علی میراحمدی در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۳۸ در پاسخ به همایون دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱:
نه مطرب که آواز پای ستور
سماع است اگر عشق داری و شورمگس پیشِ شوریدهدل پر نزد
که او چون مگس دست بر سر نزدسعدی میگوید صدای وزوز مگس یا نوای پای مرکب نیز سماع است اگر عاشقی و اهل دل
آن وقت شما میگویید این غزل مولانا سماعی برنمی انگیزد!!
فرق است بین عارف با مدعی عرفان .
عارف روح خود را پاک کرده است با تزکیه و عبادت و تقوا و این روح پاک است که با کوچکترین نوایی شور میگیرد و با ضربی به اوج میرسد.
مدعی عرفان اما در بند تعاریف و کلمات و خرافات مانده است و منتظر است ارکستر سمفونیک لندن یک سمفونی در مایه شیش و هشت برایش اجرا کند تا سماع آغاز کند!
رضا از کرمان در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸:
درود بر شما
اینکه میفرمایید یک شعر قبل از اسلام نیست باید یادآور شما گردم که مسلمین پس از فتح هرسرزمین تمام کتب ونوشته ها را نابود میکردند وفقط به قرآن باورمند بودند شاهدش کتابخانه اسکندریه وجندی شاپور وکتاب سوزی مغان و... است دوم بر آن اگر معماری بجا مانده اسلامی است چرا در مهد اسلام یک نشان از این معماری وجود ندارد یک نگاهی به سازه باستانی طاق کسری درمداین (که یکی از افتخارات ماست که در موزه ملی آلمان مایه مباهات هر ایرانی است ) وچادرهای اعراب بکنید وبی سند ومدرک واز روی هوا ننویسید و حالا قضاوت بفرمایید چه کسی تعصب دارد .
شاد باشید
علی میراحمدی در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸:
بسیاری از ما ایرانیان عاشق ادبیات فارسی و شاعران پارسی گوی هستیم ولی متاسفانه و بخاطر برخی مسائل نظیر تعصبات یا عدم شناخت درست یا چیزهای دیگر با دین(اسلام) و مذهب زاویه داریم .
ما شعر پارسی را دوست داریم و شاعر پارسی گوی را نیز ؛اما نمیدانم چرا نمیخواهیم قبول کنیم که شاعران پارسی گوی بزرگ ما همگی مسلمان و مذهبی بوده اند.
چرا واقعیت را انکار کرده یا تحریف میکنیم؟!!
اگر اسلام نبود که ما یک فردوسی و حافظ و مولانا و سعدی هم نداشتیم .حتی خیام هم نداشتیم!
بگردید پیش از اسلام یک شاعر بزرگ پیدا کنید !
حافظ میگوید هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم، آن وقت کاربر محترم گنجور حاشیه میگذارد که حافظ کافر بوده است!!
اسدی طوسی دین را میستاید ،آن وقت کاربر محترم گنجور حاشیه میگذارد منظور اسدی دین نیست و راه راست است!!
مولانا عارف مسلمان مذهبی است و سرتاسر مثنوی اش آیات قرآن موج میزند ،آن وقت کاربر محترم گنجور چیز دیگر میگوید!!
کمی وسعت مشرب داشته باشیم و تعصبات را کنار بگذاریم
تعصبات را کنار بگذاریم و با شناخت صحیح با مسایل برخورد کنیم .
البته بحث من به هیچ وجه بحث مذهبی نیست و هیچ اجباری در دین و اعتقادات نیست و کسی هم حق ندارد اعتقادات خود را به دیگری تحمیل کند اما آنچه را که هست و متنش موجود و مستند است را دیگر به نفع خود تغییر ندهیم یا تحریف نکنیم.
آیا شما وقتی مثلا به میدان نقش جهان اصفهان میروید چشم خود را میبندید که مبادا نگاهی به معماری و هنر شگفت آور اسلامی بیندازید یا چنین ادعا میکنید که اینها را بی دینان ساخته اند و تزیین کرده اند!!بخواهیم و نخواهیم فرهنگ اسلامی جزیی جدایی ناپذیر از فرهنگ ما ایرانیان است .
بخواهیم و نخواهیم بزرگترین شاعر ملی و حماسی ما شیعه است
بخواهیم و نخواهیم محبوبترین شاعر ادبیات ما حافظ قرآن استبه قول استاد خرمشاهی فرهنگ ایرانی پدربزرگ ماست و فرهنگ اسلامی پدر ما و چگونه ممکن است کسی پدربزرگش را دوست داشته باشد ولی به پدرش بی علاقه باشد!(نقل به مضمون)
همایون در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۲۲ در پاسخ به علی میراحمدی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸:
چو سال سال نشاطست و روز روز طرب
بدان که شماره شیش و چهار و دو دارد
همایون در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۵۶:
ابیات غزل پخته و سنجیده نیست هرچند تک بیت بسیار زیبا دارد
من مصحف باطلم ولیکن
تصحیح شوم چو تو بخوانی
یاسین قادرمرزی در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۲۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۶:
اجرای بی نظیر و تکرار نشدنی استاد شجریان بر روی این غزل سعدی انسان رو به فرازستان معنا می بره صدای استاد آواز ایران و شعر و غزل استاد سخن ترکیبی روح افزا و آسمانی رو ساخته به ویژه آن جا که شجریان می خونه غلغل فکند روحم در گلشن ملائک... روح ما هم با شنیدن این غزل ناب سعدی از طریق آواز دل انگیز شجریان در گلشن ملائک غلغل افکند
علی میراحمدی در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۰۴ در پاسخ به همایون دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸:
شما ادعا کردید که غزلیات مولانا تاریخ دارد و تاریخش در غزل وجود دارد و بنده هم سوالی پرسیدم و درخواست کردم که تاریخش را معلوم کنید
لطفاً پاسخ سربالا ندهید
زمانی حافظ میسراید:
«که دور شاه شجاع است می دلیر بنوش»
ما ازین مصراع و از فضای کلی غزل حافظ درمیابیم که تاریخ این غزل احتمالا مربوط است به اوایل دوران سلطنت شاه شجاع و و با مراجعه به تاریخ عصر حافظ میتوانیم سالهای احتمالی سرایش این غزل را مشخص کنیم و این میشود یک کار تحقیقی و مستند
حال من از شما که ادعا دارید غزلیات مولانا تاریخ دارد میخواهم تاریخ این غزل با این مطلع را بفرمایید:
«میان باغ گل سرخ های و هو دارد»
غزل شماره ۹۳۴
همایون در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۵۶:
نیمه غزلی مانده چون خوشه بر تاکم
تا غوطه خورم یک دم در شیره بسیارم
با شیره فشارانت اندر چرش عشقم
هامون همایونت بر سینه ام افشارم
همایون در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۵۵:
خوشا به حال آنکس که در زندگی چشمش به وصال دوستی و دلش در همنفسی با یاری سرشار و سرمست گردید و دست از خیال و خودبینی شسته آمد
Fateme Zandi در ۱۴ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۵:۴۹ دربارهٔ سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۸:
بیت اول :
جهان ز بی خبران چون مکان گله شده ست
غنیمت است که غم پاسبان گله شده ست
جهان از انسانهای بد پرشده و شبیه یک مکانی برای گله ی حیوانات شده و منظور : زندگی حیوانی بُعدِ انسان را میگوید
غنیمت است یعنی باعث تاسف است که چپاول پاسبان گله شده است
"غنیمت" در اصل به معنای چپاول و غارت است و معنای دوم آن فرصت شمردن استبیت دوم:
فغان ز پرورش آسمان که این قصاب
برای مصلحتی مهربان گله شده ست
اه و ناله از این آسمان و چرخ وفلک که پرورش عجیبی دارد و این قصاب ( همان آسمان ) ویرانگر برای مصلحت خود مهربان میشود
بیت سوم:
فغان من ز رکاب هلال پای کشید
که از ستاره رهش در میان گله شده ست
آه وناله ی من از این بابت است که دررکاب ماه زیبا بودم و دیدم شبیه یک ستاره ی درخشان ، متأسّفانه با گَلّه یکی شد ودر آن هضم گشت
بیت چهارم :
بتان فتاده همه مست و پاسبان ساقی ستکجاست گرگ، که یوسف شبان گله شده
بتان و زیبارویان همه مست و بیهوش هستند پاسبان و شحنه ساقی شده اند
و گرگ کجاست؟ که بیاید ببیند که یوسف با آنهمه وجاهت و زیبایی، شبان این گلّه ی بی خیر شده
در واقع میخواهد بگوید ای کاش گرگ این گله را ببلعد تا یوسف ، عزیز مصر ، شبان نباشد
در واقع شاعر دارد به رتبه ها اشاره میکند و اینکه هیچکسی سرجایش نیست و همینطور به بینامتن داستان برادران یوسف که او را به گله داری میگماشتند با وجود اینکه یعقوب پدرشان گفنه بود که یوسف مقامش والاست و به این کار مبادرت نورزندبیت پنجم :
سلیم این قدر از گرگ غم خبر دارمکه روی دشت پر از استخوان گله شده ست
آی سلیم اینقدر و به تفصیل از گرگ غم
(اضافه استعاری ) خبر دارم که روی دشت پر از استخوان گلّه شده است
در واقع این همان غمی است که در بیت اول عنوان شد
شاعر به بیت ابتدایی مجددا اشاره کرده
و روایتش را تکمیل می کند
همایون در ۱۴ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱:
غزل چندان پخته ای نیست و چنگی بدل نمیزند و سماعی هم نمیآورد، تکلف و بلاتکلیفی اش می چربد!
همایون در ۱۴ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۰۳ در پاسخ به علی میراحمدی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸:
دوست خوب، غزل شاهکاری از جلالدین که اشاره به شبی عظیم و در بزرگداشت آن شب سروده شده همه پرسش ها را پاسخگوست تاریخ دقیق و ساعت و زمان و دوره و دو آیه متناقض قرآن و فرق عرفان و باورهای رایج و فرق عاشق و بوزینه و خیلی چیزها در آن است پر از شگفتی و در پایان هم با آوردن نام حسامدین شاهکار دیگری را به نمایش میگذارد و همه گفتنی ها را به خود میگیرد نه شمسدین!
واقعهای بدیدهام لایق لطف و آفرین
خیز معبرالزمان صورت خواب من ببین
علی میراحمدی در ۱۴ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۰:۰۲ در پاسخ به همایون دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸:
عارف هم مذهبی است عزیز من
عارف هم مذهبی است
اگر ادعا دارید که غزلیات تاریخ دارد و تاریخش در غزل ثبت است لطف کنید تاریخ سرایش غزلیات را دقیقا بیان کنید !
و مسئله دیگر که شما دین افراد را به خانواده و جامعه ربط میدهید که چنین دینی اصلا ارزش ندارد
آدمی اگر دینی را هم از اطرافیان میگیرد خود باید در ادامه راه در مورد آن تحقیق کند و ایمان خود را هر روز نو کند و اهل تحقیق باشد
مولانا یکی از آنهاست که دین و ایمان خود را نو کرد نه آنکه به گمان شما دست از دین و ایمان خود کشید!
عرفان هم از دین جدا نیست و عرفان بدون دین یعنی شارلاتان بازی
و اینکه میگویید خدا و پیغمبر و شریعت مذهبیها ثابت است ولی خدا و پیغمبر و شریعت عارفان ثابت نیست را توضیح بدهید.
و البته پیامبران را هم با عارفان یکی کرده اید که این اشتباهی بس بزرگ است
مقام پیامبران کجا و مقام عارفان کجا!!
فقط بدانید که قرآن میفرماید: ما ملکوت آسمانها و زمین را به ابراهیم نشان دادیم و حضرت ابراهیم علیه السلام که یکی از بزرگترین پیامبران است ، مقام معنوی اش از پیامبر اسلام پایینتر است ،عارفان که جای خود دارند عزیز من
همایون در ۱۴ روز قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۲۲:۵۲ در پاسخ به علی میراحمدی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸:
قلم اگر مو در بیاورد به جوهر مربوط میشود، گوهر و جوهر عرفان ارتباط فردی با خداست با هستی است در دین و مذهب ارتباط جمعی و گروهی است در عرفان اگر گروهی هم پدید آید به واسطه پیدا شدن یک عارف بزرگ است
غزل های جلالدین همگی تاریخ دارد که در مقطع غزل و هم در تویه عزل ثبت است، و دوره های گوناگون تعالی روان عارف را نشان میدهد این ویژگی یکنواختی و بلاتغییر بودن به افراد مذهبی برمیگردد نه به سالکان طریق که شهرهای زیادی که همان دگرگونی های روان و مغز و باور و نگاه و بینش است را پشت سر میگذارند و خدای آنها هرگز ثابت نیست چه برسد به پیغمبر و دین و شریعت، آنها پیامبران را هم مانند خود عارف حق میدانند نه برای پیروی ساختگی و متعصبانه
هرچند زندگی در کنار مردم و در یک سرزمین ناگزیر کسی را مسیحی و دیگری را بهایی و یا زرتشتی میکند کسی را شیعه و یا سنی، این به حرمت پدر مادر و اطرافیان برمیگردد و روابط زناشویی و خانوادگی و نوع پوشش و خورش و نشست و برخاست و رعایت بسیاری امور ضروری دیگر
علی میراحمدی در ۱۴ روز قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۲۳ دربارهٔ ناصرخسرو » جامع الحکمتین » بخش ۴ - فصل اندر اثبات صانع و ذکر توحید او سبحانه:
«گوییم جملگی خلق با بسیاری اخلاق و اعتقادات ایشان بدو فرقتاند. یکی فرقت دهریان اند که اهل تعطیلاند»
و به نظر من دهریان هم اهل تعطیل اند و هم خود تعطیل اند!
علی میراحمدی در ۱۴ روز قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۱۹ دربارهٔ ناصرخسرو » جامع الحکمتین » بخش ۴ - فصل اندر اثبات صانع و ذکر توحید او سبحانه:
ناصر چنین گفته است :«کشتی نوح نیز چوب نیست، بل اهل بیت رسول است»
و حافظ چنین :
«حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح»
و فردوسی نیز چنین:
«یکی پهنْ کشتی به سانِ عروس
بیاراسته همچو چشم خروس
محمّد بدو اندرون با علی
همان اهل بیتِ نبیّ و ولی»
علی میراحمدی در ۱۴ روز قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۰۲ دربارهٔ ناصرخسرو » وجه دین » گفتار دهم:
حکمتی از قلم ناصر خسرو
«گوئیم هر چه هست اندر عالم بدو قسم است یا ظاهر است یا باطن
هر آنچه ظاهر است پیداست که یافته شود بچشم وگوش و دست و جز آن که آنرا حواس خوانند و آنچه که مرورا بحواس یابند محسوسات گویند ( و هر آنچه) باطن است پنهانست و مردم او را بحس نتوانند یافتن بلکه خداوندان حکمت مر آنرا بعقل و بعلم یابند و مر آنرا معقولات گویند
پس گوئیم که هر چه آشکار است بذات خویش آشکار است نه بدانروی که مردم آنرا بحواس بیابند بلکه اگر مردم اورا یابند یا نیابند او خود آشکار است چون اینجهان و آنچه اندرین است و اگر مردم مر اینرا نبینند پنهان نشود بلکه آشکارائی او بدانست که اگر حس درست بدو رسد مرورا بیابد
علی میراحمدی در ۱۴ روز قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۴۷ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۲۰ - ابوالعلاء معری:
یکی از زیباترین بخشهای سفرنامه ناصر
علی میراحمدی در ۱۴ روز قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۴۵ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۱۱ - از شمیران تا تبریز:
اگر اشتباه نکنم قطران تبریزی ماجرای این زلزله را در قصیده ای وصف کرده است
علی میراحمدی در ۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۴۵ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸: