کورش بوتیمار در ‫۳ سال قبل، دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۴۶ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۶:

درود به شما عزیز دانا و حق گو. کاملا درسته و این غزل از بدیهیاته و شما چه زیبا بساط استهزاء رو از اینجا جمع کردی بزرگوار با این کامل گویی.

 

فاطمه یاوری در ‫۳ سال قبل، دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۳۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۱۲:

هیچکس در بزم دیدار آنقدر گستاخ نیست

ای خدا در دیده ی آیینه مژگان بشکند

کوه هم از ناله خواهد رنگ تمکین باختن

گر دل دانا به حرف پوچ نادان بشکند

رضا از کرمان در ‫۳ سال قبل، دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۲۸ در پاسخ به متین میرزائی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:

سلام آقا متین شب بخیر

  قسمت شد باز حقیر پاسخگوی شما باشم  اول نیاز به توضیح واژگان بکار رفته الزامی است گرچه شاید تکرار مکررات باشه ببخشید

قطعا میدونید که سامری طبق روایت قرآن وتورات فردی بود از قوم بنی اسراییل  که در نبود حضرت موسی(ع) با ساختن گوساله طلایی وبا در آوردن صدایی از آن قوم را فریفت  وگمراه نمود که بگذریم از خاک زیر پای جبرییل یا موسی استفاده کرد واین سحر را انجام داد (  آیات۹۴ سوره طه به بعد  در باره این موضوع است وبنده قصد تایید ،تکذیب،یا اینکه خرافه است و داستانه و.... غیره رو ندارم  بحث ادبی است) پس در ادبیات فارسی سامری نماد ساحری وجادوگری است

پیش گاوی سجده کردی از خری

گشت عقلت صید سحر سامری    مولانا

قامتی داری که سحری میکند

کاندر آن عاجز بماند سامری     سعدی

چنان در سحر کاری دست دارد

که سحر سامری بازی شمارد    نظامی

در مصرع دوم هم از نفس یا دم عیسوی گفته وآن هم در قرآن آیه ۴۹ سوره آل عمران اشاره شده از معجزات حضرت عیسی است که از گل پرنده‌ای میساخت ودر آن میدمید وپرنده زنده میشد 

حالا معنی بیت آسان میشه با توجه به ابیات قبلی که داره مشخصات معشوق رو میگه  معنی بیت میشه:

در نگاه کردن شور انگیزش سحر سامری است که آدم را مسحور میکنه و نفس روح بخش عیسی در لبان شکرینش وجود داره  

شاد وسلامت باشی عزیز

Mojtaba Heydari در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۴۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:

این شعر سعدی ،فقط و فقط با آواز نابغه آواز ایران استاد اکبر گلپایگانی شنیدنی است....چنان ساربان رو صدا میکنه که اگه حضرت سعدی در این دوران بودند استاد گلپای نازنین و بوسه باران میکردند که چنین زیبا شعرش را خوانده....

Mojtaba Heydari در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۲۶ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:

این شعر با آواز پادشاه احساس حضرت گلپای نازنین در برنامه گلهای تازه ۳۲ بی نظیر هسته،،دوستان حتما گوش کنید...

سید محسن در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۴۰ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۶:

بیت سیزدهم مصرع دوم کلمه----انمودار----بی معنا هست---نیاز به تصحیح دارد

فرهاد بشیریان در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۳۵ در پاسخ به بهار. دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۱ - پادشاهی ضحاک تازی هزار سال بود:

منظور از دیوانگان دیوها می باشد

متین میرزائی در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۰۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:

سلام بر دوستان گرامی، بیت ششم رو ممکنه یه توضیحی بدین؟

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۰۵ دربارهٔ میبدی » کشف الاسرار و عدة الابرار » ۳۸- سورة ص- مکیة » ۱ - النوبة الاولى:

میبدی «کشف الاسرار و عدة الابرار» ص- آیه 15 (وَ ما یَنْظُرُ هؤُلاءِ إِلاَّ صَیْحَةً واحِدَةً ما لَها مِنْ فَواقٍ‏)

وَ ما یَنْظُرُ هؤُلاءِ  إِلَّا صَیْحَةً واحِدَةً مگر یک بانگ، ما لَها مِنْ فَواقٍ که از آن هیچ بر آسودن نه.

یزدانپناه عسکری

[الفواق: درنگی برای افاقه آگاهی و حضور باشد و بعد از فوت‏ وقت،‏ دسته و پیوستن و خَلَقَ الْمَوْتَ]

(الَّذی خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیاةَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ هُوَ الْعَزیزُ الْغَفُور - الملک 2)

( وَ لَوْ تَری‏ إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَکانٍ قَریب‏ - سبأ 51) 

_______

Mojtaba Heydari در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۵۵ دربارهٔ جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۴۴۷:

این غزل، با آواز حضرت عشق استاد اکبر گلپایگانی بسیار زیبا و شنیدنی است..

پیشنهاد میکنم دوستان گوش کنند،

محمود طیّب در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۵۳ دربارهٔ ایرج میرزا » مثنوی‌ها » عارف نامه » بخش ۵:

با درود 

بیت 63 یک واژه اشتباه افتاده که تصحیح شد:

بپیچید باید بشود: بپیچد

علی دادمهر در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۲۸ دربارهٔ نیر تبریزی » سایر اشعار » شمارهٔ ۲۵:

وزن شعر فوق اینگونه است : 

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن

علی دادمهر در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۲۶ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۳۷:

گمان می‌کنم وزن به صورت مفعول مفاعیل فاعلاتن باشد 

 

ابراهیم در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۰۸ در پاسخ به اتابای اتابای دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان:

درود، نظر اینجانب هم اینست که دین از جانب خدا آمده، برای شناخت دین اسلام به سخنان جعفر ابن ابیطالب در حضور پادشاه حبشه توجه کنید‌. آن اسلام است، دیگر اضافات در واقع افزوده های بشری است که به نام دین به مردم میفروشند.

رضا از کرمان در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۲۰ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » عذر آوردن مرغان » حکایت غافلی که عود می‌سوخت:

سلام خدمت مسئولین محترم سایت

در مصرع اول حرف (و)  ظاهراً  اضافه است و وزن شعر  را دچار مشکل نموده ،  البته ( ویمان )میشه خوند  که وزن درست بشه لطفاً اصلاح  یا راهنمایی بفرمایید.

علی دادمهر در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۱۱ دربارهٔ اثیر اخسیکتی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۴ - گویند این دو بیت را در مرض موت گفته و لبیک حق را اجابت فرموده است::

وزن شعر : فعولن فعلولن فعولن فعولن

بحر متقارب مثمن سالم 

لطفاً اصلاح شود 

مهراد شفیعی در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۱۲ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۰:

دکلمه این غزل فاخر در صفحه @hamedan_gard اینستاگرام

علی دادمهر در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۱۰ دربارهٔ اثیر اخسیکتی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۹:

اصل این شعر متعلق به خاقانی است و هم در نسخه علی عبدالرسولی و هم سید ضیاءالدین سجادی آمده 

امید سعادت در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

دوستان دربارهٔ اینکه سخی درست است یا سخن، صحبت زیادی کردند و منابع زیادی نقل کردند.

برای من همین‌که بدانم ممکن است سخی‌ باشد یا سخن، کافیست. جانِ شعر می‌گوید که «سخی باشد یا سخن، هیچ مگو»!

هنگامی‌که این شعر با انگشت ماه را نشان می‌دهد، توجه کردن به نوک انگشت، قدم گذاشتن در بی‌راهه است. پیغام شعر را برداریم و عبور کنیم.

شاهرخ کاطمی در ‫۳ سال قبل، یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۵۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۵ - ملاقات پادشاه با آن ولی که در خوابش نمودند:

سلام

اعتقاد مولانای کبیر اینه انسان

امتداد خداونده ومنظور از

خلقت هم همینه انسان به خداوند

زنده بشه مرکز عدم پیدا کنه

این انسان پاک مطلقه نه باور 

کسی نه کجائی هست نه شغلش

نه علمش نه پولش برای خداوند

نه دینش فرقی نداره

خداوند قلب پاک می خواهد