ناشناس در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۰۳ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۸۶:
می شود گفت اغلب ابیات حافظ که در نهی ریاکاری است از این رباعی الهام گرفته شده.
حسین در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۵:
درود
بنظر منظور از مدعی انسانیست که به عقل بسیار اعتماد و تکیه دارد و اهل دین خشک و نامنعطف
سهرورد میفرماید انسانی که حتی به حقیقت خود نمیتواند پی ببرد چگونه میتواند ادعا کند و تنها علم حصولی را برای اگاهی کافی بداند
مدعی عاقل خود پرست که دلایل و عوامل و حوادث دنیوی چون حجاب اجازه نمیدهد ببیند که همه چیز در ید حکمت حق است و همه چیز از او اعتبار میابد
بگذار در جهل خو بماند
ناشناس در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۵۸ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » ذرات گردنده [۷۳-۵۷] » رباعی ۷۳:
البته بنده در جایی دیگر اینگونه دیدم : ناگه یکی کوزه برآورد خروش
کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش
ناشناس در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۵۵ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » ذرات گردنده [۷۳-۵۷] » رباعی ۶۸:
مصراع اول اشاره ای جالب دارد به شراب بهشتی
حسین در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۷:
درود بر دکتر دادور
بنظر مصرع اول اشاره به فره کیانی نیز داشته باشد
کیخسرو و جمشید و ... صاحب نیروی کیانی از سوی خدا بودند یا به تعبیر سهروردی حاکم حکیم و انسان کامل بودند
یعنی اعتبار شاهی از خداوند گرفتند
در ادامه شعر حافظ میفرماید ای که این همه هنرها داری و اعتبار شاهان از توست به این ضعیف هم رحمی بکن و رخ بنما
باور پذیر نیست و باعث تعجب است که با این همه بزرگی و بخشش چرا در دل علاج نمیکنی
بیت اخر هم عشق به خداوند که انسان را به کمال میرساند
ناشناس در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۱۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۱ - پادشاهی جمشید هفتصد سال بود:
چو خورشید تابان میان هوا نشسته بر او شاه فرمانروا
کیمیا در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۵:
توضیحات ضیایی جالب بود! به تغییر مخاطب در این شعر توجه نکرده بودم! اگر به این موضوع دقت کنید معنای شعر بسیار آشکار می شود!
از ایشان تشکر می کنم.
حسین در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۴۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:
درود
کامنت اخر درباره روح ایرانی شعر حافظ کاملا صحیح است و درود بر نگارنده
زلال حکمت خسروانی ایران باستان
انگار روح حضرت زرتشت در حافظ حلول کرده باشد
در مورد سودای بتان
سودا علاوه بر همه معانی که دارد به معنی خیالبافی نیز هست
باید ببینیم خیال خام بتان چیست؟
بنظر خدا شدن میباشد
بتان ادعای خدایی دارند
اشاره ایست به همان هدف نهایی عرفان ایرانی یعنی انا الحق
انسان کامل
با غم و سختی بسیار همراه است
چنانچه همه عرفا از این حزن فرح بخش با اشتیاق نالیده اند و چنان چه بر سر حلاج امد
حضرت سهروردی میفرماید
حسن و عشق و حزن سه برادر بودند
که عشق و حزن همراه یکدیگر همه جا در طلب حسن بودند
در بیت دوم نیز اشاره فرموده که فریب ظاهر بیت اول را نخورید
meisam در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۵۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۷:
در بیت ششم - مصراع دوم بهتر آن است که به جای کلمه "شد" ، "بود" گذاشته شود تا معنا بهتر درک شود.
شی فو در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۴۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۳:
با نظر مهرداد کاملا مخالفم
چون اگر واژه(تن)در بیت آورده شود باعث زیبایی بیشتر شعر به وسیله آرایه پارادوکس میشود
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن براید
بدین ترتیب(جان)و(تن)در هر دو مصرع تکرار میشوند
ناشناس در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۵:
میدونی هادی جان حافظ همین جاست که میگه با مدعی مگویید ... واقعاً جاش همینجاس من هم شک کرده بودم که "مگویید" درسته یا "بگویید" ولی مدعیانی رو نه تنها تو این حاشیه بلکه در کل جامعه میبینم که هرچی بهشون حالی میکنی که بابا دیگه همه چی رو که نمیشه به دین و مذهب ربط داد ، واقعا حالی نمیشن واسه همینه که بذار همچین کسایی در درد خود پرستی شون بی خبر بمونن!
ناشناس در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۴:
کتاب "ای کوته آستینان" مرحوم سعیدی سیرجانی هم در رابطه با همین شعر نوشته شده که متاسفانه نمیدونم به چه دلیل ممنوع الچاپ هست؟! شایدم بخاطر اینکه حکومت خودش قبول داره که نقش همون کوته آستینان دراز دست رو داره بازی میکنه؟
مهری در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۳:
جناب ناشناس
زان جا که فیض جام سعادت فروغ توست
بیرون شدی نمای ز ظلمات حیرتم
میگوید:در تاریکی سرگردانی گرفتارم
از برکت جامت که از سعادت بهره ها دارد
راه بیرون رفتن از این تاریکی را به من نشان بده
می شود گفت : از آنجا که جام نیکبختی در اختیار داری باده ای بده تا از ظلمت دربدری رها شوم
محمدرضا در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۲۶ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۴۹:
زینگونه کن من دیدم شکل تو و حال تو
دشوار برم جان را از دست خیال تو
باید زینگونه کن بشه زینگونه که اگه درست فهمیده باشم
ممنون
سیاوش حسینی فرد در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۰۹ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷ - دیوان و دیوانه:
در جواب بابا بزرگ عرض کنم که فرمودند :ایکاش درد جانان بر جان من بیفتد.
شاعر دردی هرچند اندک بر ای معشوق متصورش نیست با تمام زیبایی که مصرع شما دارد اشعار چنین شاعرانی مثل استاد و حافظ چنان از دل برمیاد که عقل درش نمیگنجد
سعید رمضانی در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۵:
بیت هایی از این غزل توسط آقای علیرضا افتخاری در ترانه وقت دعا از آلبوم گرفتار به زیبایی خوانده شده است.
Hamishe bidar در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۱۸ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۹۶ - ذکر امام محمد باقر علیه الرحمه:
عطار Sunni بوده ولی بیش از خیلی از Shiayan ارادت به اهل بیت (ع) داشت به طوری که با امام صادق آغاز کتاب و با امام باقر ختم کتاب می فرماید.
سپهر در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۵۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۰:
بیت دهم در مصرع دوم سایه "ی" وزن را کامل می کند بدون یای نسبیت صحیح نیست.
سید احمد مجاب در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۴۶ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » غزلیات » شمارهٔ ۲ - خاطره:
روی گل دیدم، گریبان چاک کردم غنچه (وار)
هر زمان کان سرو خوشرفتار، یاد (آمد) مرا
ناشناس در ۱۰ سال و ۴ ماه قبل، سهشنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۱۸ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] » رباعی ۱۳۰: