حسن در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۵:
با سلام به دوستداران سعدی
یه سوال در مورد این غزل زیبا مدتهاست که در ذهن منه. در مصرع "تو که گفتهای تأمل نکنم جمال خوبان" با توجه به اینکه ریشه تامل از امل و آروز کردن میاد معنی بیت به زیبایی بیان میشه ولی اگر معنی تامل آروز کردن هست چرا در زبان فارسی امروزی ما این کلمه رو به این معنی نداریم و به معنی اندیشیدن و تفکر کردن اون رو به کار می بریم؟؟
هادی صفری اقدم در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۵۸ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
با توجه به وزن عروضی شعر، در مصاع ا.ل بت اول به جای "بر" باید "به" نوشته شود... ممنون
امین در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۸:
در بیت دوم، مصرع اول کلمه "هیچ" بجای "نیز" صحیح می باشد (من ز فکر تو به خود هیچ نمی پردازم)
.
در بیت پنجم، مصرع دوم، (ز ابروان و مژه ها...)
واژه ی "مژه ها" اشتباه درج شده است.
شکل صحیح بدین گونه است (ز ابروان و مُژَگان تیر و کمان ساخته ای) (مُژَگان=مژه گان)
امین کیخا در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۹:
به گمانم کلیدواژه ی گشایش دشواریهای بیت آخر واژه ی دوهوایی است .
هوا به پارسی وا بوده است چنانکه امروز در زبانک لکی هنوز روایی دارد . در پهلوی وا و نیز وات بوده است و در تخاری وانت بوده است .در انگلیسی هم مانند پارسی تخارستان هنوز vent در لغت ventilation یافت می شود . ولی عربی به نظر می رسد از فارسی این وا را هوا کرده است و به عربی امروز ما واژه ی عشق را هوا می گوییم و لغت های دیگر یعنی حب و عشق و غرام را نیز عربی دارد .هر چند عشق با توجه به سرواژه هایی که در زبانهای اسلاوی -روسی معنای مراقبت می دهند باید واژه ای آریایی باشد و نگاشتنش باید به شکل اشق یا ایشک باشد . ولی غرام به عربی که بسیار واژه ی خوشاوایی است در ترانه ها برای هلاک شدن از عشق به کار می رود .
پر پیداست که دوهوایی کردن یعنی عشق دو کس را در دل پروردن !
ناشناس در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۹:
کسی میتونه مصرع آخر رو توضیح بده؟
ممنون پیشاپیش
مهدی میرزارسول زاده در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۲۷ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » باب الاسد و الثور » بخش ۸:
« سوده » را اصلاح بفرمایید :
از خطر خیزد خطر، زیرا که سود ده چهل
حامد در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۱۵ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۹:
از نظر این بنده حقیر در این شعر نیز همانند سایر اشعار عطار میگوید که در وادی عشق انسان باید از همه چیز خود بگذرد و ذره ای دلبستگی به چیزی غیر از معشوق نداشته باشد به قول مولانا:
این بار من یکبارگی در عاشقی افتادهام
این بار من یکبارگی از عافیت ببریده ام
دل را زخود برکنده ام با چیز دیگر زنده ام
عقل و دل و اندیشه را از بیخ و بن سوزیده ام
این شعر زیبا در غزلیات شمس را حتما بخوانید
رضا سامی در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۳۶ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۶۹:
بنده هم از آقای چاوشی خوشم میاد
منتها
ای کاش خواننده هامون برای خوانش شعرها از اهالی ادبیات کمک میگرفتن
متاسفانه آقای چاوشی با خوانش اشتباه
باعث عدول وزن در بیت سوم شدن
محمد در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:
سلام عزیزان
ابتدا از همه عزیزان خواهش دارم که حرمت ها را حفظ کنند و هر کس هر عقیده ای دارد محترم شمرده شود.
نظر شمارا به این حدیث شریف پیامبر مهر و محبت، رحمت للعالمین حضرت محمد ص جلب می نمایم: انی تارک فیکم ثقلین کتاب الله و عترتی. . . .
پیامبر ما را به حفظ دو چیز گرانبها( کتاب خدا و اهل بیت) توصیه می کند. قران خواندن به تنهایی می شود آنهایی که گفتند لا حکم الا لله
پس عشق به اهل بیت و قران توامان مهم است.همانگونه که امام فرمودند باطن قران ما (ائمه) هستیم.
hossain در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۰۱ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳:
this is describe of people like feraidoon Alavi
در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت
این عوعو سگان شما نیز بگذرد
In a country like roaring lions gone
your dog barks will pass
م.ت.ض.ن در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۰۷ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۳:
با سلام و عرض ادب :در بیت اگر صد نا÷سند امد ز دوریش * رفیقانش یکی از صد ندانند. کلمه دوریش اشتباه تای÷ شده باید نوشته درویش. اگر صد ناپسند امد ز درویش .......
حافظ در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۰۳ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۶:
با سلام
در بیت دوم «جوهر فر» ثبت شده که اشتباه است و درست آن «جوهر فرد» میباشد که بحثی است ریشه دار در فلسفه و کلام به نام «جزء تجزیه ناپذیر» یا «اتم».
این بیت سلمان مشابه این بیت از حافظ است: «بعد از اینم نبود شائبه در جوهر فرد که دهان تو در این نکته خوش استدلالی است»
منوچهر ولائی در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۵۶ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷:
جناب بنا زاده عزیز الحقّ به معنای بسیار لطیفی پرداختید.
صدیف در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳:
با درود به همۀ عزیزان، وزن غزل: فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فع لان، و بحر آن رمل مثمن مخبون اصلم مسبغ است.
حوری .م در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۴۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۳۱ - معاتبهٔ مصطفی علیهالسلام با صدیق رضی الله عنه کی ترا وصیت کردم کی به شرکت من بخر تو چرا بهر خود تنها خریدی و عذر او:
در بیت هجدهم مصرع دوم گفته:
چارقت (دوم )من و پیشت نهم به نظر من اشتباه چاپی داره..
چارقت (دوزم ) صحیح باشد
ممنون از زحمات شما و موفق باشید
باران در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۳:
آرزوی آرزو یعنی چی؟
.... در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۱:
میشه درباره ی آیه های موجود در این شعر نظر بدین وارتباط اون با سایر رو برسی کنید؟
محمد شاملو در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۶۵:
با دیاکو رحمانی موافقم
محمد شاملو در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۶۵:
محمد رضای عزیز مصرع اول این غزل سوالی است و بلا فاصله شاعر متوجه می شود مه سوال اساسا اشتباه اشت چو متوجه می شود که با خود شاعر بوده و در دل او جای داشته پس به اشتباه خود پی برده و جواب سوال خودش را می دهد
منصور در ۱۱ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۳: