ادهم در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۹:۲۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۸:
عطار.خیام.سعدی.حافظ مولانا.فردوسی.اخوان.نیما.پروین.و.........
هر گل یه بویی داره
مهدی علیزاده در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۳۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۴ - نی محزون:
بیت آخر نمیدونم ولی یه کم سخته خوندنش
ولی شهریار شعراش دیوانه کننده است
محمد در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۳۱ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۰ - آشیان ویران:
سلام
من هم این شعر را موقعی که در دبیرستان درس می خوندم حدود چهل سال پیش خوندم و لذت بردم . نمی دونم چرا حالا چنین شعرهایی را توکتابهای مدرسه چاپ نمی کنند . این شعر افکار را نسبت به طبیعت و اطرافمون لطیف می کنه . دیگه احتیاجی نیست به کسی بگی با حیوانات مهربان باشه . کافیه این شعر را بخونه . با تشکر
محمد رضا مقیمی در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۰۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۷ - آرزوی پرواز:
بیت 22مصرع اول "و" وصل اشتباه است بجای آن ویرگول "،" صحیح است متن درست این است
من اینجا چون نگهبانم ، توچون گنج
مهدی علیزاده در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۴۳ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰ - دنیای دل:
من به ایرانی بودنم افتخار میکنم وتی اشعار این اساتید رو میخونم
امین ق در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۹:۰۹ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۶:
«دو نقطه» رو لطفن بردار. نباید باعث عادات خوانشی جدیدی بشیم که به زاید نویسی و کندی چشم و متعاقبتن سردرگمی معنایی دچار شویم. اگه «دو نقطه» نباشه راحتتر خونده می شه
امین ق در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۹:۰۲ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸:
کَجه
انگشتر بدون نگین که شبا باهاش بازی می کردن! (نقل از معین(نفیسی نوشته:کُجه (----> کَجه) همون مهره آبیه ی نظر قربونیه به خاطر ایهام (----> کَجه) )) نامفهومه. کسی بیشتر میدونه؟
محسن مردانی در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۸:۵۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » تکبیتهای برگزیده » تکبیت شمارهٔ ۴۸۰:
متن کامل این غزل این چنین است
ز سادگی است به فرزند هر که خرسندست
که مادر و پدر غم، وجود فرزندست
دل درستی اگر هست آفرینش را
همان دل است که فارغ ز خویش و پیوندست
شب آنچه مردم غافل ستاره می دانند
ز آتش جگر ما شراره ای چندست
سخن شمرده و سنجیده گوی بی سوگند
که شاهد سخنان دروغ، سوگندست
به زیر خاک، غنی را به مردم درویش
اگر زیادتیی هست، حسرتی چندست
به شوربختی ازان دل نهاده ام که نمک
برای تلخی بادام بهتر از قندست
مرا به حلقه صحبت مخوان ز تنهایی
که نخل خوش ثمر من غنی ز پیوندست
مخور فریب شکرخند عیش چون طفلان
که روی صبح به خون شسته شکرخندست
به عشرت ابدی برده است پی صائب
به قسمت ازلی هر دلی که خرسندست
با تشکر از سایت ارزنده و مفید شما
ابراهیم امامی در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:
ارتباط این شعر با سفر حافظ به یزد و داستانش را زمانی یکی از اساتید تعریف می کردند!
که متاسفانه کامل یادم نیست
همچنین ظاهرا این غزل با غزل 359 هم بی ارتباط نیست..
ضمن اینکه گفته میشه حافظ به جز یک بار ، سفری به خارج از شیراز نداشته و از این جهت در مورد سفرش به یزد تردید هست !
لطفا اگر کسی داستان و جریان کامل را اطلاع داره همینجا قرار بده یا لینک مقاله را !
تشکر
نیما مینایی در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۱۶ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۰۸ - قلب مجروح:
سلام .
لطفا مصرع دوم این بیت، اصلاح شود :
از زندگانی پدر خود مپرس، از آنک
چیزی بغیر تیشه و گهی آستر نداشت
--- چیزی به غیر تیشه و داس و تبر نداشت
فضل الله شهیدی در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۶:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰:
آخر تو به اصل اصل خویش آ
در این غزل تو صیه ای مهم با شور وحال خاصی تکرار شده است که" به اصل اصل خویش آ" و اهل معرفت اینرا آموزه ای مهم وحساس میدانند چه خلاف از خود بیگانگی ودوری از خداست بزبان ساده تر اهل معرفت توصیه میکنند که" خودت باش" یا بخود باش یا هستی خودرا فراموش نکن واین ظاهرا خلاف گفته حافظ مینماید که:" خودرا مبین که رستی" اما اینطور نیست . منظور حافظ اینست که خود کاذب را مبین وکنار بگذار ومنظور از"اصل خویش را دیدن" دیدن خودحقیقی است، بدون تاثیرات دیگران وآلودگیهای اجتماعی ونتیجه هردو کار یکی است.
پس باید درنظرداشته باشیم که خود معنی دوگانه دارد گاهی میگوئیم خودرا مبین یعنی خود کاذب را مبین و گاه توصیه میشود که خودرا ببین و بجای آوریعنی خود حقیقی را ببین وهردو تو صیه درست است .متاسفانه دوگانگی حالات و صفات انسان کمتر مورد توجه است و گاه سوء تفاهم ایجاد میشود ومثلا تفاوت ترس مذموم وترس ممدوح یا محبت صحیح و محبت نا صحیح و عقل متعالی وعقل روزمره وغیره و... مورد توجه نیست یاکمتر مطرح است
این غزل برای آنکه قافیه اش جور باشد باید هر دو مصراعها یش متصل به هم حساب شود
رسته در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۵:۵۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۲:
افلاطون در ادبیات فارسی به چند معنی آمده است : جکیم ( به معنی فیلسوف) ، حکیم جدلی ( دیالکتیسنین) ، پزشک . در این بیت به معنی پزشک آمده است .
م در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۵:
نامهایشان را فراموش کردهام، اما از نظر آن چه که به طول بخشها مربوط میشود و وزن را میسازد، این مصرع یک بخش بلندتر است و وزنش میلنگد:
مرا مگوی که چه نامی به هر لقب که تو خوانی
اگر با قبلی، بخش به بخش مقایسه کنیم، یا باید
مرا مگوی چه نامی
باشد و یا
مرا مگو که چه نامی
که دومی آهنگینتر و روانتر به نظر میرسد.
* اگر کسی بگوید که عروض و واج و تکواژ و لفظ جایگزین سیلابس در فارسی و فرق آن با بخش چه بود، سپاسگزار خواهم بود.
** حالا که اینها را میخوانید، همینجا بگویم و سپس حذف نمایید: ساعتی گشتم تا لینک درج حاشیه را یافتم، بعد از مراجعه به حاشیهها و دیدن اولین و آخرین (لطفاً یادداشتی بالای صفحه بگذارید که ترتیب زمانی جدید به قدیم است یا بالعکس) و کسب اطمینان از این که بسته نشدهاند دیدم آخر یک جمله که اصلاً نمیخواندمش یک لینک وجود دارد؛ لطفاً لینک درج حاشیه را Bold و Highlight کنید و هر نظر هم، عنوان و نویسنده و ساعت درجش را با خوشسلیقگی جدا نمایید؛ این طور که هست، انگار همه را با NotePad نوشتهاند!
برای عباراتی که معانی جایگزین با hover دارد هم، زیرخطی، کجنوشتی، اختلاف رنگی چیزی به کار برید که معلوم باشد نسخۀ جایگزین دارد؛ آدم به طور معمول که موقع خواندن نشانگر را روی ابیات حرکت نمیدهد تا متوجه شود.
مهدی در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۰۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۵:
با سلام
در مصراع دوم از بیت اول "خط" به اشتباه "حظ "تایپ شده که می بایست اصلاح شود.
با همه مهر و با منش کین است
چه کنم خط بخت من این است
سعید در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۲۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۱:
سلام من در اثر نسخه ها به صورت زیر این روباعی رو دیده ام :
ای دل تو به اسرار معما نرسی
در نکته زیزکان دانا نرسی
اینجا ز می و نقل بهشتی برساز
کانجا به بهشت رسی یا نرسی
پیام آرمین در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۰۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او:
به نظر این حقیر منظور حضرت مولانا از پادشاه = انسان
کنیز = نفس
زرگر= زمین
مرد خردمند = مشیت الهی
بوده انسان در تلاش برای شکار بوده که خود شکار نفس میگردد و نفس اسیر زیبایی تعلقات زمینی میگردد
وقتی انسان بسمت حضرت حق بازمیگردد مشیت الهی زیبایی های زمین را در نظر انسان زشت و ناپسند نمایان میکند
در پناه حق
ناشناس در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۳:۳۱ دربارهٔ وحشی بافقی » فرهاد و شیرین » بخش ۱۸ - حکایت:
vaghean aali va aamouzande bud.
آذرین در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۶:
باسلام ، اتفاقاً به نظر بنده مرقومه آقای حمید رضا نمی تواند صحیح باشد چون جاییکه خیل با(ی) آمده باشد دیگر نیاز به (ان)نیازمندان نیست پس این (ی) در آخر واژه خیل نامانوس است.باتشکر
آذرین در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۵:
برادران دوقلوی خواننده اصفهانی آقایان سعیدی دونفری این غزل را به نحو مطلوبی اجرا نموده اند که در نوع خود جالب است.
کیومرٍث رضوی پور در ۱۳ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۵۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۵۷ - باز طلبیدن نخچیران از خرگوش سر اندیشهٔ او را: