سال در کاخ نشسته و سالخورده شده است.
هوش مصنوعی: اگر کسی به طور کامل از وجود او، یعنی پسرش اسفندیار، بی‌خبر شود و دنیا را خالی از او ببیند، شایسته نیست که بر تخت سلطنت نشیند.
هوش مصنوعی: پدر تنها یک نام و لقب دارد و در ایوان، نگهبان مایحتاج و لباس اوست.
هوش مصنوعی: پسر هم به دنیای بزرگ و لشکر و شکوه پدر دست یافته است، و پدر تنها یک تاج و کلاهی طلا دارد.
هوش مصنوعی: فرزند پادشاه، به هیچ وجه همخوان و هم رأی با این داستان نخواهد بود و گروهی از مردم نیز اینگونه رفتار را نمی‌پسندند.
هوش مصنوعی: برای به دست آوردن تاج و افسر (جایگاه قدرت)، پسر، تن پدر خود را از سر دور خواهد کرد. یعنی برای رسیدن به قدرت، حاضر است که پدر خود را کنار بگذارد.
هوش مصنوعی: گشتاسپ با سپاهش به سمت اسفندیار حرکت کرد و در قلبش نیز عزم جنگ با او را داشت.
هوش مصنوعی: پیران، که یکی از شخصیت‌های داستان است، از کارهای پدر اسفندیار سوال می‌کند که آیا با این پسر (اسفندیار) چه کار خوبی انجام شده است. به طور کلی او در تلاش است تا به موقعیت و کارنامه پدر اسفندیار اشاره کند و نتیجه‌گیری کند که آیا ارتباط و تعامل با پسرش مناسب بوده یا خیر.
هوش مصنوعی: مشاوران به شهریار گفتند که چنین کاری نباید هرگز در نظر گرفته شود.
هوش مصنوعی: پدر زنده است و پسر، یعنی اسفندیار، در جست‌و‌جو برای رسیدن به مقام پدر است، پس از او انتظار کارهای نابخردانه بیشتری نداشته باش.
هوش مصنوعی: جهاندار (یعنی پادشاه) گفت که اکنون پسر (اسفندیار) که قصد دارد به جای پدرش (گشتاسپ) حکومت کند، در اینجا حضور دارد.
هوش مصنوعی: اما من او را با چوبی تنبیه می‌کنم تا دیگران هم عبرت بگیرند و درس عبرتی برای همه باشد.
هوش مصنوعی: من او را طوری مجازات می‌کنم که سزاوار است و به گونه‌ای محبوسش می‌کنم که هیچ‌کس دیگری را به این شکل نخواهم بست.
هوش مصنوعی: پسر به پدر گفت: ای شاه با سیرت بزرگ، مرگ تو چه زمانی برای من آرزویی خواهد بود؟
هوش مصنوعی: من نمی‌دانم در طول زندگانی‌ام چه گناهی کرده‌ام، ای شاه بزرگوار.
هوش مصنوعی: اگر من به دل خود درباره تو ای شاه، فکر بدی کرده‌ام، پس سرم را از تن جدا کن.
هوش مصنوعی: اما تو شاه هستی و فرمان تو بر من حاکم است، نه بند و زندان بر من.
هوش مصنوعی: اکنون دستور بده تا مرا ببندند، و اگر هم می‌خواهی، به آرامی و با دقت این کار را انجام بده، زیرا دل من آماده است.
هوش مصنوعی: شاهان را دستور دهید که او را به بند بکشند و از این کار بی‌توجهی نکنید.
هوش مصنوعی: آهنگران زنجیرها و غل‌وطوق‌های سنگین را به جلو آوردند.
هوش مصنوعی: در آن مجلس هیچ‌کس به خاطر خواهش خود، دهن باز نکرد و چیزی نگفت تا برتری خود را بر شهریار جهان نشان دهد.
هوش مصنوعی: او را به زنجیر کردند و دست و پایش را بستند، به پیش پروردگار و فرمانروای جهانیان.
هوش مصنوعی: او را به‌گونه‌ای بستند که پایش محکم و استوار بود، به‌طوری که هر کسی که او را می‌دید به شدت گریه و عزا می‌کرد.
هوش مصنوعی: وقتی که زنجیر را در گردن او (اسفندیار) گذاشتند، دستور دادند که او را به در (زندان) ببرند.
هوش مصنوعی: گفتند یک فیل نر بیاورید، که بسیار سریع و پر انرژی است، مانند مرغی که در حال پرواز است.
هوش مصنوعی: پیل بزرگی را که در پرواز چون مرغی به نظر می‌رسید، بالا آوردند و او را بر پشت آن پیل بستند.
هوش مصنوعی: وقتی او را از پیش پدرش فرخ بردند، چشمانش پر از اشک شده و صورتش نیز غمگین‌تر از قبل به نظر می‌رسید.
هوش مصنوعی: فرستاده‌ای به سوی دژ گنبدان (که محلی fortified است) فرستاده شد که اسپهبدان (فرماندهان) را جمع کند و از آنها درخواست کمک کند.
هوش مصنوعی: آنها از درد و رنج بسیار، ستون‌هایی از آهن به کوهسار بردند و به آنجا آوردند.
هوش مصنوعی: ستون‌های بزرگ آهنی به شکلی ساخته شده‌اند که سر آنها در آسمان و پای آنها در زمین قرار دارد.
هوش مصنوعی: او (اسفندیار) را در آنجا به سختی به بند کشیدند و از تختش پایین انداختند و بختش بازگشت و به او بدی کرد.
هوش مصنوعی: نگهبان اسفندیار (پهلوان بزرگ) پس از این که او را به بند کشید، به سایرین گفت که این فرد (اسفندیار) فرزند پهلوانی بزرگ است و در حال حاضر در رنج و درد قرار دارد.
هوش مصنوعی: در آن تنگنا و سختی که زندگی می‌کردی، به مدت طولانی غمگین و اشک‌ریز بودی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.