گنجور

حاشیه‌ها

بی نشان در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۸۷:

من هم قبلا تصورم این بود که اشعار مولانا برای خداست . اما وقتی فهمیدم که مثلا اون شعر " آب زنید راه را " مستقیما برای شمس سروده شده نظرم تغییر کرد . البته با نوشته های تاریخی نمیشه در مورد نیت کسی قضاوت کرد اما لااقل دیگه دوس ندارم به اون صورت خوش بینانه با قطعیت بگم اشعار مولانا برای خداست

اربابی در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۰:

مارا به چشم دل ببین
درست است

پویان در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۳:۲۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۲:

با سلام
مسعود عزیز
همانطور که پیشتر نیز عرض کردم، کاملاً نظر شما و سایر دوستان را درک می کنم و البته نظرتان برایم قابل احترام است. اگر چه که خود خلاف آن می اندیشم. امید دارم که این شکار سرکش نیز به تور صید خردتان درافتد تا بتوانید با میزان عقل درباره آن قضاوت کنید.
پاینده باشید

یوسف در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۲:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸:

با سلام
خدمت جناب دکتر ترابی عزیز
میفرمایند :
که چون شکنج ورق‌های غنچه , تو برِ توست
بدین مفهوم که دل من چون حمیدگی و شکنج اوراق غنچه داخل برنده ی توست (تو : به معنای داخل)
\ Tu bare towst\

حبیب اله در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

آخرین سخنی که نوشته ام با این فرض است که "ما در برابر انسان های دیگر مسئول هستیم"
به نظر بنده این حرف درست نیست
چون ما ابتدا در برابر خودمان مسئول هستیم. مسئول پیشرفت خودمان هستیم. مسئول سیر بودن شکم خودمان هستیم که اگر چنین نکنیم در حق "خودمان" ظلم کرده ایم.
اما دوستان نظر خودشان را دارند و می گویند باید از حق اش بگذرد و گذشت کند.
من پاسخم را نگرفتم گرچه میدانستم کسی نخواهد توانست اینگونه پاسخ ها را بدهد.
امیدوارم در ابدیت به همه این پاسخ ها برسم.
بحث خوبی کردیم.
چشم عزیز چشم / ما که روی موبایل خ.دم.ن این نرم افزار رو نصب کردیم / گنجور رومیزی اش رو هم نصب می کنیم تا بیشتر فایده ببریم.

ناشناس در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۰۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۲:

محسن جان
نظرت را پسندیدم
ایران نمیتواند جمع باشد ، ایرانیان جمع است
ممنون از نظرت

بیبسواد در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۲۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۲:

نمونه آنکه سخنهایش بکردار بازیست، خود سرکارید!!
ایران در این بیت اسم جمع است( ایرانیان ) ازین رو روایت درست باید به شرح زہر باشد:
از ایران و ترکان و از تازیان
نژادی پدید آید اندر میان
نه دهقان ، نه ترک ، و نه تازی بود
سخن ها بکردار بازی بود
توجه کنید در بیت نخست جمع و در بیت دوم مفرد آوده است او که خلاف مایان سخنانش بکردار بازی نبوده است

محسن در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۳۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۲:

آورده شده است:
ز ایران وز ترک وز تازیان - نژادی پدید آید اندر میان
نه دهقان نه ترک و نه تازی بود - سخنها به کردار بازی بود
قابل توجه است که در شاهنامه مکررا از واژه دهقان به معنی ایرانیزاده استفاده شده است. لذا به توجه به نحوه بکارگیری صنایع ادبی توسط فردوسی، و همچنین با رجوع به منابع دیگر، ابیات زیر صحیح تر به نظر میرسند:
ز "دهقان" وز ترک وز تازیان - نژادی پدید آید اندر میان
نه دهقان نه ترک و نه تازی بود - سخنها به کردار بازی بود

فرحزاد در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۵۸ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:

سعدیا گر بکند سیل فنا خانهٔ عمر/ دل قوی دار که بنیاد بقا محکم ازوست
در مورد اینکه خانه عمر درسته یا خانه دل، بنظرمن خانه عمر درسته چون خانه دل در وجود ماست و در باطن و فناناپذیر است یعنی ویران شدنی نیست.

سیاوش مرتضوی در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۴۴ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » بیان وادی فقر » گفتار معشوق طوسی (محمد) با مریدش:

شاید در بیت چهار «هرکه» درست باشد، نه «هرک».
ممکن است هرک گویش قدیی باشد، اما به هر حال خواندن آن به صورت «هرکه» روان تر است.

سودا در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۴۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۹ - حکایت:

چه در بند خاری ، تو گل دسته بند
درست میباشد. جای علامت سوال اشتباه است .

ناشناس در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۳۴ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » باب برزویه الطبیب » بخش ۷ - حکایت بازرگان و جواهرساز چنگنواز:

در سطر اول، بعد از واژه «پس»، ویرگول اضافه شود. = پس،

بینوا در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۴۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » تک‌بیتهای برگزیده » تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۰:

لطفا این نظرهای عالمانه را درج نکنید ما بیسواد ها نمی فهمیم به خدا زشت است !!!

میترا در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۲۱ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار:

چو کشت عافیتم خوشه در گلو آورد چو خوشه باز بریدم گلوی کام و هوا
خوشه در گلو آوردن: کنایه از برآمدن و رسیدن خوشه
معنی: وقتی نزدیک بود حاصل زحمات ریاضت و تزکیه نفسم به ثمر برسد از تعلقات دنیوی و برآمدن هوای نفس دوری کردم

گمگشته در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۴۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۴:

لطفا مطلب بالا رو اصلاح بفرمایید تا شعر صحیح خونده بشه

امیر در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۶:

الهم عجل لولیک الفرج
اگر به دست من افتد فراغ رابکشم
که روز حجر سیه باد و خان ومان فراغ

افسون در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۷:۵۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۵ - زاری کردن مجنون در عشق لیلی:

از روزی که در کتاب فارسی اول دبیرستان با این شعر نظامی آشنا شدم و بی اختیار از بر شدم؛ شعرهای لیلی و مجنون با روح و روانم درآمیخت و وقتی هم که عاشق شدم، این اشعار رو با گوشت و خونم درک کردم.... واقعا زیباست... دانست که دل اسیر دارد دردی نه دوا پذیر دارد....
واقعا عشق به جز وصال درمونی نداره امیدوارم همه ی عاشقا درمون بشن

نفیس در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۷:۲۰ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۰:

درود برشما
این مصرع اینگونه صحیح است:
پس وصالت تا چه خواهد کرد با روز و شبم
کود اشتباه است

سید احمد مجاب در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۵۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۵:

ز خاک سعدی بیچاره بوی عشق آید
هزار سال پس از مرگ او گرش بویی

گیوه چی در ‫۱۰ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۶:

سلام
نقل کرده اند که مرحوم ( 1343 ) ایت الله حاج شیخ جواد ملکی در نماز شب خود، بیت دوم این شعر را در قنوت میخواندند.

۱
۴۲۸۸
۴۲۸۹
۴۲۹۰
۴۲۹۱
۴۲۹۲
۵۷۰۳