بخش ۶۴ - پاسخ خسرو به قیصر: پاسداشت دین هوشنگ، رد دار مسیحا و فرستادن هدایا به روم
چویک ماه شد نامه پاسخ نوشت
سخنهای با مغز و فرخ نوشت
سرنامه گفت آفرین مهان
بران باد کو باد دارد جهان
بد و نیک بیند ز یزدان پاک
وزو دارد اندر جهان بیم و باک
کند آفرین بر خداوند مهر
کزین گونه بر پای دارد سپهر
نخست آنک کردی ستایش مرا
به نامه نمودی نیایش مرا
بدانستم و شاد گشتم بدان
سخن گفتن تاجور بخردان
پذیرفتم آن نامور گنج تو
نخواهم که چندان بود رنج تو
ازیرا جهاندار یزدان پاک
برآورد بوم تو را بر سماک
ز هند و ز سقلاب و چین و خزر
چنین ارجمند آمد آن بوم و بر
چه مردی چه دانش چه پرهیز و دین
ز یزدان شما را رسید آفرین
چو کار آمدم پیش یارم بدی
بهر دانشی غمگسارم بدی
چنان شاد گشتم ز پیوند تو
بدین پر هنر پاک فرزند تو
که کهتر نباشد به فرزند خویش
ببوم و بر و پاک پیوند خویش
همه مهتران پشت برگاشتند
مرا در جهان خوار بگذاشتند
تو تنها بجای پدر بودیم
همان از پدر بیشتر بودیم
تو را همچنان دارم اکنون که شاه
پدر بیند آزاده و نیک خواه
دگر هرچ گفتی ز شیروی من
ازان پاک تن پشت و نیروی من
بدانستم و آفرین خواندم
بران دین تو را پاک دین خواندم
دگر هرچ گفتی ز پاکیزه دین
ز یکشنبدی روزهٔ به آفرین
همه خواند بر ما یکایک دبیر
سخنهای بایسته و دلپذیر
بما بر ز دین کهن ننگ نیست
به گیتی به از دین هوشنگ نیست
همه داد و نیکی و شرمست و مهر
نگه کردن اندر شمار سپهر
به هستی یزدان نیوشان ترم
همیشه سوی داد کوشان ترم
ندانیم انباز و پیوند و جفت
نگردد نهان و نگردد نهفت
در اندیشهٔ دل نگنجد خدای
به هستی همو باشدت رهنمای
دگر کت ز دار مسیحا سخن
بیاد آمد از روزگار کهن
مدان دین که باشد به خوبی بپای
بدان دین نباشد خرد رهنمای
کسی را که خوانی همی سوگوار
که کردند پیغمبرش را بدار
که گوید که فرزند یزدان بد اوی
بران دار بر کشته خندان بد اوی
چو پور پدر رفت سوی پدر
تو اندوه این چوب پوده مخور
ز قیصر چو بیهوده آمد سخن
بخندد برین کار مرد کهن
همان دار عیسی نیرزد به رنج
که شاهان نهادند آن را به گنج
از ایران چو چوبی فرستم بروم
بخندد بما بر همه مرز و بوم
به موبد نباید که ترسا شدم
گر از بهر مریم سکوبا شدم
دگر آرزو هرچ باید بخواه
شما را سوی ما گشادست راه
پسندیدم آن هدیه های تو نیز
کجا رنج بردی ز هر گونه چیز
به شیروی بخشیدم این برده رنج
پی افگندم او را یکی تازه گنج
ز روم و ز ایران پر اندیشهام
شب تیره اندیشه شد پیشهام
بترسم که شیروی گردد بلند
رساند به روم و به ایران گزند
نخست اندر آید ز سلم بزرگ
ز اسکندر آن کینه دار سترگ
ز کین نو آیین و کین کهن
مگر در جهان تازه گردد سخن
سخنها که پرسیدم از دخترت
چنان دان که او تازه کرد افسرت
بدین مسیحا بکوشد همی
سخنهای ما کم نیوشد همی
به آرام شادست و پیروزبخت
بدین خسروانی نو آیین درخت
همیشه جهاندار یار تو باد
سر اختر اندر کنار تو باد
نهادند بر نامه بر مهر شاه
همیداشت خراد برزین نگاه
گشادند زان پس در گنج باز
کجا گرد کرد او به روز دراز
نخستین صد و شست بنداوسی
که پنداوسی خواندش پارسی
به گوهر بیاگنده هر یک چو سنگ
نهادند بر هر یکی مهر تنگ
بران هر یکی دانه ها صد هزار
بها بود بر دفتر شهریار
بیاورد سیصد شتر سرخ موی
سیه چشم و آراسته راه جوی
مران هر یکی را درم دو هزار
بها داده بد نامور شهریار
ز دیبای چینی صد و چل هزار
ازان چند زربفت گوهرنگار
دگر پانصد در خوشاب بود
که هر دانهای قطرهٔ آب بود
صد و شست یاقوت چون ناردان
پسندیدهٔ مردم کاردان
ز هندی و چینی و از بربری
ز مصری و از جامهٔ پهلوی
ز چیزی که خیزد ز هر کشوری
که چونان نبد در جهان دیگری
فرستاد سیصد شتروار بار
از ایران بر قیصر نامدار
یکی خلعت افگند بر خانگی
فزونتر ز خویشی و بیگانگی
همان جامه و تخت و اسب و ستام
ز پوشیدنیها که بردیم نام
بدینسان چنین صد شتر بارکرد
از آن ده شتربار دینار کرد
ببخشید بر فیلسوفان درم
ز دینار و هرگونهای بیش وکم
برفتند شادان ازان مرز وبوم
به نزدیک قیصر ز ایران بروم
همه مهتران خواندند آفرین
بران پر هنر شهریار زمین
کنون داستان کهن نو کنیم
سخنهای شیرین و خسرو کنیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
شیروی هوشنگ (اشاره) مسیحا (اشاره) قیصر مریم سلم (اشاره) اسکندر (اشاره) خراد برزین
هوش مصنوعی: خسرو پرویز پس از دریافت نامهای از قیصر، پاسخی با مضمون ستایش و agradecimiento به او نوشت. در این نامه، او بر اهمیت دین هوشنگ تأکید کرده و با اشاره به خوبیها و نیکیهای موجود در فرهنگ ایرانی، از رنج قیصر برای ارسال هدایا قدردانی میکند. خسرو همچنین به تاریخ دین مسیح اشاره کرده و آن را رد میکند و بر این نکته تأکید میکند که دین هوشنگ برتر است و به خوبی میتواند راهنمای مردم باشد. در ادامه، او هدایای ارزشمندی را به قیصر میفرستد که شامل شتران و جواهرات است و از این طریق پیوند دو کشور را تقویت میکند. در نهایت، او به هماهنگی و دوستی با قیصر امیدوار است و پیشنهاد میدهد که یک داستان جدید درباره خود و تاریخ کهن ایران روایت شود.
هوش مصنوعی: پس از یک ماه، خسرو پرویز نامهای نوشت که در آن سخنان عمیق و خوشایندی به نگارش درآورد.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز در اینجا از بزرگان و شخصیتهای مهم دنیا درخواست میکند تا درود و تحسین او را که مرتبط با موضوعات مهم و با ارزش است، بپذیرند و پیامی مثبت را به جهان منتقل کنند. به نوعی، او میخواهد که پیامش در جوامع بزرگ معنادار باشد و اثرگذار.
هوش مصنوعی: خداوند پاک (یزدان) نیکی و بدی را میبیند و از اوست که انسان در این دنیا باید از نیکیها بیم و از بدیها باک داشته باشد.
هوش مصنوعی: خداوند مهر (خورشید) را ستایش میکند که عالم را به این شکل و زیبایی بر پا نگه داشته است.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز میگوید که تو ابتدا مرا ستایش کردی و با نوشتن نامهات، نیایش مرا بهجا آوردهای.
هوش مصنوعی: متوجه شدم و خوشحال شدم از اینکه شاه، با حکمت و خردمندی سخن گفت.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز میگوید که او این گنج مشهور و ارزشمند را پذیرفته است، اما نمیخواهد به خاطر آن، به اندازهای که برای به دست آوردن آن زحمت کشیده، رنج ببرد.
هوش مصنوعی: زیرا خداوند یزدان (خدا) تو را به مقام بلندی رسانده و در آسمان (سمک) جایگاه تو را قرار داده است.
هوش مصنوعی: آن سرزمین و سرزمینهای دیگر چون هند، سقلابه، چین و خزر، به خاطر ویژگیهای برجسته و ارزشمندی که دارند، بسیار محترم و ارزشمند هستند.
هوش مصنوعی: شما از طرف خدای یزدان ستایش و نعمتهایی چون مردانگی، دانش، پرهیزکاری و دین را دریافت کردهاید.
هوش مصنوعی: هنگامی که کار من به نزد یارم رسید، به خاطر دانشی که داشتم غمخوار او شدم.
هوش مصنوعی: به خاطر ارتباط با تو، این قدر خوشحالم که فرزند تو اینقدر با talent و نیکو به دنیا آمده است.
هوش مصنوعی: هیچکس نباید فرزند خود را حقیر بشمارد و از نظر نژاد و نسب او را پست تلقی کند.
هوش مصنوعی: تمام بزرگان و افراد با مقام مرا ترک کردند و در این دنیا تنها و بیپناه گذاشتند.
هوش مصنوعی: من فقط به جای پدر نیستم، بلکه از او هم بالاتر و بهتر هستم.
هوش مصنوعی: من هنوز تو را مانند شاه پدر میدانم، که آزاد و نیکوکار است.
هوش مصنوعی: هرچه که دربارهٔ شیرویه، پسر خسرو، گفتهای، از اعتبار و قداست من پاک و به دور است و به نیروی من ارتباطی ندارد.
هوش مصنوعی: من متوجه شدم و ستایش کردم آن دین را، تو را به عنوان دینی پاک و خالص شناختم.
هوش مصنوعی: هر چه دربارهٔ دین پاک تو گفتی، از یک بار شنیدن آن، روزهام به ستایش تو شکسته میشود.
هوش مصنوعی: همه دبیران برای ما بهطور جداگانه سخنانی مناسب و خوشایند نوشتهاند.
هوش مصنوعی: ما از دین کهن خود شرمنده نیستیم، زیرا در دنیا دینی بهتر از دین هوشنگ وجود ندارد.
هوش مصنوعی: همه خوبیها، نیکیها، شرم و محبت باید در نظر گرفته شود همانطور که در گیتی (سپهر) نمایان است.
هوش مصنوعی: من همیشه به وجود خداوند توجه دارم و در تلاش هستم تا به سوی عدالت و بهبود حرکت کنم.
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوانیم پیوند و ارتباطی که بین ماست را پنهان کنیم و مخفی نگهداریم.
هوش مصنوعی: خیال و فکر دل نمیتواند مفهوم خدا را درک کند، چرا که او تنها کسی است که در زندگی انسانها راهنما و هدایتکننده است.
هوش مصنوعی: سخن دیگری از داروی مسیحا (داروی شفا بخش) به یاد میآید که مربوط به زمانهای قدیم است.
هوش مصنوعی: مذهب و دین را نباید به خوبی تلقی کرد، زیرا اگر حکمتی در آن نباشد، دیگر دینی نیست که عقل راهنمای آن باشد.
هوش مصنوعی: کسی که تو او را سوگوار میخوانی، همو کسی است که پیامبرش را به دار ( دار زدن) کردند.
هوش مصنوعی: هرکس بگوید که فرزند یزدان (خدا) باید به خاطر او (کشته) شاد و خندان باشد، در واقع به او (خسرو) دلسردی و بیاحساسی را نسبت میدهد.
هوش مصنوعی: هرگاه پسر پدر (یعنی خسرو پرویز) به سمت پدر خود (یعنی یزدان) رفت، تو نباید نسبت به این موضوع ناراحت باشی.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز میگوید که وقتی قیصر بیمورد و بیفایده سخن میگوید، بر این کار مرد باستانی (هوشنگ) میخندد. این نشاندهندهٔ ناپسند بودن سخنان قیصر و بیارزشی آنهاست.
هوش مصنوعی: دار عیسی (چوبی که به عنوان صلیب عیسی مسیح شناخته میشود) ارزش رنج و زحمت را ندارد، چرا که شاهان آن را تبدیل به گنج و ثروت کردهاند.
هوش مصنوعی: اگر از ایران چوبی برای روم بفرستم، آنها به ما بر تمامی مرزها و کشورها خواهند خندید.
هوش مصنوعی: نباید به موبد (روحانی بزرگ زرتشتی) بگویم که به دین مسیحیت (ترسا) روی آوردهام، حتی اگر به خاطر مریم، مادر عیسی، چنین اقدامی کرده باشم.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز میگوید که هر آرزویی که دارید، میتوانید به راحتی آن را از طرف ما درخواست کنید؛ راههای رسیدن به ما برای شما باز است.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز میگوید که من هدیههای تو را هم پسندیدم، زیرا میدانم که تو برای تهیه این هدایا زحمت و رنج زیادی کشیدهای.
هوش مصنوعی: به شیرو، من این برده را بخشیدم و به او کمک کردم تا رنجهایش را کم کند، و از این رو، او را به داشتن ثروت و گنج جدیدی رساندم.
هوش مصنوعی: از روم و ایران بسیار نگران و در فکر هستم و در این شب تاریک، نگران شدن و تفکر به کار و شغل من تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز نگران است که اگر شیرویه (فرزندش) قدرت بگیرد و بلند مقام شود، ممکن است به روم و ایران آسیب برساند.
هوش مصنوعی: سلم بزرگ، نخستین کسی خواهد بود که به میدان میآید، و کینهاش از اسکندر، آن دشمن بزرگ و مشهور، آغاز میشود.
هوش مصنوعی: خطرها و کینههای جدید و قدیمی مگر در دنیا به شکل تازهای مطرح نشود.
هوش مصنوعی: من از دخترت سخنانی پرسیدم و بدان که او به تازگی حرفهای جدیدی در مورد تو بیان کرده است.
هوش مصنوعی: در این بیت گفته شده که مسیحا (شخصیتی که به احتمال زیاد نمایانگر قدرت یا رهبری است) باید در تلاش باشد تا سخنان ما را بشنود، زیرا این سخنان برای او اهمیت دارد و نباید از آنها غافل شود.
هوش مصنوعی: درختی که به آن اشاره شده، نماد خوشبختی و آرامش است و نشان میدهد که خسرو پرویز، پادشاهی شاد و پیروز است که بر اصول و سنتهای نیکو استوار است. این بیت بر پایهٔ نوآوریها و آموزههای او در پادشاهی تأکید دارد.
هوش مصنوعی: همیشه خدایی که جهان را اداره میکند، همراه و یاور تو باشد و ستارهٔ بختت در کنار تو و حمایتگر تو باشد.
هوش مصنوعی: بر روی نامهای که مهر شاه را داشت، خراد برزین (جرم و عزم و ارادهی بزرگ) با دقت و توجهی خاص نگاه داشت.
هوش مصنوعی: پس از آن، در خزانه را باز کردند، جایی که او (خسرو پرویز) در روزهای طولانی، گنجها را جمعآوری کرده بود.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز نخستین صد و شست بنداوسی (کلام یا قطعه) را ذکر میکند که آن را به زبان پارسی پنداوسی (نیکو) نامیده است.
هوش مصنوعی: هر کدام از این سنگها که با گوهر (جواهر) پر شدهاند، به مانند مهرهای تنگی بر روی آنها قرار داده شدهاند. این اشاره به ارزش و اهمیت بالای آنها دارد.
هوش مصنوعی: برای هر یک از این دانهها، صد هزار قیمت منظور شده که در دفتر شهریار ثبت شده است.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز سهصد شتر زیبا با موهای سرخ و چشمان تیره، که به خوبی تزئین شدهاند، به سوی او (قیصر روم) فرستاد.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز به ازای هر یک از آن سیصد شتر سرخ موی که آورده شده، دو هزار درم (واحد پولی) به عنوان قیمت تعیین کرده و این کار را به خاطر مقام و نام بزرگی که دارد، انجام میدهد.
هوش مصنوعی: از پارچهٔ دیبای چینی، که بسیار گرانبها و زیباست، صد و چهل هزار درهم ارزش دارد، چون به آن چندین گزهٔ زربافت و با رنگهای زیبا دوخته شده است.
هوش مصنوعی: پانصد در خوشاب (آب شیرین) وجود داشت که هر دانه از آن به اندازه یک قطره آب بود.
هوش مصنوعی: شست و یکی یاقوت که به رنگ ناردان (نوعی میوه) است و مورد پسند مردم باهوش و داناست.
هوش مصنوعی: از سرزمینهای هند و چین و بربرها و مصر، همچنین از لباسهای پهلوی (ایران) هدایا و چیزهایی آورده شده است.
هوش مصنوعی: از هر چیزی که از هر کشوری به وجود آید، چیزی را که در جهان دیگری مانند آن نباشد، فرستادهاند.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز از ایران سهصد بار شتر بار کرد و به قیصر، امپراتور روم، فرستاد.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز بیش از پیوندهای خویشاوندی و دوستی، هدایای باارزشی برای قیصر فرستاد.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز اشاره میکند که آن لباس، تخت، اسب و دیگر چیزهایی که به آنها نام برده شدند، در واقع همان چیزهایی هستند که ما (او و همراهانش) به همراه خود آوردیم.
هوش مصنوعی: به این ترتیب، صد شتر بار کردند تا از آن ده شتر، دینارها را بار بزنند.
هوش مصنوعی: خواستار این است که به فیلسوفان، درم (یک نوع سکه) و دینار ببخشند و به هر اندازه که میسر است، چیزی به آنها بدهند.
هوش مصنوعی: از آن سرزمین و کشور خارج شدند و شاد و خرم به سمت قیصر، پادشاه روم رفتند.
هوش مصنوعی: همهٔ بزرگان و شخصیتهای مهم دربار، به ستایش و تحسین این شهریار با استعداد و با هنر پرداختند.
هوش مصنوعی: حالا داستان قدیمی را تازه کرده و سخنان شیرین را درباره خسرو بیان کنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.