رسته در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۹ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۲۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰:

کامبیز درودیان اشاره به نکتهٔ ظریفی کرد‌‌ه‌اند.
ریاضیدان بودن حکیم عمر خیامی مسجل است و به اندازهٔ کافی مدرک برای آن وجود دارد. ولی قدیمی‌ترین مدارکی که دال بر شاعر او بودن باشد از قرن نه و هشت و در نهایت از نیمهٔ آخر قرن هفت فراتر نمی‌رود.

ک ک در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۹ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۱۰ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » غزلیات » شمارهٔ ۸:

در مصراع دوم بیت دوم، کلمه «سرو» به اشتباه «سر و» آمده که در خوانش شعر اختلال ایجاد می کند.

شهریار۷۰ در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۸ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۴۱ دربارهٔ رودکی » مثنوی‌ها » ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه » بخش ۱۳:

با درود ، با این ابیات در مقدمه‌ی کلیله و دمنه‌ی مصحح دکتر مینوی مواجه شدم. از لحاظ معنا و مفهومی منزلتی بس شگرف در هر مصرع و واژه‌ی این ابیات به چشم می‌رسد.
تنـــها یک پرسش برای من ایجاد شده و آن هم در مصرع دوم بیت آخــر است.
از دوستان تقاضا دارم در فهم آن به بنده یاری رسانند.
با سپاس

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۸ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۱:

فرخ جان با درود به شما البته من از ریزه کاریها ی ادبیات سر در نمی آورم . سپاس از بزرگواری و نرمی گفتارت .

همیرضا در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۸ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۴۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی هرمزد دوازده سال بود » بخش ۵:

کاربرد «بسیجیدن» در این شعر (و شعرهای دیگری از شاهنامه جالب است). فعلی که ظاهرش شبیه فعلهای جعلی طرزی افشار است.

کامبیز درودیان در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۷ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۳۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰:

یکی از برجسته‌ترین کارهای وی را می‌توان اصلاح گاهشماری ایران در زمان وزارت خواجه نظام‌الملک، که در دورهٔ سلطنت ملک‌شاه سلجوقی (426 - 490 هجری قمری) بود، دانست. وی در ریاضیات، علوم ادبی، دینی و تاریخی استاد بود. نقش خیام در حل معادلات درجه سوم و مطالعات‌اش دربارهٔ اصل پنجم اقلیدس نام او را به عنوان ریاضی‌دانی برجسته در تاریخ علم ثبت کرده‌است. ابداع نظریه‌ای دربارهٔ نسبت‌های هم‌ارز با نظریهٔ اقلیدس نیز از مهم‌ترین کارهای اوست
با اینهمه حکیم میفرماید: از آمدنم نبود گردون را سود!!!

ابوالقاسم در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۷ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۷:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸:

محتسب نیز دراین عیش نهانی دانست
استاد اهی فرموده اند که این مصراع ضعف تالیف دارد . چرا دراین عیش نهانی دانست معنای خوبی نمی شود برداشت کرد. وتاکید داشتند که نسخه بگونه دیگر روایت کرده است که بتهر است . محتسب نیز خود این عیش نهانی دانست .
ولی بنظر می رسد که همان نسخه که درمتن است می شود برایش معنای دستی برداشت کرد
اکنون من از عوام مردم هیج خوفی ندارم واین حال من بقدری روشن است که محستب از این حال من خبردارد . این عیش نهانی یعنی این شادی که من دارم که دیگر ان زمان گذشته است . محتسب این حال مرا دراین عیش وشادی که من درنهان وقلب خود دارم خوب می داند

Mo Taheri در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۷ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶:

با جناب سیاوش مرتضوی موافقم : پیام را بگیر مقایسه نکنید و إنکار نکنید! مثل دوست خوبی که میگوید مگر میشه که پوریای ولی خودش رو به عمد به دست جوان کشتی گیر بزمین بزنه؟ چرا نه؟ مگر تو در مغز پوریا بودی که عمل زیبای او را إنکار میکنی ؟عزیزم ! جناب مرتضوی دم شما گرم. حق مطلب را در مورد هر دو ی حضرات أدا کردی

فرخ در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۷ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۵۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۱:

در جواب امین آقا :
به قافیه توجه کنید ، پایانش صحیح است :)

فرخ در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۲۴ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱:

به نظر بنده این رباعی اشاره به انتظار دارد و زمان برای هر منتظری طولانی خواهد شد. و اینکه تنها نبودن و با یک صاحب کمالی بودن نیکوست والا دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد.

مرتضی قربانیون در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۴۴ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

فکر کنم خطای من و مهدی در خواندن مصرع اول بود
به جای خوش خوش خراماناشتباهن خوش خرامان خواندیم:)

مرتضی قربانیون در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۳۵ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

حق با مهدی است.در مصرع دوم بیت اول اگر می روی باشد به اشکال وزنی می خوریم
شمعی و پنهان روی پروانه جویان تا کجا؟

عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۳۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ترجیع بند:

سلام ودرود بر همگی اهل ادب
درهرنوع شعری که وارد می شویم می بینیم که جناب سعدی بزرگ ، دست بالا را دارد.
بنده ترجیع بند ایشان را دقیق نخوانده بودم تااین که یکی بهم معرفی نمود و به شدت بهش وابسته شدم
دوستان در هرجا و به هرکس دسترسی دارند لطف کنند این ترجیع بند را معرفی نمایند

همیرضا در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۴۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی هرمزد دوازده سال بود » بخش ۲ - آغاز داستان:

در مورد بیت «ز شیر شتر ...» نوشتهٔ استاد محمدرضا ترکی را مطالعه بفرمایید:
پیوند به وبگاه بیرونی/
تا معلوم شود که این بیت از فردوسی نیست و حتی علی‌رغم آن که به ظاهر در مذمت اعراب است در واقع از زبان بدگویانی خوانده می‌شود که بدخواه قهرمان و پهلوان عرب داستان هستند.

محمدرضا در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی هرمزد دوازده سال بود » بخش ۲ - آغاز داستان:

بیت به شیر شتر خوردن سوسمار / عرب را بجائی رسیدست کار از فردوسی است و در تاریخ هم آمده که علما از وی نزد سلطان محمود گله کردند و او بر درستی این بیت زیبا دست گذاشت جون فردوسی ثابت کرد و سلطان محمود هم پزیرفت گمانم این کارامروز هم بدست اعراب انجام میشود

رسته در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۴۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲:

بس که بودم چون گل و نرگس دوروی و شوخ‌چشم
باز بک جندی زبان در کام چون سوسن کشم
در این بیت به چند نکتهٔ کوچک باید توجه کرد:
گل = گل‌سرخ
رنگ پشت و روی گلبرگ‌‌های گل سرخ با هم متفاوت است در ادبیات فارسی از آن دورویی کنایه شده است.
گل نرگس در ادبیات فارسی نماد چشم است. شیپور میان گل نرگس پررنگ‌تر است. از همین دورنگی نرگس دورویی کنایه شده است.
شوخ چشم = گستاخ، بی‌ادب، بی‌حیا، بی‌شرم
حافظ راست:
شوخی نرگس نگر که پیش تو بشکفت // چشم دریده ادب نگاه ندارد
اوحدی مراغه‌ای راست:
نشوم با تو چو سوسن دو زبان گر تو نباشی // باز چون گل به دورویی و چو نرگس به دو رنگی
سوسن = ساکت، خاموش، زبان خاموش.
در زمان سعدی گل اسم خاص بوده است ولی امروزه اسم عام شده است.
در ادبیات فارسی از قرن‌های قبل از سعدی سوسن نماد خاموشی و زبان سکوت بوده است.
با این توضیحات امیدوارم کمکی در فهم بیت کرده باشم.

شهرام عجمی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴:

باسلام.شایدنظرم بخاطراینکه سال چاپ کتاب یادم نیایدبی ارزش باشد .اما در دیوانی که سال 65به من هدیه شده بودوچاپ دهلی بود .من وساقی بهم سازیم بود..واصطلاحا هرجأازتازییدن استفاده شده مفهوم یورش بردن بوده پس نمیشودگفت.من وساقی بهم تازیم.

پرویز عزیزیان در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۱۷ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۷۴ - در رثای شهید بلخی:

به محضر مبارکتان می‌رساند که بیت« توشه‌ی جان خویش از او بربای / پیش کایدت مرگ پای آگیش» به معنی این است که «پیش از آن که مرگ پای آویز شما شود و به اصطلاح مرگ به سراغ شما بیاید،از وجود چنین فرد خردمندی بهره‌ی خود را ببرید»

مرتضی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۶:

طبق نسخه قزوینی در مصرع دوم بیت اول "درین مقامات معنوی"صحیح است.نه درس مقامات.
با سپاس

مسعود مقدس در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۹ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲:

با سلام مصرع دوم بیت را نمی توانم درست بخوانم لطفا راهنمایم باشید.