گنجور

 
نظامی

بخش ۱ - آغاز سخن: بسم‌الله الرحمن الرحیم

بخش ۲ - (مناجات اول) در سیاست و قهر یزدان: ای همه هستی ز تو پیدا شده

بخش ۳ - (مناجات دوم) در بخشایش و عفو یزدان: ای به ازل بوده و نابوده ما

بخش ۴ - در نعت رسول اکرم: تخته اول که الف نقش بست

بخش ۵ - در معراج: نیم شبی کان ملک نیمروز

بخش ۶ - نعت اول: شمسه نه مسند هفت‌اختران

بخش ۷ - نعت دوم: ای تن تو پاک‌تر از جان پاک

بخش ۸ - نعت سوم: ای مدنی برقع و مکی نقاب

بخش ۹ - نعت چهارم: ای گهر‌ تاج‌ فرستادگان

بخش ۱۰ - در مدح ملک فخرالدین بهرامشاه بن داود: من که درین دایره دهر‌بند

بخش ۱۱ - خطاب زمین بوس: ای شرف گوهر آدم به تو

بخش ۱۲ - در مقام و مرتبت این نامه: من‌که سراینده این نوگلم

بخش ۱۳ - گفتار در فضیلت سخن: جنبش اول که قلم برگرفت

بخش ۱۴ - برتری سخن منظوم از منثور: چونکه نسخته سخن سرسری

بخش ۱۵ - در توصیف شب و شناختن دل: چون سپر انداختن آفتاب

بخش ۱۶ - خلوت اول در پرورش دل: رایض من چون ادب آغاز کرد

بخش ۱۷ - ثمره خلوت اول: باد، نقاب از طرفی برگرفت

بخش ۱۸ - خلوت دوم در عشرت شبانه: خواجه یکی شب به تمنای جنس

بخش ۱۹ - ثمره خلوت دوم: عمر بر آن فرش ازل بافته

بخش ۲۰ - مقالت اول در آفرینش آدم: اول کاین عشق‌پرستی نبود

بخش ۲۱ - داستان پادشاه نومید و آمرزش یافتن او: دادگری دید برای صواب

بخش ۲۲ - مقالت دوم در عدل و نگهداری انصاف: ای ملک جانوران رای تو

بخش ۲۳ - حکایت نوشیروان با وزیر خود: صیدکنان مرکب‌ نوشیروان

بخش ۲۴ - مقالت سوم در حوادث عالم: یک نفس ای خواجه دامن‌کشان

بخش ۲۵ - حکایت سلیمان با دهقان: روزی از آنجا که فراغی رسید

بخش ۲۶ - مقالت چهارم در رعایت از رعیت: ای سپر افکنده ز مردانگی

بخش ۲۷ - داستان پیر زن با سلطان سنجر: پیرزنی را ستمی درگرفت

بخش ۲۸ - مقالت پنجم در وصف پیری: روز خوش عمر به شب‌خوش رسید

بخش ۲۹ - داستان پیر خشت‌زن: در طرف شام یکی پیر بود

بخش ۳۰ - مقالت ششم در اعتبار موجودات: لعبت بازی پس این پرده هست

بخش ۳۱ - داستان سگ و صیاد و روباه: صیدگری بود عجب تیزبین

بخش ۳۲ - مقالت هفتم در فضیلت آدمی بر حیوانات: ای به زمین بر چو فلک نازنین

بخش ۳۳ - داستان فریدون با آهو: صبحدمی با دو سه اهل درون

بخش ۳۴ - مقالت هشتم در بیان آفرینش: پیشتر از پیشتران وجود

بخش ۳۵ - داستان میوه فروش و روباه: میوه فروشی که یمن جاش بود

بخش ۳۶ - مقالت نهم در ترک شئونات دنیوی: ای ز شب وصل گرانمایه‌تر

بخش ۳۷ - داستان زاهد توبه‌شکن: مسجدی‌یی بسته آفات شد

بخش ۳۸ - مقالت دهم در نمودار آخرالزمان: ای فلک آهسته‌تر این دور چند؟

بخش ۳۹ - داستان عیسی: پای مسیحا که جهان می‌نبشت

بخش ۴۰ - مقالت یازدهم در بی‌وفایی دنیا: خیز و بساط فلکی درنورد

بخش ۴۱ - داستان موبد صاحب‌نظر: موبد‌ی از کشور هندوستان

بخش ۴۲ - مقالت دوازدهم در وداع منزل خاک: خیز و وداعی بکن ایام را

بخش ۴۳ - داستان دو حکیم متنازع: با دو حکیم از سر هم‌خانگی

بخش ۴۴ - مقالت سیزدهم در نکوهش جهان: پیری عالم نگر و تنگی‌اش

بخش ۴۵ - داستان حاجی و صوفی: کعبه‌روی عزم ره آغاز کرد

بخش ۴۶ - مقالت چهاردهم در نکوهش غفلت: ای شده خشنود به یکبارگی

بخش ۴۷ - داستان پادشاه ظالم با مرد راستگوی: پادشهی بود رعیت شکن

بخش ۴۸ - مقالت پانزدهم در نکوهش رشگبران: هر نفس این پرده چابک رقیب

بخش ۴۹ - داستان ملک‌زاده جوان با دشمنان پیر: قصه شنیدم که در اقصای مرو

بخش ۵۰ - مقالت شانزدهم در چابک‌روی: ای به نسیمی علم افراخته

بخش ۵۱ - داستان کودک مجروح: کودکی از جمله آزادگان

بخش ۵۲ - مقالت هفدهم در پرستش و تجرید: ای ز خدا غافل و از خویشتن

بخش ۵۳ - داستان پیر و مرید: رهروی از جمله پیران کار

بخش ۵۴ - مقالت هیجدهم در نکوهش دورویان: قلب‌زنی چند که برخاستند

بخش ۵۵ - داستان جمشید با خاصگی محرم: خاصگی‌یی محرم جمشید بود

بخش ۵۶ - مقالت نوزدهم در استقبال آخرت: مجلس خلوت نگر آراسته

بخش ۵۷ - داستان هارون‌الرشید با موی‌تراش: دور خلافت چو به هارون رسید

بخش ۵۸ - مقالت بیستم در وقاحت ابنای عصر: ما که به خود دست برافشانده‌ایم

بخش ۵۹ - داستان بلبل با باز: در چمن باغ چو گلبن شکفت

بخش ۶۰ - انجام کتاب: صبحک الله صباح ای دبیر