شیما نوری در ۵ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱:
همه مردم مست و هوشیار بدنبال محبوبیت هستند، همه جا چه مسجد و چه عبادتگاه کافران محل راز و نیاز عشق است. از نظر عرفا راه رسیدن بخداوند محدود نیست و حس خداجویی در تمام خداپرستان وجود دارد، حتی عبادتگاه کافران هم محل بروز عشق و صفاست. اینجا منظور از گل هم همین نگاه عرفانی یک عارف است که هر چه دارد جز عشق اون نیست.
بیگانه در ۵ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۹ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۱:
جسم ما بر سر این عمر سبکرو صائب
برگ سبزیست که در آب روان افتادهست...
علی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۳۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۹۲ - قصهٔ اعرابی و ریگ در جوال کردن و ملامت کردن آن فیلسوف او را:
بیت یکی به آخر به این شکل صحیح است:
شاه آن باشد که از خود شه بُوَد
نه به مخزن ها و لشکر، شه شود
علی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۳۰ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۷:
مصرع دوم بیت ششم درستش اینطوره:
گفتم از رنج رهد باز، بگفتا دشوار
یاسین شهنوازی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۳:
عالی
شمس در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶۵:
و اگر بر تو ببندند همه رهها و گذرها/ره دیگر بنماید که کس آن راه نداند
معنی این بیت چه و منظور شاعر چیه؟
مصی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
البته از اینکه در مقابل اساتید این گروه جسارت کردم پوزش می خوام ولی می خواستم خواهش کنم که اساتید اجازه ی جسارت را به شاگردان خود بدهند
مصی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
بادرود به کاربران فرهیخته . با خواندن معانی بیت اول و پارادوکسی که با معنی بیت های آخر داشت.برای من سوال پیش آمد. در بیت اول معنی شده که حرف از یک معشوق زمینی و آنهم مونث است
:
ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت
و ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت
و دربیت آخر :
حافظ نه غلامیست که از خواجه گریزد
صلحی کن و بازآ که خرابم ز عتابت
می بینم که خطاب به خواجه است که مذکر می
باشد .این پارادوکس در معنی باعث شد که به همه ی معنی و تفسیر هایی که تا حالا از این غزل شده شک ببرم بنابراین رفتم معنی نقابت را در لغتنامه دیدم .بنظر من همه ی اساتید بجای کلمه ی نقابت کلمه ی نقاب را معنی گرده اند و اشتباه در همین جاست .فکر می کنم منظور حافظ کلمه نقابت بوده که یکی از معنی هایش سروری و مهتری است و بند کشیدن هم به معنی به اسارت گرفتن است .پس اگر بیت اول را این طور معنی کنیم که ای محبوب پاک و مقدس چه کسی سروری و مهتری را به اسیری گرفته و ای پرنده بهشتی (که در مصرع اول گفته به اسارت رفته) در این اسارت کی به تو آب وغدا می دهد؟ این پارادوکس برای من حل می شود
بنظرم مصرع اول اصلا به معنی این نیست که نقاب و حجاب معشوق را باز کردن باشد.این شکل معنی با معنی بیت های بعدی حالتی غیر منطقی به غزل می دهد.
فرهاد در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۹:
این غزل سه بیت دیگر هم قبل از بیت آخر دارد که در اینجا نیست:
عجایب ره عشق ای رفیق بسیار است زپیش آهوی این دشت شیر نر برمید
به کوی عشق منه بی دلیل راه قدم که گم شد آنکه در این ره به رهبری نرسید
خدای را مددی ای دلیل راه حرم که نیست بادیه عشق را کرانه پدید
نوح در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۲:
جالب این است که بسیار کم دیده میشود که موسیقی سنتی پسندیده شود. برایم جالب بود که دیگران به ای زیبایی خوانده اند و بیشتر افراد از خواندن چاووشی میگویند. این شبیه این است که اشعار مریم حیدر زاده بخوانیم و به به و چه چه کنیم.
رئوف مفتی زاده در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۷:
عزیزان حضرت سعدی علیه السلام در بیت" شوق است در جدایی و جور است درنظر هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم" به ایه قرآن اشاره دارد که خداوند به موسی گفت نمیتوانی مرا ببینی ولی موسی اصرار داشت و خدتوند نوری از ذات مطلقش بر کوه تاباند و تبدیل به سورمه شد. جور است در نظر یعنی تاب دیدنت نیست
امیر کرمی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۳۴ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۷۶ - در شکایت و عزلت و حبس و تخلص به نعت پیغمبر اکرم:
درود
در بیت دهم : آتشین آب از خوی خونین برانم تا به کعب
کاسیا سنگی است بر پای زمین پیمان من
پای زمین پیمای درست می باشد
Polestar در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۴ دربارهٔ هلالی جغتایی » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۵:
بسیار زیبا و لذتبخش
شیرین در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:
شبگیر به معنی سحر و قبل از صبح هست چرا چون کلمه شب توش بکار رفته اکثریت فکر میکنند موقع شب هست
باده شب گیر باده ای که سحر به حافظ داده اند چه بسا بخاطر تهجد و شب زنده داریش!! و برای همین هم معشوق افسوس کنان بوده که چرا وقتی قبلا باده شبگیر خورده ای باز در شبهای بعد بخواب رفتی!!
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند ... واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند.
امیر در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۵۴ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۷:
آیا کسی میداند منظورش از آن مرد ختایی به بلخ چیست؟
آرمین در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۳۴:
از پایان شعر حضرت مولانا می توان به وضوح برداشت کرد که ابیات در ستایش جایگاه مقام حضرت عطار است.
رویا در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۶:
با سلام
از آقای رضا بابت تفاسیر بسیار خوب و کاملشون و بسیار تشکر کنم.
من به خاطر معانی و تفاسیر بسیار خوب شما روزی 2،3 غزل میخوانم و بسیار لذت میبرم.
سلامت و برقرار باشید .
Rousseaue East در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » مستزادها » از ماست که بر ماست:
وز قال وان قلت، بهر مدرسه غوغاست
زماست کهبرماست
الف از اول ازماست که بر ماست درج نگردیده
ساسان عسگری در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۸ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » تصنیفها » بیات اصفهان:
برای من که یک اصفهانی هستم واقعا احساس غرور به من دست میدهد
شیما نوری در ۵ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۰: