saeedrad در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۱۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:

به نظرم اینگونه بوده است متن اصلی شعر: که فرشته ره ندارد به جهان آدمیت ، علت هم این است که اگر فرشتگان از حد ترخص خارج شوند بالهای آنها خواهد سوخت مگر به اذن خداوند

حمید در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۰۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۸ - جرس کاروان:

باسلام و احترام
زنده یادان هایده هم این شعر رو در مایه‌ی دشتی با همراهی ویولن اسدالله ملک و تار فرهنگ شریف خوانده
شایان ذکر است که در این قطعه استاد ملک به سبک ویلن نوازی سیاوش زندگانی نوازندگی می‌کند.

کوثر در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۲۳ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۱:

بیت اخر معنیش چیه؟

قاسم اسماعیل زاده در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۵:

خداوند ارزش انسان ها را درمیزان تقوای انها قرار داده تقوا هم یعنی پرهیز ،پرهیز از هرچیز غیر ازاو در راه او واین راه را جز عاشق کسی تاب گذر ندارد وچون گذشت ازخود خود راشناخت وچون خود راشناخت به بلندای دیدن اسرارعشق مقصود خواهد رسید.انشاالله

محمد غافری در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۳۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۸۶ - دیدن خواجه طوطیان هندوستان را در دشت و پیغام رسانیدن از آن طوطی:

با سلام جناب رحمانی
مشت های نیست، مُشتَهایِ هست. از مشتقات این فعل یکی هم اشتهاست که در فارسی مورد استعمال فراوان دارد چه اشتها به غذا یا مال یا سایر امیال.می گوید که اشتهای زیرکان به صبر است در حالی که میل و اشتهای کودکان به حلواست.

امید احمدی بابادی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۴۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۴:

منظور ایشون بنظر من اینکه تویه بیت اول میگه اگه آمدن دست من نمی آمدم و اگر باز هم قراره بیام پس کی امدم اون شدمی مصرع دوم منظورش به وجود آمدن هستش و در بیت بعد میگه نیامدن بهتر از اینجا بود که اومدم و نه انگار بودم و نه انگار آمدم و نه موندنی شدم

کیان شمس در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲:

محسن نانمجو بیتی از این شعر رو به صورت اوازی در قطعه شکوه اجرا کرده است .

قادر نسودی از تبریز در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۰۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۲ - سؤال سایل از مرغی کی بر سر ربض شهری نشسته باشد سر او فاضل‌ترست و عزیزتر و شریف‌تر و مکرم‌تر یا دم او و جواب دادن واعظ سایل را به قدر فهم او:

این بیت مولوی درگل‌بهار فیلمی به کارگردانی و نویسندگی تهمینه اردکانی ساختهٔ سال 1365 ؛ بخوبی استفاده شده است .
مرغ با پر می‌پرد تا آشیان
پر مردم همتست ای مردمان

ساکت در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۲۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۲:

حیرت و اظهار ناتوانی از درک بدایت و نهایت و هدف و غایت جهان ویژگی غالب رباعیات اصیل خیام است، ولی این رباعی بر خلاف این ویژگی غالب، مدعی رسیدن به حقیقت از طریق سلوک و مبارزه با نفس است. بنابراین آنچه از سراینده این رباعی منسوب به خیام در ذهن نقش میبندد، بیش از آن که تصویر یک شاعر متحیر و پرسشگر باشد، یک صوفی دلداده است.

س ش در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۴۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹ - انتحار تدریجی:

ز بلبل ِ چمن طبع شهریار افسوس
که از خزان گلشن شور نغمه خوانی نیست
واژه ی گلشن همانطور که آمده درست است... فقط باید حرف اضافه ی از به در تبدیل شود ، به شکل زیر:
که در خزانِ گلشن شورِ ِ نغمه خوانی نیست.

جعفر در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۳۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۵ - سبب رجوع کردن آن مهمان به خانهٔ مصطفی علیه‌السلام در آن ساعت که مصطفی نهالین ملوث او را به دست خود می‌شست و خجل شدن او و جامه چاک کردن و نوحهٔ او بر خود و بر سعادت خود:

مصراع دوم بیت: تو نمی‌دانی که دایهٔ دایگان
کم دهد بی‌گریه شیر او رایگان حتما باید سوالی خوانده شود . لطفا علامت سوال در پایان آن بگذارید

هانیه در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۱۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷۶:

منظور از آصفی، آصفی هروی قهستانی است که دیوانش نیز چاپ شده است.

علی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۹ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۹۶ - ذکر امام محمد باقر علیه الرحمه:

اولاً هیچ مدرکی وجود ندارد که سراینده ی اول و آخر این متن خودعطارنباشد. ثانیاً خودش نوشته است که اول باحضرت امام صادق علیه السلام شروع کرده کتاب را. ثالثاً اگر به خیال و وهم باشد، می توان خیالی گفت همه کتاب های شعربرای دیگران است! الآن مثلا حتی می گویند شکسپیریاحافظ هم نبوده اند! که البته ممکن است برای حرف های توی کوچه و خیابان وگذراندن وقت بدنباشد ولی ارزش علمی ندارد.

شبیر در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۱۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۳:

منظور از بتان خرگاهی چیست. دوستان؟

مهدی ابراهیمی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲:

-..-..-
(جانِ علْوی) هَوَسِ {چاهِ (زِنَخْ)(دانِ)} تو داشت
دَست (دَر) (حَلقِه‌یِ) (آن زُلفِ) (خَم‌){(انْ)(دَر)} (خَم) زَد
"حافظ"
وین شَجَر در فَرّ و دولتِ همایونی، شاهِ شمشادقَدان، و به راست چون سروِ هَزار در بَرِ و بار است، اَندر خوانشِ خُسروانیِّ آن شَهَنْشَه، گمان خیال‌ می‌‌بَرد که پنداری جان در فراز و نَشیب یک چاهِ هوایی اُفتان و خیزان می‌شود و حروف و لُغات در حَلق و نایِ نازنینَ‌ش گیر اُفتاده‌ست، دست در حلقه‌ی آن زُلفِ کَمندَش را باش که تا به‌چین رفته‌ست و چون تشنه‌ای به دو دست در رَسن‌ِ زُلفِ مُشکینَش از چهِ همچون شِکَرش نه آب، بلکه گُلاب می‌کَشد، بِماند آن دانِ اَندر بَندِ دام و راه، و چَهِ زنخدانش.
___
.
.
(با) {صَ(با)} {(اُفْ)(تا)ن} و (خیزان) {می‌(روَ)م} (تا) کویِ دوست
(وَز) رَفیقانِ (رَه) اِستمدادِ هِمت می‌کُنم
"حافظ"
___
.
بارِ دِگر در چاهِ نایِ آن خُسْرُوِ شیرین‌دَهنان چو گُل گوش‌ پهن کرده و آوایِ نرم و حزین او را چون بندِ رَسنِ زُلفی به تابِ جان کَشیم.
__
.
استاد_شجریان
استاد_لطفی
استاد_فرهنگ‌فر
راست_پنج‌_گاه
جشن_هنر_شیراز

رمزی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۱ دربارهٔ عبدالقادر گیلانی » غزلیات » شمارهٔ ۲۳ - طعنه بدخواه:

بیت ششم این غزل، در هردو مصراع، سکتگی دارد. مصراع دوم، شاید چنین باشد:
آرزوی لحظه ی بوس و کنارم میکشد

رمزی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۳۹ دربارهٔ عبدالقادر گیلانی » غزلیات » شمارهٔ ۲۳ - طعنه بدخواه:

بیت ششم این غزل،. در هردو. مصراع،. سکتگی دارد. مصراع دوم، شاید چنین باشد:
آروزی لحظه ی بوس و کنارم میکشد

ساکت در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۵۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۱:

از ارتباط ظریفی که بین کفر و اسلام با دنیا و دین در مصرع دوم و حق و حقیقت با شریعت و یقین در مصرع سوم وجود دارد نباید غافل بود، چرا که کفر با دنیا و اسلام با دین و حق با شریعت و حقیقت با یقین مرتبط است.

سارا در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷:

سلام بر هم زبانانًًًً عزیز،،
پرودگارا ببخش بر ما که بر سر آخرین معجزه ات قرآن که جز کلام و حرف نیست چه آورده ایم،،وقتی پیامبر فرمودند علی ولی شماست ،،،نیاکان ما نشستند و چون ما به بازی با کلمات پرداختند،،مگر قصه ها و حکایت ها حاکی أز أین جدل های کودکانه بر سر یک حرف نیست،،،
دوستان هر کس أز ظن خود شد یار من ،،،أز درون من نجست اسرار من،،،
گاهی باید دانش های اندک و معلومات مکتبی خودمان را به دور بیندازیم بعد در مورد بزرگان أدب و هنر بشنویم و بخوانیم،،اگر ما را توان فهم نیست سکوت و سکوت و سکوت شاید راهگشا باشد،،
تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر أسباب بزرگی همه آماده کنی،،،
تاریخ تکرار شدنی ست،،،کاش ما چون نیاکانمان دین و شخصیت ها را با برداشت های شخصی تکه تکه نکنیم

مهدی قنبریان در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۵۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۰۴:

سلام
ظاهراً مصرع دوم، بیت دوم باید این‌گونه باشید:
«آن غنچه فیض برد...»