برگ بی برگی در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:

عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا
ما همه بنده و این قوم خداوندانند
شیرین دهنان کسانی نیستند جز حافظ و مولانا ، عطار و سایر بزرگان حکمت و عرفان و اولیای خدا و پیامبران و همه راهنمایان بشریت که با سخنان و پیام های ارزنده خود ، شکر افشانی کرده و سعی کردند غم و درد را از انسان زدوده و شکر و شیرینی زندگی را برای او به ارمغان آورند و این عهد و پیمان را خدا بین انسان و آن شیرین دهنان برقرار نمود . رابطه انسان با آن راهنمایان مانند بنده و غلامان با خواجه و سرور خود است و همانگونه که غلام از مولای خویش اطاعت و حرف شنوی داشته و جانب ادب را رعایت میکند ، انسان نیز بایستی نسبت به این قوم همین مراتب را رعایت کند محتمل است این بیت برگرفته از آیه پنجاه و نهم سوره نساء در باره اولی الامر باشد .
مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم
آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند
افلاس و فقر یکی و مهمترین مراتب عرفان است که تا انسان احساس فقر و نیاز به حضرت معشوق نداشته باشد اتفاق خاصی در تحول دیدگاه او نسبت به جهان نخواهد افتاد و پس از این افلاس است که انسان طلب می شادی بخش از دست مولای خود داشته و قصد رها کردن غم های دنیوی و جایگزین نمودن شادی و طرب بی حد و حصر در هر دو جهان را دارد .
خرقه سنگین پشمینه نماد دلبستگی و شیفتگی به چیزهای این جهانی میباشد که این بار سنگین بر دوش انسان اجازه آن شادی بی علت و ذاتی را به انسان نخواهد داد و شرط اولیه بهرمندی از آن می معرفت ، رها کردن و دادن این خرقه پشمین در ازای آن می ناب خرد ایزدی ست و دریغ و افسوس برای انسان طالب معرفتی ست که این خرقه شیفتگی های او را در گرو یا به ازای آن می ناب نستانند یعنی که او را لایق آن می ندانند و اجازه دهند در خرقه دلبستگی های خود باقی بماند.
وصل خورشید به شبپره اعمی نرسد
که در آن آینه صاحب نظران حیرانند
و در آنصورت چنین انسانی به شبپره کور یا خفاشی میماند که نور را نمی شناسد و البته که چنین انسانی به وصال خورشید و آن نور واحد یا حضرت معشوق نخواهد رسید زیرا که هر آینه انسان های صاحب نظر که همه تعلقات دنیوی خود را رها کرده و دارای آن جهان بینی عالم یکتایی شدند نیز سرگشته و حیران هستند ، یعنی در شک بسر میبرند که آیا در نهایت ممکن است به وصال آن یگانه برسند یا خیر ؟ چه رسد به آنهایی که خرقه پشمینه آنها را از ایشان باز نستاندند . این بیت نمایانگر خوف و رجا در دل ایمان آورندگان است که در مذاهب مختلف به آن پرداخته اند .

وحید محمدپور کاریزکی در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۴۵ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱۹:

با سلام. خیلی ممنون جناب حسین خانی عزیز بابت حاشیه تاریخی به جا و جالبتون. البته اون اشتباهی که فرمودین در کلمه محفل شده، شاید عمدا جایگزینی صورت گرفته برای تنظیم بهتر آهنگ؛ چون در استادی حبیب محبیان شبهه ای نیست به نظرم. با احترام

شرقزده در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۸۲:

در نسخه دیگر اینگونه نیز آمده است, و صحیح تر به نظر میاید:
بر گور من آن کو گذرد مست شود
ور ایست کند تا بابد مست شود
در بحر رود بحر و عمد مست شود
در خاک رود گور و لحد مست شود

اسامه در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۵۶ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۸:

با سلام و سپاس
مصرع دوم بیت پنجاه و یک از نظر وزن اشکال دارد، به نظر باید به شکل زیر باشد
که نام دوستان آن به که نیک از دوستان بینی
هم چنین در بیت پنجاه و دو کلمه «اولیٰ» به اشتباه بصورت «اولا» نوشته شده است.
خواهشمند است اصلاح فرمایید
با درود

خدمات نشر هوتات در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۴۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قطعات » شمارهٔ ۲۲۲:

غلط تایپی: در مصراع دوم، به روی غلط و بر وی درست است.

زهره خضری در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۳۴ دربارهٔ رودکی » مثنوی‌ها » ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه » بخش ۱:

سالها قبل حدیث زیبایی در این زمینه خواندم که مصدر و منبع آن را در خاطر ندارم :
قال المعصوم علیه السلام :
مَن لم یؤدبه الأبوان ، یؤدبه الملوان ، و من لم یؤدبه الملوان ، یؤدبه النیران...
کسی که از والدین ادب نیاموزد ، روزگار ، ادبش می کند ، و هر که با روزگار ادب نیاموزد ، آتش تادیبش می نماید.

مجید در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۴۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان بیژن و منیژه » بخش ۱:

خیلی عالیییی و پر محتوا،شیرین تر از شاهنامه هیچ متنی خواندنی نیست،
دل ادمو قوی و به ادم جرات میده،،،چقدر زیبا درس ازادی و ازادگی گرفتم
من کل شبو نخوابیدم و الان که میبینم هوا روشن شده،کل نیمه شبو با شور و لذت خوندم این داستانو لذت واقعی بردم

Aqil Qazi در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸:

سالار عقیلی و همایون شجریان هردو با آهنگ‌سازی و نوازندگی سیامک آقایی این غزل را در قالب تصنیفی بسیار دل‌نشین و حزین و شورانگیز اجرا کرده‌اند

خدمات نشر هوتات در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۱۶ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳:

غلط تایپی: در مصراع بپرس اگرچه ز مجروح نشوند شهادت، نشوند غلط و نشنوند درست است.

سینا در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۰۶ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] » رباعی ۱۲۶:

من ظاهر نیستی و هستی دانم
من باطن هر فراز و پستی دانم
با این همه از دانش خود شرمم باد
گر مرتبه ای ورای مستی دانم

نگار بهشتی پور در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۰۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هشتم در شکر بر عافیت » بخش ۶ - گفتار اندر بخشایش بر ناتوانان و شکر نعمت حق در توانایی:

قعود:‌نشستن
زرود:‌نام محلی بی آب در راه مکه

هیمک در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۰۴ دربارهٔ اسدی توسی » گرشاسپ‌نامه » بخش ۸ - در صفت جان و تن گوید:

برگرد:برگردان،دیگرگونه کردن

رامین در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۳۸ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیف‌ها » شمارهٔ ۱۰ - از خون جوانان وطن لاله دمیده:

عارف قزوینی تصنیف فوق را در مایه‌ی دشتی و در رثای شهیدان راه آزادی سرود، شعری که نماد انقلاب مشروطه شد و آن را بدین‌گونه به حیدرخان عمواوغلی تقدیم کرد:
«این تصنیف در دوره‌ی دوم مجلس شورای ایران در تهران ساخته شده‌است. به واسطه‌ی عشقی که حیدرخان عمو اوغلی بدان داشت میل دارم این تصنیف به یادگار آن مرحوم طبع گردد.»
اما پس از آن، متن شعر هیچ‌کجا به صورت کامل چاپ نشد و هرجا که یادی از این تصنیفکرده‌اند، تکه‌هایی از آن را آورده‌اند. متن کامل شعر برای نخستین بار در ویژه‌نامه‌ی مشروطه‌ی ماه‌نامه‌ی نقدنو (سال سوم، شماره‌ی 13، تیر و مرداد 85) چاپ شد.

امینی zahraaminian۲۱۱۲@gmail.com در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۲:

وزن شعر فاعلاتن مفاعلن فعلن است. انکار در اکثر شعرهایی که بر این وزن اند اشتباه کرده اید.

امینی zahraaminian۲۱۱۲@gmail.com در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۲:

وزن شعر فاعلاتن مفاعلن فعلن است.

امینی zahraaminian۲۱۱۲@gmail.com در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰:

وزن شعر فاعلاتن مفاعلن فعلن است نه فعلاتن مفاعلن فعلن

محمد حمیدی اصفهانی در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹:

البته مصرع دوم بیت دوم رو استاد جلال تاج اصفهانی اینطور خوندند
غافلی باید که پای اندر شکیبایی کشد

احمدآرام نژاد در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۸ - انابت آن طالب گنج به حق تعالی بعد از طلب بسیار و عجز و اضطرار کی ای ولی الاظهار تو کن این پنهان را آشکار:

چون دعامان امر کردی ای عجاب
درود وعرض ادب بخاطر قافیه مصرع دوم (مستجاب)فکر میکنم قافیه مصرع اول باید اجاب =اجابت کننده باشد
لطفا بررسی واصلاح فرمایید

ناشناس در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۴۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱ - به نام ایزد بخشاینده:

کیمخت اگر ذمیم کردی از زاز ذمیم، ادیم کردی.
زمیم غلط است ==> ذمیم

هونام در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۵۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲:

آفرین فروهر (FARAVAGAR)
منم این افرادو نمیفهمم
اینا میخوان به زور مخالفاشونو موافق جلوه بدن
سازگار بودن منطقشون و دیدگاهشون و به روز بودن اعتقاداتشونم که هی میگنو تو کتبشونم اومده همینه که تفسیر به رای میکنن و هرچیز مخالفو میپیچونن و موافق جلوه میدن یا نظر مخالفو نشر نمیدن مثل این سایت گنجور که من تا حالا 100 تا پیام مخالف افراد دینی گذاشتم اما همرو پاک کرده بعد از یک ربع امیدوارم این یکیو پاک نکنن و بهشون بر نخوره و جنبه داشته باشن و رو روحیه خودشون کار کنن