مصیب مهرآشیان مسکنی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۷:
صوفی سرخوش از این است که کج کرد کلاه
بدو جام دگر آشفته شود دستارش
اگر میخواهید آرایه جناس بدهید نباید معنی غزل را به هم بریزید اولا دست با دستار حناس ناقص است و هیچ ارزشی در غزل زیبای حافظ ندارد دوما ازاین دست مگرمعنی دسته و گروه باشد که باز باید بجای این آن بگذاریم کهبگوییم صوفی از آن دسته و گروهی است که با یک کج گذاشتن کلاه الان از مستی خوشحالی میکند خبر ندارد بدوجام دیگر عمامه اش را هم بهرهم می ریزد که هرچه فکر میکنم این است درستر بنظر میاد
نردشیر در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۰۴ دربارهٔ سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الثامن ذکرالسطان یستنزلالامان » بخش ۸ - حکایت زن دادخواه با سلطان محمود:
شبیه داستان گنده پیر و انوشیروان می باشد.
افسانه چراغی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۳۰ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۳۴:
کافی است سجاده را بدون تشدید بخوانیم؛ وزن درست میشود.
مسعود امامی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۳۷ دربارهٔ عطار » الهی نامه » بخش دوازدهم » (۱) حکایت کیخسرو و جام جم:
«چو بی کشتی تو در دریا نشستی» ظاهراً ضرب المثلی بوده است
شهاب الدین صدر در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۱۰۰ - نسبنامهٔ بهار:
دلیل این قصیده بلند بالا و این همه تعریف ملک الشعرا از کاشان چیه؟!
خوش ملک الشعرا که کاشانی نبوده
در سکوت در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۴:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۳:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
مسعود امامی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۱۷ دربارهٔ عطار » الهی نامه » بخش یازدهم » (۲) حکایت آن دیوانه که تابوتی دید:
تو این ده نه گرفتی نه خریدی / همان انگار کین ده را ندیدی
استاد شفیعی کدکنی می فرماید:گویا ضرب المثلی بوده است همانند « نه خانی آمده و نه خانی رفته »
محسن جهان در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۵۷:
تفسیر بیت ۲:
انسانهای عاقل به عقل جزئی، خود را دانای کل دانسته و به جز آنچه بر آنها هویدا و ظاهر است عقیده به مکنونات و غایب از دید بشر ندارند. و لذا هیچ تلاشی برای یافتن حقیقت و غرق شدن در دریای لایزال الهی نمیکنند. در صورتیکه دلدادگان و سرمستان عشق باریتعالی دائما" در یاد او و فنا در فضای بیکران عشق او غوطهور هستند.
رضا در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۳۴ در پاسخ به امید راهی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲:
آفرین
رضا در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۲۸ در پاسخ به بی کمان ، آرش دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲:
این بزرگان متعلق به تمام دوستارانشان در تمامی دنیا هستن چه اهمیتی داره کجا به دنیا اومده و یا کجا فوت شده
نقیب الله کامیاب در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۳۲ دربارهٔ یغمای جندقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۴:
غزل شماره ۱۱۴
بیت ۳
حرف ر در مصرع دوم حذف شده.
Mahmood Shams در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۶:
میانِ عاشق و معشوق هیچ حائل نیست / تو خود حجابِ خودی حافظ از میان برخیز / یاد غزلی از حضرت مولانا افتادم غزل معروف : ای قوم به حج رفته کجایید کجایید / معشوق همین جاست بیایید بیایید / گر صورت بی صورت معشوق ببینید / هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید / و در بیت آخر و مقطع می فرماید : با این همه آن رنج شما گنج شما باد / افسوس که بر گنج شما پرده شمایید / باز هم نشان دیگری از استقبال و استفاده و بهره بردن از اشعار و اندیشه شاعران و بزرگان از کتاب آسمانی قرآن تا بهره از کتاب های دیگر و شاعران بسیاری از حکیم فردوسی تا معاصر خود که ثمره این مطالعات بسیار و تلاش در راه کسب فضل و علم و ادب و در یک کلام انسانیت و زیبایی در نگاه و رفتار که در تهایت دیوان و یادگاری که قرن هاست می درخشد و نور و امید می بخشد و هر خانه ای را روشن می کنند روشنایی مرزی ندارد و در هیچ مکان و جغرافیایی محدود نمی شود ، همچون عشق و شادی و امید که همیشه زیباست و جاودانه که نشانه انسان واقعی و آگاه .
حبیب شاکر در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۱۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۴:
سلام بر همدلان همراه
بعد از تو هر آنچه داشتی میماند
تخمی که بعشق کاشتی میماند
با دوست بخور وگر نه بهر دشمن ،
هر آنچه که انباشتی میماند
سپاس از توجه دوستان.
سینا در ۳ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۰۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۹۶:
به نظر میرسد در بیت نهم، "خویش" بجای خوابش صحیح باشد
شاهرخ najafishahrokh۹۲@gmail.com در ۳ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۱:
پا رهاند روبهان را در شکار
وآن ز دم دانند، روباهان غرار
و
بیت : در گل تیره یقین هم آب هست
لیک زآن آبت نشاید آب دست
گرچه آبست لیک مغلوب گلست
پس دل خود را مگو ، کاین هم دلست
و
پاک گشته آن ، ز گل صافی شده
در فزونی آمده وافی شده
این ابیات قرینه های بسیار نزدیکی در غزل دارند، که میتواند دلیل بر غیر تصنعی بودن باشد.
یعنی میتواند مربوط به دوره پس از شمس باشد.
بعلاوه شیرین و شیواست
ز سلام خوش سلامان، بکشم ز کبر دامان
که شده است از سلامت دل و جان ما مطیب
آگاهانه بین دل و جان تمییز قایل شده است.
sara Aylinjackson۳@gmail.com در ۳ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷:
فکر کنم وزنش مفتعلن فعولن مفتعلن فعولن باشه
چون من هم به صورت سماعی هم به صورت تقطیع وزنو مفتعلن فعولن مفتعلن فعولن بدست اوردم
الیوت الدرسون در ۳ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان:
بسیار احمقانه جلوه میکنه که یک نفر پیدا بشه در این حاشیه ها یا در جایی بیان کنه که سعدی بسیار سنگدل و بی سواد بوده که برای مثال نیامده حرف ها و نظریه های 700 سال بعد خودش رو بیان نکرده عرف هر جامعه متغییر میباشد و نمیتوان گفت عرف یک زمانه بسیار غلط بوده اگر هم بوده شما حق ندارید عرف زمانی که در ان نبوده اید را نقد کنید چون چند صد سال جلو تر هستید به طور حتم در آینده کسانی پیدا میشوند که میگوییند در قرن 21 انسان های ان زمانه از یک چهار چرخ به نام خودرو برای رفت و امد استفاده میکردند عجب احمق هایی بودند الان سفر در زمان وجود داره جهل بشر پایان ندارد
در سکوت در ۳ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۲:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
Mokoshle در ۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۳۷ در پاسخ به Fatemeh Hesam دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۹: