محمد هارون صادقی در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۳۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۷:
درحبات و موجاین دریاتفاوت بیش نیست
اندکی باد است در سر صاحب اورنگ را
با تقدیم سلام و ادب خدمت دست اندرکاران مجموعه ناب و دلپذیر غرض از تحریر حاشیه همانا اشتباه تایپی میباشد که در بیت فوق به عوض (حباب حبات) نوشته شده است. سپاسگذارم
همان حافظ پرست در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۷:
معنیش خیلی ساده است ، اونموقع هم یه عده احمق بودن که به زور میخواستن مردم رو به بهشت ببرن و احتمالا زیاد به حافظم گیر میدادن این شعر رو دقیقا برا اونا نوشته که من خدا رو تو میخونه (از نوع واقعیش نه اسلامیش) پیدا کردم و هرشب میرم اونجا جهت مراسم دعا و این چیزها .
تازه شحنه معروفی که در خیلی از اشعار حافظ هست تو این شعر بهش اشاره میشه که :
سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب
این همه از نظر لطف شما میبینم
این بیت رو کاملا زمینی معنی کنید تا حساب کار دستتون بیاد
ناشناس در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۸:
یا لطیف
دوست گرامی علی اصغر
برای واژه مغرق به معنای پوشیده از زر یا سیم . سیم اندود. سیم کوفته . به زر و سیم یا گوهر آراسته به آدرس زیر رجوع بفرمایید
پیوند به وبگاه بیرونی
نمونه زیر از همان آدرس اخذ شده:
استری دید سیه زیر مغرق زینی
راست چون تیره شبی بسته بر او یکشبه ماه
انوری
همواره شاد و سربلند باشید
م. طاهر
قدیر در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳:
با صدای بانو پریسا بشنوید. در ماهور با حسین علیزاده
منصور در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۵:
از جناب حسین اقا بخاطر شرح مبسوطشان صمیمانه سپاسگزارم
جواد در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۱۶ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۶۰ - بتان تازه تراشیدهای دریغ از تو:
مصرع دوم بیت اول. در نسخه دیگری میگوید: درون خویش نکاویده ای دریغ از تو. گمان من اینست که سکنر اشتباه کرده است. افسوس که شمار زیادی این اشتباه را تکرار کرده و در تارنما هایشان بدون ذکر مرجع آورده اند. دریغ از ما.
ثمین در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۵۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۱۸:
این متن دارای اشتباهات نگارشی متعدد است. بنده اقوال مشهور آن را جهت بررسی در متن ذکر کردم:
ملک زاده ای گنج فراوان از پدر میراث یافت دست کرم «برگشاد» - باید بیفاصله نوشته شود چرا که یک واژه است- و داد سخاوت بداد و نعمت بیدریغ بر سپاه و رعیت بریخت.
نیاساید مشام از طبله عود
بر آتش نه که چون عنبر ببوید
بزرگی بایدت بخشندگی کن
که دانه تا نیفشانی نروید
یکی از جلسای بیتدبیر نصیحتش آغاز کرد که ملوک پیشین «مرین» -در برخی نسخ "این" آمده که به نظر میرسد در اینجا "این" صحیح باشد- نعمت را به سعی اندوختهاند و برای «مصلحتی» - در سایر نسخ مصلحت آمده, هرچند ی نکره در اینجا اشتباه به نظر نمیرسد اما در سایر نسخ اتفاق نظر وجود داشت- نهاده. دست ازین حرکت کوتاه کن که واقعهها در پیش است و دشمنان «از» - در برخی نسخ در پس بوده است که با متن نیز سازگارتر است- پس. نباید که - به وقت حاجت بوده است که در اینجا حرف اضافه به از قلم افتاده- «وقت» حاجت «فرو مانی» - در برخی نسخ در مانی بوده است- .
اگر گنجی کنی بر عامیان بخش
رسد هر کدخدایی را «به رنجی» - در سایر نسخ و البته لغتنامه دهخدا به صورت برنجی آمده است-
چرا نستانی از هر یک جوی سیم
که گرد آید ترا هر وقت گنجی
ملک روی از این سخن «به هم آورد« - در سایر نسخ آمده " در هم کشید"- و «مرو» - او را صحیح است و نه مرو را / نیز در برخی نسخ که مر او را صحیح دانستهاند قبل از آن آوردهاند: "و موافق طبعش نیامد و مر او را..."- را زجر فرمود و گفت: مرا «خداوند تعالی» - در برخی نسخ خدای تعالی و در برخی خدای عزوجل آمده است- «مالک» - در برخی نسخ مالک و در برخی پادشاه آورده شده است- این مملکت گردانیده است تا «به خورم»- بخورم- و ببخشم ،نه «پاسبان» - پاسبانم- که «نگاه» -نگه- دارم.
قارون هلاک شد که چهل خانه گنج داشت
«نوشین روان» -نوشیروان- نمرد که نام نکو گذاشت
توتیا در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۱۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در ستایش شمسالدین محمد جوینی صاحب دیوان:
قصده بسیار جالی بود من مصرع شب شراب نیرزد به بامداد خمار را در کتاب بامداد خمار خوانده بودم نمی دانستم از جناب سعدی است تا اینکه امروز اتفاقی به ان برخورد کردم شیوه اقرار و انکارش بسیار جالب بود با خواندن ابیات ابتدایی دچار حیرت شده بودم و توی ذهنم دنبال توجیه که استاد سخن خود گره گشایی کرد به نظر من نبرد عقل با دل است عقل عاقل اندیش و عافیت طلب با دل عشق جو و ملالت طلب
سعید سلطانی در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۴۰ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹:
این غزل بی اندازه زیبا و شورانگیزه ...
ناشناس در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۲۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۶ - حکایت دانشمند:
سعدی و خودستایی !!!! مگر میشود شخصی مثل سعدی خودستایی کند آن هم به صورت مکتوب! آن هم در مهمترین اثر خود !! آن هم در فصلی بنام "در باب تواضع" کتاب خودش!!!!
عباس در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۴۱ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » حضریات » غزلیات » شمارهٔ ۳۵۳:
مرحوم مشکاتیان تصنیفی بی نظیر روی این شعر ساخته اند و در بزرگداشت خواجو توسط مرحوم بسطامی اجرا شد.
روحشان شاد...
امیر آصف خراسانی در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۴۸ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۹ - جواب بهار:
استاد بهار قصیده فوق رادرجواب قصیده استاد وحید دستگردی سروده اند.در مقدمه ای که استاد دستگردی بر دیوان خطی ادیب الممالک نوشته اند قصیده الفیه ای وجود دارد که ایشان بنابه دلایلی در آن به اکثر شعرای معاصر تاخته وایشان را هجو گفته اند(شعرایی مانند دانش بزرگ نیا،بهار،سلیم،میرزاده عشقی،علامه دهخدا و حتی اعتمادالدوله قراگوزلوکه منشا خدمات بسیاری بوده است) که این معنااز قصیده ایشان به خوبی آشکار است.متن سروده جناب وحیداز قصیده استاد بهار تندتر است.در دیوان استادخودایشان فرموده اندکه که استادوحید قصیده خودراانتشار داده ودرمقابل،دوستان از استادبهار خواسته اند ایشان پاسخی بدهند.البته استاد بهار قصیده خودرا به صورت عمومی منتشر نمیکنند.در دیوان بهار چاپ انتشارات نگاه،خلاصه قصیده وحیددستگردی نیزموجوداست.شان نزول قصیده بهار و شرح ماوقع نیز به قلم خوداستادنوشته شده است. استاد امیری فیروزکوهی نیزدرمقدمه دیوان خود اشاره کرده اندکه استاد بهار وجناب وحید متاسفانه روابط حسنه ای نداشته ویکدیگرراهجو گفته اند(جلداول).بنابراین مخاطب قصیده فوق به هیچ عنوان ادیب الممالک نبوده است.لازم میدانم که بگویم شایسته نیست بدون آگاهی به ملک الشعرای بهار،که از نوابغ این روزگار بوده است،چنین نسبتهای ناروایی داده شود.
سمیه در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۵۹ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۷۴ - زن شعر خداست:
خیلی زیباست
سمیه جلالی در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹:
سلام بردوستان!علاقمندان به شعروهنرپارسی.
اگرپس ازوجودابهام تحقیق وپرسشی کنیم،پس ازآن حاشیه نویسی،
نظرات عمیق تروقابل تأمل ترخواهدبود;-)
سپیدار در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۴۴:
شب قدر است در جانت
فروزانفر چاپ نهم
پیام در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۴۱ دربارهٔ عطار » پندنامه » بخش ۴ - در مناجات:
الهی امین...روحت شاد عطار... گنجور بینهایت سپاسگذار!
رضا در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۰۲ دربارهٔ باباافضل کاشانی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸:
منظور شاعر این است جهان برای تکامل انسان آفریده شده است.
رضا در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۴۸ دربارهٔ باباافضل کاشانی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۱:
دل بستگی به دنیا حتی به اندازه مو هم حجاب می شود
دوست نزدیک تر از من به من است
این عجب بین که من از وی دورم
رضا در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۷:۴۰ دربارهٔ باباافضل کاشانی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۶:
خواهی که غریق بحر توحید شوی
مشنو، منگر، مگو، میندیش، مباش
سام در ۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۲۷ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۷:۴۴ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۸۲ - این قصیدهٔ به نام کنز الرکاز است و خاقانی آن را در ستایش پیغمبر اکرم و در جوار تربت مقدس آن حضرت سروده است: