یا ندیمی قُم تَنَبّه واسقِنی واسقِ الندامی
خَلِّنی اَسهَرُ لیلیِ و دَعِ الناسَ نیاما
اِسقیانی و هَدیرُ الرعدِ قَد اَبکی الغماما
و شفاهُ الزهر تَفتَرُّ من الضَحکِ ابتساما
فی زمانٍ سجع الطیرُ علی الغُصنِ رخاما
و اوانٍ کَشَفَ الوَردُ من الوجهِ اللّثاما
ایّها العاقلُ اُفٍّ لبصیرٍ یَتَعامیَ
فُز بها من قبلِ ان یَجعَلَکَ الدهرُ حُطاما
قل لمن عَیَّر اهلَ الحبِّ بالجهلِ و لاما
لا عرفتَ الحبَّ هیهاتَ ولا ذُقتَ الغَراما
من تعدّی زمن الفرصة بخلاً واهتماما
ضَیَّعَ العمرَ أیوماً عاشَ أو خمسینَ عاما
لاتَلُمنیِ فی غلامٍ اَودَعَ القلبَ السِقاما
فَبِداءِ الحبِّ کم من سیّدٍ أضحیَ غلاما
مُنتهی مُنیةُ قلبی شادنٌ یسقی المداما
و علی الخضرة منثور و رند و خزامی
ذی دلالٍ سَلَبَ القلبَ اذا قال کلاما
و جمالٍ غَلَبَ الغُصنَ اذا مال قواما
یا عذولی فنی الصّبر الی کَم والی ما
انا لا أَعبَؤُ بالزجز ولا اُخشِی المَلاما
ترک الحب علی مقلتی النوم حراما
و حوالَیَّ حِبالُ الشَوقِ خلفاً و أَماما
ما علی العاقلِ من لغوٍ اذا مَرّوا کِراما
لکِنِ الجاهلُ ان خاطَبَنی قُلتُ سلاما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی عشق و احساسات عمیق انسانی میپردازد. شاعر از شکوه و مشکلات عشق صحبت میکند و به دنبال لذت و شادی در کنار معشوق خود است. او به دیگران میگوید که عشق واقعی را درک نکردهاند و زندگی در بیتوجهی به عشق را هدر دادن زمان میداند. او در عین حال از زیباییهای طبیعت و احساساتی که در دل دارد، سخن میگوید و به طرفداران عشق میآموزد که باید از هر لحظه استفاده کنند. صحبت از سرشت وجودی انسان و تاثیر عشق بر زندگی او در این شعر به وضوح حس میشود. شاعر اذعان میکند که عشق او را از خواب و آرامش دور کرده و نشان میدهد که حتی در مواجهه با انتقاد و ناملایمات، به دنبال عشق و احساساتش خواهد بود.
هوش مصنوعی: ای دوست، مرا بیدار کن و بنوشان می را، بگذار شب را بیدار بمانم و مردم را در خواب رها کن.
هوش مصنوعی: باران میبارد و صداهای رعد و برق به گوش میرسد، ابرها از شدت شادی میگریند و گلها از خوشحالی لبخند میزنند.
هوش مصنوعی: در زمانی که پرندگان بر روی شاخهها آواز میخوانند و گلها از چهرهاش شکوفا میشوند.
هوش مصنوعی: ای انسان خردمند، آیا بینایی را که از حقیقت پنهان میشود نمیبینی؟ قبل از آنکه زمان تو را مثل خاکستر متلاشی کند، به فکر خود باش.
هوش مصنوعی: به آن کسی بگو که عشق را به نادانی متهم میکند و به آنها که عشق را نمیشناسند، بگو که هرگز نمیتوانند طعم عاشق بودن را بچشند.
هوش مصنوعی: اگر کسی از فرصتهای پیش رو استفاده نکند و با بیتوجهی وقتش را تلف کند، زندگیاش به هدر خواهد رفت، خواه چند سال عمر کند یا پنجاه سال.
هوش مصنوعی: مرا سرزنش نکن که در دل عشق دچار بیماری شدهام، چه بسا کسی که به خاطر عشق به معشوقش، خود را در خدمت او قرار داده است.
هوش مصنوعی: آرزو و هدف قلب من این است که از شراب بنوشم و در میان چمنهای سبز و گلهای خوشبو باشم، در حالیکه خوشگذران و شاداب هستم.
هوش مصنوعی: وقتی کسی با کلامش دلها را تحت تأثیر قرار میدهد، زیبایی و جذابیت او مانند شاخ و برگ درخت است که وقتی به سمت یکی متمایل میشود، توجه جلب میکند.
هوش مصنوعی: ای عذول، تا کی میخواهی صبر مرا امتحان کنی؟ من نه از سرزنش دیگران میترسم و نه به ملامت آنان اهمیت میدهم.
هوش مصنوعی: خوابیدن در حالی که عشق در دل سبک نمیشود، ممنوع است و در دور و بر، شوق و آرزو به شدت احساس میشود.
هوش مصنوعی: برای انسان عاقل هیچ عیبی نیست اگر در مکانی با افراد نیکو برخورد کند، اما اگر با جاهل سخن بگوید، من همواره جوابش را با سلام میدهم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.