گنجور

 
ابوالحسن فراهانی

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیه آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلا برای پیدا کردن شعری که مصرع «ما را در دل جز آن گل رعنا نیست» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیه آنها «ت» است.

حرف آخر قافیه

الف
ب
ت
د
ر
ز
س
ش
ک
ل
م
ن
ه
و
ی

شماره ۱: ای خضر بیابان کلام حکما

شماره ۲: زلف و رخ یار مبتلا داشت مرا

شماره ۳: جانا از رشک می سپارم جان را

شماره ۴: با دیده بی خون که نه بینم آن را

شماره ۵: چشم تو که با جهان عتاب است او را

شماره ۶: ای مردم چشمم چه وبال است تو را

شماره ۷: از عمر من آن چه کاهد ای حور نسب

شماره ۸: دور از رخت ای سرو قد شکر لب

شماره ۹: از آتش چهره چون برانداخت نقاب

شماره ۱۰: این باران ست و برق ظاهر ز سحاب

شماره ۱۱: چشم زین پیش ای بت خورشید جناب

شماره ۱۲: ای شاهد جود از تو در زیر نقاب

شماره ۱۳: شعری که ازو گرفت نه گردون زیب

شماره ۱۴: ای شعر تو چون حسن سراپا همه زیب

شماره ۱۵: عیب ست بد اب پاک شوینده عیب

شماره ۱۶: تا روشن شد دیده ام از رقعه دوست

شماره ۱۷: فردا که حیات تازه گیرند اموات

شماره ۱۸: مشک است به گرد نقطه پرگارت

شماره ۱۹: گویند کسان جمله چه هشیار و چه مست

شماره ۲۰: چون شیشه شکسته شد بهرحال که هست

شماره ۲۱: هرچند که گویند به من پیوست

شماره ۲۲: جز علم و عمل که همدم روز جزاست

شماره ۲۳: حوری که به زعم او چو او نایاب است

شماره ۲۴: آن غنچه که عالمی ازو در تاب است

شماره ۲۵: در جلوه چو سرو قدت ای یار کجاست

شماره ۲۶: با من که ز ناله ام فلک برحذر است

شماره ۲۷: گفتم سفری کنم اگر تقدیرست

شماره ۲۸: صد رخنه به دل هر دمم از صد نیش است

شماره ۲۹: دل سیر شد از تو خوب رویی می خواست

شماره ۳۰: امشب که رخش خانه فروز من و تست

شماره ۳۱: دانی که چرا نمی توان دید ای دوست

شماره ۳۲: گفتی چشمم از چه خضبال است ای دوست

شماره ۳۳: هرچند که من ناکس و دونم ای دوست

شماره ۳۴: از دلبر من حدیث گرمی سخنی ست

شماره ۳۵: ما را در دل جز آن گل رعنا نیست

شماره ۳۶: حاصل از ریش وصیه جزء پشمت نیست

شماره ۳۷: ای آن که به جز غم تو دل خواهم نیست

شماره ۳۸: آن شوخ که عشق سهل کاری پنداشت

شماره ۳۹: چون عشق دل رمیده از ما بگرفت

شماره ۴۰: ای میر که دامن دلت غم نگرفت

شماره ۴۱: افسوس که از کنار من یاری رفت

شماره ۴۲: دل رویش را رشک نگارستان گفت

شماره ۴۳: آن میر که خویش را کلامی می گفت

شماره ۴۴: دانی زچه شد و قف تعرض جانت

شماره ۴۵: هرچند پسر مرتبه عالی افتاد

شماره ۴۶: در عالم تنگ عرصه سفله نهاد

شماره ۴۷: بی روی تو جان محنت اندوز مباد

شماره ۴۸: تنها نه به خون این دل مفتون خسبد

شماره ۴۹: از دیده ی من چو دل برون می افتد

شماره ۵۰: آن شوخ که دل ز مهر و مه میدزدد

شماره ۵۱: شوخی که کنون دوری من نپسندد

شماره ۵۲: گر زان که فلک اهل دلی نگذارد

شماره ۵۳: هرچند دلم غم تو خون میبارد

شماره ۵۴: بیچاره دلم راه به کاری نبرد

شماره ۵۵: روزم به غم و شبم به شب میگذرد

شماره ۵۶: افسوس که بخت بد کم اقبالی کرد

شماره ۵۷: در سینه ز جوش خون دل دردا مرد

شماره ۵۸: آن چشم که خون خلق در خواب خورد

شماره ۵۹: ای آن که غمت بدهر شور اندازد

شماره ۶۰: چون بر رخت آن زلف پریشان لرزد

شماره ۶۱: شوخی که مرا درگه و بیگه سوزد

شماره ۶۲: آن تازه نهال چند سرکش باشد

شماره ۶۳: چون کار تو دل شکستن من باشد

شماره ۶۴: تا کی رخم از گلاب گلگون باشد

شماره ۶۵: آن چشم که فتنه دل و دین باشد

شماره ۶۶: آن را که به ایزد سر و کاری باشد

شماره ۶۷: هر روز دلم را اسیر خالی باشد

شماره ۶۸: عاشق شب وصل یار هم درد کشد

شماره ۶۹: تا یار سیه بیهوش چو بخت من شد

شماره ۷۰: شوخی که دلش داغ دل گلشن شد

شماره ۷۱: هرچند که عمر مایه ناز آمد

شماره ۷۲: شوخی که جفا به از وفا میداند

شماره ۷۳: دونی دو که مردهای بنگ و برشند

شماره ۷۴: مرغ دل من هم به رو هم بال افکند

شماره ۷۵: تا جان تو عزم رفتن از تن نکند

شماره ۷۶: عاشق باید که از طلب ننشیند

شماره ۷۷: جمعی که ثنات رایگان میگویند

شماره ۷۸: گر تیرگی روز من غم فرسود

شماره ۷۹: ای آن که تو را میل به گلزار بود

شماره ۸۰: ای آن که تو را مدار بر زور بود

شماره ۸۱: آن بی حاصل که وصل بگذاشته بود

شماره ۸۲: دی بابت هرزه گرد بی حاصل خود

شماره ۸۳: نقش رخ او ز چشم بینا نرود

شماره ۸۴: از گریه اگر چه یار همدم نشود

شماره ۸۵: ای چشمم از انتظار روی تو سفید

شماره ۸۶: اول طلب بخت بلندی باید

شماره ۸۷: از دیده زهاد اگر زود آید

شماره ۸۸: در علم و عمل هرکه مکمل گردید

شماره ۸۹: عمریست که دل حدیث وصلت گوید

شماره ۹۰: ای راحت دیده و دل ای نور بصر

شماره ۹۱: در دام تو هر دم کشم آزار دگر

شماره ۹۲: اینک مشهد ای دل از غفلت کور

شماره ۹۳: تا نزد یکی بیار زو دوری دور

شماره ۹۴: از چشم تو مرد و زن نفورند نفور

شماره ۹۵: ای خواجه به سوی حق ز دنیای مجاز

شماره ۹۶: یک ذره ز خاک پای آن ماه طراز

شماره ۹۷: ای آن که به حسن و حسن صوتی ممتاز

شماره ۹۸: دور از رخ دلگشایت ای مایه ناز

شماره ۹۹: بی گریه به سر نمی برم نیم نفس

شماره ۱۰۰: آن دل که هوس داشت اسیر همه کس

شماره ۱۰۱: شهانه دلم ساخت مفتون زلفش

شماره ۱۰۲: آن خواجه که کم باد ز عالم نامش

شماره ۱۰۳: رفتن نتوان به کوی آن کافر کیش

شماره ۱۰۴: چندان که دلم پیش تو می سوزد بیش

شماره ۱۰۵: هند وی سر زلف تو ای کافر کیش

شماره ۱۰۶: دانم کنم آرزو حیرانی خویش

شماره ۱۰۷: ای برده هوا سوی سماکت به سمک

شماره ۱۰۸: چون دور کنم رقیب رازان ناپاک

شماره ۱۰۹: وصل تو به سیم و زر نکرد حاصل

شماره ۱۱۰: دل وصل تو خواهد ز من ای مهر گسل

شماره ۱۱۱: در طره چون شبش دل شعله مثال

شماره ۱۱۲: هجوم نگذارد از کف ای مایه بخل

شماره ۱۱۳: اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل

شماره ۱۱۴: دی توبه به امر دوستی بشکستم

شماره ۱۱۵: دایم ز تو من کرانه ای میجستم

شماره ۱۱۶: گفتی که چرا بداخترت میگفتم

شماره ۱۱۷: از بس که زالفت خسان خون خوردم

شماره ۱۱۸: هر چند که سعی در رضایت کردم

شماره ۱۱۹: چون مهر سفر به هفت کشور کردم

شماره ۱۲۰: ای آن که روی به کوی بیداد گرم

شماره ۱۲۱: روزی که ز روح بند تن بردارم

شماره ۱۲۲: چون خواهم دل ز دلستان برگیرم

شماره ۱۲۳: گر بینم یار وگر نبینم میرم

شماره ۱۲۴: از دوری آفتاب عالم سوزم

شماره ۱۲۵: حال دل از آن بهانه جو می پرسم

شماره ۱۲۶: بر خاک کف پای تو چون رخ نالم

شماره ۱۲۷: ای درد و غم تو راحت جان و تنم

شماره ۱۲۸: چون کوه گران نمود اصفاهانم

شماره ۱۲۹: گویم که دری زوصل اگر باز کنم

شماره ۱۳۰: دی با کوری کش از خسان می بینم

شماره ۱۳۱: ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم

شماره ۱۳۲: تا از سر کوی آن صنم دور شدیم

شماره ۱۳۳: ما چشم ز جستجوی درمان پوشیم

شماره ۱۳۴: در چیدم دوش از خلایق دامن

شماره ۱۳۵: در دادن دل به زلفت ای عهد شکن

شماره ۱۳۶: خورشید من آن جهان به رویش روشن

شماره ۱۳۷: هرچند کیمیاست امروز سخن

شماره ۱۳۸: تا چند به بزم غیر تنها رفتن

شماره ۱۳۹: ای بخت سیاه بخت تدبیری کن

شماره ۱۴۰: ای اشک بود بر رخت ای رشک ختن

شماره ۱۴۱: بر بالش راحتی نیامد سر من

شماره ۱۴۲: شوخی که گسسته بود پیمان از من

شماره ۱۴۳: ای با مهرت سرشته آب و گل من

شماره ۱۴۴: شیطان نامی که شد غمش قاتل من

شماره ۱۴۵: در دل دو هزار مدعا دارم من

شماره ۱۴۶: ز آن طره که ینست آن که زو هست ایمن

شماره ۱۴۷: از عالم سفله ای پسر هیچ مخواه

شماره ۱۴۸: گر دل خواهی ای تن محنت پیشه

شماره ۱۴۹: زین سلسله تابه حال این فرزانه

شماره ۱۵۰: بی شمع جمالت ای به حسن افسانه

شماره ۱۵۱: چون دل بستم به زلف آن غالیه مو

شماره ۱۵۲: ای باد صبا واله و شیدا بر تو

شماره ۱۵۳: ای خانه نه سپهر پرنور از تو

شماره ۱۵۴: رحمت آید با همه مغروری تو

شماره ۱۵۵: باشد به مثل گر حاتم طی

شماره ۱۵۶: ای دل که ز چاک سینه بگریخته ای

شماره ۱۵۷: از من برگشت یار من بی سببی

شماره ۱۵۸: ای چشم مرا چشم گهربار از پی

شماره ۱۵۹: رفتی رفتی از دل پر خون رفتی

شماره ۱۶۰: در دایره اهل هوس جا کردی

شماره ۱۶۱: ظاهر بینان که دم زنند از یاری

شماره ۱۶۲: ای خواجه مکن فخر به مال دگری

شماره ۱۶۳: روزی که برغم چرخ مهمان منی

شماره ۱۶۴: از سینه خیال قد آن سروسهی

شماره ۱۶۵: من کرده ام از هر مژده یی دریایی

sunny dark_mode