افسانه چراغی در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۵۲ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت صعوه » حکایت صعوه:
صعوه که نوعی گنجشک کوچک است، نماد انسانهایی است که خود را ضعیف و حقیر و کوچک میپندارند و حاضر به تحمل زحمت و مشقت نیستند.
افسانه چراغی در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۴۹ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت کوف » حکایت کوف:
کوف، بوف، بوم یا جغد نماد انسانهایی است که کنج عزلت میگزینند و گنج مقصود را در گوشهنشینی و انزوا و بریدن از مردم میجویند.
افسانه چراغی در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۳۰ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت باز » حکایت باز:
برای آموزش باز، چشمهای او را میبستند. میگویند چشم او را برای دیدن پادشاه باز میکردند؛ برای آن که تنها روی پادشاه را ببیند و او را بشناسد.
حافظ میگوید:
بردوختهام دیده چو باز از همه عالم
تا دیده من بر رخ زیبای تو باز است
افسانه چراغی در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۲۶ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت باز » حکایت باز:
زُقّه: آب و دانه
افسانه چراغی در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۲۵ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت باز » حکایت باز:
باز یا شاهین نماد انسانهایی است که به پادشاهان نزدیک هستند و از این که به مرکز قدرت نزدیکند و لقمهای از پادشاه به آنان میرسد، خرسند هستند و به دیگران فخر میفروشند.
Two Hid در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۵۴ در پاسخ به ملیکا رضایی دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷:
بیت پایانی شبیه به جیره خواریست
به این اصطلاح که از اجبار باشد
معلوم میشود که فراز و نشیب های شعر هیچ کدام در وصف ناصردین نیس
افسانه چراغی در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۵۲ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت بوتیمار » حکایت بوتیمار:
بوتیمار از غصه این که مبادا آب تمام شود، از آن نمینوشد و آب را از خودش دریغ میکند؛ بنابراین بیت به این شکل درست است:
زآرزوی آب، دل پر خون کنم
چون دریغ آید به خویشم، چون کنم؟
«چون دریغ آید، نجوشم چون کنم» چه معنایی میدهد؟!
برمک در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۱۱ دربارهٔ قطران تبریزی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۴۴ - در مدح ابوالمظفر فضلون:
چون پری داران درخت گل همی لرزد بباد
چون پری بندان همی بلبل بر او افسون کند
قطران.
پریدار= پری زده/پری گرفته - دار نیز بچم درخت نیز است که در این سروده زیبا نشسته
پریدار و پریبند
پری گرفته :
چون پریداران درخت گل همی لرزد ز باد
چون پری بندان بر او بلبل همی افسون کند.پریداران با او سخنی میگفت. ( جهانگشای جوینی ).
مولوی.
من شخص پریدارم من مرد پریخوانم.ساغر بزم پری جام پریدار بود
سلمان ساوجی.
چون پریدار کف آورده بلب زان باشد.
محمدرضا در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۳۵ دربارهٔ وحشی بافقی » خلد برین » بخش ۵ - حکایت:
سلام، امکانش هست کسی مفهوم این شعر را توضیح بده؟
حمید شرفی در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۴۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:
در مصرع اول بیت ششم (جز دلِ من کز ازل تا به ابد عاشق رفت)، لغزش وزنی روی داده که از حافظ بعید است. در وزن «فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن» (رمل مثمن مخبون محذوف) به جای «کز» که هجای بلند است، باید یک هجای کوتاه بنشیند تا وزن صحیح باشد. لذا به احتمال قریب به یقین، خطای نگارشی یا نسخه خوانی روی داده و این خطا بر قلم حافظ نمیرود.
رضا از کرمان در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۰۷ در پاسخ به بابک چندم دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۱۹ - گفتار اندر نکوکاری و بدکاری و عاقبت آنها:
درود بر شما
ممنونم ،طبق فرمایش حضرتعالی در مضمون با این بیت تقریبا متناظره :
هر عمل از خیر وشر، کز آدمی سر میزند
آن عمل مزدش بزودی پشت در ،در میزند
شاد باشید
برمک در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۴:۵۵ دربارهٔ قطران تبریزی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۴۱ - فی المدیحه:
پیداست این سروده را نیز باید چون سروده سعدی در بخش ذال میهشتند
اگر نیک بنگریم این سروده نیز با ماخوذ قافیه شده و بوذ و سوذ و الوذ بوده
امیرحسین در ۱ سال قبل، سهشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۵۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۸ - گفتار اندر فراهم آوردن کتاب:
یعنی حتی اگر به خرمای آن نخل بلند(مدارج بالای علم!) دسترسی پیدا نکنی،میتوانی از سایه آن نخل بهره ببری!
مهرناز در ۱ سال قبل، سهشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۱۱ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۳۱ - آگاهی خسرو از مرگ پدر:
کاش تمام شعر رو تفسیر کنید تا منظور اصلی شعر رو متوجه بشیم.
رسول لطف الهی در ۱ سال قبل، سهشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۸:۲۰ در پاسخ به خوشه چین بانو دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱:
البته می آنروز با الکل های امروز خیلی فرق داشته مانند نفت و بنزین حتی قبل از ماه روزه هم بسیار مینوشیدند
افسانه چراغی در ۱ سال قبل، سهشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۰۲ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » داستان همای » داستان همای:
هما نماد انسانهایی است که غرور و جاهطلبی و خودبزرگبینی آنها باعث میشود که خود را برتر از دیگران بپندارند؛ تا حدی که میخواهند بر شاهان و صاحبان قدرت نفوذ داشته باشند.
افسانه چراغی در ۱ سال قبل، سهشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۵۶ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » داستان کبک » داستان کبک:
کبک نماد انسانهایی است که عاشق و دلبسته مال دنیا و مادیات هستند و عمر خود را در راه زردوستی و زراندوزی میگذرانند؛ هرچند که به اندازه سختیهایی که متحمل میشوند، بهره و لذتی نمیبرند.
افسانه چراغی در ۱ سال قبل، سهشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۵۳ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » حکایت بط » حکایت بط:
بط یا مرغابی نماد انسانهایی است که زهد افراطی میورزند و خود را از هر گناه و بدی پاک میدانند و خودپسندی را به جایی میرسانند که توهّم انسان کامل بودن باعث میشود که ادعای کرامت کنند.
یونس یونسیان در ۱ سال قبل، سهشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
این شعر به عنوان اولین شعر از دیوان حافظ، کنار هم نشستن یک بیت عربی و یک بیت فارسی می باشد و به وضوح در هم تنیده شدن این دو زبان را اعلام می کند. بدون شک این شعر پس از یک ترومای روانی و غرق شدگی درونی برای حافظ رخ داده و در این داستان شبیه زورق مست اثر رمبو دارد داستان کشتی غرق شده در غم را نشان می دهد
حمیدرضا ابراهیم زاده در ۱ سال قبل، چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۴: