امیر منصوری در ۱۰ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۵:
درود دوستان این غزل زیبا رو با صدای بنده در کانال تلگرامRasManiMusic گوش بدید و نظراتتون رو در میان بگذارید
تورج توجی در ۱۰ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۱:۴۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
شرح غزل سوم مدرس تورج توجی
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۰ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۱:۰۲ در پاسخ به صادق جان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۳:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
شرح کامل غزلها👇
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۰ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۰۰ در پاسخ به اردشیر دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۱:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۱ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۱:۲۷ در پاسخ به Abbasrapper دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۰:
ممنون ازدقت نظر ولطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۱ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۱:۰۵ در پاسخ به دانش جو طالب دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۹:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۱ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۱:۰۴ در پاسخ به فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۹:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سناتور در ۱۱ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۰:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۴:
هر که باشی و به هر جا برسی
آخرین منزل هستی این است
آدمی هر چه توانگر باشد
چو بدین نقطه رسد مسکین است
#پروین_اعتصامی
ناگهانی بانگی برآمد خواجه مرد
#ملا_احمد_نراقی
بیند این بستر (قبر) و عبرت گیرد
هر که را چشم حقیقت بین است
پروین اعتصامی
تو را به کنج لحد سالها بباید خفت
تن تو طعمه ی هر مور و مار خواهد بود
شیخ الاجل سعدی
عنقریب است که از ما اثری باقی نیست
شیشه بشکسته و می ریخته و ساقی نیست
#استاد_حسن_میرخانی
آخرالامر گِل کوزهگران خواهی شد
حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی
#حضرت_حافظ
عاقبت منزل ما وادی خاموشان است
حالیا غلغله در گنبد افلاک انداز
#حضرت_حافظ
آخرالامر گِل کوزهگران خواهی شد
حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی
حضرت حافظ
عاقبت از ما غبار ماند زینهار
تا ز تو بر خاطری غبار نماند
#سعدی_جان
هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است
گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را
حضرت حافظ
عاقبت خاک شود حسن و جمال من و تو
خوب و بد می گذرد وای به حال من و تو
#لاادری
هر جنبنده ای که بر روی زمین است ، مرگ را
ناخوش می دارد و اگر به چشم خرد بنگرد،
راحتی بزرگ در مرگ است.
#شیخ_بهایی
استاد.میراحمدی در ۱۱ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۰۰:۰۱ در پاسخ به دکتر حافظ رهنورد دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۲:
غزل سرتاپا عرفانی است
بیت سوم
جان صد صاحبدل بسته موی کیست ،جناب دکتر؟
بسته موی شاه شجاع لابد!😅
یا دختران شیرازی!
بیت پنجم...
هواداران رهرو چه کسانی هستند؟
خواستگاران دختر شیرازی لابد😅
بیت آخر هم اساسا با آوردن محراب امضای عرفانی زده
عزیز من ...
«باد صبا »و «حلقه زلف» چراغ چشمک زن عرفان در شعر حافظ هستند!
عرفان همینطور از سر تا پای این غزل میچکد!
بارها گفته ام و بار دگر میگویم:
غزل...
قانون خودش را دارد
اطوار خودش را دارد
تعریف خودش را دارد
کسی که غزل عرفانی هم میگوید باید بپیچد در زلف و خط و خال و کمر و آغوش و همخوابگی و بوسه و اینها
وگرنه اساسا غزل نگفته است !
خانه آخر......
سفتن دردانه ای چنین نازک در شب تار هم عرفانی است !
دکتر حافظ رهنورد در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۳:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۳:
غزلی بسیار زیبا و شعر حافظانهای را خواندیم
خوشهچین به کسانی میگفتند که هنگام درو سر زمین میآمدند و خیر و دعا میدادند و طلب مقداری محصول میکردند. این مردمان بیشتر از طبقهی ضعیف و نادار قریهها بودند.
همانطور که میدانیم شعر حافظ بر ستونهای تضاد و تناقض بنا شده است که گاه این تضاد و تناقض خود معنا را دچار ایهام و در پارهای موارد دچار ابهام میکند. در تمام هفت بیت این غزل تضاد و تناقضهایی هست که خواجه در همان بیت اول از مخاطب میخواهد به خلاف بودن آنها(تضادشان) توجه کند.
پیشبینان علارغم آنچه دوستان به اشتباه آیندهنگران معنا کردهاند، در حقیقت معنایی کاملا برعکس دارد. با توجه به بیت نخست پیشبین به کسی گفته میشود که آنچه در برابر چشمش اتفاق میافتد را مینگرد(مهجبینان را و زاهدان و صوفیان را) و با توجه به آنچه مینگرد و تناقضهایی که میبیند، فقط عشق را چارهی خلاصی از این تناقضها میداند. البته در مصراع اول همین بیت که پیشبینان را آورده باز تضاد وجود دارد. (اسیر) عشق شدن چارهی (خلاصی) است. (اسیر آزاد است)
دکتر حافظ رهنورد در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۲:۵۱ در پاسخ به استاد.میراحمدی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۲:
ضعیف؟ کجای حاشیه من کلمهی ضعیف نوشته شده؟
نظرات متفاوت است جناب میراحمدی. اینکه شاعری به اشکال مختلف موتیف زلف وخال را در چند بیت یک غزل شش هفت بیتی به کار ببرد....
غزل سرپاست حرفی نیست اما با آن غزلهای نابی که در انتهایش مدح شاه شجاع، تورانشاه و یا محمد صاحب عیار هست به نظرم فاصلهای بعید دارد.
با توجه به حاشیه شما به نظرم در مورد عرفانی بودن غزل با یکدیگر تفاوت نظر داریم.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۲:۴۶ در پاسخ به فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۴:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۱:۳۳ در پاسخ به Drsmj2002 دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۳:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۹:۰۰ در پاسخ به فرخ مردان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۰:
ازلطف ومحبت ودقت نظرعالی بسیار سپاسگزارم🌹🙏
شرح کامل غزلها دراین وبگاه:
احمد موسوی در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۸:۵۸ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۲۸۸:
مراد دل کندن از معشوق بی مهر است. معشوق بی مهر، تشبیه شده به درخت بسیار پرباری که ثمره و میوه اش را به باغ و باغبان نمیبخشد و به دگران دل بسته است.
استاد.میراحمدی در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۸:۵۶ در پاسخ به سید محمد طاها صحت بخش دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹:
اشاره به کبریا و بی نیازی خداوندی است
بندگان میتوانند به خداوند تقرب بجویند ولی به وصال او نخواهند رسید و به حریم و حرم کبریایی او راهی نخواهند داشت
اینجا منظور از پرده دار همانا صفت کبریایی و عزت و بی نیازی خداوندی است
هر کس در هر مقام معرفتی و عرفانی هم که باشد در پس این پرده است !
محسن خ در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » سیام:
معنی بیت:
به هر چیزی که آسیبی کنی، آن چیز جان گیرد
چنان گردد که از عشقش بخیزد صد پریشانی
«آسیب» در اینجا یعنی «تماس، سایش»
معنی: به هر شیء بیجان و جامدی که دست بسایی، یا گوشهٔ چشمی بیندازی و کمترین تماسی با آن برقرار کنی، آن چیز فوراً زنده میشود و صاحب روح و جان میگردد؛ و از برکتِ آن حیاتِ نوین، چنان زیبا، پرکشش و خواستنی میشود که هر که آن را ببیند، دچار صدگونه حیرت، شیدایی و آشفتگیِ عاشقی خواهد شد.»
سیدعلی (رضا) ساقی در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۶ در پاسخ به Hadi Golestani دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۲:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
سیدمحمد جهانشاهی در ۱۱ روز قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳:
بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳
نیست باک از برقِ آفت، دل به آفت بسته را
زخمِ خنجر، فارغ از تشویش دارد دسته رابرنمیآید درشتی با ملایمطینتان
میشکافد نرمی، مغز استخوانِ پسته راخاک نتواند نهفتن، جوهرِ اسرارِ تُخم
طبعِ دون، کِی پاس دارد نکتهٔ سربسته را؟یأس، کرد آخر سوادِ موجِ دریا، روشنَم
خواندم از مجموعهٔ آفاق، نقش شُسته رانشئه را از شوخیِ خمیازهٔ ساغر، چه باک؟
نیست از زنجیر پروا، نالهٔ وارَسته راخصمِ عاجز را مدارا کن، اگر روشندلی
میکَشد شمع از مژه، خارِ به پا بشکسته رانسخهٔ حسن آنقدَر روشن سواد افتاده است
کز تغافل میتوان خواندن، خطِ نارُسته رامحو شد هستیّ و تشویشِ من و ما کَم نشد
شبهه بسیار است، مضمونِ ز خاطر جَسته راتا ز غفلت وارَهی، در فکرِ جمعیّت مباش
تهمتِ خواب است، مژگانِ به هم پیوسته رادامِ راهِ دل نشد، بیدل، خَم و پیچ نَفَس
پاسِ گوهر نیست ممکن، رشتهٔ بگسسته را
عباس منصوری در ۱۰ روز قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۴۹ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » باب البوم و الغراب » بخش ۶ - کبک انجیری، خرگوش و گربهٔ روزهدار: