ناشناس در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۱۵ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » در سوگواری حضرت حسین«ع»:

سلام
فقط دلم گرفت و به یاد مظلومیت حسین افتادم

Roholla در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۳۷ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵:

Vaghean foghol adeeeeee bud
lezat bordam.

منصور محمدزاده در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۳۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲۸ - مقالت پنجم در وصف پیری:

خواهشمند است بیت آخر را به صورت زیر اصلاح فرمایید:
به که به کاری بکنی دستخوش
تا نشوی پیش کسان دستکش
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

منصور محمدزاده در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۳۹ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ ۲۰ - پیام پدر:

خواهشمند است بیت آخر را به صورت زیر اصلاح فرمایید:
از پدرم کی رسد این فن به تو
از پدر من به من ، از من به تو!
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

جمشید آرین در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۲۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:

حافظ و چهارده روایت:
قرآن کریم: حافظ در محضر قوام الدین عبدالله
شیرازی به آموزش قرآن کریم پرداخته استو با پشتکار حافظ قرآن شد و توانست قرآن را در چهار ده روایت از حفظ بخواند.
عشقت رسد به فریاد گر خود به سان حافظ قرآن زبر بخوانی در چهار ده روایت
منظور از چهار ده روایت چه بوده است؟

در قرن دوم ه.ق هفت نفر حافظ قرآن بودند که قرائت آنان مورد تائید همگان بود. این قاریان که قراء سبعه هستند هر کدام دو راوی دارند که در نتیجه 14 روایت از قرائت قرآن از راویان این هفت قاری شکل می گیرد و منظور چنین است که حافظ به سبک و سیاق تمام این چهار ده نفر راوی، قرآن را می توانست از حفظ بخواند که خود هنری بس بزرگ بود.
کشاف ز مخشری: از دیگر کتبی که حافظ به مطالعه و تحقیق در آن پرداخت و حتی تفسیری به آن نیز نگاشت کتاب کشاف زمخشری می باشد که مطالب آن پیرامون مباحث قرآنی و توضیح و تفسیر آیات مبارکه است.
کشف الفنون: این کتاب نوشته ی سراج الدین عمر عقلانی بود که حافظ آنرا مطالعه نموده است.
حکمت و الهیات: وی در این باره نیز کتب بزرگانی چون بیضاوی، قطب الدین رازی، بو علی سینا و دیگر دانشمندان متقدم بهره برده است. که عبارتند از: مطالع شرح مطالع، طوالع انوار، مطالع فی شرح اطوالع و ...
زبان و ادبیات عرب: حافظ به قدری در این علم پیشرف کرد که وی استاد مسلم زبان عرب گردید و توانست اشعاری در غالب و موزون عربی بگوید که تنها از کسانی بر می آید که به زبان عربی مسلط باشند. حتی در این زمینه از شیخ اجل سعدی نیز برتر است.
این نوشته از آقای مهدی یوسفی از سایت فال حافظ:
www.falehafez.ir
امید است این موضوع خیلی مهم در مورد قرآن برای مسلمین سودمند باشد.

منصور محمدزاده در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۱۶ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۴۲:

خواهشمند است بیت را به صورت زیر اصلاح فرمایید:
خواستم جورت بگویم خون دل بر بست لب
لیک رخ را چون کنم دارد زبان زرگری
---
پاسخ: با تشکر، «زیان» با «زبان» جایگزین شد.

منصور محمدزاده در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۱۱ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۴۶:

خواهشمند است بیت چهارم را به صورت زیر اصلاح فرمایید:
مکن ای امام مسجد من رند را ملامت
چو به شهر می پرستان نرسیده ای چه دانی؟
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

منصور محمدزاده در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۹:۰۳ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۵۲:

خواهشمند است بیت دوم را به صورت زیر اصلاح فرمایید:
زان موی بناگوشت هر کس گله ای دارد
آن طره به یکسو نه از گوش سخن بشنو
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

منصور محمدزاده در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۸:۵۹ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۴۸:

خواهشمند است بیت فوق را به صورت زیر اصلاح فرمایید:
چنین شبهای بی پایان و من بر بستر اندوه
ازآن پهلو به این پهلو از ین پهلو به آن پهلو
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

ناشناس در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۱۶ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷:

dar beite aval sepas che mani midahad? aya asle aan ze pas naboode
---
پاسخ: در متن چاپی «سپس» آمده نه «ز پس».

ر.معماریان در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۵:۴۴ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » غزلیات » شمارهٔ ۴۸:

در مصرع آخر بیت گذاشتن ویرگول اشتباه است.
---
پاسخ: با تشکر، حذف شد.

م.ح در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۴۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱:

برداشتی که از این رباعی می توان داشت این است که عده ای بهشت را بخاطر حوریان بهشتی می خواهند در حالی که خیام بهشت را بخاطر می و شراب نابش می طلبد و دوست دارد... !!!!

م.ح در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۳۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۰:

انسان فانی است و طول عمرش در این دنیا مشخص است و جسم او خیمه گاهی است برای روح و جانش در حالی که این خیمه گاه میخهایش سست است، نباید به آن تکیه کرد و به فکر خانه ابدی محکم استوارتری باید بود...

م.ح در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵:

می توان از این رباعی برداشت کرد که مراد از بهار ، هنگامی است که قلب انسان با کلام خدا انس می گیرد و مراد از بتی حور سرشت کسی است که سخن خدا را به گوش جان انسان می رساند و شور و شوق و نشاطی که در انسان ایجاد می شود قابل مقایسه با بهشت نیست.

م.ح در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۰۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲:

چطور می شود به کسی که به غیب و پرده اسرار اعتقاد دارد و به ضعف و ناتوانی خویش در درک عالم اسرار پی برده اتهام بی دینی زد!!!
می توان از این رباعی برداشت نمود که عقل و ادراک انسان بسان لیوانی است که فقط به اندازه گنجایشش می تواند از اقیانوس بی کران معرفت الهی پر شود نه بیشتر ...

Dr Kausar Mahmood در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۲۲ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

ps az murdn this verse has been repeated; wether this is in original manuscript or it is a typographic error
Dr. Kausar Mahmood
---
پاسخ: من متوجه تکراری که اشاره کردید نشدم، آیا تکرار قافیه (پسند) مدنظرتان است؟

حامد در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۰:۵۲ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مطلع‌الانوار » بخش ۱ - از مناجاتها:

ای دو جهان ذرّۀ از راه تو
هیچتراز هیچ به درگاه تو
پشت فلک طوق سجود از تو یافت
شام عدم صبح وجود از تو یافت
یافته از درگه تو فتح باب
بارگه اِنَّ اِلینا اِیاب
هست کن هر چه بعالم توئی
وانکه همه نیست کند هم توئی
چون ز فنا نیست شود هستیم
جام رضا بخش از آن مستیم
من که بُوَم خاک زبون آمده
صورتی از نیست برون آمده
تا کنم از هستی خود با تو یاد
کز خود هستیّ خود شرم باد
گر تو ز موجود نباشد بزیست
آدمی فانی و معدوم کیست
چون سر دعوی کشد آن کس زهست
کو ز قفای دو عدم گشت پست
هستی مطلق که درو حق تُراست
آن ز تو گوئیم که مطلق تُراست
فکرت ما را سوی تو راه نیست
جز تو کس از سِرّ تو آگاه نیست
در تو زبان را که تواند نهاد
های هُویّت که تواند گشاد
راز تو بر بیخبران بسته در
باخبران نیز ز تو بیخبر
وصف تو ز اندازه دانش فزون
کار تو ز اندیشه مردم برون
هیچ کس از پیچ کمندت نجست
حبل قضای تو که یارد گسست
حکم ترا در خم این نُه زره
رشته درازست گره بر گره
زین همه دندان کواکب به گاز
یک گرهش را نگشادند باز
گر همه عالم بهم آیند تنگ
به نشود پای یکی مور لنگ
جمله جهان عاجز یک پای مور
وای که بر قادر عالم چه زور
به که ز بیچارگی جان خویش
معترف آئیم به نقصان خویش
بر درت ای مایه ده زندگی
پیشه ما چیست بجز بندگی
سوی تو نی دعوی طاعت بریم
عاجزی خود به شفاعت بریم




ای به نوازش در خود کرده باز
از من و از طاعت من بی‌نیاز
نفس مرا کوست سزای گداخت
گر ننوازی که تواند نواخت
گم شدگانیم در این تنگنای
ره تو نمائی که توئی رهنمای
راه چو در پرده کارم دهی
باز کن آن پرده که بارم دهی
گرچه بزنجیر دَرَک در خورم
طوق ده از سلسله کوثرم
ده به صراطم قدمی مستقیم
تا ز پُل آن سوی گرایم سلیم
در ره اسلام دلی بخش نرم
دیده از آن نرم ترم ده ز شرم
بینش من تیره شد از کار خویش
سرمه سپیدم ده از انوار خویش
دیو بس انبوه و پریشان تنم
بدرقه ده که بر ایشان زنم
زین دل آلوده که خون منست
مزبله دیو درون منست
در ره خویشم روشی بخش تیز
تا کنم از خویش بسویت گریز
زین دم غفلت که درونم گرفت
نفس زبونگیر زبونم گرفت
قوت شیرینم چنان ده به چنگ
که آهوی من باز رهد زین پلنگ
آنچه بود مصلحت کار من
دور مدار از من و کردار من
تا ندهد فضل تو باران فراخ
کِشتۀ کس برندهد نیم شاخ
تخم عمل ده که بکارش برم
ابر کرم بخش کزان بر خورم
گوشم از ان ابر پر آوازه کن
گلشن امید مرا تازه کن
آن عملم بخش که بی گفتنی
پیش تو ارزد به پذیرفتنی
چون بحساب عمل افتد شمار
حکم به دستور عنایت سپار
حرف سیاهم که وبال منست
سلسله گردن حال منست
از رقم عفو دلم شاد کن
خطّ امانم ده و آزاد کن
---
پاسخ: با تشکر فراوان از زحمت شمت، 33 بیت جاافتاده را اضافه کردیم.

زرین در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۶:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۵۰:

آهنگ محسن نامجو را روی این غزل گوش بدهید .
زیباست.

نوبی در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۴:۲۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۴۳:

وزن شعر رو اشتباه نوشته اید. وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن . هست
لطفا تصحیح کنید.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

کیهان ص در ‫۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۴۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۱۲ - بند کردن فریدون، ضحاک را:

در مصرع: فریدون چو بنشنید ناسود دیر
به نظر بشنید درست‌تر می‌آید.
---
پاسخ: با تشکر، مطابق فرموده تصحیح شد.