Shah در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۷:
معنای بیت ۶ چیه؟
جلیلی در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۵۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۴ - نی محزون:
درود و سپاس از دستاندرکاران گنجینهی ادبی گنجور
تصویر این شعر با دستخط استاد شهریار منتشر شده، در صورت امکان به این صفحه الحاق کنید.
نردشیر در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۴۰ در پاسخ به حمید رضا میناخانلو دربارهٔ سرایندهٔ فرامرزنامه » فرامرزنامه » بخش ۳۲ - پیغام آوردن به نزدیک گودرز که گیو، بسته شده به دست بانو در شب اول:
شاید منظورش اینه هزار سیصد سال از این داستان ها و روایت ها گذشته بوده
رامین عباسی در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۳۵ در پاسخ به سام دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
نه عزیز جان خدا همه چرخه الیه راجعون رو در کسری از ثانیه دیده و این دید ما به عنوان ناظره که باید خدا بین و باطن بین و در آخر عدم بین باشد فاینما تولوا فثم وجه الله بقره 115 یعنی هر جا رو نگاه کنی وجه او ( خدا ) رو می بینی و انی مصرع از این شعر سعدی بزرگ اشاره به این آیه شریفه داره جان دلم
جهن یزداد در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی کیخسرو شصت سال بود » بخش ۳:
فر توس فردوسی ۱۹ سال پس از درگذشت طبری چم بجهان گشود نامها پهلوانان را طبری با گویه های دری ناشده اورده مانند ان که گوید
وسپافره دخت فراسیگ و مادر کیخسرونه و انرا وسپفره و گسپفره نیز گویند
و گیو را بیی و بیو گوید و هومان را خمان و فراسیاب را فراسیگ و فراسیو نامد
افراسیگ را دو گونه گفته اند یکی فراسیو که پر اسیو ( چرخش اسیا ) باشد و دگر پر اسیو (پر اسیب )باشد و زین رو فراسیابش خواندند
جهن یزداد در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی کیخسرو شصت سال بود » بخش ۳:
جهن یزداد در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۸ در پاسخ به حسین دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان کاموس کشانی » بخش ۱:
کمان یکی چوب است و دگر زه ان کمان را همیشه بزه نمیداشتند انجا که گفته کمان بزه را به بازو فکند = کمان زه شده را به بازو افکند
رامین عباسی در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۳ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
رسد آدمی بجایی که بجز خدا نبیند اشاره به آیه شریفه 115 بقره فَأَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللهِ به هر جا نگاه کنی وجه او رو می بینی این یعنی ارتقاء دید و بینش ناظر یعنی از دید ظاهر بین به دید باطن بین رسیدن به دیوار هم نگاه کنی به گل هم نگاه کنی به مه رویی نظر بندازی صورت او رو می بینی در واقع تجلیات خدا رو دیدنه خدا در وصف و توصیف نمیاد سنایی می فرماید
نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی
نتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایی
و یا :
فهم او در خور هر هوش نیست
حلقه او سخره هر گوش نیست
بنابرین ما در چرخه الیه راجعون بسمت توصیفاتی که خودمون به " او " نسبت داده ایم میریم می خوایم بریم بشیم الصمد به بی نیازی به وحدانیت و یگانگی او برسیم وگرنه خدا از توصیفات مبراست ( در چرخه زمینی میشه به درک انالحق نیز نایل شد بمانند منصو حلاج ) چون اگر قابل توصیف بود تو مسایل فیزیکی می گنجید خوب فیزیک یعنی دنیای ابزار و فن و سنجش و تکنیک و موج متراکم و غیرمتراکم یعنی ماده و انرژی یعنی هر چیزی دارای فرکانس هستش در قالب ماده و اتم و ذرات بنیادی قرار میگیره در حالیکه ما میگیم " او " غیر قابل وصفه و ما میریم تا به یگانگی و وحدت الهی برسیم و بنظر میرسه مصرع دوم بنگر که تا چه حد است "مقام" آدمیت درست باشه براینکه بعد از مرگ زمینی و رفتن به برزخ روح هادی که بخشی از کالبد ذهنی ما هستش لامکان میشه پس " مکان آدمیت " نباید باشه بعد مرگ لامکان میشه کالبدمون و زمانی انسان در حال حرکت در الیه راجعون به خلیفه الله و به این مقام می رسه که من ثابت یا همون روح الله با من متحرک یا همون کالبد ذهنی مزدوج بشن و کجا این ازدواج شکل می گیره ؟ در جهنم و جهنم لامکان و لازمان هستش و عرفای معتقد به وحدت وجود به استعاره به جهنم " تالار ازدواج و جشن و سرور " هم میگن
نور بمانید در پناه شعور الهی و رحمانیت عام و خاص او
محسن جهان در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۱۱۷ - بیان مجاهد کی دست از مجاهده باز ندارد اگر چه داند بسطت عطاء حق را کی آن مقصود از طرف دیگر و به سبب نوع عمل دیگر بدو رساند کی در وهم او نبوده باشد او همه وهم و اومید درین طریق معین بسته باشد حلقهٔ همین در میزند بوک حق تعالی آن روزی را از در دیگر بدو رساند کی او آن تدبیر نکرده باشد و یرزقه من حیث لا یحتسب العبد یدبر والله یقدر و بود کی بنده را وهم بندگی بود کی مرا از غیر این در برساند اگر چه من حلقهٔ این در میزنم حق تعالی او را هم ازین در روزی رساند فیالجمله این همه درهای یکی سرایست مع تقریره:
تفسیر ابیات ۳ الی ۵:
با توجه به آیه مبارکه ۴ سوره حدید: 《هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنتُمْ، هر کجا باشید او با شماست》مولانا میفرماید؛ آنقدر با جد و اهتمام بسیار به دنبال او خواهم گشت که متوجه شوم این جستجو بی فایده بوده و او همواره با من است.
آنگاه بر من این همراهی آشکار میشود که زمانی بر من بگذرد و به هشیاری حضور زنده شوم.
مولانا مجدد تاکید میکند که انسان پس از سفرهای طولانی از روز ازل و هبوط به این دنیای خاکی و تبدیل مرحله به مرحله به هشیاری کامل، این معیت با حضرت حق بر او هویدا میگردد.
نردشیر در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۴ دربارهٔ سرایندهٔ فرامرزنامه » فرامرزنامه » بخش ۲۷ - گفتگو کردن پهلوانان با یکدیگر از برای بانو گشسب:
زرین عمود چیه دقیقا ؟
حسن bono۱۳۶۳h@gmail.com در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۶ در پاسخ به انوش دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸۵:
سلام وقت بخیرو شادی
اگه اشتباه کردی که هیچی و اگه دانسته داری استاد رو زیر سوال میبرید متاسفم
نردشیر در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۶ دربارهٔ سرایندهٔ فرامرزنامه » فرامرزنامه » بخش ۲۱ - جواب نوشتن زال و رستم به هرسه پادشاهان هندوستان:
پناه بر خدا
نردشیر در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۵ دربارهٔ سرایندهٔ فرامرزنامه » فرامرزنامه » بخش ۱۹ - تمثال آوردن پیران و گفتن حقیقت پیش افراسیاب (و) منع کردن پیران،افراسیاب را برای جنگ بانو گشسب:
این داستان روباه و گرگ مانند داستان های کلیله و دمنه است
نردشیر در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۷ دربارهٔ سرایندهٔ فرامرزنامه » فرامرزنامه » بخش ۱۸ - زنهار خواستن سه پلوان از بانو گشسب:
چه قشنگ میگه هر کی رو دوست داری بفرست پیش من تا دو تاش کنم :))
نردشیر در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۷ دربارهٔ سرایندهٔ فرامرزنامه » فرامرزنامه » بخش ۱۶ - عاشق شدن شیده پسر افراسیاب بر بانو گشسب در میدان شکار:
تمرتاش همون تیمور تاش هست
نردشیر در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۲۴ دربارهٔ سرایندهٔ فرامرزنامه » فرامرزنامه » بخش ۱۲ - زخم زدن بانو گشسب بر رستم:
رج 6 و 7 مانند هم و تکراری هستند
حبیب شاکر در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۱۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۱:
سلام بر دوستان
هر ذره در این جهان به کاری باشد
با امر خدا کار گزاری باشد
شاید تن ما دی عزیزی بوده
یا روز دگر عاشق زاری باشد
تشکراز عزیزان.
محمد حسین اصولی نژاد در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۲۰ در پاسخ به جواد دقیق دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۹ - در نصیحت فرزند خود محمد نظامی:
بله. در کتاب درسی ما هم به صورت "تا معنی آن تمام دانی" درج شده بود.
سیامک یوسفی در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۱۴ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » رسوای دل:
خانه (ی) مور است و منزلگاه بوم - آسمان با همت والای دل
1 - حتی مورچه و جغد هم اگر دلی با همت والا داشته باشند میتوانند در آسمان خانه کنند.2 - اگر دل همت والا داشته باشد حتی از آسمان هم فراتر میرود و آسمان را چیزی بیشتر از خانه مور و منزلگاه جغد نمی بیند.
جهن یزداد در ۴ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۷ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۰۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی بهمن اسفندیار صد و دوازده سال بود » بخش ۴: