فرستاد ده بدره گنجی درم

همان بدره و برده از بیش و کم

همی رای زد با بزرگان بهم

بسی گفت و انداخت از بیش و کم

به درویش بخشید چندی درم

ز پوشیدنیها و از بیش وکم

گر ایدون که باشید با من بهم

زنیم اندرین رای بر بیش و کم

همان نیز گردوی و خسرو بهم

همی‌رفت از گردیه بیش و کم

همی‌جست جایی که بد یک درم

خداوند او را فگندی به غم

در گنج بگشاد و چندی درم

که بودی ز هرمز برو بر رقم

برفتیم با فیلسوفان بهم

بران تا نباشد کس از ما دژم

ببخشید بر فیلسوفان درم

ز دینار و هرگونه‌ای بیش وکم

زمستان که بودی گه باد و نم

بر آن تخت برکس نبودی دژم

بفرمود تا سی هزارش درم

بدادند تا او نباشد دژم

یکی نامه بنوشت با باد و دم

که بر من چرا گشت قیصر دژم

برِ اوست با اخترِ تو به هم

نداند کسی زان سخن بیش و کم

نشستند با روی کرده دژم

زبانش نجنبید بر بیش و کم

بدانست کایشان بدانسان دژم

نشسته چرایند با درد و غم

بدین روزگار تباه و دژم

بیابد ز گنجور ما چل درم

دو ابرو کمان و دو نرگس دژم

دهن پر ز باد ابروان پر زخم

بخنجر جدا کرد زو گوش و دم

بران کشت‌زاری که آزرد سُم

سیه شد همه کشور از گرد سم

برآمد خروشیدن گاودم

نهاد آنچ بودش بدز در درم

ز دینار وز گوهر و بیش و کم