رومینا در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۲۸ در پاسخ به رضا ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۱:
سپاس از توضیحات عالی شما بزرگوار🌹
محمد صالح در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۰۹ دربارهٔ عبید زاکانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۶:
زیبا بود
سید حسن جوانی در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳:
در بیشتر اشعار رودکی از رنگ و حالات چهره و تشبیه هات استفاده شده که نشان میدهد نابینا مادر زاد نبوده است
سید حسن جوانی در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۲۱ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵:
این شعر مشخص میکنه که رودکی مادرزاد کور نبوده
فاطمه یاوری در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم
که عشق از پردهی عصمت برون آرد زلیخا را....!
یوسف شیردلپور در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۲۲ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۵۲:
اجراهای مختلفی از استاد شجریان آذرستون، پیام نسیم، صبح مشتاقان
که یکی از دیگری شاهکارترند روحت شاد استاد 🌹🌹✋✋
یوسف شیردلپور در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۱۹ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۰۵:
اجرای خصوصی بینهایت زیبای استاد شجریان در آذرستون فوق العاده است 🌹🙏
یوسف شیردلپور در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۱۶ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۶۱:
اخ آخ آخ چقققققدر زیباوروان است شعر و دوبیتی های باباطاهر مخصوصان این بیت اجرهای مختلف از استاد شجریان بویژه اجرای خصوی آذرستون
چودیده واکرام جزتو نوینم
منا بیاد تک تک عزیزانی از دست دادم
مخصوصاً این دوسه روز قبل که نوه دختری داداش بزرگم که دختری دانشجوی نخبه دانشگاه گیلان بودند بخاطر تصادف جانش را ازدست داد 😭
وقتی این شعروغزل هاراگوش میکنم باصدای ملکوتی استاد شجریان کمی آرام میشم میگم میشه که چودیده واکنام بازم روی عزیزانم را ببینم😔مادرم پدرم برادرام آه ه ه ه ه
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸:
سپاس از خوانش های محسن لیله کوهی و خانم افسر آریا که سوز و دردِ حافظ رو به درستی منعکس کردند.
به نظرم این غزل تلخ ترین و سوزناک ترین غزلِ حافظ باشد. حافظِ همیشه امیدوار در این غزل کاملا تسلیم و بیچاره است. گریه امانِ انسان را می برد. خدا نصیبِ هیچ کس نکند.
فَکّه>میسان>عراق {دهم آوریل ۲۰۲۳}
Vahid K.h در ۳ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۳۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰:
اون بود ،من نبودم
اون هست ،من نیستم
صادق مهردوست در ۳ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۳۷ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » ناز ایله میسن:
باسلام
ضمن تشکر از سایت خوب و مفیدتان لطفا در بیت سوم به جای "چالیبان" چالیسان اصلاح شود.
همچنین در بیت 10 "منی بوسوزیله آتدین آرالاندین بیلیرم" درست است
در آخرین بیت (شهریارین داغیلیب داغ داشا دالدالانیب) درست است.
با سپاس
صادق در ۳ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۳۱ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۷:
با سلام. من در جایی خواندم که بیت:
شخصی همه شب بر سر بیمار گریست
چون روز بشد، بمرد و بیمار بزیست
کوتاه آرین داستان کوتاه جهان است. منبع موثق نبود. به نظر شما این موضوع درست است؟
مهر مهر در ۳ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۳۴ در پاسخ به مصیب دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۲۲:
شاید مهم وصل شدن باشه. هر کس به طریقی. هر کس به زبانی.
تو برای وصل کردن آمدی
نی برای فصل کردن آمدی
مهر مهر در ۳ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۲۹ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۴۴:
گُوْگَلْ یا همان گاوْ گله یا گله ی گاو به معنای جامعه انسانی مقلد و فاقد روشن بینی و روشن شدگی هم میتواند برداشت شود.
چون می فرمایند:
از این گوگل روند آهو چرانند.
ضمنا آهو چرانی هم به معنای دیوانگیست و چیزی به نام چراندن آهو نداریم و امکان پذیر نیست.
در پایان اینکه گُوْگَلْ بانی یا گوگل چرانی آورده نشده است تا در برابر آن آهو چرانی قرار گیرد و این، برداشت بالا را استوار تر می کند.
مهر و ماه در ۳ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۵۰ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:
در بیت دوم اشاره ی زیبایی به نقش بر آب زدن شده است.
سفید در ۳ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۲۶ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - وله سترالله عیوبه:
زنهار! قصد کندن بیخ کسان مکن
زیرا که بیخ خویشتن است آنکه میکَنی
.
گر مرهم تو بر دل مردم به منت است
بردار مرهمت، که نمک میپراگنی
سفید در ۳ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹:
دلقِ حافظ به چه ارزد به مِیاش رنگین کن
وآنگهش مست و خراب از سر بازار بیار...
Khishtan Kh در ۳ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۹:
ساقیان این زمانه کیسه لاغر میکنند
زاهدان تزویر و رندان پند کمتر میکنند
این پری رویان چو پیشین نیستند
حال گرانیست بهر زر عشوه بیشتر میکنند
یار مارا گردش ایام ربود و نه حریف
وقت آن دو خوش به هرجا میل ساغر میکنند
انچه فرمودی خواجه بر حق و برجاست هنوز
لیک جوانان وقت خویش را پر زه دیگر میکنند
رضا س در ۳ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۵:
در مورد بیت چهارم:
سلطان من خدا را زلفت شکست ما را/ تا کی کند سیاهی چندین درازدستی
علاوه بر معنای ظاهری و به یغما رفتن دل عاشق توسط زلف سیاه معشوق، معنای دیگهای هم به دست میده: در زمان حافظ بردههای سیاه در شیراز و شهرهای دیگه زیاد بودن و در منزل افراد ثروتمند یا دربار کار میکردن. گاهی بعضی از این سیاهان به مال صاحبخانه دستبرد میزدن یا به اصطلاح درازدستی و سرقت میکردن. چندین بار که این درازدستی تکرار میشد دستشون رو قطع میکردن. اینجا هم حافظ به طنز میگه زلف سیاه تو دل من رو به یغما و غارت برده و خودت میدانی در صورت تکرار دزدی چه مجازاتی در پیش خواهد بود و زلفت رو کوتاه خواهند کرد!
رخشان در ۳ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۱۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲۹ - اعتراض مریدان در خلوت وزیر: