محمد در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۲:
بیت دوم اشاره به یکی از نظریه های در باب تجلی دارد
سید عدنان اسلامی در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۸:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی
مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد
کز دست بخواهد شد، پایاب شکیبایی
حافظ
سلام، این شعر از آن اشعاری است که تقریبا بیشتر مردم با آن آشنایی دارند، البته حتم دارم که شما از آن گروه هستید که شعر را به صورت صحیح میخوانید ولی عدهای مصرع آخر آن را اینگونه میخوانند:
کز دست بخواهد شد، پایان شکیبایی
در صورتی که پایاب (به معنی محل کم عمق آب) صحیح است. حتما تو دریا شنا کردید اگر از ساحل دور شوید به جایی می رسید که دیگر پایتان به زمین نمیرسد، در آنجا پایاب تمام شده است و تا جایی که پایتان به زمین برسد، پایاب نامیده میشود. البته پایاب معنای مقاومت و ایستادگی هم میدهد. فکر میکنم حالا اگر با این تفسیر یک بار دیگر شعر را مرور کنیم بهتر متوجه منظور خواجه حافظ شیراز میشویم.
سید عدنان اسلامی
رضا حیدری نیا در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۲:۱۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۷:
این شعر در وزن اشتباهی قرار داده شده است.وزن این شعر :
مفعولُ مفاعیلُ مفاعیلُ فعولن می باشد.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
حامد در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۲۳:۱۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴:
در گرداوری دیگری از رباعیات که داشتم ، در مصرع اول بیت دوم به جای "معنی"، "عالم" نوشته بود. بدین معنا که "کسی در عالم در این مورد دمی راست نرند". نمیدانم کدام صحیحست. به هر حال خسته نباشید!
حسین خداخواه در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۵۸ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۶:
با سلام بسیار عالی است.با نظر دوست مان راجع به دو نقطه موافقم
امیدی در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
در نهج البلاغه فرموده است: خیر الناس فیّ النمط الاوسط. یعنی بهترین مردم در باره من میانه روانند.
بهمن در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۰۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۰ - بیان آنک کشتن و زهر دادن مرد زرگر به اشارت الهی بود نه به هوای نفس و تأمّل فاسد:
با سلام دوست محترمی که به مثنوی ایراد وارد کرد لابد همین ایراد را به سوره یوسف نیز باید تعمیم دهد
علیرضا نخجوانی در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۳۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۳:
گمان میکنم یک "آن" در مصرع پایین اضافیست:
"آبرویی نیست پیش آن آن زیبا پسر"
دانیال در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۹:۱۶ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۱ - دیباچه:
بنام انکه جان را فکرت اموخت
چراغ دل به نور جان بر افروخت
اشاره به قلب انسان است.
انسان از روح و جسم تشکیل شده است .قلب انسان واسطه بین روح و جسم انسان است.
امیر م در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۵:۳۵ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » عذر آوردن مرغان » گمشدن شبلی از بغداد:
در بیت دوازدهم "بنده ای" صحیح تر است.
امیر م در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۵:۰۸ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » عذر آوردن مرغان » گفتهٔ عباسه دربارهٔ روز رستخیز:
در بیت 6 "اله" صحیح است.
امیر م در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۵:۰۲ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » عذر آوردن مرغان » گفتهٔ عباسه دربارهٔ روز رستخیز:
در بیت 9 "مخنث" صحیح است.
امیر م در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۴:۴۸ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » عذر آوردن مرغان » حکایت زاهدی خودپسند که از مردهای احتراز جست:
در بیت 22 "نباشد" صحیح است. بعلاوه در مصراع اول همین بیت "وحد" یا "احد" صحیح تر از "واحد" بنظر میرسد.
امیر م در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۴:۳۶ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » عذر آوردن مرغان » حکایت زاهدی خودپسند که از مردهای احتراز جست:
در مصراع دوم بیت 14 کتابت بهتر چنین است:
قطره ای را حصه بحری رحمتست.
امیر م در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۳:۵۹ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » عذر آوردن مرغان » حکایت موسی و قارون:
در مصراع دوم بیت دوم "به زاری" صحیح تر است.
امیر م در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۳:۵۳ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » عذر آوردن مرغان » حکایت صوفی و انگبین فروش:
در بیت سوم "صبور" صحیح است.
در بیت آخر "پیغمبری" صحیح است.
مینا حیرانی در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:
از نظر من توضیح بیت اول نمی تواند توضیح کاملی باشد. نمی توان انسانی را یافت که به نقص خود واقف است و تنها به دلیل علم بر این نقص به شادی روزگار سپری می کند.
بیش تر به نظر می آید که شادی انسان به این دلیل است که هر لحظه وجود خدا را در نشانه ها و آیات موجود در جهان پیرامون خود می بیند و بیشتر خدا را درک می کند و این تفکر مدام و شناخت تدریجی خداوند که با کنکاش بسیار همراه است و کاریست سخت اما به هر حال موجب شادی انسان جویای معرفت می گردد برای همین در بیت دوم بطور مستقیم به این موضوع اشاره می کند و شناخت خدا را علاوه بر حواس ظاهری نیازمند نیروی معنوی نیز می داند.
سعید در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۴۴ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱:
سجادهٔ زهد من، که آمد
خالی از عیب و عاری از عار
مصراع دوم بهتر است خالی زعیب و عاری ازعار تصحیح گردد تا وزن درست شود .
عباس در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۷:۴۰ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵:
چند بیت مهم از این شعر سالهاست که سانسور شده متاسفانه...!!!
......
مثلا می فرماید:
سجده بر بتی دارم راه مسجدم منما
کافر ره عشقم من کجا مسلمانی
و یا یک بیت دیگر که مصرع اولش درست به یادم نیست ولی بیت دوم رو کاملا به یاد دارم
می فرماید:
"ما و زاهد هر دو داغ دار هستیم"
داغ ما به دل باشد داغ او به پیشانی...
صحت این اشعار را مطمئن هستم که از حضرت شیخ بهائی است
آهو در ۱۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۵۴ دربارهٔ عطار » الهی نامه » بخش پایانی » (۲) گفتار مرد خدای پرست: