نگین شکروی در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۴ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۶:
بادرودوسپاس فراوان
متن شعر بصورت حاضر, مطابق با نسخه ی اصلی است(همره دل گردم خوش جانب دلدار روم)
---
پاسخ: ممنون بابت زحمتی که برای تحقیق مطلب کشیدید.
زهرا در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۴ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۶:۲۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱۶:
ششجهت: شش جهت
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
حبیبی در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۴ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۲۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب پنجم در رضا » بخش ۵ - حکایت:
1) ظاهراً بیت پنجم در تصحیح محمدعلی فروغی به این صورت است: «که این دفع چوب از سر و روی خویش...» ، و ضبط منزهتری به نظر میرسد.
2) فهم مصرع «چه داند طبیب از کسی رنج برد» کمی دشوار است. «چه» را باید «چگونه» در نظر گرفت. «داند» به معنی «تواند» به کار رفته. «برد» را هم باید به معنی «رفع کرد و زائل کرد و درمان کرد» گرفت. پس معنی بیت این میشود: «طبیب چگونه میتواند رنج کسی را درمان کند، [در حالی که] خودِ [طبیب هم] از رنج [و بیماری] خواهد مُرد؟
خلیل فتحی در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۴ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۵۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۴:
با سلام
شعر اصلی از دیدگاه بنده:
آنانکه محیط فضل و آداب شدند
در جمع کمال شمع اصحاب شدند
ره زین شب تاریک نبردند به روز
خواندند فسانهای و در خواب شدند
در بیت دوم همیشه پایان شب به روز است و آوردن کلمه "برون" بدلیل اینکه این کلمه پایان شدن را می رساند درست نبوده و این کار همیشگی بشر است است که از اسرار الهی آگاه نبوده ونخواهد بود و بایستی تکرار پذیری این امر همیشه نمایان باشد. بنابراین اگر تامل و فکر خود را در این امر به "شب" تفسیر کنیم همانا پی نبردن به این اسرار تا پایان عمر و پدیدار شدن "روز" با اتمام زندگی ما و پرده برداشتن از این اسرار در عالم دیگر پایان می یابد. و در این جهان همیشه "شب" است.
در مصراع دوم این بیت نیز کلمه "گویند" یک امر تازه ای بشمار می آید. این در حالی است که فسانه همیشه خوانده می شود نه گفته می شود. چون قبلا خوانده شده اند و سینه به سینه به ما رسیده است. و این همان عدم درک ما از اسرار الهی است.
موفق باشید
خلیل فتحی در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۴ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۲۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲:
من نمیدونم چرا شعرهای اصلی خیام رو که واقعا با وزن اصلی خودش خیلی شیرین و روان سروده شده و زیبایی این شعرها نیز به همین وزن زیباست ایگونه تحریف شده؟ فقط تنها یک پاسخ در ذهنم وجود داره و اونهم در هر دوره از تاریخ هر کس به نفع خودش اونها رو تحریفش میکنه و اینهم جزء زیباییهای شعرهای خیام است.
گویند که دوزخی بود عاشق و مست
قولی است خلاف دل در آن نتوان بست
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود
فردا باشد بهشت همچون کف دست
ملک ثابت ابراهیمی در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۴ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۸:۳۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲۱ - در بیان آنک لطف حق را همه کس داند و قهر حق را همه کس داند و همه از قهر حق گریزانند و به لطف حق در آویزان اما حق تعالی قهرها را در لطف پنهان کرد و لطفها را در قهر پنهان کرد نعل بازگونه و تلبیس و مکر الله بود تا اهل تمیز و ینظر به نور الله از حالیبینان و ظاهربینان جدا شوند کی لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً:
این شعر هستی و قاعده بازی آنرا بزبانی شیوا و همگان پسند در قالب شعر برایگان به تو ای فارسی زبان هدیه کرده است تا قدر و قیمت خود و ادبیات و تاریخ و هنر نیاکانت را بدانی و به آن افتخار کنی.
آیدین در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۲۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:
به نظر میاد که کلمه ی "مدام" دارای ایهام باشه.مدام تو اینجا می تونه به معنی همیشه و دائم باشه و هم می تونه معنی ثابت رو بده.یعنی بر خلاف قرآن که ناسخ و منسوخ داره و بر دوام نیست آیت پیاله ثابت و بی عیبه
ناشناس در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۱۵:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۷:
چه شباهت عجیبی بین بیت اول این شعر و مضمونش با تئوری جهان های موازی وجود داره !!!
بهش فکر کنین ...
نگین شکروی در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۱۹:۲۸ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۶:
بادرود وسپاس فراوان
این شعر در بحر رمل مثمن مخبون مطموس سروده شده است.
هستی میرزایی در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۱۸:۳۲ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۶:
جالبه حتی گنجور هم اسم وزن این شعر رو نداشت!!!
احسان در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۰۶:۴۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۴:
خیام در مصرع اول اشاره به صورت فلکی گاو دارد که در آسمان است . و در مصرع دوم به یکی از اعتقادات مردم قدیم اشاره می کند که عوام بر این معتقد بودندکره زمین بر شاخ گاوی قرار دارد و مثلا زلزله ها زمانی بوجود می آیند که زمین بر این شاخ می لغزد. همچنین اصطلاح سال تحویل یا سال گردش ، که دومی هنوز هم در برخی از مناطق استان خراسان رواج دارد؛ بر همین ایده استوار است که در نوروز زمین چرخش دارد.
خیام ادعا می کند که اکثر مردم روی زمین (بین این دو گاو) قدرت فهم ندارند و آنها را با حیوان قیاس میکند. احتمالا این رباعی در حالتی گفته شدهکه خیام از دست مردم عصر خود بسیار رنجیده خاطر بوده است.
احسان در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۰۶:۳۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵:
شاید بتوان این بیت حافظ را در جواب دغدغه های خیام در این رباعی آورد که:
حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو
که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را
کیارش مظفری در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۱۲:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۶:
با درورد ؛
در بیت اول مصراع ا اول این شعر کلمه پری با اعراب پٌری باید خوانده شود و در مصراع بعد به شکل پَری ..
می گسار در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۶:
در نسخه غنی چند بیت که اینجا هست نیست ، و همچنین بیت معروف :
من که امروزم بهشت نقد حاصل میشود ... وعده ی فدای زاهد را چرا باور کنم
نیست و چندین بیت دیگه.این بیت نشان دهنده خیامی بودن مولا حافظ ـه
---
پاسخ: حاشیهٔ دیوان قزوینی ذیل این غزل:
در این غزل در نسخ مختلفهٔ جدیده از یک الی هشت بیت الحاقی دیده شده است از جمله این بیت مشهور:
من که امروزم بهشت نقد حاصل میشود
وعدهٔ فردای زاهد را چرا باور کنم
ولی در نسخ قدیمهٔ قریب العصر با حافظ از قبیل خ، ق، نخ، ل اثری از هیچکدام از این ابیات موجود نیست.
سارا کیا در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۱۳:۵۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۴:
دریادداشت ناشر نسخه ای که من دارم و چاپ علی اکبر علمی است نوشته :این چاپ عکس جدیدی از شاهنامه معروف امیر بهادر و بخط عمادالکتاب خوش نویس معروف استکه با مراقبت ادیب الممالک فراهانی در سال 1326 قمری در تهران بطبع رسیده است تفاوت هائی با نسخه ی شما دارد از جمله:
1- در نسخه ای که من دارم بیت 29 وجود ندارد . یعنی نصف شبی دو جوان مست ( آنگونه که فردوسی بزرگ توصیفشان کرده) دنبال عاقد نمیفرستند. و ظاهرا این بیت را متشرعین اضافه کرده اند.
2-درمسرع دویم بیت 24 چنین دارم :( نشاند یکی کودکم درکنار ) . و قائدتا باید این درست باشد چون معلوم نبوده بچه باشد یا
3- جابجائی هائی هم در ترتیب ابیات بچشم میخورد که با آهنگ داستان جفت وجور نیست .
احمد در ۱۵ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸۹:
در مورد واژه آخر غزل جف القلم از استادی شنیدم که : قلم می نویسد به اندازه ای که شما شایسته اش هستید. به اندازه ای که شما در این لحظه با خدا متحد می شوید، شایسته اش هستید.
علی شکوهی در ۱۵ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۵۰ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:
در مصراع دوم بیت اول با توجه به فضای کلی شعر و گذشتن از دنیا و رسیدن به مقام فقردر مصراع اول مطرح است لغط چاه که بی وجه مینماید احتمالا جاه jah باشد چرا که خلقی ممکن است به جاه تکیه نمایند نه چاه و اصولا پا به جاه زدن که نادیده قلمداد کردن دنیاست مناسب است و به هر حال کسی به چاه پا نمی زند.
---
پاسخ: با تشکر، با مطابقت با نسخهٔ چاپی مطابق فرمودهٔ شما «جاه» صحیح است. تصحیح شد.
مهدی در ۱۵ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:
در بیت سوم طبق انطباق با نسخه حافظ به سعی سایه و همچنین از لحاظ وزنی حرف «ت» در کلمه «حسنت» اضافه میباشد و به صورت زیر صحیح است:
غرور حسن اجازت مگر نداد ای گل
که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را
شهاب در ۱۵ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹، ساعت ۱۸:۲۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۹ - حکایت اتابک تکله:
سلام درست این بیت این هست. عبادت بجز خدمت خلق نیست, به تسبیح و سجاده و دلق نیست.
میشل در ۱۵ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ خرداد ۱۳۸۹، ساعت ۰۵:۵۳ دربارهٔ عطار » اسرارنامه » بخش هفتم » بخش ۱ - المقالة السابعه: