بخش ۱۰ - سخن دقیقی: پیشگویی جاماسپ دربارهٔ نبرد و سرنوشت پهلوانان ایران
چو از بلخ بامی به جیحون رسید
سپهدار لشکر فرود آورید
بشد شهریار از میان سپاه
فرود آمد از باره بر شد به گاه
بخواند او گرانمایه جاماسپ را
کجا رهنمون بود گشتاسپ را
سر موبدان بودو شاه ردان
چراغ بزرگان و اسپهبدان
چنان پاک تن بود و تابنده جان
که بودی بر او آشکارا نهان
ستارهشناس و گرانمایه بود
ابا او به دانش کرا پایه بود
بپرسید ازو شاه و گفتا خدای
ترا دین به داد و پاکیزه رای
چو تو نیست اندر جهان هیچ کس
جهاندار دانش ترا داد و بس
ببایدت کردن ز اختر شمار
بگویی همی مر مرا روی کار
که چون باشد آغاز و فرجام جنگ
کرا بیشتر باشد اینجا درنگ
نیامد خوش آن پیر جاماسپ را
به روی دژم گفت گشتاسپ را
که میخواستم کایزد دادگر
ندادی مرا این خرد وین هنر
مرا گر نبودی خرد شهریار
نکردی زمن بودنی خواستار
مگر با من از داد پیمان کند
که نه بد کند خود نه فرمان کند
جهانجوی گفتا به نام خدای
بدین و به دین آور پاک رای
به جان زریر آن نبرده سوار
به جان گرانمایه اسفندیار
که نه هرگزت روی دشمن کنم
نفرمایمت بد نه خود من کنم
تو هرچ اندرین کار دانی بگوی
که تو چارهدانی و من چارهجوی
خردمند گفت ای گرانمایه شاه
همیشه بتو تازه بادا کلاه
ز بنده میازار و بنداز خشم
خنک آنکسی کو نبیند به چشم
بدان ای نبرده کی نامجوی
چو در رزم روی اندر آری بروی
بدانگه کجا بانگ و ویله کنند
تو گویی همی کوه را برکنند
به پیش اندر آیند مردان مرد
هوا تیره گردد ز گرد نبرد
جهان را ببینی بگشته کبود
زمین پر ز آتش هوا پر زدود
وزان زخم آن گُرزهای گران
چنان پتک پولاد آهنگران
به گوش اندر آید ترنگا ترنگ
هوا پر شده نعرهٔ بور و خنگ
شکسته شود چرخ گردونها
زمین سرخ گردد از ان خونها
تو گویی هوا ابر دارد همی
وزان ابر الماس بارد همی
بسی بی پدر گشته بینی پسر
بسی بی پسر گشته بینی پدر
نخستین کس نامدار اردشیر
پس شهریار آن نبرده دلیر
به پیش افگند اسپ تازان خویش
به خاک افگند هر ک آیدش پیش
پیاده کند ترک چندان سوار
کز اختر نباشد مر آن را شمار
ولیکن سرانجام کشته شود
نکونامش اندر نوشته شود
دریغ آنچنان مرد نام آورا
ابا رادمردان همه سرورا
پس آزاده شیدسپ فرزند شاه
چو رستم درآید به روی سپاه
پس آنگاه مر تیغ را برکشد
بتازد بسی اسپ و دشمن کشد
بسی نامداران و گردان چین
که آن شیر مرد افگند بر زمین
سرانجام بختش کند خاکسار
برهنه کند آن سر تاجدار
بیاید پس آنگاه فرزند من
ببسته میان را جگر بند من
ابر کین شیدسپ فرزند شاه
به میدان کند تیز اسپ سیاه
بسی رنج بیند به رزم اندرون
شه خسروان را بگویم که چون
درفش فروزندهٔ کاویان
بیفگنده باشند ایرانیان
گرامی بگیرد به دندان درفش
به دندان بدارد درفش بنفش
به یک دست شمشیر و دیگر کلاه
به دندان درفش فریدون شاه
برین سان همیافگند دشمنان
همی برکند جان آهرمنان
سرانجام در جنگ کشته شود
نکو نامش اندر نوشته شود
پس ازاده بستور پور زریر
به پیش افگند اسپ چون نره شیر
بسی دشمنان را کند ناپدید
شگفتیتر از کار او کس ندید
چو آید سرانجام پیروز باز
ابر دشمنان دست کرده دراز
بیاید پس آن برگزیده سوار
پس شهریار جهان نامدار
ز آهرمنان بفگند شست گرد
نماید یکی پهلوی دستبرد
سرانجام ترکان به تیرش زنند
تن پیلوارش به خاک افگنند
بیاید پس آن نره شیر دلیر
سوار دلاور که نامش زریر
به پیش اندر آید گرفته کمند
نشسته بر اسفندیاری سمند
ابا جوشن زر درخشان چو ماه
بدو اندرون خیره گشته سپاه
بگیرد ز گردان لشکر هزار
ببندد فرستد بر شهریار
به هر سو کجا بنهد آن شاه روی
همی راند از خون بدخواه جوی
نه استد کس آن پهلوان شاه را
ستوه آورد شاه خرگاه را
پس افگنده بیند بزرگ اردشیر
سیه گشته رخسار و تن چون زریر
بگرید برو زار و گردد نژند
برانگیزد اسفندیاری سمند
به خاقان نهد روی پر خشم و تیز
تو گویی ندیدست هرگز گریز
چو اندر میان بیند ارجاسپ را
ستایش کند شاه گشتاسپ را
صف دشمنان سر بسر بردرد
ز گیتی سوی هیچ کس ننگرد
همی خواند او زند زردشت را
به یزدان نهاده کیی پشت را
سرانجام گردد برو تیرهبخت
بریده کندش آن نکو تاج و تخت
بیاید یکی نام او بیدرفش
به سرنیزه دارد درفش بنفش
نیارد شدن پیش گرد گزین
نشیند به راه وی اندر کمین
باستد بران راه چون پیل مست
یکی تیغ زهر آب داده به دست
چو شاه جهان بازگردد ز رزم
گرفته جهان را و کشته گُرَزم
بیندازد آن ترک تیری بروی
نیارد شدن آشکارا بروی
پس از دست آن بیدرفش پلید
شود شاه آزادگان ناپدید
به ترکان برد باره و زین اوی
بخواهد پسرت آن زمان کین اوی
پس آن لشکر نامدار بزرگ
به دشمن درافتد چو شیر سترگ
همی تازند این بر آن آن برین
ز خون یلان سرخ گردد زمین
یلان را بباشد همه روی زرد
چو لرزه برافتد به مردان مرد
برآید به خورشید گرد سپاه
نبیند کس از گرد تاریک راه
فروغ سر نیزه و تیر و تیغ
بتابد چنان چون ستاره ز میغ
وزان زخم مردان کجا میزنند
و بر یکدگر بر همی افگند
همه خسته و کشته بر یکدگر
پسر بر پدر بر پدر بر پسر
وزان ناله و زاری خستگان
به بند اندر آیند نابستگان
شود کشته چندان ز هر سو سپاه
که از خونشان پر شود رزمگاه
پس آن بیدرفش پلید و سترگ
به پیش اندر آید چو ارغنده گرگ
همان تیغ زهر آب داده به دست
همی تازد او باره چون پیل مست
به دست وی اندر فراوان سپاه
تبه گردد از برگزینان شاه
بیاید پس آن فرخ اسفندیار
سپاه از پس پشت و یزدانش یار
ابر بیدرفش افگند اسپ تیز
برو جامه پر خون و دل پر ستیز
مر او را یکی تیغ هندی زند
ز بر نیمهٔ تنش زیر افگند
بگیرد پس آن آهنین گُرز را
بتاباند آن فره و برز را
به یک حمله از جایشان بگسلد
چو بگسستشان بر زمین کی هلد
بنوک سر نیزهشان بر چند
کندشان تبه پاک و بپراگند
گریزد سرانجام سالار چین
از اسفندیار آن گو بافرین
به ترکان نهد روی بگریخته
شکسته سپر نیزها ریخته
بیابان گذارد به اندک سپاه
شود شاه پیروز و دشمن تباه
بدان ای گزیده شه خسروان
که من هرچ گفتم نباشد جز آن
نباشد ازین یک سخن بیش و کم
تو زین پس مکن روی بر من دژم
که من آنچ گفتم نگفتم مگر
به فرمانت ای شاه پیروزگر
وزان کم بپرسید فرخنده شاه
ازین ژرف دریا و تاریک راه
ندیدم که بر شاه بنهفتمی
وگرنه من این راز کی گفتمی
چو شاه جهاندار بشنید راز
بران گوشهٔ تخت خسپید باز
ز دستش بیفتاد زرینه گُرز
تو گفتی برفتش همی فر و برز
به روی اندر افتاد و بیهوش گشت
نگفتش سخن نیز و خاموش گشت
چو با هوش آمد جهان شهریار
فرود آمد از تخت و بگریست زار
چه باید مرا گفت شاهی و گاه
که روزم همی گشت خواهد سیاه
که آنان که بر من گرامیترند
گزین سپاهند و نامیترند
همی رفت و خواهند از پیش من
ز تن برکنند این دل ریش من
به جاماسپ گفت ار چنینست کار
به هنگام رفتن سوی کارزار
نخوانم نبرده برادرم را
نسوزم دل پیر مادرم را
نفرمایمش نیز رفتن به رزم
سپه را سپارم به فرخ گُرَزم
کیان زادگان و جوانان من
که هر یک چنانند چون جان من
بخوانم همه سربسر پیش خویش
زرهشان نپوشم نشانم به پیش
چگونه رسد نوک تیر خدنگ
برین آسمان بر شده کوه سنگ
خردمند گفتا به شاه زمین
که ای نیکخو مهتر بافرین
گر ایشان نباشند پیش سپاه
نهاده بسر بر کیانی کلاه
که یارد شدن پیش ترکان چین
که بازآورد فره پاک دین
تو زین خاک برخیز و برشو به گاه
مکن فره پادشاهی تباه
که داد خدایست وزین چاره نیست
خداوند گیتی ستمگاره نیست
ز اندوه خوردن نباشدت سود
کجا بودنی بود و شد کار بود
مکن دلت را بیشتر زین نژند
بداد خدای جهان کن بسند
بدادش بسی پند و بشنید شاه
چو خورشید گون گشت بر شد به گاه
نشست از برگاه و بنهاد دل
به رزم جهانجوی شاه چگل
از اندیشهٔ دل نیامدش خواب
به رزم و به بزمش گرفته شتاب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
گشتاسپ زریر اردشیر شیدسپ رستم (اشاره) فریدون (اشاره) بستور ارجسپ گرزم جاماسپ اسفندیار زردشت بیدرفش شاه چگل
هوش مصنوعی: در این بخش از شاهنامه، شاه گشتاسپ به حضور جاماسپ، پیشگوی بزرگ میرود تا از او درباره سرنوشت جنگ و پهلوانان سوال کند. جاماسپ که به ستارهشناسی و دانایی مشهور است، پیشگوییهایی تلخ درباره نبرد و پیامدهای آن بیان میکند. او از قربانیهای جنگ و خونریزیهایی که در پی خواهد آمد، سخن میگوید و از گشتاسپ میخواهد که از خشم و کینه بپرهیزد. گشتاسپ نگران کشته شدن نزدیکانش است و نمیخواهد که جنگی بیدلیل به وقوع بپیوندد، اما در نهایت پند و حکمت جاماسپ را میپذیرد و تصمیم به شرکت در نبرد میگیرد. این داستان نشاندهنده پیشگوییهای تلخ و دشواریهای جنگ در زندگی شاهان و پهلوانان ایرانی است.
هوش مصنوعی: وقتی سپهدار (سرلشکر) لشکر به جیحون رسید، از بلخ (شهری در افغانستان) به سمت آنجا حرکت کرد و در آنجا اردو زد.
هوش مصنوعی: پادشاه به دلیل اهمیت موضوع از میان سپاه پایین آمد و از بالای دژ به محل ملاقات رفت.
هوش مصنوعی: گشتاسپ، پادشاه، جاماسپ، پیشگو و دانای بزرگ را فرا میخواند تا از او راهنمایی و پیشگویی دربارهٔ سرنوشت و آینده را بخواهد.
هوش مصنوعی: سر موبدان، یعنی بالاترین مقام و رهبری قشر مذهبی و روحانی، که در میان شاهان و فرمانروایان همچون نوری برای بزرگان و سرداران جنگی به شمار میرود.
هوش مصنوعی: او چنان پاک و بیآلایش بود و روحش درخشان و زنده که چیزهای نهان و پنهان بر او نمایان بود.
هوش مصنوعی: ابا (جاماسپ) ستارهشناس و دانشمند بزرگی بود که به خاطر علم و دانشی که داشت، در میان مردم مقام و منزلتی عالی داشت.
هوش مصنوعی: شاه از او (جاماسپ) پرسید و گفت: خدای تو دین را به تو عطا کرده و فکر تو نیز پاک و نیکو است.
هوش مصنوعی: هیچ کس در جهان به اندازهٔ تو دانا نیست و فقط دانش توست که برتری تو را مشخص میکند.
هوش مصنوعی: برایت لازم است که از علم ستارهشناسی استفاده کنی و دربارهٔ آینده بگویی، پس هماکنون به من بگو در چه مرحلهای قرار دارم.
هوش مصنوعی: باید بدانیم که آغاز و پایان جنگ چگونه خواهد بود و این مسئله را مورد بررسی قرار دهیم که کدام طرف در اینجا دارای مزیت بیشتری است.
هوش مصنوعی: پیر جاماسپ به دژ نرسید و خوشحال نشد که بتواند به گشتاسپ، پادشاه ایران، خبرهای خوبی بدهد.
هوش مصنوعی: من میخواستم که ایزدی دادگر به من خرد و هنر عطا نمیکردی.
هوش مصنوعی: اگر تو، ای شاه، مرا خرد و دانایی نمیدادی، هرگز از من نمیخواست که به عنوان یک انسان وجود داشته باشم.
هوش مصنوعی: تنها در صورتی که با من از عدالت و انصاف پیمان ببندد، که به خود و دیگران آسیب نرساند و فرمانی ندهد که نیکو باشد.
هوش مصنوعی: جهانجوی، یعنی اسفندیار، گفت: به نام خدا و به خاطر دین، که اندیشهاش پاک و نیکو است.
هوش مصنوعی: زریر، پدر اسفندیار، جان خود را فدای جان اسفندیار میکند و به خاطر او جنگی را آغاز میکند.
هوش مصنوعی: هرگز به تو اجازه نمیدهم که به روی دشمن بروی و خواستهام این است که بد نخواهی دید و خود نیز من از کارهای بد دور میمانم.
هوش مصنوعی: تو هر چیزی را که در این کار میدانی بگو، زیرا تو کسی هستی که چاره را میدانی و من در جست و جوی چارهام.
هوش مصنوعی: خردمند به شاه میگوید ای پادشاه باارزش، همیشه بر سرت کلاهی نو و تازه باشد.
هوش مصنوعی: به بندهها ظلم نکن و خشمگین مشو، چرا که خوشحال است آن کسی که خشم کسی را نبیند.
هوش مصنوعی: ای کسی که در جستوجوی نام و شهرت هستی، بدان که وقتی در میدان نبرد با دشمن روبهرو شوی، چه بر سر تو خواهد آمد.
هوش مصنوعی: در آن زمان که صدای جنگ و زاری به گوش برسد، به نظر میرسد که گویی کوهها را جابجا میکنند و لرزشی در زمین ایجاد میشود.
هوش مصنوعی: مردان شجاع و دلیر به سوی میدان جنگ میروند و در نتیجه، فضای جنگ به شدت تاریک و غبارآلود میشود.
هوش مصنوعی: جهان را میبینی که به رنگ آبی تیره درآمده و زمین پر از آتش و آسمان نیز پر از دود شده است.
هوش مصنوعی: زخمهای ناشی از آن گرزهای سنگین و بزرگ مانند پتکی است که آهنگران از فولاد میسازند.
هوش مصنوعی: در فضا صدای نوزان و وحشی به گوش میرسد و هوا پر از صداهای نگرانکننده و هراسآور است.
هوش مصنوعی: چرخ گردون (یعنی زمان و سرنوشت) شکسته خواهد شد و زمین از خونهایی که ریخته میشود، به رنگ سرخ درمیآید.
هوش مصنوعی: انگار آسمان ابر پوشیده و بارانی از الماس میبارد.
هوش مصنوعی: بسیاری از پدران، بیفرزند شدهاند و همچنین بسیاری از فرزندان، بیپدر ماندهاند.
هوش مصنوعی: نخستین فرد معروفی که به نام اردشیر شناخته میشود، بعد از شهریار (پادشاه) است که در نبردها دلیر و شجاع بود.
هوش مصنوعی: او (اردشیر) اسبهای تندرو خود را به جلو میفرستد و هر کسی را که در مقابلش قرار گیرد، به خاک میاندازد.
هوش مصنوعی: چندین سوار را پیاده میکند (از اسب پایین میآورد) تا به اندازهای زیادی باشد که تعدادشان را نتوان با ستارهها شمرد.
هوش مصنوعی: اما در نهایت او کشته خواهد شد و نام نیک او در تاریخ ثبت خواهد گردید.
هوش مصنوعی: حسرت میخورم بر این مرد بزرگ و مشهور که با وجود قهرمانانی چون رادمردان، او را تحتالشعاع قرار میدهد.
هوش مصنوعی: آزاده شیدسپ، پسر شاه، مانند رستم، وارد میدان نبرد میشود.
هوش مصنوعی: سپس رستم شمشیرش را میکشد و به سوی دشمن حمله میکند و بسیاری از اسبسواران و دشمنان را خواهد کشت.
هوش مصنوعی: بسیاری از ناموران و جنگجویان از چین به میدان خواهند آمد که آن شیرمرد (پهلوان)، آنها را به زمین خواهد زد.
هوش مصنوعی: در نهایت، بخت او را به خاک میافکند و او را بدون تاج و بیپناه میکند.
هوش مصنوعی: فرزند من پس از این به میدان خواهد آمد و با او برادر من درگیر خواهد شد و من به خاطرش ناراحت و نگران هستم.
هوش مصنوعی: ابر کین، فرزند شیدسپ، به میدان میآید و سوار بر اسبی تیزرهوار و سیاه است.
هوش مصنوعی: بسیار رنج و زحمت خواهد دید در جنگ، به پادشاهان بزرگ بگویم که چگونه خواهد بود.
هوش مصنوعی: درفش (پرچم) درخشان و مشهور کاویان (نماد پادشاهی کیانیان) را به زمین میافکنند و ایرانیان به معنای واقعی کلمه آن را رها کردهاند.
هوش مصنوعی: درفش (پرچم) با ارزش و گرانبها را در دندان نگاه میدارد و نشان میدهد که به آن اهمیت میدهد. درفش بنفش اشاره به پرچم خاصی دارد که نماد سلطنت و قدرت است.
هوش مصنوعی: فریدون شاه با یک دست شمشیر و با دست دیگر کلاه خود را به دندان درفش (پرچم) گرفته است.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده که با این وضعیت، دشمنان (که اشاره به دشمنان ایران دارند) به شدت در حال آسیب زدن و نابود کردن (کشتن) اهرمنان (نماد شر و بدی) هستند.
هوش مصنوعی: در نهایت در جنگ، او به قتل میرسد و نام نیکش در تاریخ ثبت میشود.
هوش مصنوعی: بستور، پسر زریر که از نژاد رستم است، پس از این که آماده شد، اسبش را به جلو میرانَد مانند شیر نر، که نمادی از قدرت و شجاعت است.
هوش مصنوعی: هیچکس در دنیا به اندازهٔ او در نابود کردن دشمنانش شگفتانگیز و بینظیر نبوده و کار او در حذف آنها حیرتانگیز است.
هوش مصنوعی: زمانی که پیروزی به دست آید، دشمنان برای تلافی و انتقام، با قدرت و آرزوهای بزرگ وارد میدان میشوند.
هوش مصنوعی: پس از آن، سوار برگزیدهای خواهد آمد که شهریار معروف جهان است.
هوش مصنوعی: از آهرمنان (نیروهای شر) شست را جدا میکند و یکی از پهلوانان را، که آمادهٔ نبرد است، به دستبرد میآورد.
هوش مصنوعی: در نهایت، ترکان او (زریر) را با تیر میزنند و بدن بزرگش را به خاک میاندازند.
هوش مصنوعی: سوار دلاور و شجاعی به نام زریر خواهد آمد که از شیر نر و دلیرتر است.
هوش مصنوعی: زریر به جلو میآید و کمند (طناب مخصوص شکار) را به دست گرفته است و بر اسفندیار، یکی از پهلوانان بزرگ ایران، سوار است.
هوش مصنوعی: پهلوانی که زرهای درخشان مانند ماه به تن کرده است، باعث شده تا سربازان دشمن به تماشای او بایستند و به شگفتی بیفتند.
هوش مصنوعی: پادشاه به سرعت نیروهای زیادی از لشکر دشمن را میگیرد و برای او (شهر یار) میفرستد.
هوش مصنوعی: آن شاه به هر طرف که میرود، از خون دشمنان در جستوجو است.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند آن پهلوان را که به او شاه گفته میشود، خسته و فرسوده کند؛ زیرا او همیشه آرامش و قدرت یک فرمانده را دارد.
هوش مصنوعی: اردشیر بزرگ را میبیند که چهرهاش سیاه و بدنش مانند زریر، پهلوانی مشهور، پوشیده از غم و اندوه است.
هوش مصنوعی: او (اردشیر) به شدت بر سر ناله و گریه میکند و آشفته و غمگین میشود، سپس اسفندیار را به حرکت درمیآورد و او را وادار میکند تا به میدان جنگ برود.
هوش مصنوعی: خاقان (پادشاه چین) با چهرهای خشمگین و تند به سوی دشمن نگاه میکند، گویی هرگز فرار کردن را ندیده است.
هوش مصنوعی: وقتی که ارجاسپ را در میدان میبیند، شاه گشتاسپ او را ستایش میکند.
هوش مصنوعی: دشمنان در جبههٔ او به طور کامل آسیبپذیر و در حال شکست هستند و او به هیچکس از دنیا توجهی ندارد.
هوش مصنوعی: او زرتشت را میخواند و دعاهایی را که به یزدان (خداوند) تقدیم کرده، پشت سر خود میگذارد.
هوش مصنوعی: در نهایت، آن بدبختی به سرانجام میرسد و او را از تاج و تخت نیکو جدا میکند.
هوش مصنوعی: مردی به نام بیدرفش خواهد آمد که در سر نیزهاش پرچم بنفش دارد.
هوش مصنوعی: گرد، یعنی گرد آفرید، نمیتواند پیشی بگیرد (بر کسی پیروز شود) زیرا او در کمین نشسته است و در راه او منتظر است.
هوش مصنوعی: در این بیت، میگوید که در نبرد، مانند یک فیل دیوانه، بر آن راه ایستاده است و شمشیری که به زهر آغشته شده، در دست دارد. این تصویر نشاندهندهٔ قدرت و وحشتی است که قهرمان در میدان نبرد ایجاد میکند.
هوش مصنوعی: زمانی که شاه جهان از میدان نبرد برگشت، دنیا به حالت اول خود برمیگردد و کسانی که در جنگ کشته شدهاند، باز هم به یاد میآیند.
هوش مصنوعی: ترک (دشمن) طوری به جنگ میآید که تیرش را به سوی دشمن پرتاب میکند، ولی بهوضوح نمیتواند بر دشمن پیروز شود یا خود را آشکار کند.
هوش مصنوعی: پس از شکست و نابودی آن شاه سرسخت و بیرحم (بیدرفش پلید)، دیگر شاهان آزاد و دلیر ناپدید خواهند شد و دیگر قدرتی نخواهند داشت.
هوش مصنوعی: ترکان به جنگ خواهند آمد و فرزند تو برای انتقام او (بیدرفش) را طلب خواهد کرد.
هوش مصنوعی: آن لشکر بزرگ و مشهور به جنگ با دشمن برمیخیزد و همچون شیر نیرومند وارد میدان میشود.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که جنگجویان به سرعت به یکدیگر حمله میکنند و در این نبرد، زمین از خون قهرمانان سرخ میشود.
هوش مصنوعی: اگر جنگجویان در میدان نبرد غمگین و ترسیده باشند، چهرهٔ آنها زرد میشود، مانند زمانی که لرزه و ترس بر مردان شجاع افتد.
هوش مصنوعی: شور و شوق جنگ به اندازهای است که سپاهیان چون خورشید درخشان برمیخیزند و هیچکس نمیتواند در میان تاریکی شب، راه را ببیند.
هوش مصنوعی: نور سر نیزه و تیر و شمشیر درخشندگی دارد، به گونهای که مانند ستارهای از ابر نمایان میشود.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف حوادث جنگ و نبرد میپردازد و میگوید که از آن زخمهایی که بر تن مردان جنگی میزنند، آنها چطور به یکدیگر اصابت میکند و چقدر در این درگیریها، افراد بر روی هم میافتند و آسیب میبینند.
هوش مصنوعی: همهٔ مردان زخمی و کشته شده روی هم افتادهاند، بهطوری که پسر بر روی پدر و پدر بر روی پسر دراز کشیده است.
هوش مصنوعی: از ناله و زاری افرادی که خسته و زخمی شدهاند، آنان که آزاد و رها هستند، به بند و اسارت درخواهند آمد.
هوش مصنوعی: در این جنگ، به قدری سرباز از هر سوی کشته میشوند که میدان نبرد از خون آنها پر خواهد شد.
هوش مصنوعی: پس آن پرچم پلید و بزرگ به جلو میآید مانند گرگ درنده.
هوش مصنوعی: تیغی که زهر به آن تزریق شده، به دست او است و در میدان نبرد مانند فیل مستی به شدت حمله میکند.
هوش مصنوعی: به دست او، سپاهی بزرگ از بین میرود و برگزیدگان شاه نابود میشوند.
هوش مصنوعی: فرخ اسفندیار (پهلوان معروف ایرانی) به میدان میآید و سپاهش از پشت او میرسد و خداوند یاور اوست.
هوش مصنوعی: ابر بیدرفش (درفش به معنی پرچم) بر سر سپاه افکنده شده و اسب تندرو با جامهای خونین و دل پر از خشم به میدان آمده است.
هوش مصنوعی: او (پهلوانی که در نبرد است) با یک شمشیر هندی به نیمهٔ بدنش ضربهای خواهد زد و او را به زمین خواهد انداخت.
هوش مصنوعی: سپس آن گُرز آهنی را خواهد گرفت و به وسیلهٔ قدرت و نیروی خود به دشمن خواهد نواخت.
هوش مصنوعی: به یک حمله، آنها از جا کنده خواهند شد، و وقتی که از جا کنده شدند، دیگر کسی آنها را نمیگیرد و بر زمین خواهند افتاد.
هوش مصنوعی: تیغهٔ نیزههایشان چند نفر را به قتل میرساند و بهطرز خوفناکی آنها را از بین میبرد و بر زمین میریزد.
هوش مصنوعی: سرانجام، سالار چین (که در اینجا احتمالاً به فردی چون رستم یا دیگر فرماندهان ایرانی اشاره دارد) از ترس اسفندیار، پهلوان ایرانی، فرار میکند و به او میگوید که تبریک میگوید.
هوش مصنوعی: اسفندیار با دشمنان ترکان روبرو میشود و آنها که فرار کردهاند، سپرهای خود را شکسته و ابزار جنگی را بر زمین رها کردهاند.
هوش مصنوعی: با سپاهی اندک وارد بیابان میشود و در نتیجه پادشاه پیروز شده و دشمن را نابود میکند.
هوش مصنوعی: ای پادشاه انتخاب شده، بدان که هرچه من گفتهام، همهاش حقیقت است و چیزی جز آن نیست.
هوش مصنوعی: از اینجا به بعد یک کلمه بیشتر یا کمتر نگو، و تو دیگر به طرف من با چهرهٔ غمگین نیا.
هوش مصنوعی: من فقط آنچه را که گفتهام میگویم و به جز آن فقط به خاطر تو، ای پادشاه پیروز، سخن نمیگویم.
هوش مصنوعی: فرخنده شاه (گشتاسپ) از آن چیزی که در مورد این دریای عمیق و تاریک پرسیده شده، سوال کرد.
هوش مصنوعی: اگر من فرصتی داشتم که در برابر شاه صحبت کنم، این راز را نمیگفتم، زیرا من هرگز او را ندیدم که به من رجوع کند.
هوش مصنوعی: وقتی شاه گشتاسپ راز را شنید، در آن گوشهٔ تختش به حالت تفکر فرو رفت و سکوت کرد.
هوش مصنوعی: زرینه گُرز که نماد قدرت و رزمآوری است از دست او افتاد، بهطوری که گویی خود فر و جلوهی او (شکوه و عظمتش) نیز از میان رفت.
هوش مصنوعی: او بر زمین افتاد و بیهوش شد، به طوری که هیچ سخنی نگفت و کاملاً ساکت ماند.
هوش مصنوعی: وقتی که شهریار با هوش آمد، از تخت پایین آمد و به شدت گریه کرد.
هوش مصنوعی: من چه نیازی به گفتن داستان پادشاهی و مقام دارم وقتی که روزگارم در حال سیاه شدن است و به تباهی میرسد؟
هوش مصنوعی: کسانی که برای من عزیزتر هستند، سربازانی هستند که با اهمیتی بیشتر و نام و شهرتی بلندتر انتخاب شدهاند.
هوش مصنوعی: او در حال رفتن است و میداند که دشمنانش قصد دارند دل شکسته و رنجیدهاش را از تنش بیرون بکشند.
هوش مصنوعی: جاماسپ گفت اگر کار اینطور باشد، حتماً در زمان رفتن به میدان نبرد، باید آماده و مصمم بود.
هوش مصنوعی: من تنها به حسرت و غم نمینویسم که برادر را در جنگ نبینم و مادر پیرم را نیز نرنجانم.
هوش مصنوعی: نمیگویم که به جنگ برود و فرمان این کار را به فرخ گُرز میسپارم.
هوش مصنوعی: پسران و جوانان سلطنتی من، هر کدام برای من عزیز و ارزشمندند، انگار که خود زندگی من هستند.
هوش مصنوعی: من همهی سربازان را جمع میکنم و پیش خودم میآورم، اما زرهی آنها را نمیپوشم تا نشان دهم که من در برابر دشمن نمیترسم و به جلو میروم.
هوش مصنوعی: نوک تیر خدنگی که به آسمان پرتاب میشود، چگونه میتواند به برفراز کوههای سنگی برسد؟
هوش مصنوعی: خردمند به شاه زمین گفت که ای خوشرفتار و بزرگوار، تو برتر از دیگران هستی.
هوش مصنوعی: اگر آنها در میان سپاه نباشند، تاج و کلاهی که بر سر کیانی (کیان، اشاره به سلاطین ایران) است، بیمعنا خواهد بود.
هوش مصنوعی: کسی نیست که بتواند در برابر ترکها و چینیها قرار گیرد و بهدست آوردن دوبارهی فره (خوشبختی و سرنوشت نیک) دین (ایران).
هوش مصنوعی: از این خاک (زمین) بلند شو و در زمان مناسب خود را نشان بده تا فره (نیکی، سعادت) پادشاهی تباه نشود.
هوش مصنوعی: سرنوشت و تقدیری که خدای متعال مقرر کرده، قابل تغییر نیست و خداوندی که بر همه چیز حاکم است، ستمگر نیست.
هوش مصنوعی: بیهوده است که از غم خوردن انتظار فایدهای داشته باشی؛ زیرا آنچه قرار است اتفاق بیفتد، حتماً رخ خواهد داد و سرنوشت چنین است.
هوش مصنوعی: نگرانی و غم را از دل خود بیشتر نکن، زیرا خداوند جهان به تو مهربانی میکند و به آرامش میرسید.
هوش مصنوعی: شاه بسیار پند و نصیحت دریافت کرد و مانند خورشید در اوج خود، در زمان خاصی برخواست.
هوش مصنوعی: شاه گشتاسپ از جایگاه سلطنت برخاسته و تصمیم گرفت که دل به جنگ بگذارد و برای نبرد آماده شود. او خود را به عنوان یک جنگجوی بزرگ (جهانجوی) معرفی میکند.
هوش مصنوعی: دلش به خاطر فکر و اندیشهاش آرام و خوابش نبرده است، زیرا از این دو حالت، یعنی جنگ و جشن، در حال شتاب و تلاطم است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.