با کمال تیرگی حق واقعات

می‌نمودت تا روی راه نجات

خویشتن را کور می‌کردی و مات

تا نیندیشی ز خواب و واقعات

هم‌چنین دیده جهات اندر جهات

در پی هم تا رسی در برد و مات

شاه بس بیچاره شد در برد و مات

روز و شب می‌کرد قربان و زکات

عالم خلقست با سوی و جهات

بی‌جهت دان عالم امر و صفات

لیک مؤمن ز اعتماد آن حیات

می‌کند غارت به مَهل و با اَنات

حبذا ارواح اخوان ثقات

مسلمات مؤمنات قانتات

چون ندید او مار موسی را ثبات

در حبال سحر پندارد حیات

هر که سازد زین جهان آب حیات

زوترش از دیگران آید ممات

می‌دمند اندر گره آن ساحرات

الغیاث المستغاث از برد و مات

ای دهندهٔ قوت و تمکین و ثبات

خلق را زین بی‌ثباتی ده نجات

که اندر آن ترکیب آمد معجزات

که همه ترکیبها گشتند مات

کای فرشتهٔ صور و ای بحر حیات

که ز دمهای تو جان یابد موات

بیخ عمرت را بده آب حیات

تا درخت عمر گردد با نبات

با تو گویند این جبال راسیات

وصف حال عاشقان اندر ثبات

هست دریا خیمه‌ای در وی حیات

بَطّ را، لیکن کلاغان را مَمات

ای تو مات و من ز زخم شاه مات

می‌زنم شه شه به زیر رختهات

که ز لطف یار تلخیهای مات

گشت بر جان خوشتر از شکرنبات

نه به وقت خشم و کینه صبرهات

سست گردد در قرار و در ثبات

کی جمادی محو گشتی در نبات

کی فدای روح گشتی نامیات