شریف در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

اما چیزی که خیلی مشهود است این مسئله که هر وقت غزلی از غزلیات حافظ را می خوانم درونم آتشی به پا می شود هر چند از خیلی اشعار سر در نیارم

شریف در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

.اما چیزی که مشهوده اینه که در بیت پنجم البته بنظر بنده منظور خداست.که به ما مشتاقه وعلاقه داره که به هر بهانه ی مارو بخودش برسونه اما ماییم که خطا سر میزنه ازمون واون عشوه ها رو نمی بینیم که به قلبمون اثر کنه.وحافظ هم بنظرم اینو بیان کرده .اما خوشحال میشم که دوستان هم نظری بدن در مورده این بیت.ممنون

شریف در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

حافظ در یک غزل صرفا یک مسئله رو بیان نمی کنه.اگر خوب نگاه کنیم می بینمیم یک بیت یک مسلئه رو بیان می کنه ویک بیت دیگه مسلئهی دیگه ی رو .اگر بیت دوم وپنجم رو مقایسه کنیم می بینیم متناقضه اما اینطور نیست بیت اول در مروده یه چیزه دیگست وبیت پنجم در مورده چیزه دیگه

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۵:۲۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۱ - در بیان آنک نور خود از اندرون شخص منوّر بی‌آنک فعلی و قولی بیان کند گواهی دهد بر نور وی؛ در بیان آنک آن‌ نور خود را از اندرون سرّ عارف ظاهر کند بر خلقان بی‌فعل عارف و بی‌قول عارف افزون از آنک به قول و فعل او ظاهر شود، چنانک آفتاب بلند شود بانگ خروس و اعلام مؤذن و علامات دیگر حاجت نیاید:

آن سعیکم لشتی آیه است

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۵۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۱ - در بیان آنک نور خود از اندرون شخص منوّر بی‌آنک فعلی و قولی بیان کند گواهی دهد بر نور وی؛ در بیان آنک آن‌ نور خود را از اندرون سرّ عارف ظاهر کند بر خلقان بی‌فعل عارف و بی‌قول عارف افزون از آنک به قول و فعل او ظاهر شود، چنانک آفتاب بلند شود بانگ خروس و اعلام مؤذن و علامات دیگر حاجت نیاید:

از معبر که مولانا به معنی تعبیر شده بکار برده است راه به ابیر ببرم این که در اسیر و ابیر در لری به کار می آید گمان کنم ابیر از ابوردن یا همان بردن باشد یعنی چون اسیر را می برده اند ابیر هم معنی برده بدهد ! هنوز بیگمان و دل آسوده نیستم .

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۵۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۱ - در بیان آنک نور خود از اندرون شخص منوّر بی‌آنک فعلی و قولی بیان کند گواهی دهد بر نور وی؛ در بیان آنک آن‌ نور خود را از اندرون سرّ عارف ظاهر کند بر خلقان بی‌فعل عارف و بی‌قول عارف افزون از آنک به قول و فعل او ظاهر شود، چنانک آفتاب بلند شود بانگ خروس و اعلام مؤذن و علامات دیگر حاجت نیاید:

مهلت با مولیدن مانستگی دارد

حامد در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۴۵ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۵۲ - ضیمران:

در مصرع اول بیت 26 واژه ی زبنتی آمده است واز قرار معلوم زینتی باید باشدوبا سپاس فراوان

حامد در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۴۱ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۵۲ - ضیمران:

با درود وسپاس از ایجاد این سایت خوب
در مصرع اول بیت چهارم به نظر می رسد _را_ زائد باشد.لطفاً بررسی فرمائید.باتشکر

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۰ - گواهی فعل و قول بیرونی بر ضمیر و نور اندرونی:

الله اکبر از دست این ابزارک بجای لری نوشت لاریجانی ! نوداد هم یعنی خبر

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۱۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۰ - گواهی فعل و قول بیرونی بر ضمیر و نور اندرونی:

جاسوس را گوشبان هم می گویند به لاریجانی گوش کش می شود یعنی کسی که گوش را برای خبر و نودادها می کشد !

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۱۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۰ - گواهی فعل و قول بیرونی بر ضمیر و نور اندرونی:

استدلال همان گواه آوری است

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۳۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه‌ای انداخت رخ زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می‌گیرند به سخره گفت مبارک خر می‌گیرند تو خر نیستی چه می‌ترسی گفت خر به جد می‌گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند:

بی تمییز لغت زیبایی است برابر indiscriminate است به فارسی لغت بازشناس را برایش داریم و کارواژه اش می شود بازشناختن برای نمونه آدم بی تمییزی است می شود آدم بازشناسنده ای نیست !

مرتضی در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۲۳ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:

در مورد "گرو بود سرم" من اصل را ترجیح می دهم . اول اینکه سر با همسر همایی دارد. چون سرم گرو بود همسر نگزیدم. دوم اینکه با پسر در مصراع دوم جور در می آید. سرم-پسرم

مرتضی در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۴۴ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۵ - دیوانه و پری:

در مصراع دوم از بیت اول ماهم یک کلمه است و فاصله بین ما و هم زاید است.

مرتضی در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۳۷ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۵ - دیوانه و پری:

وزن شعر: فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

عطا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۰۷:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶:

در نسخه احمد شاملو ، بیت اول جای شاه ، یار آمده است

عطا در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۰۷:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶:

در بعضی از نسخ، بیت اول مصراع دوم به جای "شاه" ، "یار" نوشته شده است ( احمد شاملو )

مہریارساسانیان در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۰۶:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۲:

ای دل بکوی یار گذاری نمی کنی...وآن را فدای مهره یاری نمیکنی....ساغر لطیف ودلکش و دم افکنی بخاک‏ دیدی ای دل که غم یار دگربار چه کرد.......اشگ من رنگ شفق یافت زبی مهری یار......
مجال من همین باشد که پنهان مهریار ورزم..

تاوتک در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۵۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۱ - در بیان آنک نور خود از اندرون شخص منوّر بی‌آنک فعلی و قولی بیان کند گواهی دهد بر نور وی؛ در بیان آنک آن‌ نور خود را از اندرون سرّ عارف ظاهر کند بر خلقان بی‌فعل عارف و بی‌قول عارف افزون از آنک به قول و فعل او ظاهر شود، چنانک آفتاب بلند شود بانگ خروس و اعلام مؤذن و علامات دیگر حاجت نیاید:

عامیانه مول مول ،فس فس است!و میشود درنگ از پی درنگ معنی اش کرد.

اردشیر در ‫۱۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۴۹ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » راز آفرینش [ ۱۵-۱] » رباعی ۱۲:

با سلام
اندیشمندان و نامداران بزرگی که به شوند داشتن دانش ژرف از نام اوران بزرگ عرصه گیتی بوده اند و اقیانوسی از اگاهی در درجه های بالا بوده و به عبارت دیگر شمع محفل دانشمندان و مردم برشمرده می شدند به جز افسانه هایی پیرامون اسرار افرینش که بر اساس ذهن پریشان انها نقش بربسته است نتوانسته اند به حقیقت دست یابند و بنابراین فرضیه های ایشان پیرامون سوژه وجودی جهان هستی , شامل بر اغاز و پایان دنیا , تنها بر اساس پندارشان از نیروی تخیل بوده است و به همین شوند می توان گواهی داد همانطور که داستان سرایی برای بچه ها به مثابه داروی خواب می باشد در بیشتر موارد گواهیم که این افراد با همین افسانه ها که به انها باور دارند به خواب رفته اند و نمی خواهند بپذیرند که حل این چیستان تنها در اختیار پروردگار بزرگ می باشد
حافظ می فرماید یارب این شمع دل افروز کاشانه کیست
جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست
می دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد
که دل نازک او مایل افسانه کیست
به همین روی خیام پژوهش در این وادی را به مانند فرورفتگی و غرق شدن در تاریکی و نرسیدن به روشنایی می داند