شد چنین شیخی گدای کو به کو
عشق آمد لاابالی اتقوا
عشق جوشد بحر را مانند دیگ
عشق ساید کوه را مانند ریگ
عشق‌بشکافد فلک را صد شکاف
عشق لرزاند زمین را از گزاف
با محمد بود عشق پاک جفت
بهر عشق او را خدا لولاک گفت
منتهی در عشق چون او بود فرد
پس مر او را ز انبیا تخصیص کرد
گر نبودی بهر عشق پاک را
کی وجودی دادمی افلاک را
من بدان افراشتم چرخ سنی
تا علو عشق را فهمی کنی
منفعتهای دگر آید ز چرخ
آن چو بیضه تابع آید این چو فرخ
خاک را من خوار کردم یک سری
تا ز خواری عاشقان بویی بری
خاک را دادیم سبزی و نوی
تا ز تبدیل فقیر آگه شوی
با تو گویند این جبال راسیات
وصف حال عاشقان اندر ثبات
گرچه آن معنیست و این نقش ای پسر
تا به فهم تو کند نزدیک‌تر
غصه را با خار تشبیهی کنند
آن نباشد لیک تنبیهی کنند
آن دل قاسی که سنگش خواندند
نامناسب بد مثالی راندند
در تصور در نیاید عین آن
عیب بر تصویر نه نفیش مدان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم عشق و جایگاه آن در عالم هستی می‌پردازد. مولانا بیان می‌کند که عشق می‌تواند سبب تحولات عظیم در جهان شود، به‌گونه‌ای که کوه‌ها را به ریگ و فلک را به صد شکاف تبدیل می‌کند. همچنین، عشق به محمد نزد خداوند جایگاهی ویژه دارد و به همین خاطر، وجود عالم به عشق او وابسته است. خاک نیز به خاطر عشق و به‌منظور نشان‌دادن ارزش عاشقان خوار شده است، در حالی‌که در همین خاک تحولی نوین و سبز ایجاد شده است. در نهایت، مولانا به تشبیهاتی می‌پردازد که می‌تواند فهم انسان را از عشق و معانی آن نزدیک‌تر کند.
هوش مصنوعی: این بیت می‌گوید که این شیخ (که به نظر نمی‌رسد اهمیت زیادی به مال و دنیا بدهد) مانند یک گدا در هر کجا به دنبال عشق است و به عاقبت کارش توجهی ندارد.
هوش مصنوعی: عشق مانند آبی جوشان است که دریا را به جوش می‌آورد و می‌تواند کوه‌ها را به اندازهٔ دانه‌های ریگ کوچک کند.
هوش مصنوعی: عشق، آسمان را به اندازهٔ صد شکاف می‌شکافد و زمین را نیز بی‌دلیل و از سر بی‌اساس می‌لرزاند.
هوش مصنوعی: عشق پاک به محمد، پیامبر اسلام، همراه بود و به خاطر عشق او، خداوند به آدمی چنین گفت که تو را برای عشق محمد خلق کرده‌ام.
هوش مصنوعی: عشق واقعی وقتی به کمال می‌رسد که مانند عشق محمد باشد، و به همین خاطر او را از میان پیامبران خاص و ممتاز گردانیده است.
هوش مصنوعی: اگر عشق پاک وجود نداشت، آیا برای وجود داشتن این آسمانها و عالم‌ها، دلیلی داشتم؟
هوش مصنوعی: من منبعی از آسمان را ایجاد کردم تا تو بتوانی مرتبهٔ بلند عشق را درک کنی.
هوش مصنوعی: منفعتهای دیگر از گردش چرخ (جهان) به وجود می‌آید، مانند تخم مرغ که چیزی به دنبال آن می‌آید و این وضعیت مبارک و نیکو است.
هوش مصنوعی: من، خاک را خوار و ذلیل کرده‌ام تا عاشقانی که در رنج و خواری هستند، از این خوارگی، عطر و بویی ببرند.
هوش مصنوعی: ما به خاک زندگی و تازگی بخشیدیم تا تو درک کنی که تغییر و دگرگونی از فقر و نیازمندی ناشی می‌شود.
هوش مصنوعی: این جبال (کوه‌ها) به تو می‌گویند که حال عاشقانی که در عشق ثابت‌قدم هستند، چگونه است.
هوش مصنوعی: هرچند که آن حقیقت و معنا وجود دارد، اما این تصویر و شکل تنها برای تو، ای پسر، نزدیک‌تر و قابل فهم‌تر است.
هوش مصنوعی: غصه را به خار تشبیه می‌کنند، اما واقعاً این‌گونه نیست؛ هدف این تشبیه آگاه کردن و هشدار دادن است.
هوش مصنوعی: دل سنگی و سخت را نامناسب می‌دانند و برای آن مثالی نامناسب آورده‌اند.
هوش مصنوعی: این بیت به این معنی است که عیب واقعی یا نقص موجود در چیزی را نمی‌توان به‌طور کامل در تصویر یا تصور آن بازنمایی کرد، پس تنها به خاطر وجود تصویر باید آن عیب را انکار نکرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.