محمد در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۵۸:

پیوند به وبگاه بیرونی این غزل به زیبایی توسط استاد حاجی بلند در لینک بالا شرح شده است

م. طاهر در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۰ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۵۷:

یا لطیف
در مصراع دوم از بیت چهارم واژه "بهشت" به معنای وانهادن درست باشد. یعنی آن ساکن دیر مغان مرا در این دنیا (خراب آباد=خرابات) رها کرد.
ساکن دیر مغانم به خرابات بهشت
شاد و سربلند باشید
م. طاهر

شاپرک در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۵:

منظور اینه که بنگر به شگفتی خلقت که خالق آینه ای از گل و لجن ساخته( خلقت انسان) و آنرا روبروی خود گرفته حال اگر انسان گل و لجن و حیوانیت خویش را از آینه بزداید و روح خود را بپرورد صفات خداوند در او متجلی میشود و بازتاب پیدا میکند.
گل ترکیب آب و خاک است و اگر خاک را از آن جدا کنیم آب میماند( و جعلنا من الما کل شی حی) وقتی آب بماند همچون آینه زلال و شفاف و بازتاب دهنده می شود

شاپرک در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۶:

هست شود نیست: نیستی هستی پیدا میکند
شود نیست هست: و آنکه هستی دارد به نیستی میرود
انا لله و انا الیه راجعون

شاپرک در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۸:

فهوی الحبیب: هوای حبیب
فارت: فوران کرد
طارت : پرواز کرد، طیران کرد
استنارت: نورانی شد
لاقت: ملاقات کرد
تَوارَت: پوشاند.اشاره به حتی توارت بالحجاب در قرآن یعنی خورشید غروب کرد

شاپرک در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۸:

فارت: فوران کرد به سوی تو
دارت: خانه تو
استنارت: نورانی شد به نور تو
لاقت: ملاقات تو
جادت: وجود تو
هوی الحبیب هوای حبیب
تَوارت: اشاره به حتی توارت بالحجاب در قرآن یعنی پوشیده شدن و غروب کردن
منظور از شعر یا خداوند است یا امام زمان.
شمس در اشعار مولانا وجود امام زمان است.سخنان شمس نشان از ارتباط او با امام زمان میباشد

شاپرک در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۹:

چندان فرو خور آن دهان درسته و منظور لب فرو بستن و سکوت کردن است که در پس آن جهان خود را به ما نشان میدهد.یعنی در اصل ما در پس سکوت بهتر میتوانیم اسرار عالم را دریابیم..
حرافی انسان را از تفکر کردن باز میدارد

محمدرضا در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۵:

با سلام سپاس از دست اندرکاران و حامیان مجموعه
مدتی است که روزانه به اقتضاء وقت سرکی میکشم و میخوانم و هکچنان متوجه تعصب برخی عزیزان به ضرورتا عرفانی بودن همه اشعار و ابیات لسان الغیب شدم..شکی به این نیست که به واسطه حافظ بودن شاعر شیرازی بسیاری از اشعار برگرفته و الهام گرفته از آن کتاب آسمانی است اما لزوما به انسانی خاکی سرو کار داریم که برای امرار معاش شاگردی نانوایی میکرده و بعضا مداحی حاکمان و پس اینکه وی را از لذات دنیوی پیامبر گونه مبرا بدانیم بی انصافی کردیم..
لب گرفتن از دلبر شیرین سخن را میتوان معنوی و دنیوی معنا کرد ...
هر چند همشهری بنده مانند هر شیرازی دیگری به استفاده از زمان عمر به تفریح و تفرج و شادی و در جمع بودن دو روز عمر معتقد بوده پس بعید نمی پندارم که لذتهای مادی زمان خود را برای خود حرام نمیدانسته..
هرکسی از ظن خود شد یار من....

Bi Chemer در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۵۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۴۷ - ترجیح نهادن شیر جهد را بر توکّل:

منظور از زن، در بسیاری از سخنان عرفا نه جنس مونث، بلکه تفکر و روان دنیا طلب می باشد. بخاطر اینکه جنس مونث بیشتر از جنس مذکر دلبستگی به دنیا دارد، در تمثیل زن رو بکار میبرند. ای بسا زنانی که در این راه از بسیاری از مردان پیشی گرفته اند. حضرت فاطمه،زینب، مریم آسیه و ...
در تذکره الاولیا شیخ عطار همانطور که دوستان فرمودند نمونه هایی ذکر شده.
دوستانی هم که فقط فکر خودشون رو صحیح می دونند و اینطور اینجا جدل می کنند، مشخصا از مثنوی و تفکر مولانا بویی نبردند و از سخنانشون بوی خامی استشمام میشود.
علم کز تو ، ترا بنستاند جهل از آن علم به بود صد بار...
‏(سنایی غزنوی)

امیر در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰:

بیت آخر چقدر زیباست... منظور این هست که نمیخواهم اسم معشوق اینجا بیاید زیرا این سخن دست به دست خواهد چرخید و من نمی‌خواهم نام او دست به دست شود

محمدعلی در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۳۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۹۳ - بیان آنک تن خاکی آدمی هم‌چون آهن نیکو جوهر قابل آینه شدن است تا درو هم در دنیا بهشت و دوزخ و قیامت و غیر آن معاینه بنماید نه بر طریق خیال:

صیقلی را بسته ای ای بی نماز........
لازمهٔ اینکه قادر به صیقل دادن باشی، برقراری مراوده روزانه با خدا (نماز ) میباشد

شهرام سیدان نهاوندی در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۵۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۵:

این شعرِ زیبای سعدی رو با قلم نی و مرکب نوشتم...! دوست داشتید در سایت ( من و مرکب و قلم ) میتونید ببینید...

شیرین در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳:

به نظرتون این مصرع یعنی چی؟
برو که هر که نه یار منست بار منست

مرضی در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۹:

این شعر رو فردین خلعتبری که آهنگساز هستن خودشون رو تیتراژ اول سریال بانوی عمارت خوندن. محسن چاووشی تیتراژ پایانی رو که از اشعار شهریار هست خوندن. اشتباه نکنید دوستان

پیام در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۳۱ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » قصاید » شمارهٔ ۱۱۷ - و قال ایضا یمدح الصّدر رکن الدّین:

مصرع اول بیت چهارم فکر می کنم به صورت زیر درست باشد:
گشتند ناامید همه جانور ز جان

آ سد احمد در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۱۸ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۸:

دوست عزیزی به نام سعید بیت زیر را بدور از معنی کامل دانسته:
چو درج در دین کردی ز فیض فضل حق دل را
که چنین نیست.
اینگونه بخوانید:
چو دُرجِ دُرّ دین کردی، ز فیضِ فضلِ حق، دل را
درج به معنای صندوقچه ای که جواهرات را در آن نگه می دارند

موشیپلاس در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۹:

عمری دگر بباید بعد از فراق ما را ، کین عمر طی نمودی اندر امیدواری . عزیزان فراق درسته.
فراق رو به مرگ تشبیه کرده ، به صورتی که وقتی فراق رخ میدهد ادمی میمیرد و در عالمی جدید زنده میشود . در ان عالم به امید وصال یار مینشیند .

محمدحسین قاسمی شیری در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۲۰ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸:

چون زیک شاخ است میوه خواه شیرین خواه تلخ
چون زیک خُم است باده خواه دُردی خواه صاف

عرفان زرین در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۹ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۳۸ - در مدح سلطان مسعود غزنوی:

درود. وزنی که به این شعر منتسب کرده اید مربوط به این شعر نیست. در حقیقت وزن آن "فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن" است.

ارش در ‫۷ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳:

گره بر داشت از گیسو صحیح است و نه ابرو بجای ابرو گیسو بخوانید حالا همه چیز درست میشود هم وزن هم مضمون و خاصه تصویر که بسیار هنر حافظ را نمایان میکند