رشا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۲۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را به بهانه به راه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد به فضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب:

با سلام
آنچه که بنده را پس از مطالعه نظرات ارزشمند دوستان جلب نمود، نوع بحثی است که با یکدیگر می نمایند.
متاسفانه تفکری که حاکم بر این بحث هاست تفکر صفر و صدی و یا سیاه و سفید می باشد. در حالی که اگر بی طرفانه به موضوع نیک بنگریم مشاهده خواهیم نمود چه منتقدان و چه طرفداران نظرات منطقی و ادله کافی دارند.
اما متاسفانه لحن صحبت ها به خواننده القا می کند که انگار فقط یکی از این نظرات حق دارند صحیح باشند.
این نوع تفکر که اولین سطح باورهای معرفت شناختی به حساب می آید در جوامع مختلف بسیار آسیب زا بوده است. که عارضه ایی مثل داعش یکی از نتایج بارز افراط و پافشاری بر این نوع تفکر است.
حقیر وظیفه خود دانستم تا این مورد را با اساتید خود توسط این حاشیه در میان بگذارم

حمید در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۰۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۸ - جرس کاروان:

با سلام من هروقت غزل های شهریار را می خوانم گریه ام می گیرد بااین شعر اذری از استاد یاد می کنم: ای ادب دنیاسنه سلطان سلام اولسون سنه
شاعر باشوکت ایران سلام اولسون سنه
حقی وار فخرایلسن دایم سنه اهل ادب
سن او شاعرسنکه عالمده سنه یوخدر مثال

merce در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۳:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:

با سلام
من هم با فرمایش جناب محمد کشاورز موافقم
اگر ”عسلی دوخته“ را قبول کنیم معنای دیگری به شعر داده ایم که بسیار زیباست
غیر مسلمانها برای تمیز از مسلمان پارچه ی زردی به شانه ی خود می دوخته اند
خاقانی میفرماید: گردون یهودیانه به کتف کبود خویش
آن زرد پاره بین که چه پیدا برافکند
که منظور از زردپاره خورشیداست
و سعدی هم در جایی سروده :
این حلاوت که تو داری نه عجب کز دستت عسلی دوزد و زنار ببندد زنبور
بدین معنا که : حتی زنبور هم از شیرینی تو از آیین خویش دست میکشد
(در قدیم اعتقاد به مسلمان و غیر مسلمان بودن زنبورها داشته اند)
بااحترام
مرسده

سید احمد مجاب در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۲:۴۳ دربارهٔ عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۱:

درمان ( درد ) من ز مسیحا مجو که هست

فرهاد در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۲:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۴:

آمیز گرامی، به نکته بسیار جالبی اشاره کردید. اگر چه از نظر معنی آنچه شما میگویید میتواند درست باشد، ولی باید توجه کنید که از نظر وزن عروضی سروروان (با سکون واو) با سرو روان (با کسره واو) میتواند متفاوت باشد. در اینجا وزن شعر با سرو روان (با کسره واو) درست است.
همچنین، حافظ ترکیب "سرو روان" (با کسره را بیشتر بکار برده است. مانند:
گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس
زین چمن سایه آن "سرو روان" ما را بس
من و همصحبتی اهل ریا دورم باد
از گرانان جهان رطل گران ما را بس
پاینده باشید و علاقمند

فرهاد در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱:

"کفر زلفش ..." کفر در زبان عربی به معنی پوشیدن و پوشش است. حافظ در اینجا استعاره ای زیبا و چند بعدی بکار بدره است!

مروت در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۳۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی بهرام گور » بخش ۳۸:

در زمینه سوالی که در مورد این مصرع شده، شرحی خوب در صفحهٔ زیر توسط شاهین سپنتا آمده است.
پیوند به وبگاه بیرونی/

مینا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:

ای کسی که بر چهره همچون ماه خود از عنبر ناب خط چوگانی می کشی ; من سرگشته و بی سامان را آشفته حال مکن ،کشیدن : به معنی نقاشی کردن یا دراز کردن یا حرکت دادن است ،عنبر: ماده ای چرب و خوشبو که از داخل معده و روده ماهی عنبر استخراج می شود معمولاً خاکستری رنگ است ، اما نوع عالی آن سیاهرنگ است ،سارا: خالص ، بی غش ،می گوید تو که از عنبر خالص بر صورت همچون ماهت ابرویی مثل هلال چوگان زیبا می کشی ، مرا مثل گوی در برابر این چوگان بی قرار و سرگردان مکن ، به بیان دیگر هر چه بر جمالت افزوده می شود بر بی قراری من نیز افزوده می شود،چوگان را می توان کنایه از زلف معشوق نیز دانست و دراین صورت کشیدن به معنای حرکت دادن یا کشیدن چوگان برای نواختن گوی است.

سماع در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۴۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۵۱ - جواب گفتن آن قاضی صوفی را:

استاد سروش بیت حافظ را پلورالیزم منفی و مولوی را پلورالیزم مثبت نام مینهد ، مولوی معتقد بر وجود فراوان حقیقت است ولی پرده و حجاب دارد ، در صورتی که حافظ معتقد بر عدم وجود حقیقت کافی و به زبان دیگر عدم فهم حقیقت است .

سهراب داودوند در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۳۱ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۳۸:

باعرض سلام امروزیکشنبه است&مطعلقه به امام اول شیعیان حضرت علی(110)میباشددرکلااگرحساب کنیدروزها یکی پس ازدیگری میگذرداگردرجمع حساب کنیداگراین روزهابایک برنامه خوب وقابله رضایت عمرباپوچی &بی ثمرخواهدگذاشت ... خلاصه بااین برنامه ایکه مخلص چاکردرپیش گرفتم ...بقولی راه به ترکستان ختم خواهدشد،منظور،جمع دوبیتی امروز...:5199 .

روزبه در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۰۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۱:

بهتر است بیت 7 را این گونه بنویسید :
بیارای خوان و بپیمای جام
این ب به فعل چسبیده میشود مانند بخور ؛ بپرس ؛ بنوش

شمیسا در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:

حتی تصور یک لحظه از آن «آن»ی که مولانا این شعر را دریافت کرده، وجود را به رقص می آره!....وه که چه آتشی در وجود این بشر زبانه می کشیده...... هژیر مهرافروز حق این شعر را به زیبایی ادا کرده.
پیوند به وبگاه بیرونی

هاشم مرادمند در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

با توجه به استفاده مولانا از واژه خربنده در اشعار دیگر، به نظر میرسد مراد از خربنده کسی است که اهل استدلال و منطق است و عقل را به خر تشبیه کرده است،
پای استدلالیان چوبین بود

امیر در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۱۹ دربارهٔ مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۸۱ - گفتگو از روشنان فلکی و سیاهکاری آنان:

سغبهٔ یعنی چه ؟
بیت آخر :
کسان که سغبهٔ مسعود سعد سلمانند

سیاوش مرتضوی در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۷:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۳:

در بیت یکی مانده به آخر، نگارش درست چنین است: «داور داراشکوه‌، ای آن که تاج آفتاب».
(Daavar'e Daaraa-shokouh, ey aank'e taaj'e aaftaab)

علی خراسانی در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۲۶ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸:

سعدی غزلی با این مطلع:
خوشتر از ایام عشق ایام نیست
بامداد عاشقان را شام نیست

منصور پویان در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۱:

In the beginning, everything was alive. The smallest objects were endowed with beating hearts. The passage of time, i.e. the cycle of life and death, is just the manifestation of one possible permutation of all the things that can happen to people. What it means to be a human being or what it means to be alive; are really very boring topics per se. What remains interesting is the capability to remember things that will somehow connect with things that other people have experienced.

حسین در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۹:

جناب نا شناس ، با سلام ! :
لطفا بنده و دیگران را از مطالب معنوی و عرفانی یاد شده در این غزل آگاه کنید .

ایام به کام .

م.ر.الف در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:

چیزی که بر یک جا قرار نگیرد. (آنندراج ). هر چه بر یک حال نماند: دل هرجایی . طبع هرجایی . هر کس یا هر چیزی که تلون حال دارد و هر دم به سویی روی آورد

پرویز شاه محمدی در ‫۱۰ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۲۲ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۸:

با عرض درود بر شما ؛
در بیت دوم مصراع دوم فکر کنم قافیه مشکل دارد ؛
(تو به خون کشتگان ماخوذ باش)
فکر نکنم ماخوذ با خوشنود , سود , زود متحد الوزن باشد.
سبز و شادمان باشید.