محسن در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۰۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۲:
ببخشید منظورم اپیشنهاد آقای ارش بود
محسن در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۵۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۲:
با سلام و احترام به نظر تمام عزیزان
مصراع اول بیت آخر به صورت:
خاک بادا تن سعدی اگرش می نپسندی .... به نظر صحیح تر می آید. که می نپسندی به معنای نمی پسندی است که به خاطر وزن شعری جابجا شده است. اگر در اشعاد سعدی مطالعه اجمالی داشته باشید متوجه می شوید جابجا کردن ضمیرها معمول در شعر شیخ اجل است. لذا به نظر می رسد به جای عوض کردن مصراع اول به نوشته آقای حمیدرضا بهتر است اینگونه این بیت خوانده شود علاوه براینکه مشکل سکت در خواندن سایر پیشنهادات را نیز ندارد.
داود در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۹:۱۱ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » تکه ۵۳:
شاعر می گوید عشق و عاشقی پیشه کن تا رسم عاشقی بدانی
و با کسانی که این رسم را نمیدانند معاشرت نکن
و بدان اگر کسی در این رسم از تو پیشی گیرد باز هم خوب است چون در انگیزه تو برای خوب بودن و پیشی گرفتن رسم عاشقی اثری مثبت خواهد داشت
متشکرم
سعید در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۳۲ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹:
بی نهایت زیباست این غزل و فوق العاده عرفانی...
رضا در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۷:۲۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۵ - زندانی خاک:
سلام
با این وجود پس چرا این همه غرور.....؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
کلهر در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۷:۱۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۸:
چقدر غمگینانه و اشک الوده دم فردوسی گرم خدا رحمتش کنه
فرخ در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۴۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
در مصرع دومِ بیت دو بجای "فکندهاند " "فکناهاند " تایپ شدهاست . با سپاس.
افروز در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۴۵ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۷۷ - سختی و سختیها:
بیت یکی مانده به آخر به آهی پراکنده گشتن چو کاهی است . با عرض ادب وارادت به خوانندگان و علاقه مندان ادبیات ارزشمند وفاخر فارسی
ناشناس در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۱:
همه حافظ شناس...اصلا خود حافظ شمایید...
لیلی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۶:۲۳ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۲۳:
احساس میکنم اشعارش اشکال وزنی دارد؟!
تاوتک در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
خواجه نساج محمد نام بوده و اهل سمرقند در فیا مافیه هم از کرامات او سخن رفته که علیرغم اینکه فردی امی بوده و تازی سخن نمیگفته و نمیدانسته است تفسیر قرآن میکرده و به مقامات و مراحل عروج محمد مصطفیواقف بوده است
تاوتک در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
علم حال هم نام دیگر اشراق است و الهام در مقابل علم قال که علم از طریق استاد و کتاب است
تاوتک در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
در آویزانو آویختن به معنی به دار آویخته شدن و مصلوب شدن است میفرماید حیات عاشق از به دار آویختگی است متنند میوه ای که مادام که بر دار است حیات طبیعی دارد و اگر جدا شود پژمریده خواهد شد
محسن خ در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۹:
معنای برخی کلمات دشوار:
پالیز: فالیز. جالیز. باغ . بوستان . گلستان
خَربُز: مخفف خربزه
تَروَندَه: میوه ٔ نورس و نوباوه
گُربُز: زیرک . دانا.
راتبه: 1 - ( صفت ) دایم برقرار. 2 - ( اسم ) وظیفه مستمری راتبه مواجب جمع رواتب .
اشکنجه: شکنجه. عذاب
غُز: صنفی از ترکان غارتگر بوده اند که در زمان سلطان سنجر قوت گرفتند
دیه: ده
قنسز: ؟
قُندُز: احیاناً بدین معناست: پوستی که سلاطین پوشند و کلاه نیز سازند گویند پوست همان جانور است .
مُز: ترش و شیرین . آنچه که طعمش بین ترش و شیرین باشد.
راح: نشاط، شادمانی
جوع البقر: آنست که شکم سیر ولی اعضاء گرسنه باشد./ بیماریی که در شخص پدید آید و وی هر چه بخورد همچنان گرسنه بماند.
همیرضا در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۴۰ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » حضریات » غزلیات » شمارهٔ ۲۴۷:
علاقۀ شاعر به کاف تحبیب در این شعر به اوج رسیده ;)
محمود در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:
ولی من فکر می کنم اشاره به شش محدودیت وجودی انسانی ( زمان،مکان،علت ومعلولی،...) دارد
masi در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۴۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۳ - تو بمان و دگران:
بنحوی ماهرانه حس هجران و حزن را القا می کند.خدا رحمت کناد شهریار را
Negin در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۳۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴ - روزهشکن:
سلام؛مرسی از سایت خوبتون.
فقط من یه چیزی رو توی هر سایتی که میرم اشتباه نوشته؛یعنی وزنش بامصرع قبلش جور درنمیاد.منظورم بیت:چشم نرگس نگران است ولی داغ شقایق/چشم خونین شفق بیند و"ابر مه آزار"
"ابر"در اینجا وزن شعر و بهم زده.ممکنه چیز دیگه ای باشه مثل:ابروی مه آزار؛چون قبلش کلمه ی "چشم"هم به کاربرده شده٬خیلی امکان داره که کلمه ی ابر٬همون ابرو باشه.
بازم اگه امکانش هست٬یه کمکی به من بکنید در این باره؛
ممنون.
کامران منصوری جمشیدی در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:
راست و راستی در ابیات 2 و 8 بنظر می آید براستی معنی دارد لیکن دکتر محجوب راستی را به معنی امروزی آن یعنی در ضمن . اینچنین است مثلا راستی یادت هست . بکار می بردند که حقیر نا صحیح میدانم
امین در ۱۲ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۳۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۱: