سیاوش در ‫۳ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۶:

با سلام و ارادت خدمت اساتید عزیز

در بیت پنجم اگر به جای واژه ی هوس، واژه ی هوا به کار گرفته شود، معنا و مفهوم و ایهام بهتری ارائه می شود

 

گل به جوش آمد و از می نزدیمش آبی

لاجرم زآتش حرمان و هوا می جوشیم

 

چرا که با این واژه عناصر اربعه با هم در یک بیت جمع می شوند اگر گِل را به معنای خاک فرض کنیم.. ضمنا هوا معنای هوس هم دارد و خدشه ای به اصل شعر وارد نمی شود.. و نیز در بیت قبل که چرا نخروشیم به کار رفته است، هوا می‌تواند هم قافیه ای خوب برایش به کار رود.. گر چه شعر ردیف ندارد و خود همه قافیه باز است... کاش نسخه ای بسیار قدیمی تر در دسترس می بود و این شک مرا به یقین تبدیل می کرد که کسی عمدا یا سهوا واژه ی هوس را به جای هوا به کار گرفته باشد.. کاش می شد واژه ی حوا را به کار برد که هم ه  هوا است و هم ح حرمان و هم چ چرا و هم هوا و هوس سیب و گندم بهشت خوردن را و هم تجمیع عناصر اربعه و هم قافیه و همه چیز را در هم داشتن را.. کاش ولی تشدیدی که دارد مانع این همه می شود..

سپاسگزار صبر و شکیباییتان هستم

حبیب شاکر در ‫۳ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۱۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۸:

باسلام وادب 

زآن می که دگرگون بکند حالت خور 

زیبا بکند روز و مه و سالت خور 

شوید ز وجودت همه زشتی ها 

 شاهانه کندطالع و اقبالت خور 

باتشکر ازهمه دوستان.

زارا خراسانی در ‫۳ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۱۶ در پاسخ به ساکت دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۹:

خیام در این رباعی تصویر تاریکی از جهان پیش روی ما قرار داده و دست کم برای کسانی که در جوامع پیشرفته زندگی میکنند غیر قابل قبول است!!
این چه حرفیه؟ مگه درد و رنج ناشی از مرگ اعضای خانواده، دوستان و عزیزان، جوامع پیشرفته و غیرپیشرفته داره؟ مگه این که میدونی چهار روز دیگه میمیری و همه ثروت و زندگی که جمع کردی میذاری و میری و با هفت هزارسالگان برابر میشی و توی گور خوراک مور میشی، این ور دنیا با اون ور دینا فرق میکنه؟
از امریکا پیشرفته تر داریم؟ از وودی آلن فرهیخته تر داریم؟ برید ببیند درباره زندگی توی این جهان چی گفته.
توی گوگل بزنید نظر وودی آلن درباره زندگی در این دنیا.

احسان چراغی در ‫۳ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۰۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۷:

حافظ هم دقیقا همین مضمون را در یکی از اشعارش تکرار می‌کند:

 

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست

تو خود حجاب خودی حافظ، از میان برخیز

محسن موسوی زاده در ‫۳ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۲۶:

درود به شما

به درخواست یکی از دوستان خواستم چم (معنی) شعر را بنویسم دیدم آن اندازه آشکار است که نیاز به نوشتن نیست پس دوست ارجمندم لطفاً کمی با تیزنگری بیشتر بخوانید تا چم آن را دریابید.

Amir Teymoury در ‫۳ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۷:۲۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:

شعر خیلی زیباییست هم چنین با صدای زیبا استاد همایون شجریان 

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۶:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۲۴:

اگر عقل خلایق را همه بر همدگر بندی

نیابد سر لطف ما مگر آن جان که بگزیدم

[کمرنگ شدن محدودیت های دست و پا گیر زمانی و مکانی]

[اهل قضاوت و خرده گیری بر کسی نبودن]

[دانستن اینکه باید به فرد عنایت شود]

عنایت‌های ربانی ز بهر خدمت آن شه‏ - برویانید و هستی داد از عین ادب ما را

پویا خانی در ‫۳ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۲:

به نظرم که ضعیف‌ترین شعر در این دیوان است. یا از آن حافظ نیست یا در جوانی سروده.

عزیز کاظمی در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۱۵ در پاسخ به فاضل دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷:

شاعر این اختیار را دارد تا رکن اول وزن رمل را به فاعلاتن تغییر دهد.

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۹:

رقص دل

دلْ نورِ جهان باشد جانْ در لَمَعان باشد

این رَقص کُنان باشد آن دستْ زَنان آید

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۵۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۱۰۶ - رفتن پسران سلطان به حکم آنک الانسان حریص علی ما منع ما بندگی خویش نمودیم ولیکن خوی بد تو بنده ندانست خریدن به سوی آن قلعهٔ ممنوع عنه آن همه وصیت‌ها و اندرزهای پدر را زیر پا نهادند تا در چاه بلا افتادند و می‌گفتند ایشان را نفوس لوامه الم یاتکم نذیر ایشان می‌گفتند گریان و پشیمان لوکنا نسمع او نعقل ماکنا فی اصحاب السعیر:

کتمان و پیدا بودن یک چیز از نظر است، پس کتم عدم از نظر است و مولانا یکبار در مثنوی و هفت مرتبه در دیوان شمس به‌طور مستقیم به آن اشاره کرده‌ است.

__________

Alireza Yousefzade در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

منظور از تلخ وش شراب می‌باشد که تلخه و گفته: ان شرابی که شما صوفی ها ومتدین ها مادر تباهی و بدبختی ها میدانید، از بوسه ب روی دختران دوشیزه برای من لذت بخش تره، در این بیت طعنه ای میزنه ب شیخ ها که عاشق دختران دوشیزه است نمونه اش کشورهای عربی مثل امارات و قطر حاضرن کلی خرج کنن تا با دختران باکره هم بستر بشن،ضمنا حافظ شراب می‌خورده و منظورش شراب لطف الهی که شما مذهبیان بهش اشاره میکنید نبوده با تشکر

 

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۰:

سیمیا: لفظی است مأخوذ از عبری مرکب از (شم) یعنی اسم و (یه) یعنی اللَّه و اصطلاحاً، اطلاق می‌شود بر علمی که انسان به سبب آن متمکن می‌شود بر اظهار آنچه مخالف عادت است و ایجاد صور خیالی./بدیع‌الزمان فروزانفر، شرح مثنوی شریف (فروزانفر)، 3جلد، انتشارات زوار - تهران، چاپ: اول، 1367. ج1 صفحه 225

________

مهراد نوبخت در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۴۴ در پاسخ به یاسر دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۱:

آن کش /که اش / که او/ آنکه او

Sajad Ti در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

زیرا نشستن بر روی ساعد پادشاه (معشوقع)ارزوی من است

Sajad Ti در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

از عشق تو وقتی صدای بازگشت را میشنوم ماننده با شکاری ک با شنیدن صدای طبب بازگشت نرد صاخب خود بر میگردد ب سوی ت برمیگردم

Sajad Ti در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

شروع سخن گفتن ک ک ارزوی من شنیدن صدای توست

Sajad Ti در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

چهره زیبایت را نشانم بده ک ارزوی من دیدار چهره زیبای تو ک همچون باغ بوستان است را دارد 

Sajad Ti در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۱۶ دربارهٔ عطار » الهی نامه » بخش چهاردهم » (۱۰) حکایت روباه که در دام افتاد:

ک همه چیز وجود ما دل است  و گران بهایی و ارزش دل ب این سبب است ک جایگاه خداوند است (شعر عرفانی است)شمای کلی شعر

نتیجه :ب هوش باشید ک دل ب غارت دیگران در نیاید و پناه گاه هوش و دنیا طلبی نگردد

 

Arshak Reici در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۴۴ دربارهٔ ایرج میرزا » مثنوی‌ها » عارف نامه » بخش ۵:

بسیار زیبا و پر معنی بود