بخش ۵۱ - قصهٔ صوفی کی در میان گلستان سر به زانو مراقب بود یارانش گفتند سر برآور تفرج کن بر گلستان و ریاحین و مرغان و آثار رحمةالله تعالی
صوفیی در باغ از بهر گشاد
صوفیانه روی بر زانو نهاد
پس فرو رفت او به خود اندر نغول
شد ملول از صورت خوابش فضول
که چه خسپی آخر اندر رز نگر
این درختان بین و آثار و خضر
امر حق بشنو که گفتهست انظروا
سوی این آثار رحمت آر رو
گفت آثارش دلست ای بوالهوس
آن برون آثار آثارست و بس
باغها و سبزهها در عین جان
بر برون عکسش چو در آب روان
آن خیال باغ باشد اندر آب
که کند از لطف آب آن اضطراب
باغها و میوهها اندر دلست
عکس لطف آن برین آب و گلست
گر نبودی عکس آن سرو سرور
پس نخواندی ایزدش دار الغرور
این غرور آنست یعنی این خیال
هست از عکس دل و جان رجال
جمله مغروران برین عکس آمده
بر گمانی کین بود جنتکده
میگریزند از اصول باغها
بر خیالی میکنند آن لاغها
چونک خواب غفلت آیدشان به سر
راست بینند و چه سودست آن نظر
بس به گورستان غریو افتاد و آه
تا قیامت زین غلط وا حسرتاه
ای خنک آن را که پیش از مرگ مرد
یعنی او از اصل این رز بوی برد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این داستان، صوفیای در میان گلستان نشسته و به مراقبت از دل خود پرداخته است. یارانش او را تشویق میکنند که سرش را بالا کند و از گلها و زیباییهای باغ لذت ببرد. صوفی پاسخ میدهد که زیباییهای بیرونی تنها آثاری از آنچه در درون وجود دارد هستند و حقیقت باغ در دل و جان اوست. او تأکید میکند که تصورات و خیالات ما از دنیا، ما را از واقعیت دور میکند و باید پیش از مرگ به درک عمیقتری از حقیقت دست یابیم. در انتها، او به گوشزد میکند که گریز از ظواهر و رسیدن به باطن، راهی برای دوری از پشیمانی در روز قیامت است.
هوش مصنوعی: صوفیای در باغ نشسته بود تا حال و هوای روحانیاش را گسترش دهد و برای این کار، به حالتی از خضوع و تفکر، روی به زانو گذاشته بود.
هوش مصنوعی: او به درون خود فرو رفت و به حالت تامل و تفکر مشغول شد و از آن حالت خوابآلود و بیفایده خسته و ملول گردید.
هوش مصنوعی: چرا تو درختان و زیباییهای گلستان را نمیبینی و به چیزهای دیگر فکر میکنی؟ به این زیباییها و نشانههای زندگی دقت کن.
هوش مصنوعی: خدای حق به شما گفته است که به این نشانههای رحمت و نعمت توجه کنید و به سوی آنها رو کنید.
هوش مصنوعی: آثار خداوند در درون دل انسان است، ای کسی که به ظواهر مادی دنیا عشق میورزی؛ آنچه در بیرون وجود دارد تنها نشانههایی از آن آثار واقعی است و بس.
هوش مصنوعی: باغها و چمنها در واقع دارای جان و حیاتاند و تصویر آنها همانند انعکاسشان در آب روان است.
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به این دارد که تصویر باغی که در آب منعکس شده، تنها خیال و تصور است و این خیال به دلیل نعمت و لطفی که آب دارد، باعث نگرانی و پریشانی میشود. این اضطراب به خاطر دور بودن از واقعیت آن باغ است.
هوش مصنوعی: باغها و میوهها در دل انسان وجود دارند و لطف خداوند به وسیلهٔ این آب و گل به ما میرسد.
هوش مصنوعی: اگر آن جوان زیبا و باوقار (سرو سرور) نبود و وجودش در دل تو تصویری نداشت، هرگز نام خدا را به عنوان منبع فریبندگی و زیبایی نمیخواندی.
هوش مصنوعی: این حس غرور و خودبینی ناشی از تصورات و خیالهای درون دل و روح افراد بزرگ است.
هوش مصنوعی: مغروران به خاطر این خیال و تصویر فریبندهای که از خود دارند، بر این باورند که آنچه میبینند، بهشت است.
هوش مصنوعی: آن لاغرهای ضعیف از اصول باغها فرار میکنند و تنها به خیال و تصور میپردازند.
هوش مصنوعی: وقتی که خواب غفلت بر آنها غلبه کند، حقیقت را میبینند، اما این دیدن چه فایدهای دارد؟
هوش مصنوعی: در گورستان صدای گریه و زاری به گوش میرسد و این ندا تا قیامت ادامه خواهد داشت؛ یعنی از بیخبری و غفلت از حقیقت زندگی حسرت خواهند خورد.
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که قبل از مرگ، از حقیقت و زیباییهای زندگی مثل گل و عطرش آگاه شده و بهرهمند شده باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.