زهرا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۳۰ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۰۶:

مرحوم سنایی از بزرگ مردان شعر وادب فارسی است به نظر من درست نیست که شعر اون بزرگ مردو برای مصرعی که شاید مفهوم دیگه ای داشته باشه یا منظور سنایی از اوردن اون مصرع چیز دیگه زیر سوال ببریم این شعر از زیباترین اشعار در وصف خداست

اصغر در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۴۳ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۸۶:

این قطعه را سنائی در رد نظریه کسانی که لعن یزید را جائز نمی دانند!! سروده و البته اختلافاتی هم در نسخ هست. مواردی را عزیزان ذکر کردند , مصرع اول بیت آخر هم به این صورت نیز آمده : " بر چنین قوم تو لعنت نکنی شرمت باد ".

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰:

جگر واژه ای است که در بسیاری از زبانهای هندی اروپایی دیده می شود البته با کم و بیشی هایی که باید با ریزبینی نگریسته شود یک نمونه از آنها ایکرا است .ایکرا به زبان روسی یعنی جگر که البته به جیگر بیشتر می ماند تنها یک ج از آغازش زدوده شده است . به پهلوی این ج در جگر نبوده است و یگر گفته می شده است . درست مانند یاتو که جادو بوده است .

سحر در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۳۲ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۶۵ - این قطعه را در تعزیت پدر بزرگوار خود سروده‌ام:

ای نازنین بابای من دلم برات یه ذره شده . هر جا پیرمردی را می بینم که شبیه به شماست وای میستم با عشق نگاهش می کنم.4سال گذشت ولی من هنوز بعضی شبها دلم برای دستات تنگ میشه ،به گوشیت زنگ میزنم آخه آهنگ خداحافظ خواجه امیری رو گذاشتیم روش.
آهای اونایی که پدر دارید و بهش بی احترامی می کنید
آهای !اونایی که پدراتون رو گذاشتید خانه سالمندان ما که پدرمون به 80 سال رسید ازدیدن روی ماهش سیر نشدیم . شما دیگه کی هستید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مهدی در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۴۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:

بسیار زیبا و دلکش

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:

با سپاس از دوست مهربانمان آمیز
یک واژه برایت هدیه دارم .چوگان را دکتر آریانپور در کتاب ریشه شناسی زبانهای آریایی کنار چکوش ( چکش ) آورده است یعنی شکاور است که ریشه ی چکوش و چوگان که هر دو در کار کوباندن هستند یکی هستند ولی روراست این را نگفته است . از این بگذریم .چکوش اوستایی است و از زبان اوستایی تا امروز دگرگون نشده است .

مرجان در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۳۴:

بیت هشتم：
صانع بس استت

مجید کراماتیان در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰۷:

سلام بر همه دوستان، همه ما جمله " مثنوی قرآن فارسی " را شنیده ایم و به مفسر قرآن بودن حضرت مولانا واقف هستیم پس بقول حضرتش : "تو ز قرآن باز خوان تفسیر بیت" و مسلم اینکه آیات دوستداری اهل بیت در قرآن کم نیست. حال کسی که قرآن را مو به مو اجرا و توصیه میکند غزلی هم مرثیه مانند برای نوهء رسول خدا حضرت حسین بن علی ساخته اند و البته که در مثنوی هم به ما گوشزد میکنند که گریه بر خود کن که آنها وارستگانند.

محمود خیبری در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۳۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:

بیت دوم مصرع اول
ندرد
که باید باشد ندارد

جهانگیر در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۷:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹:

به خود پوشــیده پنهانم نهانم را نمیدانم
گره افــــــتاد در کارم، امانم را نمی دانم
زخود همواره میپرسم چرا هر روزه در راهم
به شب آیا رسم جائی که مهمانم، نمی دانم
کدامین نغمه دلکش شود همــراه ساز من
در این آواز تکراری که میــــخوانم نمیدانم
طبیب دیگران بودم ولی هیهات حیرانم
چه دردی این چنین افتاده بر جانم نمی دانم
دریغا درد پنهانی دریغ از آنچه میدانی
کــــــدام حنظل بود داروی درمانم نمیدانم
سر شوریده ام میپرسد از مولای خود حافظ
کدام فالی ز دیوان تو بر خوانم، نمیدانم

تهران آذر ماه 92

عرفی در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰:

فکر می کنی از اینکه گفته ای خاک باران خورده را خواهانی تا در برت گیرد و آرام بخوابی خوابی برای من گذارده ای ای مور؟ حاشا و صد هیهات...
کاش یک ذره م فهمیدی که حرف هایت چه اندازه خواب زدا و حیرت ساز است. کاش زود خوب می شدی. زود.

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۱۰ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱:

ریا به پارسی چند لغت زیبا دارد . یکی نامکامی یعنی برای نام در آوردن کام و آرزو داشتن . دیگر پارسانمایی و سوم همین لغت سپیدکاری که انوری به کار برده است

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۰۷ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰:

تدبیر به معنای چاره است ولی از چاره جند لغت زیبا داریم
چاره مند / resourceful
کارچار / اقدام

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۰۴ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰:

عقل به معنی بستن است و خرد نیز با ریشه یابی های جدید پیوسته به لغتی است که ریشه ی hard به انگلیسی به شمار می آید .

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۰۲ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹:

دوستانه به کنار دوستگانی و دوستگانه را هم داریم یعنی toast , به یاد کسی باده خوردن و با نام کسی جامگیر شدن .

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۰۰ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸:

اندوه به پارسی فَرَم را هم دارد که فرمرست به معنی کسی که از اندوه لاغر شده است واژه ی زیبنده ای از آن است به کردی هم فرمیسک به معنای اشک شاید همریشه ی این واژه باشد . شاید برای کاشکسی فرمرست برابر خوبی باشد

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۵۵ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:

گناه ریشه ی لغت جناح در عربی است در پهلوی خودش ویناه بوده است .بتازگی اناهیدن را برای violation ساخته اند .

امین کیخا در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۵۳ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶:

درود بر شما .سپاس از همخوانی هایتان

غدیر زرگریان در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۲۹ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸۹:

ایا در این دنیای مادی ومادی پرستی یافتن چنین انیسی واقعا درحد رویا وخیال است که گاهی فکر کردن به ان هم احمقانه مینماید ایا نشستن برکرسی مجنون یا یوسف یا خسرو وامق و غیره خیالی خام وحتی احمقانه جلوه میکند وای بر ما که از اصل افتاده ایم نه از اسب

مژده.ح در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۴۴ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۰:

این کلمه قشیب به معنای سپید و نو باشد اما به نظر بنده شاعر از کلمه قصب به معنای کتان ، واژه ی قصیب را ساخته و معنای بیت به گمان بنده چنین است باران می بارد و برف را که مثل جامه کتان بر تن زمین است از تن آن بیرون می آورد.الله و اعلم