شهریار شاهین‌دژی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۴۸ دربارهٔ فیاض لاهیجی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۲۷:

درود خدمت همه عزیزان 

نکته ای در این شعر به نظرم آمد که دریغم آمد که نگویم.

غزلی که با شماره ۵۲۳ در اینجا ذکر شده است .در اصل شامل ۲ غزل است که به اشتباه تحت عنوان یک غزل آمده. اگر به قافیه و ردیف دقت شود تا بیت ۵ ردیف( نیستم ) است و از بیت ۶ (می‌بستم )

لازم به ذکر می‌دانم که این اشتباه از طرف عزیزان زحمت کش در کارگروه گنجور نیست، بلکه در دیوان فیاض لاهیچی ،چاپ انتشارات دانشگاه تهران،به کوشش دکتر امیر بانوی کریمی ،منتشر شده در تیر ماه سال ۱۳۷۲ این اشکال وجود دارد که غزل ۵۱۷ شماره نخورده  است و به اشتباه به ادامه این غزل وصل شده و به جای آن غزل ۵۱۸ شماره ۵۱۷ را به خود اختصاص داده است .

امیرمهدی سامانی پور در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۲۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۳:

با سلام

استاد محمدرضا لطفی این غزل را به صورت ضربی خوانی در انتهای کنسرت اصفهان به زیبایی تمام اجرا کرده اند.

دانیال در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۹ در پاسخ به فرزند دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۸:

گمان میکنم این معنی را بدهد:

برای دلخوری شما (رفع آن)سمتتان آمده 

و به دیدن شما مشتاق است

 

۳> در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۵ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۲:

کو گوش شنوا

۳> در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۴ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۲:

وای بر ما

حبیب رضا غلامی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۱۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان بیژن و منیژه » بخش ۱:

منیژه منم دخت افراسیاب

برهنه ندیده مرا آفتاب

فرزانه پورعلیرضا در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۴۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۰ - آموختن پیشه گورکنی قابیل از زاغ پیش از آنک در عالم علم گورکنی و گور بود:

ور ندانی چون بدانی کین به دست

این اشتباه است. درستش این گونه است:

ور ندانی چون بدانی کین بد است

(با توجه به معنی و همین نسخه کتابی این صفحه)

سفید در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵:

 

تو پنداری که بدگو رفت و‌ جان برد؟

حسابش با کرام الکاتبین است

 

سفید در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵:

 

ز چشم شوخ تو جان کی توان برد

که دایم با کمان اندر کمین است!

.

مشو حافظ ز کید زلفش ایمن

که دل برد و کنون در بند دین است...!

 

سفید در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:

 

صنعت مکن که هرکه محبت نه راست باخت

عشقش به روی دل در معنی فراز کرد

 

فردا که پیشگاه حقیقت شود پدید

شرمنده رهروی که عمل بر مجاز کرد

 

 

جواد سرجوقیان در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۱۵ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶۹:

در حاشیه بیت اول: همانطور که پیاله انگور وقتی از صدای جوشاندنش باز نایستد قوام نمی یابد، انسان هم اگر سنجیده سکوت کند و خاموش باشد برگزیده می گردد

در حاشیه بیت سوم: کسی که دنبال عیب های مردم هست، دیده ی پاک ندارد.

 

 

جواد سرجوقیان در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۱۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷۰:

در حاشیه بیت دوم: حادثه ای مثل مرگ چاره اش چیزی جز تسلیم و رضا نیست.

در حاشیه بیت هفتم: هر کسی که روحش از جسمش جدا نشود، نمی تواند روحش بچرخد و سوار باشد.

احمد نیکو در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۲۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۷:

متن بیت اول:

ای کوزه گرا بکوش اگر هشیاری

تا چند کنی برگل آدم خواری

زهرا قوچانی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۰۶ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۵ - در تهنیت ولادت پسری از امیر ابویعقوب یوسف برادرسلطان محمود:

قَصَب: پارچه نازک کتان - اَشهَب: سفید و سیاه - زبزب: کشتی - مشوب: آشفته

احمد نیکو در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۴۱ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] » رباعی ۱۳۴:

رباعی بدین متن صحیح است:

با باده نشین که ملک محمود اینست

وز چنگ شنو که لحن داود اینست

از نامده وز رفته دگر یاد مکن

خوش باش که از وجود مقصود اینست

پویا شقاقی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۳۶ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱۰:

عشق آمدنی بود نه آموختنی 

Ghazal در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۵۸ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲:

خود حافظ در بیت آخر میگه این شعر رندانه هست نه‌عرفانی! من در تعجبم که عده ای مانند محتسب در زمان حافظ عمل میکنن و زیبایی و والایی روح حافظ رو حتی در عشق زمینی اش نمیبینن و از درک این موضوع ناتوان. حافظ فقط عشق میبیند و زیبایی معشوقش. این غزل عشق واقعی حافظ و یکی شدنش با معشوق رو میگه جایی که عشق اینقد متعالی هست که عاشق و معشوق یکی میشوند چه جسمی و چه روحی. قابل درک هست که بعضی افراد فکرشون به جهت مسائل دیگر میرود و از مساله روحی و عرفانی عشق و یکی شدن با معشوق زمینی غافلند. 

زهرا قوچانی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۱۰ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳ - در مدح امیر محمدبن محمود بن سبکتگین:

بیجاده: یاقوت

قَصَب: نی

زهرا قوچانی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۰۸ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲ - مدح خواجه عمید ابومنصور سیداسعد گوید:

آبدان: آبگیر - سوده: گردو غبار - زر ساو: براده طلا 

زهرا قوچانی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۰۶ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود بن ناصر الدین سبکتگین غزنوی:

پیلگون: خاکستری رنگ - رای: راه - اندروا: آویخته - عَنقا: سیمرغ - عبیر: مشک - بیخته: الک شده، نرم - مغبر: تیره