آن صبح سعادتها چون نورفشان آید
آن گاه خروس جان در بانگ و فغان آید
خور نور درخشاند پس نور برافشاند
تن گرد چو بنشاند جانان بر جان آید
مسکین دل آواره آن گمشده یک باره
چون بشنود این چاره خوش رقص کنان آید
جان به قدم رفته در کتم عدم رفته
با قد به خم رفته در حین به میان آید
دل مریم آبستن یک شیوه کند با من
عیسی دوروزه تن درگفت زبان آید
دل نور جهان باشد جان در لمعان باشد
این رقص کنان باشد آن دست زنان آید
شمس الحق تبریزی هر جا که کنی مقدم
آن جا و مکان در دم بیجا و مکان باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به وصف حضور شمس تبریزی و تأثیر او بر دنیای معنوی پرداخته است. در این شعر، صبح سعادت و نور امید با آمدن شمس فرا میرسد و جان آدمی به شوق میآید. عشق و شوری که در دلها ایجاد میشود، مسکینان را به رقص و شکرگزاری وا میدارد. همچنین، ذکر نشسته و آمدن شمس به عنوان اصل و محور وجود، جا و مکان را بیمعنا میسازد و به بیان پیوند عمیق روح و عشق میپردازد.
هوش مصنوعی: وقتی صبح شادابی و خوشبختی فرا میرسد، در آن زمان است که روح انسان مانند خروس در سرود و زاری بیدار میشود.
هوش مصنوعی: نور خورشید روشن میشود و سپس نور خود را میافشاند؛ وقتی که جان محبوب بر جان آدمی نشیند، روح او دوباره زنده میشود.
هوش مصنوعی: دل بینوای آواره و بیپناه، وقتی که این راهحل را میشنود، بهسرعت و با شادی به سمت آن میآید و بهطور شگفتانگیزی شاداب و رقصان میشود.
هوش مصنوعی: جان آدمی در عالم عدم و نیستی رفته است، اما با قامت زیبای خود در دنیای وجود و حیات به میان میآید.
هوش مصنوعی: دل مریم (مریم مقدس) در حال بارداری، با من (مولانا) به یک شیوهای رفتار میکند و عیسی (پیامبر) در دو روز آتی از آن دل به دنیا خواهد آمد و آن زمان زبان گفتار به میان خواهد آمد.
هوش مصنوعی: دل مانند نوری است که جهان را روشن میکند و جان در درخشش و روشنایی است؛ این دل با شادی و رقص حرکت میکند و آن دست که به سمت آن میآید، نشاندهندهٔ عشق و صفا است.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، هر جا که قدم بگذارد، آن مکان دیگر از محدودیتهای زمانی و مکانی آزاد میشود و به فضایی فراتر از آن تبدیل میگردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دلبر صنمی دارم شکر لب و مرمر بر
مرمر ز برش خیزد شکر ز لبش بارد
عنبر به خم زلفش عبهر به دل چشمش
خنجر سر مژگانش عرعر به قدش ماند
.......................................
[...]
شمشیر به کف عمّر در قصد رسول آید
در دام خدا افتد وز بخت نظر یابد
گر در طلب اوئی ناگه به برت آید
ور گرد درش گردی او در به تو بگشاید
گر آینهٔ روشن اندر نظری آری
تمثال جمال او در آینه بنماید
آن به که تو عمر خود در عشق کنی صرفش
[...]
تا صوف مرقّع یافت سنجاب بزیر خود
دیدیم که از شادی در پوست نمیگنجد
هم دیدهٔ او باید تا حسن رخش بیند
آنجا که جمال اوست ابصار نمیگنجد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.