مریم کریمی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۲۸ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » مقدمهٔ نصرالله منشی » بخش ۷ - ذکر سلطان ماضی یمین الدوله محمود:

در نسخه دکتر مینوی در پایان این قسمت یک بیت عربی آمده است:
ان الخیار من القبائل واحد
و بنو حنیفة کلهم اخیار

مجتبی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۱:

بیت پنجم
بیرون نریختم، خون ها ...

مریم کریمی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۱۹ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » مقدمهٔ نصرالله منشی » بخش ۶ - ادامهٔ ثنای پادشاه:

در نسخه دکتر مینوی تعداد ابیات بیشتر است:
اگر مملکت را زبان باشدی
ثناگوی شاه جهان باشدی
ملک بوالمظفر که خواهد فلک
که مانند او کامران باشدی
رهی تو گر صد دهان داردی
که در هر دهان صد زبان باشدی
بدان هر زبان صد لغت گویدی
که در هر لغت صد بیان باشدی
بنان گرددی مویها بر تنش
یکی کلک در هر بنان باشدی
پس آن کلکها و زبانها همه
بمدحت روان و دوان باشدی
نبشته که با گفته جمع آیدی
و گر چند بس بی کران باشدی
زصد داستان کان ثنای تراست
همانا که یک داستان باشدی

مریم کریمی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۱۳ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » مقدمهٔ نصرالله منشی » بخش ۵ - در ستایش امیرالمومنین ابی منصور سبکتکین عضدالله:

در پایان متن، پس از جمله" و کارنامه دولت بذکر محاسن آن جمال گرفت." در نسخه دکتر مینوی بیتی عربی آمده است:
و ما محا اثر العصیان صارمه
و انما العار عن وجه الزمان محا

مریم کریمی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۰۷ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » مقدمهٔ نصرالله منشی » بخش ۵ - در ستایش امیرالمومنین ابی منصور سبکتکین عضدالله:

در نسخه دکتر مینوی دو بیت عربی هم پیش از بیت فارسی آمده است:
قاد الجیاد لخمس عشره حجة
و لداته اذ ذاک فی اشغال
قعدت بهم هماتهم وسمت به
همم الملوک و سورة الابطال

رضا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:

در بیت اول مصرع دوم خواجه نگه دار مرا به نظر میاد توصیف باشد نه درخواست چرا که اگر خواجه خطاب به خدا باشد نمیتواند درست باشد به نظر من (خواجه نگه دار مرا ) به معنی این است ( ای کسی که مرا خواجه و سرور و آقا نگه داشته )

رجل در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲:

اشک در چشمانم حلقه زد. مو بر تن م سیخ شد.

یوسف در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:

با سلام اگه میشه در مورد بیت سوم توضیح بدید با تشکر

ناشناس در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۰۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۴ - خدو انداختن خصم در روی امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه و انداختن امیرالمؤمنین علی شمشیر از دست:

در بیت اول «منزه» به جای «مطهر» بهتر است.
با تشکر

روفیا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۹ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۸ - تمثیل در بیان ظهور خورشید حقیقت در آیینه کائنات:

یکی را چون شمردی گشت بسیار ...
ابن سینا در شفا در تعریف عدد می گوید فقط عدد یک تعریف خاصی دارد و اعداد دیگر را نمی توان مستقل از عدد یک تعریف کرد . هفت همان یک است که هفت بار تکرار شده است !
این بیت شیخ شبستر می گوید این همه کثرات که در جهان هستی می بینیم همان یک است که تکرار شده است . قاعده ای نیز وجود دارد که می گوید الواحد یصدر عنه الا الواحد . یعنی از یک غیر از یک چیز صادر نمی شود .

روفیا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۷ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۸ - تمثیل در بیان ظهور خورشید حقیقت در آیینه کائنات:

شد ان وحدت از این کثرت پدیدار ...
در این مصراع از بمعنای from نیست . بلکه به معنای through است . یعنی کثرت سرچشمه وحدت نیست بلکه واسطه است .
این مطلب در عرفان انگلیسی به گونه ای دیگر امده است great people always know the : greatness is not from them but it's through them !

ali در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۱۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱:

این شعر توسط همایون شجریان در آلبوم مست و مستور بسیار زیبا اجرا شده.

روفیا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۰۳ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۸ - تمثیل در بیان ظهور خورشید حقیقت در آیینه کائنات:

عدم ایینه هستی است مطلق
کزو پیداست عکس صورت حق
عدم چون گشت هستی را مقابل
درو عکسی شد اندر حال حاصل
یعنی نیستی ایینه هستی مطلق است . هر موجودی برای خود ماهیتی دارد . یکی سنگ است یکی گل . یکی داعشی یکی طالب .
ولی عدم همچون ایینه تصویر ثابتی ندارد . گل و سنگ و داعش و ... همه را انطور که هستند بی اغراق و تغییر نشان می دهد . همه رنگ ها را نشان می دهد ولی الوده به هیچ رنگی نمی شود . عدم ، قابلیت است . هر چه به عدم یعنی باور به ناچیزی نزدیکتر شویم قابلیتمان بیشتر می شود و ایینه درونمان تصاویر بیشتر و دقیقتری را نشان میدهد .
در دنیای ملموس نیز این حقیقت را بکرات می بینیم . انسانهایی که وارد حزب یا فرقه ای خاص می شون مثل کمونیسم یا فراماسون یا داعش ، محدود به یک تعین خاص می شوند . برای خود ماهیت خاصی تعریف می کنند و زندانی ان چارچوب می شوند و از ان چار چوب خارج نمی شوند و خارج از ان تصویری را نمی بینند و درک نمی کنند .
تابلوی مونالیزا هم بر دیوار کسل کننده می شود . ولی ایینه هیچ گاه کسل کننده نمی شود چون هر لحظه تصویر جدیدی از این جهان پویا را نشان می دهد .

بی نام در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۳:

بیت اول این غزل اشاره به آیه 172 سوره مبارکه اعراف دارد:
وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلینَ.
«به یاد آور زمانی را که پروردگارت از پشت فرزندان آدم، ذریه آنها را بر گرفت و آنان را گواه بر خویشتن ساخت و فرمود: آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: آری، گواهی می‌دهیم. برای اینکه در روز رستاخیز نگویید ما از این غافل بودیم.

پیوند به وبگاه بیرونی

پویا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۴:

استاد شجریان در آلبوم بهاریه این غزل را بسیار زیبا اجرا نموده اند.
ایشان بیت آخر رو این گونه می خوانند:
به بستان رو که از بلبل طریق عشق گیری یاد
به مجلس آی که از حافظ سخن گفتن بیاموزی

روفیا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۲۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶ - بردن پادشاه آن طبیب را بر بیمار تا حال او را ببیند:

ببخشید در جمله اخر :
وام دار اویند .

روفیا در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۲۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶ - بردن پادشاه آن طبیب را بر بیمار تا حال او را ببیند:

سلام
از وی ار سایه نشانی می دهد
شمس هر دم نور جانی می دهد
این حقیقتی شگرف است که گرچه ما غالبا سایه را در مقابل افتاب به کار می بریم ول سایه خودش هستی اش را مرهون نور است . اگر نور نباشد سایه ای نیز نخواهد بود .
لطفا این سخن شکسپیر سلام ا... علیه را بخوانید :
What is your substance, whereof are you made,
That millions of strange shadows on you tend?
Since every one hath, every one, one shade,
And you, but one, can every shadow lend
شکسپیر نیز پدیده ها را به سایه هایی تشبیه میکند که وجود های ظاهرا متفاوت خود را وامددار ان نور یگانه هستند !

سید امیر غروی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۵۲ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - وله فی‌بیان الحقایق:

ادب پیشکش می کنم،
به نظر می رسد بهتر است در بیت سوم - مصرع اول در عبارت :
« این جامها چه فایده؟ چون بر کند اجل » کلمه ی (( بر )) به کلمه ی {{ پر }} تبدیل و اصلاح گردد.
چون {{ این جام ها را اجل پر می کند }} استباط می شود.
ایام به کام

نام نیکو در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۱۵ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۲۶ - سخن گفتن مجنون با زاغ:

......این شعر به عنوان درد و دل عاشق با طبیعت می تواند شروع نیکو برای ندای معشوق باشد.

merce در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷۸:

با درود
این غزل به شماره ی 789مجدداً تکرار شده
با احترام
مرسده