حرف آخر قافیه

شماره ۱: غم داد بموج گریه دامان مرا

شماره ۲: خواهد چو رخت شکار سازد دل را

شماره ۳: آنم که لباس دل دهم دامان را

شماره ۴: ماییم که داغ ادهمست اشهب ما

شماره ۵: با روی تو شرم بادمه رویان را

شماره ۶: مشرب روش تازه حسن است ترا

شماره ۷: در عشق تو حال دل تباهست مرا

شماره ۸: امشب که سرا پا همه دردست مرا

شماره ۹: طی‌کرده لبم طرز خوش آهنگی را

شماره ۱۰: عشقم چو عنان دهد دل آشوبی را

شماره ۱۱: (طالب) ببر از یاد پریشانی را

شماره ۱۲: روید گل مهر از دل بی‌کینه ما

شماره ۱۳: چون شمع گزیدم لب افسردن را

شماره ۱۴: ای میل ملاقات کفت سوی حنا

شماره ۱۵: سر تافتن غمزه خونریز چرا

شماره ۱۶: جانم کند آرزو دل غمگین را

شماره ۱۷: در خوف و خطر بیاز ما طالب را

شماره ۱۸: عیش آمد و اورنگ گل روی مرا

شماره ۱۹: طور تو فزود در سخن سوز مرا

شماره ۲۰: چون غنچه دلیست عطر پرور ما را

شماره ۲۱: (طالب) نفسی فیض هوا را دریاب

شماره ۲۲: این توسن سیما که نقشی است بر آب

شماره ۲۳: بر روی سپهر دجله بیرون ز حساب

شماره ۲۴: با آنکه بود مقام سودا دل شب

شماره ۲۵: تا گرم ز پهلویم نشد مفرش تب

شماره ۲۶: برق نفسم خرمن افلاک بسوخت

شماره ۲۷: در سینه نفس یوسف زندان غم است

شماره ۲۸: باز این سر محنت زده سودا بگرفت

شماره ۲۹: دور از تو ز پیکرم نمودی باقیست

شماره ۳۰: تا از غم عشق بر زبان فریادیست

شماره ۳۱: هر مو بر سر نخل ملال دگرست

شماره ۳۲: خطش بر رخ چو هاله برگرد مهست

شماره ۳۳: تا خوی تو مهر بر زبانم بسته است

شماره ۳۴: عزمم همه در تهیه شبگیر است

شماره ۳۵: (اسب مکسی) که عاجز و فرتوتست

شماره ۳۶: (اسب مکسی) که پای تا سر شکمست

شماره ۳۷: (اسب مکسی) که کره نوزین است

شماره ۳۸: (طالب) منم آنکه خاکم آب گهرست

شماره ۳۹: صد شکر که گلشن شفا گشت تنمت

شماره ۴۰: مائیم که ناله نخل بی‌حاصل ماست

شماره ۴۱: آنم که جنون مصلحت آموز منست

شماره ۴۲: (طالب) چو رفیق سفرت اللهست

شماره ۴۳: خاطر ز غبار درد رفتن حیف است

شماره ۴۴: آنم که غم آ ام تن و جان منست

شماره ۴۵: هجران تو با دلی حزین نتوان گفت

شماره ۴۶: مائیم که عرش گوشه خلوت ماست

شماره ۴۷: پامال شود تنی که او جان طلبست

شماره ۴۸: امشب که دل از وصل تو لذت گیریست

شماره ۴۹: دامان نسیم صبح گلگون ز گلست

شماره ۵۰: مجنون دلم حرف هوس نشنیدست

شماره ۵۱: (طالب) دلت آماده تیر نظرست

شماره ۵۲: دشت دل ما وقف سواران غم است

شماره ۵۳: زان‌گونه فسردگی هوس‌سوز تنست

شماره ۵۴: (طالب) ز حسد گوی ز دور حسداست

شماره ۵۵: (طالب) گل گلشن تو شبنم سوزست

شماره ۵۶: (طالب) آثار بیقراریت کجاست

شماره ۵۷: در کشور دل متاع شیون بابست

شماره ۵۸: داغم که دلم چاشنی غم نگرفت

شماره ۵۹: (طالب) نقسم شمع شبستان غم است

شماره ۶۰: تا دست محبتم رگ جان بگرفت

شماره ۶۱: آنم که حدیث غم در گوش منست

شماره ۶۲: گمراهم و رهبرم محال اندیش است

شماره ۶۳: (طالب) دلت امروز غم انگیز ترست

شماره ۶۴: می در کف ما نشان آتش دستی است

شماره ۶۵: حکمت مطلب که علم بی معلومست

شماره ۶۶: ای هجر بگو شبم تهی از سحرست

شماره ۶۷: (طالب) سروبرگ خودفروشانم نیست

شماره ۶۸: دل مرد و براو دیده یتیمانه گریست

شماره ۶۹: گفتی بجهان چو من سخن ورزی نیست

شماره ۷۰: افکنده نقاب سینه از رود دل ماست

شماره ۷۱: ای آنکه شبت لقمه زیاد افتادست

شماره ۷۲: رخش تو توان بر مره مورش تاخت

شماره ۷۳: آنم که نیارم دمی از فکر نشست

شماره ۷۴: (طالب) گهر ناطقه در معدن تست

شماره ۷۵: در جهل گذشت سال عمرم از بیست

شماره ۷۶: پیش تو بشکوه لب گشادن غلط است

شماره ۷۷: (طالب) دل و چشمت همکی حیران چیست

شماره ۷۸: دیریست که سینه غصه را جلوه‌گهست

شماره ۷۹: هر لحظه ترا سوی من اندازی هست

شماره ۸۰: جانها مجروح و خسته دارد زلفت

شماره ۸۱: دل عهد وفا نخست با روی تو بست

شماره ۸۲: آنم که متاعم همه کین فلک است

شماره ۸۳: ساقی می‌اگر دردی اگر خود صافیست

شماره ۸۴: شاها ز تو بزم قدسیان پر نورست

شماره ۸۵: از تهمت کامم دل صد پاره شکست

شماره ۸۶: دی شحنه مشربم سر توبه شکست

شماره ۸۷: آنم که ز گریه دامنم غربالیست

شماره ۸۸: دل در بر ما راه سپاه غم تست

شماره ۸۹: تنگست فضای دهر بر من تنگست

شماره ۹۰: از زخم نگه برگ گلت نالانست

شماره ۹۱: سهل است اگر توبه شکستم من مست

شماره ۹۲: آنم که شبم روی سحر کم دیدست

شماره ۹۳: ای توسن فتنه زیر زین نکهت

شماره ۹۴: ای باد بر آوردن کامم بر تست

شماره ۹۵: با آنکه مرا سرعت پیک نظرست

شماره ۹۶: آشفته دماغیم می ناب کجاست

شماره ۹۷: در باغ جهان گلی بجز غم نشکفت

شماره ۹۸: آنم که صباح آرزو شام منست

شماره ۹۹: مائیم که دست مهر در گردن ماست

شماره ۱۰۰: ای بیتو سراپای وجودم غم دوست

شماره ۱۰۱: آنم که زبانم از بیان دلگیرست

شماره ۱۰۲: چندیست که با طبیعتم شوری نیست

شماره ۱۰۳ - ۲: کس یوز بشیر در کمین نشنیدست

شماره ۱۰۴: (طالب) نفست حوصله آشوب تنست

شماره ۱۰۵: از بیم تو آه شعله خس پوشی است

شماره ۱۰۶: آنم که دلم ز فیض مالا مالست

شماره ۱۰۷: چندی سفری شدیم از کشور دوست

شماره ۱۰۸: داغم که نم از کوه خجالت برخاست

شماره ۱۰۹: مائیم که لوح خاک طوفانی ماست

شماره ۱۱۰: از کوی تو هفته نصیبم دوریست

شماره ۱۱۱: عمریست که دانش هدف تیر منست

شماره ۱۱۲: آفاق ز دست همتم ادباریست

شماره ۱۱۳: مستان ترا شراب سنگ قدح است

شماره ۱۱۴: آنم که بقالب سخن جان زمنست

شماره ۱۱۵: ای نخل قدت بناز همدوشی داشت

شماره ۱۱۶: ای نسخه صبح عید شام طربت

شماره ۱۱۷: می‌آئی و ناز با تو دوشادوش است

شماره ۱۱۸: آنی که بگلشن از رخت آئین است

شماره ۱۱۹: سهل است گرت ز بنده خود عارست

شماره ۱۲۰: شوخی که بعشوه خانه سوز دهرست

شماره ۱۲۱: باز این همه تاب و تب نمیدانم چیست

شماره ۱۲۲: بالاتر از آسمان ترا جائی هست

شماره ۱۲۳: کاش این دل خسته ره بجائی می‌داشت

شماره ۱۲۴: آنم که شعار مستیم پیوست است

شماره ۱۲۵: آنم که سراز نشاء فیضم مست است

شماره ۱۲۶: گردهر دل مهر فروزی می‌داشت

شماره ۱۲۷: (طالب) اگرت نصیبی از ادراکست

شماره ۱۲۸: خاکم که بباد رفته در گلشن تست

شماره ۱۲۹: عرشی که فراز آسمان مسند تست

شماره ۱۳۰: بی تاب و تبم زعمر یکشب نگذشت

شماره ۱۳۱: باز این مژه بزم گریه آراسته است

شماره ۱۳۲: (طالب) اگرت جسم ز جان مأیوس است

شماره ۱۳۳: شبکیر کن از جهان که جای عجب است

شماره ۱۳۴: تا زلف تو با رشته جانم پیوست

شماره ۱۳۵: عمریست که دارم من دیدار پرست

شماره ۱۳۶: ای کلک قضا دست نشان قلمت

شماره ۱۳۷: ای انکه کفت مزرعه امیدست

شماره ۱۳۸: آنی که در حسن برویت بازست

شماره ۱۳۹: می‌رند خوشیست لیک پرنی ادبست

شماره ۱۴۰: دور از تو ز شهر خاطر شاد گریخت

شماره ۱۴۱: امشب ز جنون چه حیف‌ها بر من رفت

شماره ۱۴۲: ای آنکه غمت غذای جسم و جانست

شماره ۱۴۳: شاها دل خلق در زمانت شادست

شماره ۱۴۴: آنی که در حسن برویت بازست

شماره ۱۴۵: در تن دل و در دل آرزویم گر هست

شماره ۱۴۶: (طالب) ز غمت بیسر و سامانی هست

شماره ۱۴۷: روی تو بهین نسخه باغ ارم است

شماره ۱۴۸: آهم شجر باغچه امید است

شماره ۱۴۹: آنی که بدهر چون تو ممتازی نیست

شماره ۱۵۰: آخر ز دماغم گل سودا بشکفت

شماره ۱۵۱: زر چون بکفش جای هراسان بگرفت

شماره ۱۵۲: ره دورو لباس خاک را باکی نیست

شماره ۱۵۳: (طهماسب‌قلی) نه می نه پیمانه گذاشت

شماره ۱۵۴: هر یار که روبروی بامن نیکست

شماره ۱۵۵: آنم که زعصیان شب من بی‌سحرست

شماره ۱۵۶: کویند رخ گل مبین کاین روی منست

شماره ۱۵۷: چون صاف شراب فقر صهبائی نیست

شماره ۱۵۸: ماثیم که فوق عرش سر منزل ماست

شماره ۱۵۹: آشوب جهان تاله جانکاه منست

شماره ۱۶۰: ایزد چو کمان ابرویت را بنگاشت

شماره ۱۶۱: آنی که صفات‌تو چو ذات تو نکوست

شماره ۱۶۲: تا درد رهائی بدل آمیخته است

شماره ۱۶۳: سرداز طلب این دل جوانمرد نگشت

شماره ۱۶۴: از عمر ذخیره جز دل پر خون نیست

شماره ۱۶۵: بی نشاء افیون به تنم هوشی نیست

شماره ۱۶۶: چون‌دست‌غضب دامن رنک تو گرفت

شماره ۱۶۷: آنم که زبان شکوه‌ام گویا نیست

شماره ۱۶۸: آهم به سپهر نیلگون در سیر است

شماره ۱۶۹: بازیچه ارباب فنا جان بازیست

شماره ۱۷۰: از من بجفای من فلک را مددست

شماره ۱۷۱: آنم که بحسن بکر فکرم طاق است

شماره ۱۷۲: آنم که بسوز نفسم برقی نیست

شماره ۱۷۳: هرروز دلم ز ناله رنجورتر است

شماره ۱۷۴: در راه تو شوقم گله از حوصله داشت

شماره ۱۷۵: دور از تو نصیب سینه‌ام تاب و تبست

شماره ۱۷۶: چون شاه (جهانگیر) شه نیک صفات

شماره ۱۷۷: سر منزل دوست قبله احرارست

شماره ۱۷۸: همچشمی من جماعتی را هوس است

شماره ۱۷۹: باعشرت بزم بی شرابم بی‌دوست

شماره ۱۸۰: گل بی اثر گلاب هم می بودست

شماره ۱۸۱: چشمم بگداخت ورنه آب اینهمه نیست

شماره ۱۸۲: تا از نظر آن شعله شتابان بگذشت

شماره ۱۸۳: امروز که روز وزن شاهنشاهست

شماره ۱۸۴: تن زآفت این تنگ تلیچم نشکست

شماره ۱۸۵: کوته گویند فتنه دارد در پوست

شماره ۱۸۶: آهسته ترک هوا خوش وراه خوشست

شماره ۱۸۷: روئیست مرا نامزد محنت و رنج

شماره ۱۸۸: ای برده بچرخ از حشم چشمت فوج

شماره ۱۸۹: ای کار کفت چو ابر باریدن گنج

شماره ۱۹۰: شاها ز شب تو باد پرنوری صبح

شماره ۱۹۱: برمن گل‌خون شکفت از شبنم صبح

شماره ۱۹۲: این دیده تر گهی که ماتم گیرد

شماره ۱۹۳: امشب بره تو داشتم چشم امید

شماره ۱۹۴: ای دیده ز گلشنت گلی سر نزند

شماره ۱۹۵: در کفر تو ننگم از مسلمان آید

شماره ۱۹۶: آهم رخ داغ را سیه می‌سازد

شماره ۱۹۷: مجنونم و دانشم بتسخیر بود

شماره ۱۹۸: دل بی رخ تو دامن پر خون بیند

شماره ۱۹۹: دور از تو خیال خورد و خوابم نشود

شماره ۲۰۰: گر دریا باشی و سرابت دانند

شماره ۲۰۱: این مشت خس تیره دل تیره نهاد

شماره ۲۰۲: خضر قلمت چو صفحه آراگردد

شماره ۲۰۳: چشمم که سرشک برق سیما باشد

شماره ۲۰۴: (اسب مکسی) ز سوز خود میگرید

شماره ۲۰۵: (اسب مکسی) که شکل تازی دارد

شماره ۲۰۶: زاهد که بساط انجمن را شکنند

شماره ۲۰۷: چون راه دلم بچشم گریان افتد

شماره ۲۰۸: زلفت که برخ مار نقاب افشاند

شماره ۲۰۹: طالب گل غم ز گلشنت می چیند

شماره ۲۱۰: چون خنده ز نیم طرز ماتم ریزد

شماره ۲۱۱: آن باده که دوش راهب دیر آورد

شماره ۲۱۲: عاشق ز شب هجر سحر میدزدد

شماره ۲۱۳: آسوده لبی که ساغر جم نکشید

شماره ۲۱۴: آنانکه دل از غبار عشرت رفتند

شماره ۲۱۵: خاشاک ز راه عاشقان میبارد

شماره ۲۱۶: الماس مکیدنم بجائی نرسید

شماره ۲۱۷: آنم که مدار عیشم از غم گذرد

شماره ۲۱۸: عاشق شب هجر تن ز جان نشناسد

شماره ۲۱۹: عاشق لب دل بعیش خندان نکند

شماره ۲۲۰: تا زهر وداعم از لب جان جوشید

شماره ۲۲۱: عاشق شب غم دست برافلاک زند

شماره ۲۲۲: آنم که لبم بعیش خندان نشود

شماره ۲۲۳: طالب نظری که خار گلشن گردد

شماره ۲۲۴: آنم که زیان گر طلبم سود شود

شماره ۲۲۵: تا گریه ترشحی ز مژگان نکند

شماره ۲۲۶: آشوب جنون ز هوشمندی به بود

شماره ۲۲۷: عشاق فغان بصوت بلبل ندهند

شماره ۲۲۸: چون خاطر من پرده ز رخسار افکند

شماره ۲۲۹: یا رب دل‌ها مصلحت اندیش مباد

شماره ۲۳۰: احباب نشاط و بیدلان غم بینند

شماره ۲۳۱: تاکی گویم امید باغی دارد

شماره ۲۳۲: می‌آیم و پای طربم می‌رقصد

شماره ۲۳۳: مسکین دل مالبی می‌آشام نکرد

شماره ۲۳۴: کس مانع من ز بزم سلطان آید

شماره ۲۳۵: افلاک دل سیه گلیم دادند

شماره ۲۳۶: رخش تو که با گوی زمین کین دارد

شماره ۲۳۷: بامژده گراز درم در آئی چه شود

شماره ۲۳۸: میائی اگر زودتر آئی چه شود

شماره ۲۳۹: درعهد رخت خار و سمن میبالد

شماره ۲۴۰: دربزم شب گذشته خورشید امید

شماره ۲۴۱: در عشق دلا ترک الم نتوان کرد

شماره ۲۴۲: حسن آمد و برق عشق برجانم زد

شماره ۲۴۳: در دل همه غصه ها جوان میر شدند

شماره ۲۴۴: بر زهد ریا تنیده‌ام شرمم باد

شماره ۲۴۵: امشب دلم از عیش گلستانی بود

شماره ۲۴۶: روی تو شود مهر چو تابان گردد

شماره ۲۴۷: غم طره خاطرم پریشان سازد

شماره ۲۴۸: طبعت چمن نطق و بیان سبز کند

شماره ۲۴۹: در روی تو دل محو چو تمثال بماند

شماره ۲۵۰: رأی تو همه ستیزه نور کند

شماره ۲۵۱: هر شام فلک چهره ملون سازد

شماره ۲۵۲: آن دوست نیم که کس بمن دل ندهد

شماره ۲۵۳: احباب در تو قبله جان سازند

شماره ۲۵۴: از روغن دل چراغم آسیب کشد

شماره ۲۵۵: خاموشی دل نشان دلگیری بود

شماره ۲۵۶: شادی پی الفت بوثاقم نبرد

شماره ۲۵۷: هر صبح که سر برآورم چون خورشید

شماره ۲۵۸: طالب قلم آشفته سر و پا نزند

شماره ۲۵۹: زلفت که بسنبل خم و تاب آموزد

شماره ۲۶۰: دل باخته را ملاحتی می‌باشد

شماره ۲۶۱: شاها در تست قبله‌گاه خورشید

شماره ۲۶۲: ای خار ستم رفته ز راه خورشید

شماره ۲۶۳: ای منفعل از جاه تو جاه خورشید

شماره ۲۶۴: ای خاک در تو توتیای خورشید

شماره ۲۶۵: آنم که نسیم از نفسم جان گیرد

شماره ۲۶۶: طالب که جهان بآه ویرانه کند

شماره ۲۶۷: در زلف تو دل قرین آزار بود

شماره ۲۶۸: از کوی تو هرگزم شمیمی نرسید

شماره ۲۶۹: ای غاشیه بر دوش جمالت خورشید

شماره ۲۷۰: تا رأیت مهرگانی افراشته‌اند

شماره ۲۷۱: چون صبح تبسم از لبم می‌ریزد

شماره ۲۷۲: عشقم به شکنجه‌های هجران پیچید

شماره ۲۷۳: آنانکه بمن در بیان بگشایند

شماره ۲۷۴: گرتن کفن از خرقه ناموس کند

شماره ۲۷۵: آنم که بهار غم ز باغم جوشد

شماره ۲۷۶: عشاق بلا را الم از جان جوشد

شماره ۲۷۷: آنم که ز باغ عشق بوئی نرسید

شماره ۲۷۸: تا در دلم از هجر تو رازی گردد

شماره ۲۷۹: دل مژده که آصف زمان می‌آید

شماره ۲۸۰: طی گشت رهی که دستم از جان برچید

شماره ۲۸۱: فریاد که تاب رشک ما هرمو ماند

شماره ۲۸۲: طی‌شد غم و اشکی بنظر می‌ناید

شماره ۲۸۳: طالب که اسیر دشت پیمائی شد

شماره ۲۸۴: مدهوش محبت رقم کین نزند

شماره ۲۸۵: گیرم همه عقد گهر از کلکم زاد

شماره ۲۸۶: فریاد که عود شوق در مجمر ماند

شماره ۲۸۷: مستان فنا بخون محنت غلطید

شماره ۲۸۸: از ضعف دلم ز ناله سر می‌پیچد

شماره ۲۸۹: می رنگ ز لعل آتشینت گیرد

شماره ۲۹۰: نی باد ستیزه با چراغم دارد

شماره ۲۹۱: آنم که بهار از نفسم رنگ برد

شماره ۲۹۲: چشمان تو فتنه‌های عالم‌گیرند

شماره ۲۹۳: تا کی مستیت رهزن هوش بود

شماره ۲۹۴: دوشم که زبس خیال خواب آمده بود

شماره ۲۹۵: شاها بتو خصم جز مدارا چکند

شماره ۲۹۶: امشب مژه با ابر ستیزی بنمود

شماره ۲۹۷: دل نیش فراغت برگ جان دارد

شماره ۲۹۸: هر مغز گل نشاه ز مل می‌چیند

شماره ۲۹۹: ننگ من و نام من بهم می‌ماند

شماره ۳۰۰: نوروز چراغ گل بگلزار آورد

شماره ۳۰۱: خرم دلم از سپهر و انجم نشود

شماره ۳۰۲: تاکی فلکم در آب و آذر سوزد

شماره ۳۰۳: هر صبحدم از پی شب تاری دارد

شماره ۳۰۴: عاشق که شهید بیگناهی باشد

شماره ۳۰۵: زین پیش دلم بناله معتاد نبود

شماره ۳۰۶: چون شیر ازین بیشه برون‌خواهم زد

شماره ۳۰۷: گوش از تو حدیث جانفزا می‌خواهد

شماره ۳۰۸: جاوید بدیده منت مسکن باد

شماره ۳۰۹: امشب طرب از دل حزین می‌روید

شماره ۳۱۰: چشمم که چو ابر دامن تر دارد

شماره ۳۱۱: زاغان کمان تو چو پر باز کنند

شماره ۳۱۲: هجر آمد و کار خوشدلی یکسو شد

شماره ۳۱۳: بر یاد میم ز جام خونابه چکد

شماره ۳۱۴: می در قدحت با آتش تر ماند

شماره ۳۱۵ - ۲: آنانکه با آتش گره از مو زده‌اند

شماره ۳۱۶: بر طبع تو نور و نار هم می‌نازد

شماره ۳۱۷: گل بیتو بچشم آرزو بید بود

شماره ۳۱۸: فصاد به نشتر ز رکت خون آرد

شماره ۳۱۹: حرفت بمن ار زود وگر دیر بود

شماره ۳۲۰: ابنای زمان بمهر فتوی ندهند

شماره ۳۲۱: عشق آمد و نسبتم بغم تازه نمود

شماره ۳۲۲: دوش از اثر ضعف دل درد پسند

شماره ۳۲۳: گر نعمت منعم نفسی دیر شود

شماره ۳۲۴: دی مستیم آتش زن مستوری بود

شماره ۳۲۵: ای کوکب بخت تو چو قدر تو بلند

شماره ۳۲۶: ای شاخ بقا بنخل عمرت پیوند

شماره ۳۲۷: چون دست‌قضا طرح ثنای تو فکند

شماره ۳۲۸: طالبکه رفیق مفتی (جهرم) بود

شماره ۳۲۹ - ۲: ای بیشتر از چرخ جهانیده سمند

شماره ۳۳۰: آندم که شود شعله تیغ تو بلند

شماره ۳۳۱: خلق تو عبیر مایه روح بود

شماره ۳۳۲: ماتمزدگان به عیش‌کم می‌پیچند

شماره ۳۳۳: محبوب‌خداکه یوسف از وی‌کم‌بود

شماره ۳۳۴: لب چاشنی کلام من نشناسد

شماره ۳۳۵: از موی سرش بپای بندی فکنند

شماره ۳۳۶: طالب سروکار دل بناسورت باد

شماره ۳۳۷: مرغان چو ز دل صفیر بیرون آرند

شماره ۳۳۸: از باغ دلم نسیم غم می‌آید

شماره ۳۳۹: ای تیغ تو افعی زمرد ماتند

شماره ۳۴۰: دربیشه چو گردان تو با تیشه شدند

شماره ۳۴۱: آنانکه زقبله روی گردان رفتند

شماره ۳۴۲: زآن پیش غمم بر آن واین ظاهر بود

شماره ۳۴۳: (طهماسقلی)زخایهات مونبرد

شماره ۳۴۴ - ۲: (طهماسقلی) که ذله می‌اندوزد

شماره ۳۴۵ - ۲: قاضی که بریش مبرز مردم بود

شماره ۳۴۶ - ۲: هر روز مصیبتی نوم پیش آید

شماره ۳۴۷ - ۲: صاف می هسکنت بجامم چه نکرد

شماره ۳۴۸ - ۲: آنکو چو من از باغ فنا گل چیند

شماره ۳۴۹ - ۲: گر کام دل از زمانه خواهم ندهد

شماره ۳۵۰ - ۲: شبها که دل ازغصه طلپیدن گیرد

شماره ۳۵۱ - ۲: چشمم بتماشای چمن نگشاید

شماره ۳۵۲ - ۲: دل بیتو وداع خرد و هوش کند

شماره ۳۵۳: بی‌باده حکیم را جگر خون باشد

شماره ۳۵۴: کو گریه که یاد از من گمنام آرد

شماره ۳۵۵: یاران دستی بر دل ناشاد نهید

شماره ۳۵۶: یعقوب دلان بسر سیاهی بندید

شماره ۳۵۷: صحرا ز تصور دلم تنگ شود

شماره ۳۵۸: دولت بسرای رند او باش آمد

شماره ۳۵۹: گر آه مرا گذر سوی باغ افتد

شماره ۳۶۰: از شکوه مرا رقم بکاغذ نرسد

شماره ۳۶۱: زین پیش بسالی سخنت بیش نبود

شماره ۳۶۲: خاکست جهان در نظر همت مرد

شماره ۳۶۳: هرگز چشمم جمال مقصود ندید

شماره ۳۶۴: عشقم چو براه طلب دوست فکند

شماره ۳۶۵: عیسی نفس من چو شکر خنده کند

شماره ۳۶۶: بی‌عشق چو ابلهان شب و روز مکرد

شماره ۳۶۷: خامی که می آشام بود پخته شود

شماره ۳۶۸: واعظ پسری دوش در این منزل بود

شماره ۳۶۹: افسون لبت مهر خموشی بگشاد

شماره ۳۷۰: از تاب دلم زمانه بی‌تاب شود

شماره ۳۷۱: امشب سر دیوانگیم می‌خارد

شماره ۳۷۲: من زآن توأم زآن بودم بیم از خود

شماره ۳۷۳: شبهای غم از دلم تب و تاب چکد

شماره ۳۷۴: مجنون دلم هوای لیلی دارد

شماره ۳۷۵: مه را شده یعقوب صفت دیده سفید

شماره ۳۷۶: دل با من خسته صاف می‌باید کرد

شماره ۳۷۷: در خاطرم آن نگار ره نتوان کرد

شماره ۳۷۸: امشب دلم آسوده ز تاب و تب بود

شماره ۳۷۹: گل بیم ز همرنگی خوی تو کند

شماره ۳۸۰ - ۲: جنسی که در اورخنه پدیدار شود

شماره ۳۸۱ - ۲: گلشن بنوای بلبلت می‌نازد

شماره ۳۸۲ - ۲: از بوی خوشت که قاف تا قاف آید

شماره ۳۸۳ - ۲: بی پرتو روی تو نمودم نبود

شماره ۳۸۴ - ۲: وارستگیت بدوست پیوند دهد

شماره ۳۸۵ - ۲: ای انکه دلت عار زمشرب دارد

شماره ۳۸۶ - ۲: لب حرف زمعجز نبی می‌گوید

شماره ۳۸۷ - ۲: درراز نظرش ابر گهر زا گردد

شماره ۳۸۸ - ۲: این زخم بآبکینه انباشته‌اند

شماره ۳۸۹ - ۲: از دولت دل مرا که شرمنده نکرد

شماره ۳۹۰ - ۲: هر لحظ غمی راه دل من گیرد

شماره ۳۹۱ - ۲: ناگه بدلم یاد تو قاتل ریزد

شماره ۳۹۲ - ۲: هم اهل دل و هم اهل دین خواهم شد

شماره ۳۹۳ - ۲: تا دیده جان ز هجر گریان نشود

شماره ۳۹۴ - ۲: دوشینه یکی بچه دوچارم گردید

شماره ۳۹۵ - ۲: می ده که خرام عقل مستانه شود

شماره ۳۹۶ - ۲: ناخن شده عشق و جان من می‌خارد

شماره ۳۹۷ - ۲: در خوابکهم گرگل باغ افشاند

شماره ۳۹۸ - ۲: یاران بسر مهر و وفا پا منهید

شماره ۳۹۹ - ۲: حکمست که درد جاودانم بدهند

شماره ۴۰۰ - ۲: مردان ز کثافت هوس پاک روند

شماره ۴۰۱ - ۲: چشمم که سراب دهر زو دریا شد

شماره ۴۰۲ - ۲: تا هست سپهر نیلگونم بر سر

شماره ۴۰۳ - ۲: می‌آید بازم اشک گرمی بنظر

شماره ۴۰۴ - ۲: ای قافله نسیم را بوی تو مار

شماره ۴۰۵ - ۲: از سردی دی غنچه شود پیکر مهر

شماره ۴۰۶ - ۲: چون ابر طبیعتم شود گوهر بار

شماره ۴۰۷ - ۲: آنم که بشغل غم گرایم همه عمر

شماره ۴۰۸ - ۲: بر چهره‌اش از عرق گلابی زده گیر

شماره ۴۰۹ - ۲: ای سوز غم ترا بدل ساز دگر

شماره ۴۱۰ - ۲: طالب گل این چمن بستان بگذار

شماره ۴۱۱ - ۲: هان دل جگر افشان بگلستان مگذر

شماره ۴۱۲ - ۲: پیری همه دانش همه حالت همه

شماره ۴۱۳ - ۲: ای داده بگل تبسمت رنگ شکر

شماره ۴۱۴ - ۳: ای بر گهرت آب رخ بحر نثار

شماره ۴۱۵ - ۲: طالب که فتاده خویشتن راز نظر

شماره ۴۱۶ - ۲: دور از تو خورم دریغ بر تلخی عمر

شماره ۴۱۷ - ۲: مشهور شدم بگریه چون ابر بهار

شماره ۴۱۸ - ۲: محبوب که داغها نهد بر لب مور

شماره ۴۱۹ - ۲: صبحم چو گل شکفته آمد بنظر

شماره ۴۲۰ - ۲: هر لحظه سری برکنم از سوی دگر

شماره ۴۲۱ - ۲: گر بر سر راهت ای بکف ابر بهار

شماره ۴۲۲ - ۲: امشب قلمم سیر نشد از تحریر

شماره ۴۲۳ - ۲: از بس بجهان ز فرقت یار و دیار

شماره ۴۲۴ - ۲: گو فاقه بیا زروی من زنگ بیر

شماره ۴۲۵ - ۲: پامال رهت ز سروری دارد عار

شماره ۴۲۶ - ۲: طالب دل و دین در ره سودایش ریز

شماره ۴۲۷ - ۲: رخش سخنم گران لگام است هنوز

شماره ۴۲۸ - ۲: حلقم ز خمار باده تنگ است هنوز

شماره ۴۲۹ - ۲: زآن لب گهری در صدف گوش انداز

شماره ۴۳۰ - ۲: پرهیز فلک ز صحبت ما پرهیز

شماره ۴۳۱ - ۲: در صیدگه تو ای ز گیتی ممتاز

شماره ۴۳۲ - ۲: طی بشد شب و خور پرده نشین است هنوز

شماره ۴۳۳ - ۲: پیری نفسش بصبح صادق همراز

شماره ۴۳۴ - ۲: چندم گل کام زآن کله گوشه ناز

شماره ۴۳۵ - ۲: صدشکر که باز دیدمت بزم‌افروز

شماره ۴۳۶ - ۲: شادم که نکرد کام نوقم احساس

شماره ۴۳۷ - ۲: تا در قفس سینه بود مرغ نفس

شماره ۴۳۸ - ۲: با عقل برون ز خویش چون آید کس

شماره ۴۳۹ - ۲: طالب ز زلال جان مکدر می‌باش

شماره ۴۴۰ - ۲: عاشق دل خرم نپسندد بر خویش

شماره ۴۴۱ - ۲: ای‌گلبن جان آب رخ گلشن باش

شماره ۴۴۲ - ۲: دل چون سر زلف یار پیچد بر خویش

شماره ۴۴۳ - ۲: طالب چه روی پی تن‌آسانی خویش

شماره ۴۴۴ - ۲: در گلشن از عشوه محرومی دوش

شماره ۴۴۵ - ۲: جولانی و هم سیرت آن معنی هوش

شماره ۴۴۶ - ۲: ای نخل تو چون شعله آهم سرکش

شماره ۴۴۷ - ۲: نقش گل روی یار می‌بستم دوش

شماره ۴۴۸ - ۲: این روضه که نام گشت هندستانش

شماره ۴۴۹ - ۲: دارد قاضی خری که دو می‌دهدش

شماره ۴۵۰ - ۲: یکچند به حیله داشتی جوش و خروش

شماره ۴۵۱ - ۲: صوفی که درون صاف بود شبگیرش

شماره ۴۵۲ - ۲: جان صرف نثار تو کند جوهر خویش

شماره ۴۵۳ - ۲: آن‌فتنه که جام حسن دارد مستش

شماره ۴۵۴ - ۲: یک جلوه کند موت و حیاتم در پیش

شماره ۴۵۵ - ۲: ای صبح تبسم ترا حلقه بگوش

شماره ۴۵۶ - ۲: افروخته‌ام شمع ز داغ دل خویش

شماره ۴۵۷ - ۲: شرمنده‌ام از بخت خطا کرده خویش

شماره ۴۵۸ - ۲: این رخش فغان که گردن افراختمش

شماره ۴۵۹ - ۲: صاحب کرما برمن گمراه ببخش

شماره ۴۶۰ - ۲: برتافت عنان زبونی بخت منش

شماره ۴۶۱ - ۲: ای دوست بآمیزش دلها خوش باش

شماره ۴۶۲ - ۲: ای بزم تو آشیانه شمع و چراغ

شماره ۴۶۳ - ۲: ای یاد رخت شمع شبستان چراغ

شماره ۴۶۴ - ۲: تا چند کنی بکشتنم بر آن تیغ

شماره ۴۶۵ - ۲: من پرتو خورشیدم و تو دود چراغ

شماره ۴۶۶ - ۲: برمن نظر سایه میغ است دریغ

شماره ۴۶۷ - ۲: بارید ز طعنه بر دلم نیش دریغ

شماره ۴۶۸ - ۲: ازمهر نهی بپای دشمن سر تیغ

شماره ۴۶۹ - ۲: هرچند که تازه بود این لاله داغ

شماره ۴۷۰ - ۲: تا می‌رسدم نسیم آن کو بدماغ

شماره ۴۷۱ - ۲: فربه نبرد گوی ز میدان ضعیف

شماره ۴۷۲ - ۲: خم‌خم می ناب می‌دهندم کو ظرف

شماره ۴۷۳ - ۲: آن شمع صباحت که نبی داد بحق

شماره ۴۷۴ - ۲: ای ابر کفت ز تیغ آبستن برق

شماره ۴۷۵ - ۲: دارم جگری ز آه سیلی خور برق

شماره ۴۷۶ - ۲: ای خنده صبح طربت سیر نمک

شماره ۴۷۷ - ۲: وقت است که پر برآورد طوطی خاک

شماره ۴۷۸ - ۲: ای نقش پی تو گوهر افسر خاک

شماره ۴۷۹ - ۲: زاندیشه بروی خویش نگذارم رنک

شماره ۴۸۰ - ۳: زین پیش که بود سوی عشقم آهنک

شماره ۴۸۱ - ۳: ای بلبل عشق وی نوا سنج ملال

شماره ۴۸۲ - ۳: در گریه نمک سود کنم پاره دل

شماره ۴۸۳ - ۳: تا روی ترا بباغ در برزد گل

شماره ۴۸۴ - ۳: ای فکر تو حل کننده هر مشکل

شماره ۴۸۵ - ۳: دل شد ز تو فرد ترجمان دارد دل

شماره ۴۸۶ - ۳: شاداب شو ای دهر که شد مصر کمال

شماره ۴۸۷ - ۳: شاها گهر دست گزین باشد عدل

شماره ۴۸۸ - ۳: شبها که بیزم دوست پیمانه کشیم

شماره ۴۸۹ - ۳: ما چهره باشک ارغوانی کردیم

شماره ۴۹۰ - ۳: ما باده ز دست در جوانی ندهیم

شماره ۴۹۱ - ۳: ما کار سر خویش بسودا فکنیم

شماره ۴۹۲ - ۳: بیماری من گذشته از سعی حکیم

شماره ۴۹۳ - ۳: شبها پی آه صبحگاهی رفتم

شماره ۴۹۴ - ۳: در دیده نگه بسوی آن رو دارم

شماره ۴۹۵ - ۳: آزرده مشو ز من که آزرده دلم

شماره ۴۹۶ - ۳: نی عاشق عاشقیم و نی بوالهوسیم

شماره ۴۹۷ - ۳: کو دست که قفل استخوان بگشائیم

شماره ۴۹۸ - ۳: آنم که بکام خواهش خویشتم

شماره ۴۹۹ - ۳: آنم که سخن بمدعا پردازم

شماره ۵۰۰ - ۳: جمعی همه یکزبان به رد سخنم

شماره ۵۰۱ - ۳: پیوسته بخون کفر و دین می‌غلطم

شماره ۵۰۲ - ۳: آنم که چو عقل ورای خود بی‌اثرم

شماره ۵۰۳ - ۳: آنم که بمی صفای اندیشه دهم

شماره ۵۰۴ - ۳: من پردگی خلوت امید خودم

شماره ۵۰۵ - ۳: آنم که بیوی غم دلی شاد کنم

شماره ۵۰۶ - ۳: طالب من دردفال درمان چه زنم

شماره ۵۰۷ - ۲: من شیفته مرغ گلشن کوی خودم

شماره ۵۰۸: مائیم که جام عشق برلب داریم

شماره ۵۰۹: شبها که بزم وصل خلوت گیریم

شماره ۵۱۰: ما سوخته مرغان جراحت نفسیم

شماره ۵۱۱: عمریست که در مجمره تن عودم

شماره ۵۱۲: مازخم نمک سوده تیغ ستمیم

شماره ۵۱۳: ما بلبل مست نغمه‌پرداز غمیم

شماره ۵۱۴: گر بانگ برین ناله بی‌باک زنم

شماره ۵۱۵: دردم که بجلوه دوا در جنگم

شماره ۵۱۶: ما نغمه فروشان جگر پردازیم

شماره ۵۱۷: زآن دم که شگفت بر تنم کوکب زخم

شماره ۵۱۸: فریاد که در وادی حسرت ماندیم

شماره ۵۱۹ - ۲: آنم که دمی همدم عشرت نشوم

شماره ۵۲۰: آن دم که شود تیغ فنا فرق نیام

شماره ۵۲۱: گفتی می لطف همه در جام کنم

شماره ۵۲۲: درد توانیس تن و جان ساخته‌ام

شماره ۵۲۳: غم برد هر آنچه بود بر بوم و برم

شماره ۵۲۴: من کیستم آخر ز کجا می‌آیم

شماره ۵۲۵: کو نشاء ذوقی که سماع انگیزم

شماره ۵۲۶: کو دل که بحسرت گل باغی طلبیم

شماره ۵۲۷: آنم که تناسب شده از اعضایم

شماره ۵۲۸: برخیز که رو بگوشه باغ کنیم

شماره ۵۲۹: عشقم که بر نجوری خود می‌نازم

شماره ۵۳۰ - ۲: تا چند چو ابر سیل حسرت بارم

شماره ۵۳۱: من فتنه زلف سیهت می‌دانم

شماره ۵۳۲ - ۲: تاکی همه خون دل صد لخت خوریم

شماره ۵۳۳ - ۲: کو عشق که طیلسان زهد اندازم

شماره ۵۳۴ - ۲: شادم که رهین نام و ناموس نیم

شماره ۵۳۵ - ۲: ما حسرتیان گل بستان توایم

شماره ۵۳۶ - ۲: امشب حسرت نیافت جادر چشمم

شماره ۵۳۷ - ۲: شبها که کمان کینه زه ساخته‌ایم

شماره ۵۳۸ - ۲: زین دشت بسرعتی که من می‌گذرم

شماره ۵۳۹: عمریست که چون سایه زمین‌گیر ستم

شماره ۵۴۰: جانی دارم شکر گزارنده غم

شماره ۵۴۱ - ۳: شب طی شد و بی غمانه آهی نزدیم

شماره ۵۴۲ - ۳: امشب کمر زمزمه نگشاد لبم

شماره ۵۴۳ - ۴: در شکر عطایت ای خداوند کریم

شماره ۵۴۴ - ۳: صبح است و ز می بکف ایاغی دارم

شماره ۵۴۵ - ۳: برخیز که سیر باغ را تازه کنیم

شماره ۵۴۶ - ۳: آن رفت که می برون ز اندازه کشیم

شماره ۵۴۷ - ۳: ای دست توهم پیاله شخص کرم

شماره ۵۴۸ - ۳: دور است ز آستانه لب صبح و شم

شماره ۵۴۹ - ۲: من تازه بهار بوستان سخنم

شماره ۵۵۰: من ناکس مطلقم مپندار کسم

شماره ۵۵۱: مائیم که خاطر مشوش داریم

شماره ۵۵۲: عمریست که نوحه را نوا می‌گوییم

شماره ۵۵۳: از ضعف غبار تن بدامن دارم

شماره ۵۵۴: آنم که فراغت از رخ گل دارم

شماره ۵۵۵: مادر طلب محرمی راز نه‌ایم

شماره ۵۵۶: این وادی آب و گل که من پیمودم

شماره ۵۵۷: مائیم که دردی‌کش مینای غمیم

شماره ۵۵۸: بر یاد تو بر سرو و سمن می‌پیچم

شماره ۵۵۹: زهرست غذای طوطی سحرفنم

شماره ۵۶۰: آنم که سری بمهر کوشان دارم

شماره ۵۶۱: آنم که دل آسوده زهر نیک و بدم

شماره ۵۶۲: بلبل منشم لب هوس می‌خایم

شماره ۵۶۳: من باغ زمانه را بهار آوردم

شماره ۵۶۴: آنم که ز طرز خویش ممتاز ترم

شماره ۵۶۵: رفتم ره توبه را دلیلی دیدم

شماره ۵۶۶: از شوق تو جیب صبر دامان کردم

شماره ۵۶۷: فارغ دلت از کون و مکان می‌بینم

شماره ۵۶۸: یکچند بعشق جانگدازی کردیم

شماره ۵۶۹: در مجمر دل سوخته عود نفسم

شماره ۵۷۰: خوش آنکه حریف خورد و خوابت بودم

شماره ۵۷۱: رفت آنکه ز دیده اشک ماتم پاشم

شماره ۵۷۲: تا چند هجوم غم ز هر سو بینم

شماره ۵۷۳: با لعل تو غایبانه رازی دارم

شماره ۵۷۴: در گلخن و در چمن ترا می‌جویم

شماره ۵۷۵: رفتم که نشیمن سر کوی تو کنم

شماره ۵۷۶: در راه تو نقد زندگانی دادم

شماره ۵۷۷: از دل هوس جام پیاپی شستیم

شماره ۵۷۸: وقت است که آشفته عنایی گردیم

شماره ۵۷۹: من راه وصال دوست آسان نروم

شماره ۵۸۰: از نسبت غمهای تو شادی دارم

شماره ۵۸۱: ز آن طره مشام عنبرینی دارم

شماره ۵۸۲: در قرب ز نور و نار پیشیم بهم

شماره ۵۸۳: ناگفته چو طوطی بسخن میآییم

شماره ۵۸۴: ای نخل امید از تو برومند مدام

شماره ۵۸۵: تاثیر می صبوح دارد اشکم

شماره ۵۸۶: صبح از مژه چون ابر گهربار شدم

شماره ۵۸۷: دی می زدم و هرزه درائی کردم

شماره ۵۸۸: از بیست چو ده گذشت سی‌ساله شدم

شماره ۵۸۹: گل گشتم و مطبوع مشامی نشدم

شماره ۵۹۰: آن نیستم آنکه با خسیسی سازم

شماره ۵۹۱: در راه رضای دوست مردانه شدم

شماره ۵۹۲: با دوست حریف می و پیمانه شدم

شماره ۵۹۳: ممنون وسیله سازی گردونم

شماره ۵۹۴: گر دست اجل جیب نکردی چاکم

شماره ۵۹۵: از بسکه بکفر عشقبازست دلم

شماره ۵۹۶: سوزانتر از آنم که دم از شعله زنم

شماره ۵۹۷: صد بحر آمد بروی کار از چشمم

شماره ۵۹۸: نگشود کلید صبح قفل نفسم

شماره ۵۹۹: هرلحظه بدل راه غمی می‌بندم

شماره ۶۰۰: مائیم که از قیدالم آزادیم

شماره ۶۰۱: همدوش فلک شدم مبارکبادم

شماره ۶۰۲: بامستی چشم‌توچه مینا وچه جام

شماره ۶۰۳: مائیم که‌فکر نیک وبدپخته کنیم

شماره ۶۰۴: نفشاند ازآن زلف غبار انگشتم

شماره ۶۰۵: از قید جهان دل خلاصی دارم

شماره ۶۰۶: هر لحظه چوبحرجوشم‌وهضم کنم

شماره ۶۰۷: بی برگ‌چو آفت زده باغست دلم

شماره ۶۰۸: ایدست اجل مدر گریبان زودم

شماره ۶۰۹: ماعهد بزلف پر شکست تو کنیم

شماره ۶۱۰: بانفس همیشه حرب و ضربی داریم

شماره ۶۱۱: ما عیش ز کف داده بغم چسبیدیم

شماره ۶۱۲: آنم که همه سوز دل اندوخته‌ام

شماره ۶۱۳: امشب در عقل و هوش و دانش بستم

شماره ۶۱۴: خم را ز می آبستن انجم کردیم

شماره ۶۱۵: در چشم و دل آئین خیالش بندم

شماره ۶۱۶: ما آیت یأس در جوانی خواندیم

شماره ۶۱۷: زینسان که من از ضعف گران برخیزم

شماره ۶۱۸: نازک شوم و حسن بیانش بینم

شماره ۶۱۹: جانا بپذیر تحفه بر جان ز لبم

شماره ۶۲۰: دوشینه ز لعل یار شیرین سخنم

شماره ۶۲۱: کو همت کز سر جهان برخیزم

شماره ۶۲۲: مستم حرکات مستی آمیز کنم

شماره ۶۲۳: نی رغبت بالین و نه بستر دارم

شماره ۶۲۴: بی وسوسه تعلق آسوده نیم

شماره ۶۲۵: ما دلشدگان چو ترک سر بنمائیم

شماره ۶۲۶: او ذات هما و ما به نسبت بومیم

شماره ۶۲۷: در شکرم و رنگ شکوه دارد سخنم

شماره ۶۲۸: روئی که در او بچشم حیرت بینم

شماره ۶۲۹: گریان گریان شکر غمت میگویم

شماره ۶۳۰: زالیست فلک خانه برانداز چو موم

شماره ۶۳۱: امشب دل را رنگ برو آوردم

شماره ۶۳۲: مجمر نیم و دل مشبک دارم

شماره ۶۳۳: ما گوش بافسانه ماتم ننهیم

شماره ۶۳۴: بر آینه از نفس نشانی دارم

شماره ۶۳۵: چون عود لبالب دل افروخته‌ام

شماره ۶۳۶: دامان برچین ز عیش دامان برچین

شماره ۶۳۷: (طالب) بنهانی نظرش فاش به بین

شماره ۶۳۸: ای بیتو قفس درجگرم نوک سنان

شماره ۶۳۹: روزیکه بمرگ گل نشینند گلشن

شماره ۶۴۰: گلگرن تو آن سمن رخ لاله بدن

شماره ۶۴۱: ای آصف جم قدر سلیمان تمکین

شماره ۶۴۲: ساقی بلب آن آب حرامم بچکان

شماره ۶۴۳: در سینه درآ وشعله در طور افکن

شماره ۶۴۴: شاها بود از رأی تو گیتی روشن

شماره ۶۴۵: ای تامژه در کرشمه و ناز نهان

شماره ۶۴۶: طالب دوزبان خامه یکی بلبل

شماره ۶۴۷: افغان ز تو آفت دل و جان افغان

شماره ۶۴۸: از ضعف توان در نگهم گم کردن

شماره ۶۴۹ - ۲: طالب سرپائی بسر و سامان زن

شماره ۶۵۰: بر چهره زاشکم رقم طوفان بین

شماره ۶۵۱: از جلوه توروز عروسان چمن

شماره ۶۵۲: از من دل جمع و خاطر آبادان

شماره ۶۵۳: ای کوکب طالعت فروزان ز جبین

شماره ۶۵۴: گردون در التفات بگشاد بمن

شماره ۶۵۵: طهماسقلی ریش بتشویش مکن

شماره ۶۵۶: طهماسقلی همان قرمساق کهن

شماره ۶۵۷: عهد من خسته تن همانست همان

شماره ۶۵۸: حسن کرم تو عار کرد از همه حسن

شماره ۶۵۹: گایم همه شب خیال آن بچه خان

شماره ۶۶۰: بی خویش نشسته‌ام بیا فردی بین

شماره ۶۶۱: در کودکیم بود چو فولاد سخن

شماره ۶۶۲: خوش تنگ گرفته عالمی تنگ بمن

شماره ۶۶۳: عالم چمنی است گلشن خار نهان

شماره ۶۶۴: از بس پی تعظیم خس و خار چمن

شماره ۶۶۵: لب تشنه ممیر در سرابی چو جهان

شماره ۶۶۶: دستم به قفا نهی و گوئی که برو

شماره ۶۶۷: با تاب جفا و جورشو بنده او

شماره ۶۶۸: در وادی عشق مست و مجنون می‌رو

شماره ۶۶۹: آن حسن که در جان کندت منزل کو

شماره ۶۷۰: ای چهره دانش عرق افشانی کو

شماره ۶۷۱: چون جلوه کند نهال بستانی او

شماره ۶۷۲: نازک شو و ناله حزینم بشنو

شماره ۶۷۳: ای خون زغمت درون طوطی و تذرو

شماره ۶۷۴: ای تیر که از دل گذران آمده

شماره ۶۷۵: تا از زلف تو گشت دستم کوتاه

شماره ۶۷۶: دور از رخ اوکه دور بادا ز نگاه

شماره ۶۷۷: (طالب) چو بعزم ره مهیا شده

شماره ۶۷۸: (طالب) نظری براه منظور منه

شماره ۶۷۹: بازم تف دل سوخت رگ و ریشه آه

شماره ۶۸۰: یا رب خردم راهنمون ساخته

شماره ۶۸۱: ای آنکه چو درکمان حکم آری زه

شماره ۶۸۲: زلفی است ترا چو بخت من جامه سیاه

شماره ۶۸۳: در بزم جهانگیر شد آن نوراله

شماره ۶۸۴: آنانکه فریب عشق خوردند همه

شماره ۶۸۵: ای گوشه مسند به ثریا سوده

شماره ۶۸۶: پیشم نزند ز سوز دم پروانه

شماره ۶۸۷: ای لعل و گهر چو آب جو بخشیده

شماره ۶۸۸: شوریست نهاده روچه برشهر وچه ده

شماره ۶۸۹: از مژده صحبتت زبان خامه

شماره ۶۹۰: تاکی گردی سپهر دولاب نه

شماره ۶۹۱: نی گریه بگریه ماندم نی خنده

شماره ۶۹۲: با انکه دوکون اهل دیدند همه

شماره ۶۹۳: ای دور می سبوی ما ریز همه

شماره ۶۹۴: یارب بکرم چاشنی تحقیقی

شماره ۶۹۵: از میکده ساختم جهان دگری

شماره ۶۹۶: خورشید بباغ آسمان ارزانی

شماره ۶۹۷: خوشدل منشین که نازگستر نشوی

شماره ۶۹۸: گر شخص مرا چو قطره مجمل بینی

شماره ۶۹۹: عمری رخ دل نشستم اندر کوئی

شماره ۷۰۰: در عشق بجلوه هم‌برو همدوشی

شماره ۷۰۱: مائیم بدهرو فطرت والائی

شماره ۷۰۲: عشقت بمن بیسر و پا ارزانی

شماره ۷۰۳: زاهد که بود مشت بروت و بادی

شماره ۷۰۴: تاکی احوال دل پریشان تاکی

شماره ۷۰۵: پایت کنم از سرشک یاقوت اندای

شماره ۷۰۶: بس تجربه کردیم ز مه تا ماهی

شماره ۷۰۷: حاشاکه تو گوهر از صدف نشناسی

شماره ۷۰۸: شاها ادب چرخ معاند کردی

شماره ۷۰۹: چون لاله دلی دارم و داغی بروی

شماره ۷۱۰: ای آنکه درون نسخه بیرون داری

شماره ۷۱۱: دل چیست کتان عشق را مهتابی

شماره ۷۱۲: (طالب) دل خود بعیش بدخو نکنی

شماره ۷۱۳: ای آنکه بوادی هوس میرانی

شماره ۷۱۴: زان پیش که مجنون شود از خود فانی

شماره ۷۱۵: گه تائب وگاه میگسارم بینی

شماره ۷۱۶: همتای من اندر دوجهان نیست تنی

شماره ۷۱۷: آن کیست شراب معرفت را ساقی

شماره ۷۱۸: گر با تو زبان گفتگو داشتمی

شماره ۷۱۹: برحله طراز لعبت چین داری

شماره ۷۲۰: تا کی دست وفا بدستی ندهی

شماره ۷۲۱: دل در برقدسیان نخستست کسی

شماره ۷۲۲: تاکی ز دیار وصلم آواره کنی

شماره ۷۲۳: از جنس هنر نیست مرا سامانی

شماره ۷۲۴: ای نیشکر نطق زکلکت تالی

شماره ۷۲۵: زآن لعل تبسمی ز دل تعظیمی

شماره ۷۲۶: ای سر حرف باده نوشی بگشای

شماره ۷۲۷: شاها گل باغ دانش و فرهنگی

شماره ۷۲۸: آن‌را که سپهر کج روکج دادی

شماره ۷۲۹: تن طعمه آتشم چو خس بایستی

شماره ۷۳۰: ما را نه همین کلام دارد نمکی

شماره ۷۳۱: ایمه‌که بدین خوبیت آراست بگوی

شماره ۷۳۲: هر نقطه از کلک تو مهری و مهی

شماره ۷۳۳: گردرهمه حال پای بیرون ز گلی

شماره ۷۳۴: ای عشق بکشورم فتور افکندی

شماره ۷۳۵: سیرم سوی عقل واژگون بایستی

شماره ۷۳۶: از هیچ بهاری نکشیدم بوئی

شماره ۷۳۷: در کار بود یار مرا تعویذی

شماره ۷۳۸: بامن که گمان داشت که همخانه شوی

شماره ۷۳۹: جان را بوطن غریب کردن تاکی

شماره ۷۴۰: دی باهمه تازکی و راحت کیشی

شماره ۷۴۱: پیش تو هزار دیده تر بجوی

شماره ۷۴۲: جهدی که شکار آرزوها نشوی

شماره ۷۴۳: هان دل ز چه آه بمو زیری نکشی

شماره ۷۴۴: از سرحد سکه تاره مکه زنی

شماره ۷۴۵: جانی تو ولی خصم تن زارمنی

شماره ۷۴۶: این دهر که حاصلش نیرزد بجوی