کشکول امین در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۴۶ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۲۵:

بنده این مصرع را قبلا اینگونه شنیده بودم :​
چون با دل تونیست (وفا) دریک پوست....

روفیا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۴۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:

روان اندرو گوهر دلفروز
یعنی فردوسی گمان می کرد خورشید نسبت به منظوم شمسی در حرکت است ؟

روفیا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۳۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۴ - گفتار اَندر آفرینشِ مَردُم:

سرش راست بر شد چو سرو بلند
اشاره به قامت راست نخستیان دارد .
کاملترین پستانداران قبل از انسان چهار پا هستن و دو پا بودن انسان و استفاده نکردن از دست برای تحمل وزن , منجر به ازادی دستها و تکامل دست برای کارهای ظریفتر شد . به گفته برخی ریشه واژه human به معنای انسان واژه man به معنای دست است .
به عبارتی قامت راست انسان و سپس دست تکامل یافته او از وجوه اصلی تمایز انسان از سایر پستانداران است .

روفیا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

نخست آفرینش خرد را شناس
نگهبان جانست و آن سه پاس
سه پاس تو چشم است وگوش و زبان
کزین سه رسد نیک و بد بی‌گمان
با سلام
پاس در مصرع دوم بیت اول یعنی نگاهبان ؟؟
معنای مصرع چیست ؟
خرد نگهبان جان است و همینطور نگهبان سه نگهبان ؟!
در بیت دوم فردوسی کلیه واردات و صادرات را منحصر به سه حس بینایی و شنوایی و چشایی می داند ؟
پس حس بویایی و لامسه چه ؟
چه کارها که نمی شود با این دو حس کرد !!

مهدی.ر در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۹:

بسیار در عجبم ازکسانی که اینهمه اشتراک بین سهراب وسعدی را نادیده میگیرند . اگرسهراب درموقعیت سعدی بود نمیدانم ازسعدی پایین تر میبود یا بالاتر؟ اصلا آیا استفاده لفظ بالاتر ،برتر،پایینتر و... در این وادی درست است یا نه؟
اینان تمام لب برلب او نهاده اند وتمام این سخنان هم تحفه ایست که برما جاری میکنند.
لذت ببریم از این تحفه های آسمانی اگر خودمان رمق رفتن نداریم

روفیا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۲۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۱ - آغاز کتاب:

کارن و فهیمه گرامی
معنای بیت هشتم
اگر خرد به گفتار دراید تنها می تواند از دریافت های حواس پنجگانه از جمله حس بینایی بگوید و نه بیش .

علیرضا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۳۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۵ - زاری کردن مجنون در عشق لیلی:

پیشنهاد میکنم فیلم heer ranjha رو ببینید خیلی زیباتر از دل شکسته هست و معنی تمام شعرهای لیلی و مجنون داخلش هست

سید محسن امین در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۷:۰۶ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۱۰۹ - بینی جهان را خود را نبینی:

متاسفانه ما ایرانی ها اکثرا اینگونه ایم. چشممون و حواسمون شش دانگ به دیگران و اعمال آنهاست اما در مورد رفتار و کردار خودمان کور مادرزادیم. همه را نصیحت می کنیم و اندز می دهیم اما نوبت خودمان که می رسد مثل کبک سرمان را زیر برف می کنیم

سید محسن امین در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۶:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۹۱:

آن کس که ترا شناخت مفتون تو شد
دیوانه و سرگشته و مجنون توشد

محسن در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۵۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:

پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم

.
پدر عشق بسوزد که بسوزاند پدرم

روفیا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۰۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴:

اقای اب روشن گرامی
حضرتعالی با مثال نظر و نگر سخن پیشین خود را نقض کردید . چرا که اگر نظر معرب نگر است بعدا اعراب این سه حرف را به باب های مختلف برده و واژه های مناظره و تناظر و غیره را ساختند . اگر اعراب مثل هر ملیتی واژه ای را از زبان دیگر وام گرفتند چرا با ان مطابق قواعد خود رفتار نکنند ؟ مثلا مزگت را مسجد تلفظ کنند و از ان ریشه س ج د استخراج کنند و بعد با این ریشه مطابق قواعد عربی رفتار کنند ؟
همان طور که می دانید زبان از شاهکارهای خلاقیت بشر است نه وحی منزل !

جواد در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴:

رومینا بانو,,,اگه شما دیوان حافظ که انتشارات (صفی علیشاه) چاپ کرده رو بگیرید,,توضیح بیت و معنی کلمات رو میتونید ببینید تووش,,کتابی که دکنر خلیل خطیب رهبر ویرایش کرده

سها در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۶:

درسته چونکه هم زودتر معنی درستی نداره (آدم رو که تو شیشه نمیکنن اونم سریعتر و فوری!)
هم خودم شخصا چندجا این شعرو خوندم نوشته بودن زو طرح
بعد نمیدونم حراقه بجنبانم درسته یانه اما من هرجا خوندم حراقه بلرزانم بوده

بی نام در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳۶:

من هم اجرایی از استاد لطفی عزیز شنیدم روی این غزل که در چهارگاه بود.

ایرج در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۵۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۰:

ببینید در اعتقادات اسلامی عقیده بر این است که خداوند در لوح محفوظ تمام سرنوشت بشر رو تعین و از پیش مشخص کرده است.در چنین شرایطی به این رباعی خیام اگر توجه کنید :من می خورم و هر که چو من اهل بود*****می خوردن من بنزد او سهل بود******می خوردن من حق ز ازل می دانست*****می گر نخورم علم خدا جهل بود.موضوع کاملا روشن می شود که خیام منظورش از "بر من قلم قضا چو بی من رانند"چه هست؟

محمد امان در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۱۸ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۹۲ - ):

سینه را گارگاه کینه مه ساز. سرکه در انگبین خود مریز
سینه را کار گاه کینه ساز کاملا معنی شعر را منفی می سازد . باید اصلاح گردد. تشکر

merce در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۱۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۳:

بهار گرامی
بَسَم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی
بدین معناست:
دیگر پرواز برای من بس است که پر و بالی برایم نمانده . شاید منظور این باشد که دیگر بیش ازین قدرت پرواز در هوای عشق و یاد تو را ندارم
به کجا روم ز دستت که نمی‌دهی مجالی:
که از دست تو مجالی برای انتخاب برایم نمانده است
با احترام
مرسده

merce در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۵۹ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۱۵ - جواب:

روفیای عزیز
تو خود علامه ی عرفانی
مارا به امتحان خواندی ، که چند مَرده حلّاجیم
من نیز نوشتم
نمره ی قبولی با تو
مرسده

merce در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۵۳ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۱۵ - جواب:

سلام
با احترام
دو خطوه بیش نبود راه سالک
اگر چه دارد آن چندین مهالک
یک از های هویت در گذشتن
دوم صحرای هستی در نوشتن
میفرماید : اگرچه مهلکه بسیار است ولی رهرو دو قدم اساسی باید بردارد تا به مقصود برسد
اول از منیّت یا منم زدن بگذرد ذوم این دنیای فانی را به هیچ انگارد
به ننظر من اگر” یکی از از های و هویت در گذشتن “ بود روانتر خوانده می شد مرسده

شهداد شهیدی در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴۴:

این رباعی از خواجه ابوسعید ابوالخیر و صورت صحیح آن چنین است:
بر ما در وصل بستـــه می‌دارد دوست
جان را به‌فراق خسته می‌دارد دوست
من‌بعد من و شکستــگی و در دوست
چون دوست دل شکسنه می دارد دوست

مضافاً این‌که وزن شکل منقول شما در مصرع سوم دچار سکته شده است.
لطفاً تصحیح بفرمایید.
سپاسگزارم