لیلی در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۳۶ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۶۵ - این قطعه را در تعزیت پدر بزرگوار خود سرودهام:
الان ساعت یک شبه و همه اهل خونه خوابن!مثل خیلی از شبهایی که تو این یکسال گذشت،تو سکوت و تنهایی شب یادت افتادم بابا.من نه تنها باخوندن این شعرکه باخوندن حاشیه هاو کامنت های زیرش هم اشکام جاری میشه!یک هفته دیگه سال نبودنت میرسه و من هنوزباورم نشده رفتی!فکرمیکنم درباز بوده و تورفتی و یادت رفته راه خونه ازکدوم سمت بودو بازهم گمشدی!آخه باباجونم،توآلزایمر داشتی،حق بده بهم این فکروکنم دیگه!اگه گم نشدی پس کجای این آسمون بزرگی؟چرا اصلا بخوابم نمیای عزیزم؟بخدا دلم برات یذره شده،برای نگاه قشنگت!دوست دارم دستاتو بگیرم تودستام و تو محکم فشارشون بدی و من تودلم بگم باخودم اگرچه مریضی ولی هنوز هم یک پدری..
peyman در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۱۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » گئتمه ترسا بالاسی:
سلام . شعری که نوشتید خیلی جاها اشکال داره.
این شعری که Hasan عزیز تو کامنت ها نوشته درسته . فقط یه (اگر) از قلم افتاده تو این بیت :
آللاهیندان سن (اگر) قورخماییب اولسان ترسا
قورخورام منده دؤنوب دین مسیحایه گلیم
M.R.A در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۲۴ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:
آمدی جانم به قربانت ولی حالا برو....
" سخت است به جایی برسی که دیگر نه هیچ آمدنی آرامت کند و نه هیچ رفتنی نابودت .... "
مهدی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۵۳ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:
آمدی جـــــــانم به قربانت ولی...با او چرا ؟؟ :-(
ندا در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۱۶ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۸:
سلام. بیت اول مصرع دوم ایراد وزنی دارد. گویا "هر" جا افتاده
درستش باید این باشد:
تا به هرگام تو می کردم قربانی چند
رامین در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴:
مصراع ششم را به صورت زیر هم دیدم:
(که خود آسان بشد و کار مرا مشکل کرد)
.M.FAHIM در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۰۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۷:
صفحهء گنجور به سلامت باشید
اشتباه تایپی که اصل آن چنین است
**
مجو از طفلخویان، فطرت آزادگان بیدل
به پرواز نگهکی میرسد اشک از دویدنها
M.R.A در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۱۲ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱ - یکشب با قمر:
دوست عزیز ، شبرو جان ، من خیلی دوست دارم با اهالی ادب آشنا شوم و احترام زیادی هم برایشان قائلم ، ولی این درست نیست که یک نفر اسم خودش را ادیب بگذارد و بعد به شخصیت ادبی ای مثل شهریار آن طور بی احترامی کند
انتقاد و مخالفت کورکورانه و بی احترامی دو چیز کامل جدا از هم هستند ، ایشان منتقد نیستند بلکه به اسم انتقاد توهین می کنند . در واقع رفتار ایشان با ادعایشان تناقض دارد
M.R.A در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۰۴ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱ - یکشب با قمر:
جناب کیخا ایشان در جواب دوسمان با کنایه گفته بودند و منظورشون این بود که ایرج میرزا تبریزی نیست . اجمله ایشان این بود : لابد بنده هم اهل تبریز بوده ام و خودم نمی دانستم !!!!
صابر در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:
بحث را با کلام استاد دکتر خلیل خطیب رهبر پایان می دهم.
« غزل حافظ مظهر لطیف ترین اندیشه های عرفانی است که در کالبد کلمات روان و شیوا با حسن تألیف و مراعات اسرا و فصاحت و بلاغت جلوه خاصی یافته است و این گوینده توانا در شیوه غزلسرایی عرفانی از همه معاصران و پیشینیان گوی پیشی ربوده و سبک عرافی را در غزل سرودن به اوج کمال رسانیده است. صنایع بدیعی بویژه تشبیه و استعاره و ایهام و مراعات نظیر در گفتار حافظ قدرت خیال انگیزی وی را آشکار می سازد. سایر محسنات لفظی و معنوی را نیز بر مقتضای حال بکار گرفته و چنان استادانه به صنعت گری پرداخته اشت که هیچگاه زنگار تکلف آیند تابناک سخن وی را تیر، نمی سازد و هرکس بقدر خویش از زلال سخنش سیراب می شود و براستی درست فرموده»
کس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب
تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند
حمید استکی در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۵۳ دربارهٔ قاآنی » قطعات » شمارهٔ ۱۰۶:
همه توضیحات جناب آقای انوش ضرغامی درست است به اضافه اینکه دربیت هشتم مصراع اولکلمه (صصد) یک صاد کم دارد ودرست آن (صصصد) میباشد .
سلیمی در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۵۰ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۱۱۸ - چون چراغ لاله سوزم در خیابان شما:
درود بر روح بزرگ اقبال لاهوری، بدون شک اقبال لاهوری یکی از بینانگذاران روشنفکری دینی در جهان اسلام است، واما در مورد این بیت: می رسد مردی که زنجیران غلامان بیشکند
دیده ام از روزن دیوار زندان شما . به نظر می رسد که اقبال در مورد آینده پیش بینی کرده است اما اینکه این زنجیر شکن غلامان چه کسی می باشد را نمی توان بطور قطع معین ومشخص کرد احتمالاتی بسیاری در مورد می توان مطرح کرد،محمد علی جناح پاکستانی، روح الله خمینی، امام دوازدهم شیعیان دوازده امامی، حتی می توان احتمال داد طبق عقیده ای مسیحیان آمدن عیسی مسیح وغیره
شایان در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۴۸ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۳:
هم در اینجا و هم در ویکی سورس در بیت زیر کلمه خشک جا افتاده که وزن شعر را هم به هم میزند. منبع نسخه فروغی
به نان «خشک» قناعت کنیم و جامه دلق
که بار محنت خود به که بار منت خلق
در بیت دوم هم به جای «همه رقعه دوختن» ، «هم رقعه دوختن» باید درجشود.
لیلا در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۰:
سلام. در این بیت میگه ای معبود من هرکسی بخواد در حق من بدی کنه مهم نیست آسون میشه کارهام وقتی تو با منی
دکتر ترابی در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۶:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:
شیراز به روزگار شاه شیخ که همزمان با جوانی خواجه است، شهر ی بوده است پر کرشمه، پر از عشق و لذت ، لذت زمینی جناب صابر ، با غها جلوه گاه زیبارویان ( ترک و فارس) و حتا خانگاه ها
خرابات بیت اللطف خوانده میشده است شهری که راز سر وسر مادر شاه با وزیری از وزیران پسر نیز در پرده نمی ماند( تاش خاتون را میگویم) شیرازبواسحاقی بهشتی زمینی بوده است. در چنین شهری منظور حافظ جوان از : عهد ما با لب شیرین دهنا ن بست خدای ( گر چه گاه نیز زبان به شکوه می گشاید که : شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت ...) به خوبی روشن است و هیچگونه ارتباطی با ایهام و الست و....
( که من بامعانی آنها بیش و کم آشنایی دارم) نداردو این البته چیزی از قدر ومنزلت شاعر کم نمی کند
شاعری که وصف زادگاهش را به طنز در رسالهی دلگشا می خوانیم.
مهدی ملک در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۳:
به نظر می رسد وزن این شعر خفیف مسدس مخبون (فعلاتن مفاعلن فعلن) باشد که رمل مثمن مخبون محذوف ثبت شده است.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
محسن در ۱۲ سال قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۱۲ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » باب برزویه الطبیب » بخش ۵ - حکایت دزد نادان:
باسلام وعرض خسته نباشید و تشکر از ایجاد این سایت خوب چند غلط املایی وجود داشت زاید به اشتباه زاطد وشادیها به اشتباه شایدها نوشته شده بود
بوسلیمان در ۱۲ سال قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۱۳ دربارهٔ اقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۹۱ - چه خوش گفت اشتری با کره خویش:
بیت اول مصراع دوم ناقص است و درست آن چنین است:
خنک آن کس که داند کار خود را
(کلیات اقبال - انتشارات الهام - به کوشش: عبدالله اکبریان راد )
محمد طاها کوشان mkushantaha@yahoo.com در ۱۲ سال قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۵۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲۷:
غزل 927
بیت اول چینی است:
ادب چه چاره کند شوق چون فضول افتد
بجای عذر دل آورده ام قبول افتد
شبرو در ۱۲ سال قبل، سهشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۸:۱۳ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » بهجت آباد خاطره سی: