در سکوت در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۱:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۰:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۹:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۸:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۴۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۷:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۶:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۵:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
Sepehr Es در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۴۷ در پاسخ به مجتبی دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۹ - قاعده در شناخت عوالم پنهان و شرایط عروج بدان عوالم:
تو عرفان منظور از زن جنس مونث و اینا نیست
از نظر عرفان همه ی انسان های دنیا زن هستن بجز اون دسته ی بسیار بسیار اندک که حق رو دیدن و چشم دلشون کامل باز شده
بهار هاشمی در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۵۱ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:
سلمان ساوجی شاعر سبک عراقی که توجه خاصی در سرودن غزل به سعدی و مولوی داشته و کتاب مثنوی جمشید خورشید اثر ساوجی به شیوه داستان نظامی است
دکتر همایون یکتا aa.yekta@yahoo.com در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۲۷ در پاسخ به دکتر ترابی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۲:
بیت دیگری نیز دارد که اتفاقا بسیار معروف است
بگذرد این روزگار تلخ تر از زهر
بار دگر روزگار چون شکر آید
همیرضا در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۵۸ دربارهٔ مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷:
دوستان آگاه در مورد وزن عروضی این شعر لطفاً کمک کنند.
آ. شریفی مقدم در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۲۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱ - سر آغاز:
بیت هفدهم در شرح مثنوی دکتر کریم زمانی به این شکل آمده است:
لقمه بخشی آید از هر مرتبس / حلق بخشی کار یزدانست و بس
مرتبس: به معنای توانگر
مشتاق در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۰۶ در پاسخ به کامران دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴:
درود بر همه عزیزان.
ضمن سپاس وبهره گیری از توضیحات جالب کامران عزیز و شعر مولانای جان ،باد اگرچه به معنی هیچ است ، تا وجود تو خالی نشود و مال و ملک را از دل نرانی و حافظ که چار تکبیر زده است بر هرچه که هست ، پس اماده شده که از عشق سرشار شود.
مراد ابیوردی در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۳ دربارهٔ رضاقلی خان هدایت » تذکرهٔ ریاض العارفین » روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین » بخش ۱۴۴ - مجذوب تبریزی:
در بیت دهم، نی با صد نمود میگوید «نیم» یعنی نیستم ولی این فقط یک ادعاست. بنابراین آتش وی را میسوزاند تا دیگر ادعای پوچ نکند.
haro در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۳۸ در پاسخ به محمود کویر دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
دو بیست آخر غزلیات حافظ همیشه برای مالکیت هستند این هم برای همینه
علی رئیسی در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۳۳۲ - در جواب مردی سروده که عنصری را بر او ترجیح داده است:
بیت 21 این عروس اشتباه بلکه ابن عرس بوده به معنای راسو که به طلا بسیار علاقه دارد(بنا به نظر استاد شفیعی کدکنی)
مهدی مدانلو در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷:
درود بر روح مطهر خواجه لسان الغیب بیت آخر چه زیبا از هنر ادبی لفو نشر استفاده کردند خواجه چشم حافظ و قصر آن حوری سرشت لف ها/ جنات و انهار نشر ها
از قسم نا مرتب
محسن جهان در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۹:
تفسیر ابیات ۱ و ۲ فوق:
هر آنکس که در وادی الهی سرگشته و بدنبال آن سودای نایاب است، در هر دو جهان باقی و فانی غرق در فضای یکتایی است.
و هر کسی که بدون آگاهی و روشنایی ابدی، ادعایی داشته و خود را عالم و دانا میداند، همانند فرد نابینایی است که بدون اطلاع از جهان بیرون لاف زده و گزافه گوی میکند.
محسن حسن وند در ۳ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۱۷:
ای آنک فکندی تو، دُر در تَکِ سرگینک
ای آن کسی که مروارید گرانقدر خود را، گوهر جان نایاب خود را، در ته چاه فاضلاب جسم و تن ات انداخته ای و نسبت به آن بی اعتنایی
در سکوت در ۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۴: